KLAUZULA INFORMACYJNA

Wypełniając obowiązek prawny uregulowany zapisami art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) Dz. U. UE . L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r, dalej jako „RODO”, informujemy, że:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.5 ust.2 RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu,
10. po zamknięciu okienka klauzula informacyjna znajduje się w górnej części strony.
zapoznałem/zapoznałam się

Motylki

Rok szkolny 2019 /2020
Grupa 6- latki "Motylki"

Nauczycielki:
mgr Edyta Glijer
mgr Elżbieta Wójciak

Email : Edyta Glijer   edyta_meto@poczta.fm 
            Elżbieta Wójciak     elzbieta1229@onet.pl
            Logopeda Katarzyna Pieńczak  k.pienczak@gmail.com

MIESIĄC CZERWIEC

Wiersz do nauki "Lato z tatą" Małgorzata Wiśniewska - Koszela

Tato, tato! Jest już lato!
Tato, tato! Co ty na to,
aby razem z nami ruszyć w świat,
aby gonić ciepły wiatr?
Tato się nie boi burzy,
przed pająkiem też nie tchórzy.
Z tatą jest bezpieczny cały świat,
każdy z nas to zuch i chwat.
Tato śmieje się i śpiewa.
Umie chodzić też po drzewach,
by czereśnie słodkie dla nas rwać,
aby bawić się i śmiać.
Tato mi naprawi rower,
rozmasuje guz na głowie.
Na sto pytań odpowiedzi zna
i całusa czasem da. 

Piosenka do nauki "Hej przedszkole ukochane"

  1. Gdy maj nadchodzi i kwitną kwiatki
    A ty już kończysz swe siedem lat
    Żegnasz zerówkę lub sześciolatki
    I zaraz ruszysz dalej w świat
    Ref; Hej przedszkole ukochane, co bez ciebie zrobię ja
    Może jednak tu zostanę jeszcze rok a może dwa
    2. A kiedy czerwiec jak woda płynie
    Na dworze lata nadchodzi dzień
    Dla wszystkich chłopców i dla dziewczynek
    Przedszkole właśnie kończy się
    Ref; Hej przedszkole ukochane, co bez ciebie zrobię ja
    Może jednak tu zostanę jeszcze rok a może dwa
    3. Rzec „do widzenia” trzeba na drogę
    Bo po wakacjach nie wrócisz już
    Wspominaj często przedszkolne progi
    By miłych wspomnień nie krył kurz.
    Ref; Hej przedszkole ukochane, co bez ciebie zrobię ja
    Może jednak tu zostanę jeszcze rok a może dwa

30.06.20 r. (wtorek) Temat: Bezpieczne wakacje.

Zabawa ,,Wkrótce wakacje’’.                                                                                                           
Rodzic zachęca dziecko do opowiedzenia historii, przygody, która może przytrafić się  w czasie wakacji. Opowiadanie nie powinno być długie. Rozpocząć może  rodzic, dalszy ciąg powinno opowiadać dziecko.

,,Bezpieczne wakacje’’ – słuchanie wiersza W. Badalskiej ,,Wakacyjne rady’’.

Głowa nie jest od parady i służyć ci musi dalej.                                                                   
Dbaj więc o nią i osłaniaj, kiedy słońce pali.                                                                      

Płynie w rzece woda, chłodna, bystra, czysta.
Tylko przy dorosłych z kąpieli korzystaj!

Jagody nieznane gdy zobaczysz w borze,                                                                                                    
nie zrywaj! Nie zjadaj, bo zatruć się możesz.

Urządzamy grzybobranie.  Jaka rada stąd wynika?                                                       
Gdy jakiegoś grzyba nie znasz, nie wkładaj go do koszyka.                                          

Biegać boso – przyjemnie, ale ważna rada:                                                                                              
Idąc na wycieczkę dobre buty wkładaj!                                                                                                             

Gdy w polu, w lesie czy za domem,
wykopiesz jakiś dziwny przedmiot zardzewiały,                                                                                                            
nie dotykaj go! Daj znać dorosłym!                                                                                                   
Śmierć niosą groźne niewypały!

Rozmowa z dziećmi oparta na treści wiersza i własnych przeżyciach na temat zbliżających się wakacji, bezpiecznego korzystania z kąpieli wodnych. Rodzic udziela dzieciom wakacyjnych rad.

Zabawa słowna ,,Ułóż wyraz’’.                                                                                           
Pomoce: litery (Wyprawka).                                                                                                                  
Dzieci układają z rozsypanki literowej wyrazy będące rozwiązaniem zagadek słownych.                                                                                                                                                

Co to jest takiego, chyba zgadnie każdy,
po niej jedziesz na rowerze,po niej mkną pojazdy.    (ulica)     

Kierownica, dzwonek,koła z oponami, 
jedzie na nim człowiek i rusza nogami.     (rower)

 Stoisz na przystanku i czekasz na niego,                                                                                             
gdy przyjedzie – wsiadaj i kasuj bilet, kolego.   (autobus)

Zawsze jest twym przyjacielem                                                                                                     
tam gdzie sto pojazdów gna.                                                                                                             
Strojna w czarno-białe pasy                                                                                                          
czujnie chroni cię od zła.   (zebra)           

Stoi przy drodze na jednej nodze                                                                                                         
i na kierowców wciąż patrzy srodze.    (znak drogowy) 

Zabawa słowna ,,Chłopcy i piłka’’.  

Dzieci określają na podstawie odczytanych zdań, co mógł powiedzieć chłopcom policjant.                                                                                                                                         

- Dwaj chłopcy grają w piłkę na trawie w pobliżu jezdni.                                                                                         
- Piłka na jezdni, chłopiec biegnie za nią.                                                                                                    
- Chłopiec schyla się po piłkę leżącą na środku jezdni, obok maska samochodu.
 Policjant grozi palcem chłopcom, którzy stoją ze spuszczonymi głowami.

Zabawa słowna ,,Ułóż zdanie’’.                                                                                                    
Pomoce: litery (Wyprawka).                                                                                                          
Dzieci układają proste zdania z rozsypanki literowej i poprawnie je odczytują.        

 - Nie baw się na ulicy.                                                                                                                                   
 - Idę lewą stroną ulicy.                                                                                                            
 - Uwaga, czerwone – stop!                                                                                                             
 - Uwaga na znaki drogowe!                                                                                                                   

,,Nad wodą’’ – zabawa rozwijająca sprawność i zwinność.                                               
Dzieci z pomocą rodzica dzielą liną (sznurkiem) pomieszczenie na dwie części. Jedna część to plaża, druga – woda. Dzieci stoją na plaży i na sygnał ,,Do kąpieli’’ (klaśnięcie) przeskakują przez linkę i naśladują ochlapywanie się wodą. Na hasło ,,Pływanie’’ (dwa klaśnięcia) naśladują pływanie po morzu. Na hasło ,,Plaża’’ – skaczą raz na jednej, raz na drugiej nodze, przechylając jednocześnie głowę na boki – otrzepują się z wody i usuwają ją z uszu. Na zakończenie zabawy kładą się na plecach i opalają.

Zabawa ruchowa ,,Wędrówki wakacyjne po kraju’’.                                                             
Rodzic wraz z dziećmi umawia się, w których miejscach sali znajdują się różne miejscowości i okolice – góry, jeziora, morze, rzeka. Dla ułatwienia można poukładać na podłodze odpowiednie widokówki lub obrazki. Dzieci wyruszają w podróż różnymi środkami lokomocji: lecą samolotem do Krakowa, płyną łodzią do Warszawy, jadą pociągiem nad morze, itp. Rodzic wywołując kolejne miejscowości, określa sposób dotarcia do nich.

,,Parasol przeciwsłoneczny’’ – praca plastyczna z wykorzystaniem różnorodnych materiałów plastycznych.                                                             

Dzieci wycinają z kartonu sylwetę parasola po liniach narysowanych przez rodzica. Samodzielnie ozdabiają parasol według swoich pomysłów z wykorzystaniem kolorowej bibuły, papieru kolorowego, papierów do pakowania prezentów itp. Na zakończenie dzieci wypowiadają się na temat swoich prac. 

Posłuchaj piosenki "Bezpieczne wakacje" - https://www.youtube.com/watch?v=W4RHyjQLfCM

Obejrzyj krótkie filmiki dotyczące bezpieczeństwa podczas wakacji.

https://www.youtube.com/watch?v=Ui-ndYWcThA - "Bezpieczeństwo dzieci nad wodą"

https://www.youtube.com/watch?v=wS4SRvkvLio - "Bezpieczeństwo dzieci w górach"

https://www.youtube.com/watch?v=0khNii9A2f0 - " Zasady bezpieczeństwa na drodze dla przedszkolaków"

https://www.sebucja.pl/bezpieczne-wakacje-w-lesie/ - "Bezpieczne wakacje w lesie"

"Bezpieczne wakacje" - wykonaj plakat na temat bezpiecznych wakacji wybraną przez siebie techniką.

 

Propozycje dodatkowe dla chętnych dzieci:

"Hura wakacje!" - Karty Pracy

- W każdym rzędzie skreśl niepasujący element.

https://panimonia.pl/wp-content/uploads/2017/08/skre%C5%9Bl-niepasuj%C4%85cy-element.pdf

- Pod każdym obrazkiem narysuj tyle kropek ile sylab słyszysz w jego nazwie.

https://panimonia.pl/2017/08/25/wakacje-obrazki-karty-pracy-kolorowanki/#jp-carousel-4292

- Wykonaj Karty Pracy str. 3 "Gdzie jedziemy na wakacje?", str. 4 "Wakacyjny labirynt".

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/06/WAKACYJNE-KARTY-PRACY-zestaw-1.pdf

 

29.06.20 r. (poniedziałek) Temat: Bezpieczne wakacje.

Zabawa pobudzająco-hamująca "Wakacyjna wyprawa".

W rytmie nagrania muzyki dzieci (rodzeństwo) maszerują swobodnie w różne strony. Na hasło: W świat idziemy, dzieci dobierają się w pary. Gdy rodzic klaśnie w dłonie, dzieci rytmicznie recytują tekst B. Formy.

Dzieci:

Jesteś ty, jestem ja – wskazują na partnera, następnie na siebie,

w świat idziemy raz i dwa. zataczają rękami duże koło,

Tup, tup, tup, tralala, trzy razy tupią, trzy razy klaszczą,

niech ta podróż wiecznie trwa. wykonują obrót wokół siebie.

Zabawę powtarzamy kilka razy.

Zabawa orientacyjno-porządkowa "Ćwicz, jak ci zagram".

Dziecko klaszcze w dłonie tak, aby drugi uczestnik zabawy maszerował albo podskakiwał jak piłeczka, albo biegał. Po kilku próbach następuje zamiana ról.

Zabawa ruchowo-naśladowcza "Wędrówka z plecakiem".

Dziecko chodzi po pomieszczeniu, naśladując sposób poruszania się z ciężkim plecakiem,  a potem – z lekkim plecakiem.

Zabawa "Znam swoje nazwisko i swój adres zamieszkania".

Dziecko przedstawia się – podaje swoje nazwisko, adres zamieszkania oraz nazwę miejscowości. Jeżeli dziecko się pomyli rodzic je poprawia i pyta:

Dlaczego, zwłaszcza podczas wakacji, ważna jest znajomość swojego nazwiska i adresu zamieszkania? Uzupełnia wypowiedź dziecka. Przestrzega przed podawaniem tych danych osobom nieznanym.

Przedszkolaki!

Każdy z Was mi przyzna rację,

Że najlepsze są wakacje

Można jechać na Mazury

Lub nad morze albo w góry.

Abyś wszędzie był spokojny,

Musisz zawsze być przezorny!

Drogie dzieci, pamiętajcie,

aby wypoczynek podczas wakacji  udał się, musi być przede wszystkim bezpieczny.

Na placu zabaw...

Zwracaj uwagę na inne bawiące się dzieci!

Znajdujące się na placu zabaw sprzęty wykorzystuj zgodnie z ich przeznaczeniem!

Na rowerze...

Musisz poruszać się rowerem wraz z opiekującą się Tobą osobą dorosłą.

Kiedy jedziesz na rowerze uważaj na innych uczestników ruchu.

W czasie jazdy używaj kasku.

W lesie...

Nie oddalaj się od opiekunów.

W lesie jesteś gościem, więc zachowuj się jak gość:

Nie łam gałązek!

Nie niszcz kory!

Nie śmieć!

Nie hałasuj!

To, co przyniosłeś zabierz ze sobą. Gdy na rozgrzaną w lesie butelkę padają gorące promienie słoneczne działa ona, jak soczewka skupiająca. Może dojść do zapalenia suchej ściółki leśnej, a następnie do rozległego pożaru lasu. Nie wolno rozpalać ognisk w lesie. Ogniska rozpalamy jedynie w miejscach dozwolonych, wyznaczonych przez nadleśniczego. Po powrocie z lasu opiekun sprawdza, czy nie przyniosłeś ze sobą nieproszonego gościa - kleszcza.

W górach...

Warunki atmosferyczne potrafią zmienić się w ciągu godziny i to jest najważniejsze przykazanie każdego zdobywcy górskich szlaków. Wyruszając na wędrówkę podczas pięknej, słonecznej pogody, nie wiecie, czy nie będziecie wracać podczas szalejącej burzy, czy we mgle. Pogoda w górach jest równie nieokiełznana, jak one same. Wychodząc w góry  w miejscu pobytu zawsze osoba dorosła powinna pozostawić wiadomość o trasie wycieczki i planowanej godzinie powrotu.

Nad wodą...

Kąpiemy się tylko w miejscach dozwolonych!

Do wody wchodźcie tylko pod opieką osoby dorosłej!

Nie skaczcie do wody!

Nie przebywajcie zbyt długo w bardzo zimnej wodzie!

Nie wolno biegać blisko brzegu basenu! Teren wokół basenu jest stale mokry i łatwo się na nim pośliznąć. Łatwo jest o upadek!

Na plaży chrońcie głowę i oczy przed słońcem!

Przebywając na słońcu, koniecznie nasmarujcie się kremem z odpowiednim filtrem UV. Im wyższy faktor, tym skuteczniej będzie ochraniał Was przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym!

Pamiętajcie o tym, że biała flaga pozwala na kąpiel, czerwona ostrzega przed niebezpieczeństwem, a czarna zabrania wchodzenia do wody!

Nakrycie głowy uchroni Cię przed udarem słonecznym!

Gdy jesteśmy rozgrzani od słońca wchodzimy do wody powoli, stopniowo ochładzając wodą ciało. Nagłe zetknięcie gorącego ciała z woda może spowodować "szok termiczny".

Na drogach...

Będąc na wakacjach pamiętajcie, że bezpiecznie przechodzimy z opiekunem przez jezdnię po pasach lub gdy zaświeci zielone światło dla przechodniów.

Gdy nie ma pasów ani świateł zatrzymujemy się na brzegu chodnika, spoglądamy  w lewo, w prawo i jeszcze raz w lewo. Dopiero wtedy, gdy nie nadjeżdża żaden pojazd, możemy przejść na drugą stronę.

Nie bawcie się na jezdni. To nie miejsce do zabawy!

Jadąc samochodem pamiętajcie o zapinaniu pasów bezpieczeństwa. Pas bezpieczeństwa przytrzymuje Cię w bezpiecznej pozycji. Gdy samochód hamuje, a Ciebie nie chroni pas, siła hamowania może rzucić Tobą o przednią szybę. Pasy mogą uchronić Cię od poważnego uszkodzenia ciała, a nawet śmierci.

Nigdy nie odchodź z nieznajomymi! Jeśli osoba zaczepia Cię na ulicy, oddal się od niej  i powiedz o tym rodzicom.

Pamiętajcie! Jeżdżąc na rowerze zakładajcie kask rowerowy. Chroni on głowę przed urazem w razie upadku.

W polu...

Każda pracująca maszyna stanowi potencjalne zagrożenie.

Każdy kontakt ze zwierzętami gospodarczymi wiąże się z ryzykiem.

WAŻNE TELEFONY

112 - telefon alarmowy Służb Ratowniczych

997 - telefon alarmowy Policji

998 - telefon alarmowy Straży Pożarnej

999 - telefon alarmowy Pogotowia Ratunkowego

 JEŚLI ZAPAMIĘTASZ TE PRZESTROGI BĘDZIESZ MIEĆ BEZPIECZNE WAKACJE!

 

Tydzień IV

Krąg tematyczny: Wkrótce wakacje!

26.06.2020 r. (piątek) Temat dnia: Wakacje tuż, tuż!

"Zaczarowany-zaczarowana" – zabawa rucho­wa z elementem równoważnym.

Dziecko chodzi po pomieszczeniu z maskotką na głowie. Jeżeli maskotka spadnie, siada na podłodze. Rodzic może „odczarować” siedzące dziecko, dotykając jego ramienia. Wtedy dziecko włącza się do zabawy, ale musi głośno powiedzieć: Bardzo dziękuję.

"Wakacyjne skojarzenia" – zabawa językowa.

Zadaniem dziecka jest podać jak najwięcej słów i wyrażeń kojarzących się z wakacjami, np.: „wakacje”, „namiot”, „plaża”, „wycieczka”, „latarnia morska”, „górski szlak”, "muszelki", "bursztyn", itp.

"Wakacyjna gimnastyka" – zestaw ćwiczeń porannych.

"Na plaży" – zabawa naśladowcza.

Dziecko stoi i wykonują polecenia rodzica: Rozglądamy się w prawo i w lewo, patrzymy, ile ludzi jest na plaży (skręty tułowia), rozkładamy koc (skłony w przód na wyprostowanych nogach), machamy do znajomych płynących motorówką (podskoki obunóż z wyciągniętymi ramionami w górę), zbieramy muszel­ki (poruszanie się w różnych kierunkach w pozycji kucającej), turlamy się po piasku.

"Plażowa piłka" – zabawa z elementem rzutu (rodzeństwo lub rodzic z dzieckiem).

Dzieci stają w parach i rzucają do siebie piłkę.

"Plażowe turlanie" – zabawa wzmacniająca mięśnie tułowia.

Dzieci (rodzeństwo) kładą się na brzuchu w parach naprzeciwko siebie. Jedno z dzieci trzyma piłkę. Na sygnał rodzica unosi tułów i turla piłkę do towarzysza zabawy, starając się tak wykonać ruch, aby piłka trafiła precyzyjnie do partnera.

"Po piasku" – zabawa ćwicząca współpracę i wzajemne zaufanie.

Dzieci (rodzeństwo) dobierają się w pary, jedno kładzie się na plecach i wkłada piłkę między nogi, drugie chwyta je za ręce i ciągnie, idąc tyłem. Na sygnał rodzica następuje zmiana.

"Hop do przodu" – zabawa ćwicząca mięśnie nóg.

Dzieci (rodzeństwo) ustawiają się naprzeciwko siebie. Jedno dziecko kuca, trzymając piłkę w dłoniach przed sobą i w tej pozycji skacze, przesuwając się w kierunku partnera z naprzeciwka . Gdy do niego dotrze, przekazują piłkę i wraca na miejsce.

"Ludzie do ludzi" – zabawa ruchowa o charakte­rze integracyjnym.

Dzieci (rodzeństwo) biegają przy dźwiękach dowolnej piosenki lub muzyki. Gdy piosenka lub muzyka cichnie łączą się w pary i dotykają wymienianymi przez rodzica częściami ciała: łokieć do łokcia, kolano do kolana, pięść do pięści, czoło do czoła, ucho do ucha, kciuk do kciuka itp. Zabawę można powtórzyć kilkukrotnie.

"Ile głosek?" – zabawa doskonaląca umiejętność analizy głoskowej.

Rodzic podaje słowa – nazwy przedmiotów znajdujących się w pomieszczeniu. Dziecko jak najszybciej biegnie do właściwego obiektu, a następnie dzieli dane słowo na głoski i podaje ich liczbę. Przykłado­we obiekty: zegar, klocek, klamka, półka, szuflada, pojemnik, pudełko, ołówek, krzesełko, skuwka, doniczka, tablica, komputer, klawiatura, parapet, kwiatek, itp. Dziecko układa krótkie zdanie z danym słowem.

"Znamy te litery" – ćwiczenia graficzne.

Rodzic wypisuje na kartce kilka dowolnie wybranych liter (nie może to być „y”). Dziecko odczytuje zapisane litery i podaje słowa, które rozpoczynają się tymi głoskami. Następnie wybiera jedno słowo i je ilustruje.

"Wakacyjne zagadki" - dziecko rozwiązuje zagadki o tematyce wakacyjnej.

Ptak, którego można spotkać na plaży. (mewa)

Śpimy w nim na biwaku. (namiot)

Zakładasz go, gdy chcesz popływać kajakiem. (kapok)

Robisz z niego babki. (piasek)

Zobaczysz go na plecach każdego podróżnika. (plecak)

Pływają po nim żaglówki. (jezioro)

Zobaczysz je na morzu, gdy wieje wiatr. (fale)

"Kolorowe wakacje" – ozdabianie wzorami konturów liter w wyrazie „wakacje”.

Rodzic daje dziecku kartkę z dużymi konturowymi literami tworzącymi słowo „WAKA­CJE”. Dziecko dowolnie koloruje litery, ozdabia je kolorowymi wzorami i szlaczkami.

Potrzebne będą: kartka z dużymi kontu­rowymi literami tworzącymi słowo „WAKACJE”, kredki.

25.06.2020 r. (czwartek) Temat dnia: Wakacyjna matematyka.

"Przesyłka specjalna" – zabawa ruchowa z elementem bieżnym (dla rodzeństwa).

Dzieci siedzą po turecku w różnych miejscach pomieszczenia. Dziecko – listonosz chodzi między nimi z maskotką – prze­syłką. Dzieci powtarzają rymowankę: Chodzi listonosz od domu do domu. Komu przesyłkę przyniesie, komu? Listonosz rzuca maskotkę na nogi wybranego dziecka i ucieka. Gdy dziecko mające maskotkę dogoni listonosza, przejmuje jego rolę.

"Wakacyjne opowieści" – zabawa rozwijająca logiczne myślenie, łączenie wyrazów na podsta­wie skojarzeń, układanie opowiadań.

Rodzic daje dziecku małe karteczki z prostymi wyrazami, które dziecko odczytuje. Następnie łączy w pary wyrazy, które do siebie pasują. Rodzic pyta dziecko, dlaczego uważa, że wyrazy pasują do siebie. Dziecko uzasadnia swój wybór.

Przykładowe pary: mewa – morze, piasek – koc, lody – wafelek, słońce – chmura, rower – kask, góry – buty, butelka – woda, deszcz – parasol, wędka – ryba, latarka – jaskinia, łódka – kapok, statek – latarnia, kajak – wiosło.

Dziecko wymyśla krótkie wakacyjne opowiadanie, które zawierałoby wszystkie wyrazy posiadane przez dziecko. Rodzic podaje przykład historii, aby dziecku było łatwiej ułożyć swoje. Na koniec dziecko prezentuje wymyśloną przez siebie historyjkę rodzicom, rodzeństwu.

Przykład opowiadania z wykorzystaniem słów: „latarnia”, „woda”, „deszcz”, „buty”, „wędka”:

Pewnego dnia, podczas wakacji wybrałam się z tatą na ryby. Tata chciał wypróbować swoją nową wędkę. Poszliśmy nad wodę bardzo wcze­snym rankiem. Było jeszcze chłodno. Założyliśmy gumowe, wysokie buty na grubych podeszwach, w których można było nawet wejść do wody. Gdy byliśmy na plaży, nagle zaczęło się ściemniać. Nie wiedziałam, co się dzieje: dopiero dzień się zaczyna, a już się robi ciemno? Tata powiedział, że idzie burza. Zaczęliśmy pospiesznie iść w kie­runku latarni, która była najbliższym budynkiem. Ledwo zdążyliśmy. Zaczął padać deszcz. Nie zo­baczyłam, jak tata łowi ryby, ale udało mi się zwie­dzić latarnię morską.

Potrzebne będą: karteczki z wyrazami

"Wakacyjna gimnastyka" – zestaw ćwiczeń gimnastycznych

"Nad pięknym Bałtykiem"

Rodzic mówi: Nie ma nic przyjemniejszego niż spacer po plaży, można tam znaleźć ładne kamyki, bursztyny lub muszelki.

„Spacer po nagrzanym słońcem piasku” – ćwi­czenie stóp.

Dziecko maszeruje po pomieszczeniu w wysokim wspięciu na palcach tak, jakby chciało uniknąć poparzenia nóg gorącym piaskiem.

 „Ryba na piasku” – ćwiczenie mięśni poślad­kowych.

Rodzic mówi: Spójrz, jakaś ryba na piasku! Nie zdążyła odpłynąć wraz z odpływem fal. Dziecko w leżeniu przodem, z rękoma ułożonymi wzdłuż tułowia, wyprostowanymi i złączonymi nogami. Unosząc nogi nisko nad podłogą, wykonuje rytmiczne ruchy nóg, naśladując trzepoczącą ogo­nem rybę. Na hasło: Wrzuć rybę do wody – dziecko podnosi się i naśladuje czynność podnoszenia ryby i wrzucenia jej z powrotem do morza.

"Na plaży" – zabawa naśladowcza.

Dziecko stoi i wykonują polecenia rodzica: Rozglądamy się w prawo i w lewo, patrzymy, ile ludzi jest na plaży (skręty tułowia), rozkładamy koc (skłony w przód na wyprostowanych nogach), machamy do znajomych płynących motorówką (podskoki obunóż z wyciągniętymi ramionami w górę), zbieramy muszel­ki (poruszanie się w różnych kierunkach w pozycji kucającej), turlamy się po piasku.

"Plażowa piłka" – zabawa z elementem rzutu (rodzeństwo lub rodzic z dzieckiem).

Dzieci stają w parach i rzucają do siebie piłkę.

"Plażowe turlanie" – zabawa wzmacniająca mięśnie tułowia.

Dzieci (rodzeństwo) kładą się na brzuchu w parach naprzeciwko siebie. Jedno z dzieci trzyma piłkę. Na sygnał rodzica unosi tułów i turla piłkę do towarzysza zabawy, starając się tak wykonać ruch, aby piłka trafiła precyzyjnie do partnera.

"Rośnie – maleje" – zabawa matematyczna doskonaląca umiejętność dodawania.

Dziecko losuje najpierw jeden kartonik z cyfrą z pierwszego zestawu a potem drugi kartonik  z cyfrą z drugiego zestawu (wśród kartoników są dwa ze­stawy z cyframi od 1 do 5). Dziecko sumuje liczby, a rodzic zapisuje wynik z lewej strony kartonu A4 w połowie jego wysokości. W kolejnej rundzie dziecko znowu losuje kartoniki z cyframi (tak jak poprzednio). Wyniki ponownie są sumowane, a rodzic zapisuje odpowiednią liczbę na kartonie. Jeśli suma jest wyższa od poprzedniej – zapisuje ją wyżej na kartonie, jeśli niższa – niżej. Identyczny wynik zapisuje na tej samej wysokości. Obie sumy łączy ukośną linią. Dziecko losuje kartoniki do momentu, kiedy rodzic wpisze ostatnią sumę z prawej strony kartonu i połączy ją z po­przednią. Dziecko ogląda powstały wykres, liczy, ile razy suma cyfr na karteczkach była większa od poprzedniej (czyli ile razy rosła), ile razy była mniejsza (czyli ile razy malała), oraz ile razy była taka sama.
Potrzebne będą: dwa zestawy kartoników z cyframi od 1 do 5.

"Matematyka z obręczami" – zabawa dydak­tyczna doskonaląca umiejętność liczenia, rozwią­zywanie zadań w „Kartach pracy” KP4 s. 80–81.

Dziecko tworzy na dywanie pętlę ze sznurka lub szalika. Rodzic ma karteczki z licz­bami od 1 do 10 i liczmany ( dziesięć liczmanów dowolnego rodzaju). Dziecko układa w środku obręczy tyle liczmanów, ile wska­zuje liczba na karteczce wylosowanej od rodzica, resztę liczmanów dziecko pozostawia na zewnątrz obręczy. Gdy dziecko wykona zadanie losuje kolejną karteczkę z liczbą , przelicza liczmany w obręczy porównuje tę liczbę z liczbą zapisaną na kartce i ocenia, czy musi odjąć, czy dodać liczmany, aby liczby się zgadzały. Zabawę można powtarzać dopóki dziecko jest zainteresowane liczeniem.

Potrzebne będą: sznurek lub szalik, karteczki z liczbami od 1 do 10 i 10 liczmanów.

 Wykonaj zadania w „Kartach pracy” KP4 s. 80–81.

Wyszukaj i pokoloruj pary takich samych liczb, narysuj tyle figur, ile wska­zuje wybrana liczba, oceń, których figur jest najwięcej, a których najmniej, dokonaj obliczeń na podstawie ilustracji.

"Raz i dwa" – zabawa ruchowa o charakterze naśladowczym dla rodzeństwa.

Dzieci stoją naprzeciwko siebie. Jeden uczestnik zabawy głośno mówi: Raz i dwa, raz i dwa, rób wszystko to, co ja i wykonuje dowolne ruchy lub gesty. Drugie dziecko naśladuje partnera.

"Latający balonik" – zabawa zręcznościowa.

Dzieci (rodzeństwo) dobierają się w pary i odbijają nadmuchany balon. Głośno liczą odbicia. Gdy balonik spadnie na podłoże zaczynamy zabawę od początku.

"Odcienie morza" – mieszanie kolorów i rozciera­nie plasteliny, zabawa doskonaląca siłę i sprawność dłoni, utrwalanie prawidłowego kierunku pisania.

Rodzic daje dziecku plastelinę w kolorach: niebieskim, białym, fioletowym i zielonym. Dziecko ugniata jedną kulkę z niebieskiej plasteliny oraz po jednej kulce z połączenia niebieskiej z każdym z pozostałych kolorów. Za każdym razem więcej jest niebieskiej plasteliny a dodatek drugiego koloru jest niewielki. Rodzic zwraca uwagę na konieczność starannego wymieszania kolorów. Gdy kulki są gotowe, dziecko porównuje ich odcie­nie. Następnie rozciera każdą kulkę na kawałku tektury. Za każdym razem kieruje ruch od lewej do prawej strony. Różne kolory niebieskiego łączą się i nachodzą na siebie. Gdy plastelina jest równomiernie roztarta na całej tekturce i pokrywa ją cienką warstwą, dziecko rysuje w niej fale za po­mocą wykałaczki, pamiętając o rysowaniu od lewej do prawej strony.

Potrzebne będą: niewielka prostokątna tek­turka, plastelina, wykałaczka.

"Klasy" – zabawa ruchowa z elementem skoku.

Dzieci samodzielnie projektują i rysują klasy, zapisują cyfry, wybierają przedmiot do rzucania i określają sposób skakania.

Potrzebne będą: kreda, przedmiot do rzucania

24.06.2020 r. (Środa) Temat dnia: Już lato woła nas.

,,Moje wakacyjne plany’’ – swobodne wypowiedzi dzieci.                                                        
Dzieci opowiadają o swoich wakacyjnych planach, opisują miejsca, w które pojadą, mówią o tym, co będą robić i kto pojedzie razem z nimi, zdradzają, jakim środkiem lokomocji będą podróżować i jakie już przyczyniły przygotowania do wyjazdu. Rodzic zwraca uwagę, żeby dzieci poprawnie formułowały zdania i używały czasowników w czasie przyszłym w formie osobowej
,,Z jakim miejscem kojarzą ci się nazwy?’’ – zabawa słowna.                                                                                        
Dzieci mówią i określają, z jakim miejscem im się kojarzą:                                                        
- szyszka, igły sosnowe, sowa, jagody, poziomki – (las)                                                                         
- muszla, piasek, statek, parasol plażowy, latarnia morska – (morze)                                                          
- plecak, kolejka linowa, szarotka, buty trapery – (góry)                                                                       
- kwiaty, pszczoła, żaba, motyl - (łąka)                                                                                                    
- traktor, kosa, gęsi, studnia – (wieś).  

,,Wakacyjny wypoczynek’’ – wydzieranka z kolorowego papieru.                                                  
Pomoce: papier kolorowy, karton, klej.                                                                                     
Dzieci wykonują obrazek przedstawiający miejsce, w którym dzieci chciałyby wypoczywać podczas wakacji. Samodzielnie wydzierają kształty z kolorowego papieru według własnych pomysłów, przyklejają ich na kartonach i dorysowują brakujące elementy flamastrami. Po wykonaniu prac dzieci swobodnie wypowiadają się na ich temat.     

,,Fale’’ – zabawa ruchowo- rytmiczna.                                                                                 
Dzieci śpiewają słowo ,,fale’’ na melodię popularnej piosenki ,,Panie Janie’’. Do śpiewu rodzic dołącza falujący ruch rąk, jakby rysował fale w powietrzu. Dzieci naśladują ruch, nie przestając śpiewać. W kolejnym etapie zabawy dzieci śpiewają i rysują fale palcami na podłodze. Na koniec śpiewają, rysując rytmicznie fale kredką na kartce papieru.

,,Dzień dobry, witam was" – nauka rymowanki na pamięć, zadania z ,,Kart pracy’’.                                                                                                                                  
Dzieci uczą się na pamięć rymowanki z ,,Kart pracy’’. Gdy zaczną powtarzać słowa bezbłędnie, rodzic zachęca, aby powiedziały rymowankę tak, jakby mówiły do niemowlęcia, próbując je rozweselić. Następnie dzieci zmieniają intonację, wypowiadając rymowankę jak robot i jak czarownica rzucająca zaklęcie. Po skończonej zabawie z rymowanką, dzieci opisują obrazek w ,,Kartach pracy’’. Rodzic zachęca, aby używały słów określających położenie: ,,w’’,  ,,nad’’,  ,,pod’’, ,,z prawej strony’’ , ,,z lewej strony’’. Dzieci odczytują również wyrazy umieszczone na rysunku, przeliczają w nich sylaby i otaczają pętlą wyrazy trzysylabowe. Następnie rysują szlaczek, powtarzając wcześniej poznaną rymowankę.  Praca z kartą pracy 4 s.78. 

,,Ułóż zdanie’’ – zabawa dydaktyczna doskonaląca umiejętność czytania.                                 
Dzieci układają zdanie ,,Mama, tata i ja budujemy zamek z piasku’’ z rozsypanki literowej (Wyprawka). Rodzic zwraca uwagę na fakt, że na początku zdania jest wyraz pisany wielką literą, a na końcu – wyraz zakończony kropką. Dzieci przeliczają wyrazy i wskazują najdłuższy z nich. Następnie dzieci wykonują zadanie w ,,Kartach pracy’’: odczytują wszystkie zdania, dopasowują do nich obrazki, rysują brakujący obrazek. Praca z kartą 4 s. 79.                                                                           

,,Zabawa z rymowanką’’ – marsz po kole.                                                                            
Dziecko maszeruje po kole i rytmizuje tekst: Wakacje, wakacje – na przygody czas, klaszcząc w dłonie. Przy słowach: Powita nas łąka, pole oraz las – maszerują, machając rękami nad głowami.

"Wakacyjna gimnastyka" – zestaw ćwiczeń gimnastycznych

 „Dzwon Zygmunta”- zabawa dla rodzeństwa.

Rodzic mówi: Na Wa­welu jest bardzo stary dzwon, dzwon Zygmunta. Podobno, gdy ktoś pomyśli życzenie i go dotknie, życzenie się spełni. Posłuchajmy, jak dzwoni. Dzieci dobierają się trójkami. Dwoje dzieci staje do sie­bie przodem w odległości około 1 m. W środku, na baczność, staje trzecie dziecko, twarzą zwrócone w kierunku jednego z dzieci. Stojącemu w środku dziecku nie wolno oderwać stóp od podłogi ani załamać się w biodrach. Zawodnicy popychają lekko osobę, która porusza się jak serce dzwonu. Co 30 sekund następuje zmiana zawodnika w środku.

„Przejażdżka metrem” - zabawa dla rodzeństwa.

Rodzic mówi: Będąc w Warszawie, warto przejechać się metrem. Dzieci podzielone na dwie grupy. Jedna grupa to „tunel metra” – dzieci stają w szeregu, a następnie robią skłon tułowia w przód i, opierając dłonie o podłogę, tworzą „tunel”. Podczas ćwiczenia ich ręce i nogi muszą być wyprostowane. Druga grupa to „wa­goniki metra” – dzieci wykonują ślizg na brzuchu w tunelu utworzonym przez pierwszą grupę.

„Warta przy Grobie Nieznanego Żołnierza”.

Rodzic mówi: Turyści odwiedzający Warszawę często uczestniczą w honorowej odprawie wart przy Grobie Nieznanego Żołnierza. Na hasło: Baczność! – dzieci stają przy ścianie, kontrolując postawę. Proste, złączone nogi, pięty dosunięte do ściany, ściągnięte łopatki, brzuch wciągnięty, głowa wycią­gnięta w górę, wzrok skierowany przed siebie, ręce opuszczone wzdłuż tułowia. W tej pozycji dzieci wytrzymują 3–10 sekund. Na hasło: Spocznij! – przyjmują pozycją swobodną. Ćwiczenie powtarza­my kilka razy.

"Kartka z wakacji" – projektowanie pocztówki.

Rodzic zapisuje na kartce teksty: Pozdrowie­nia znad morza, Pozdrowienia z gór, Pozdrowienia z krainy jezior, Pozdrowienia z leśnego zakątka, Pozdrowienia z pięknego miasta. Dziecko odczytuje zdania na głos. Następnie projektuje kartkę pocztową, rysując kredkami lub flamastra­mi wybrany krajobraz. Kartka powinna pokazywać miejsce, gdzie dziecko pojedzie lub chciałoby pojechać: góry, morze, jeziora, las, miasto. Na odwrocie swojej pocztówki każde dziecko umieszcza właści­wy tekst, przepisując go z kartki.

Potrzebne będą: kartka, kredki, flamastry.

"Zaczarowany-zaczarowana" – zabawa rucho­wa z elementem równoważnym.

Dziecko chodzi po pomieszczeniu z maskotką na głowie. Jeżeli maskotka spadnie, siada na podłodze. Rodzic może „odczarować” siedzące dziecko, dotykając jego ramienia. Wtedy dziecko ponownie włącza się do zabawy, ale musi głośno powiedzieć: Bardzo dziękuję.

"Wyścig" – zabawa ruchowa z elemen­tem bieżnym na świeżym powietrzu.

Dzieci (rodzeństwo) ustawiają się w dwóch rzędach. Na hasło: Start! dwie pierwsze osoby  z rzędów biegną. Dzieci dotykają przedmiotu wcześniej wyznaczonego przez rodzica  i wracają na miejsce. Biegną kolejne dzieci.

 

23.06.2020 r. (wtorek) Temat dnia: Wakacji nadszedł czas.

,,Tak czy nie’’ – zasady bezpiecznych wakacji – pogadanka na temat zasad bezpieczeństwa, rozwijanie myślenia.   

 Rodzic podaje zdania opisujące różne zachowania podczas wakacji, a dzieci odpowiadają ,,tak’’ – jeśli zdanie opisuje prawidłowe zachowanie i ,,nie’’- jeśli nieprawidłowe. Każde omawiane zdanie można z dziećmi przedyskutować, spytać o ich osobiste doświadczenia, poprosić o rady dla innych osób, które wybierają się na wakacje.                                                                                                             
Propozycje zdań:                                                                                                                           
Skórę smarujemy kremem z filtrem. Tak czy nie?                                                                                     
Na górskie szlaki wybieramy się w klapkach. Tak czy nie?
                                                        
Na wycieczkę łodzią lub kajakiem zakładamy kapok. Tak czy nie?                                                                                 
Możemy zostawić bagaż bez opieki w dowolnym miejscu. Tak czy nie?                                    
W czasie burzy chronimy się pod drzewem. Tak czy nie?
                                               
Kąpiemy się tylko na wydzielonych, strzeżonych kąpieliskach? Tak czy nie?                      
Odmawiamy, gdy nieznajoma osoba chce nas czymś poczęstować. Tak czy nie?                                         
Gdy jest bardzo gorąco, wchodzimy szybko do zimnej wody? Tak czy nie?                                          
W górach chodzimy tylko po wyznaczonych szlakach. Tak czy nie?                                                     
W słoneczny dzień nosimy nakrycie głowy. Tak czy nie?
                                                          
Do jazdy na rowerze zakładamy kask. Tak czy nie?                                                                                 
W upalne dni pijemy dużo wody. Tak czy nie?                                                                                      
Po pikniku w lesie zostawiamy śmieci na trawie. Tak czy nie?  

„Latarnia” – rozmowa na podstawie tekstu opowiadania W. Widłaka.

Rodzic czyta opowiadanie a dzieci uważnie słuchają:

Dzień dobry, nazywam się Wesoły Ryjek. Dziś rano tata powiedział:
– Ryjku, wybierzemy się na latarnię morską. A przynajmniej tak to zrozumiałem.
– Nie wiedziałem, tato, że są specjalne morskie latarki – powiedziałem. – A po co? A są jakieś specjalne górskie? Albo jeziorskie… jeziorne… jeziorowe? W czym się różnią? Czy mają… Miałem bardzo wiele pytań, ale tata zamachnął rękami tak jak wtedy, kiedy obok nas latała osa.
– Ryjku, to nie latarka, tylko latarnia – powiedział.
– Latarnia morska jest duża i trzeba się na nią wdrapać. Zresztą sam zobaczysz. No więc zapytałem jeszcze tylko, czy możemy zabrać ze sobą mojego żółwia przytulankę, żeby on też zobaczył tę duża latarnię, na którą trzeba się wdrapać. Tata się zgodził i więcej już o nic nie pytałem, choć byłem bardzo ciekaw. Do latarni trzeba było dojechać, a potem dojść przez las, a potem trochę się wdrapywać pod górkę.
 – Tato, daleko jeszcze? – zapytałem. – Bo mój żółw już by chciał dojść.
– Powiedz żółwiowi, że już całkiem blisko – powiedział tata, a ja się zdziwiłem, bo oprócz drzew nie widziałem przed sobą nic dużego, na co można by się wdrapać. Wtedy przed nami nagle się coś pojawiło. Jakby dom z cegły, tylko okrągły.
– Spójrz w górę – powiedział tata. Spojrzałem.
Latarnia była rzeczywiście wielka. Wyglądała trochę jak ogromny komin, a trochę jak wieża na zamku, który kiedyś zwiedzaliśmy.
– A gdzie ta latarnia ma żarówkę? – zapytałem.
I wtedy właśnie się okazało, że do żarówki trzeba się wdrapać na górę. Szliśmy i szliśmy po schodach, które ciągle się kręciły i nie mogły przestać, aż mnie też się zaczęło kręcić w głowie. Na szczęście tata wziął mnie wtedy na ręce i wszystko się odkręciło, tak jak trzeba. Tak to już jest z moim tatą. A na górze sam nie wiem, co było ciekawsze – wielka żarówka (co prawda zgaszona, bo był dzień), czy widok z malutkich okienek.
– Widzisz morze, Ryjku? – pytał tata. – A drzewa? Jest ich też całe morze. A tam gdzieś, w tamtą stronę, jest nasz dom.
 – Dom! – zawołałem. – Ojej, domu nie widzę.
Dziś dowiedziałem się, po co budowano latarnie morskie. Po to, żeby każdy – nawet z daleka i nawet w najgorszą burzę – mógł trafić do domu. I wiecie, co? To działa. Nie wiem dokładnie jak, ale w każdym razie my też trafiliśmy do naszego domu!

Rodzic zadaje pytania sprawdzające rozumienie treści opowiadania.                             

 - Gdzie Wesoły Ryjek wypoczywał z tatą?                                                                                                    
- Dokąd tata zabrał Wesołego Ryjka?
- Do czego służą latarnie morskie?                                                                                                         
- Co się znajduje na samym szczycie latarni?                                                                                                           
- Czy ktoś kiedyś wdrapał się na sam szczyt latarni?                                                                       
- Co było widać przez małe okienka?

 Słuchanie informacji o latarniach morskich.                                                              
Latarnie morskie to znaki nawigacyjne, wskazujące drogę. Wyglądają jak wysokie wieże z małymi okienkami. Budowane są na brzegach mórz i bardzo dużych jezior. Wysyłają sygnały świetlne, a w czasie gęstej mgły, gdy światło jest mało widoczne – również sygnały dźwiękowe. Obecnie większość latarni jest zautomatyzowana, ale dawniej mieszkali w nich latarnicy, którzy o zmroku zapalali lampy latarni. W odległych czasach, kiedy nie było jeszcze latarni, na skalnych brzegach mórz rozpalano wielkie ogniska. Najwyższa polska latarnia znajduje się w Świnoujściu. Jest zbudowana z cegły. Na jej szczyt prowadzi aż 308 schodków.

,,Znajdź obrazek’’ – ćwiczenia w zakresie analizy sylabowej, wykonywanie zadań w ,,Kartach pracy’’.
Dzieci  wyszukują  wyrazy, w których znajduje się podana przez rodzica sylaba. Następnie układają te wyrazy z rozsypanki literowej (Wyprawka).                                     
Proponowane wyrazy: lalka, lina, lizak, latarnia, fale, buty, koza, mewa, lody, ryba, drzewo, góra, drabina, parasol, plecak, żaba, motyl, sowa, jagody, buty, kosa, kajak.                                                                                                                    
Sylaby: ka, na, li, la, fa, ro, ty, za, me, lo, ba, wo, ra, bi, pa, mo, so, ja, bu, ko, ry.                          
Praca z kartą 4 s.76-77 – dzieci wykonują zadania, łączą obrazki z właściwymi sylabami.   

 "Wakacyjna gimnastyka" – zestaw ćwiczeń gimnastycznych.

„Wspinamy się po górach” – ćwiczenie dużych grup mięśniowych.

Rodzic mówi: Tatry to bardzo piękne wysokie góry, niełatwo się po nich wspinać, ale spróbujmy! Dziecko chodzi po pomieszczeniu podnosząc jak najwyżej kolana.

 „Uwaga, schodzi lawina!” – ćwiczenie dużych grup mięśniowych.

Rodzic mówi: Wspinając się po górach, trzeba uważać na lawiny, bo schodzącej z gór lawiny nie da się powstrzymać. Dziecko kładzie się na plecach z wyprostowanymi nogami. Trzymając obie ręce wyprostowane za głową, przetaczają się z pleców na brzuch, z brzucha na plecy itd. przez całą wyzna­czoną przez rodzica trasę, naśladując lawinę.

 „Stań na kamieniu” – ćwiczenie stóp.

Rodzic rozrzuca po pomieszczeniu kartki, będą w zabawie pełniły funkcję kamieni, następnie mówi: Nie sposób, będąc w górach, nie wejść do potoku. Woda w gór­skich potokach jest bardzo czysta, ale bardzo zimna. Spróbuj do niej wejść! Kiedy bardzo zmarzną ci nogi, stań na kamieniu. Dziecko biega po pomieszczeniu, wysoko unosząc kolana. Na hasło: Stań na kamieniu – staje obiema nogami na kartce. Ćwiczenie powtarzamy kilka razy.                                                                     

"Latarnia morska" – konstruowanie latarni z papierowych kubeczków i małych pudełek.

Dziecko wykonuje model latarni morskiej, skle­jając ze sobą pudełka, rolki i papierowe kubeczki. Zwraca uwagę na to, aby najniżej były najwięk­sze elementy, a wyżej – coraz mniejsze. Całość maluje na biało. Gdy farba wyschnie, dorysowuje czarnym flamastrem okna, drzwi i inne drobne elementy.

Potrzebne będą: małe pudełka, papierowe kubki, rolki po ręcznikach papierowych lub papie­rze, klej, biała farba, pędzel, czarne flamastry.

"Zaczarowany-zaczarowana" – zabawa rucho­wa z elementem równoważnym.

Dziecko chodzi po pomieszczeniu z maskotką na głowie. Jeżeli maskotka spadnie, siada na podłodze. Rodzic może „odczarować” siedzące dziecko, dotykając jego ramienia. Wtedy dziecko ponownie włącza się do zabawy, ale musi głośno powiedzieć: Bardzo dziękuję.

"Krawat na Dzień Taty" - praca plastyczna.

Dziecko z bloku rysunkowego wycina krawat i ozdabia go według własnego uznania.Z pomocą osoby dorosłej dziecko może napisać tacie, że jest najlepszy na świecie, że go kocha, Do krawata przyklejamy tasiemkę lub sznurek.

Potrzebne będą: papier kolorowy, blok rysunkowy kolorowy, tasiemka lub sznurek, nożyczki, klej.

https://wczesnoszkolni.pl/swieta/prezent-dzien-ojca-krawat-zakladka-ksiazki

Szablon krawata:

 https://42782a41-75bc-420f-9f960f02c2277a29.filesusr.com/ugd/9440ef_45d6d097

129649b49ae95dbda5dba59f.pdf

 

22.06.2020 r. (poniedziałek) Temat dnia: Lato zaprasza nas do zabawy.

"Zaczarowany-zaczarowana" – zabawa rucho­wa z elementem równoważnym.

 Dziecko chodzi po pomieszczeniu z maskotką na głowie. Jeżeli maskotka spadnie, siada na podłodze. Rodzic może „odczarować” siedzące dziecko, dotykając jego ramienia. Wtedy dziecko włącza się do zabawy, ale musi głośno powiedzieć: Bardzo dziękuję.

"Ja chcę!" – zabawa ruchowa o charakterze dydaktycznym (dla rodzeństwa).

Rodzic prosi, aby dzieci złapały się za ręce i mocno trzymały. Zadaniem każdego z dzieci jest wybranie sobie jednego punktu w pomieszczeniu, do którego będzie próbowało dojść. Nikomu nie wolno puścić ręki. Po zakończeniu zabawy rodzic pyta dzieci, które miejsca wybra­ły jako swój cel, czy ktoś dotarł do celu i dlaczego nie. Rodzic tak kieruje pytaniami, aby dzieci same doszły do wniosku, że trudno osiągnąć cel, gdy każdy pragnie czegoś innego. Zatem prawdopodob­nie nikt nie wyjedzie na wakacje, jeśli jedna osoba chce jechać w góry, inna nad morze, a jeszcze inna do lasu. Aby osiągnąć cel, potrzebna jest zgoda i jednomyślność. Czasami trzeba pójść na ustępstwa. Rodzic pyta dzieci, czy były kiedyś  w sytuacji, w której musiały iść na ustępstwa.

"Wakacyjna gimnastyka" – zestaw ćwiczeń porannych.

"Na plaży" – zabawa naśladowcza.

Dziecko stoi i wykonują polecenia rodzica: Rozglądamy się w prawo i w lewo, patrzymy, ile ludzi jest na plaży (skręty tułowia), rozkładamy koc (skłony w przód na wyprostowanych nogach), machamy do znajomych płynących motorówką (podskoki obunóż z wyciągniętymi ramionami w górę), zbieramy muszel­ki (poruszanie się w różnych kierunkach w pozycji kucającej), turlamy się po piasku.

"Plażowa piłka" – zabawa z elementem rzutu (rodzeństwo lub rodzic z dzieckiem).

Dzieci stają w parach i rzucają do siebie piłkę.

"Plażowe turlanie" – zabawa wzmacniająca mięśnie tułowia.

Dzieci (rodzeństwo) kładą się na brzuchu w parach naprzeciwko siebie. Jedno z dzieci trzyma piłkę. Na sygnał rodzica unosi tułów i turla piłkę do towarzysza zabawy, starając się tak wykonać ruch, aby piłka trafiła precyzyjnie do partnera.

"Po piasku" – zabawa ćwicząca współpracę i wzajemne zaufanie.

Dzieci (rodzeństwo) dobierają się w pary, jedno kładzie się na plecach i wkłada piłkę między nogi, drugie chwyta je za ręce i ciągnie, idąc tyłem. Na sygnał rodzica następuje zmiana.

"Hop do przodu" – zabawa ćwicząca mięśnie nóg.

Dzieci (rodzeństwo) ustawiają się naprzeciwko siebie. Jedno dziecko kuca, trzymając piłkę  w dłoniach przed sobą i w tej pozycji skacze, przesuwając się w kierunku partnera z naprzeciwka . Gdy do niego dotrze, przekazują piłkę i wraca na miejsce.

Wiersz do nauki "Lato z tatą" Małgorzata Wiśniewska - Koszela

Tato, tato! Jest już lato!
Tato, tato! Co ty na to,
aby razem z nami ruszyć w świat,
aby gonić ciepły wiatr?
Tato się nie boi burzy,
przed pająkiem też nie tchórzy.
Z tatą jest bezpieczny cały świat,
każdy z nas to zuch i chwat.
Tato śmieje się i śpiewa.
Umie chodzić też po drzewach,
by czereśnie słodkie dla nas rwać,
aby bawić się i śmiać.
Tato mi naprawi rower,
rozmasuje guz na głowie.
Na sto pytań odpowiedzi zna
i całusa czasem da.

"Jak spędzamy wakacje" – pogadanka, wdrażanie dziecka do wypowiadania się całym zdaniem i two­rzenia dłuższych wypowiedzi na zadany temat.

Rodzic pyta dziecko, gdzie można spędzać wakacje (w górach, nad morzem, w lesie, u babci, nad rzeką, nad jeziorem), co można w tych miejscach robić, które z wakacyjnych miejsc wy­poczynku jest najlepsze, najciekawsze i dlaczego. Dziecko opowiada o swoich wakacyjnych doświad­czeniach. Rodzic pyta dziecko o sposoby podróżowania podczas wa­kacji (wycieczki piesze, pociąg, samochód, rower, autokar, łódź, samolot).

"Pakujemy plecak" – zabawa dydaktyczna, rozwiązywanie zadań w „Kartach pracy”.

Rodzic pyta dziecko, co każdy musi zabrać ze sobą, gdy jedzie na wakacje. Dziecko podaje różne propozycje. Zastanawia się, czy dana rzecz jest rzeczywiście niezbędna w podróży. Następnie rodzic pokazuje dziecku przygo­towane wcześniej przedmioty, a dziecko nazywa je, określa, do czego służą, zastanawia się, czy dana rzecz bardziej przyda się nad morzem, w lesie czy w górach i w jakich sytuacjach. Proponowane przedmioty: latarka, sznur, mapa, telefon komór­kowy, czapka z daszkiem, butelka z wodą, parasol.

Wykonaj zadania w „Kartach pracy” KP4 s. 74–75.

Pokonaj labirynt, posłuchaj czytanego przez rodzica tekstu i wklej pojazdy we właściwej kolejności, następnie rysuj po śladzie i pokoloruj plecak, wybierz przedmioty do spako­wania  i uzasadnij swój wybór.

"Hop do wody" – zabawa ruchowa z elementem równoważnym.

Rodzic tworzy dużą pętlę z długiego sznurka i rozkłada ją na dywanie. Dziecko chodzi na bosaka po sznurku, recytując rymowankę:

Idziemy na wycieczkę,

bierzemy misia w teczkę

a misio dla ochłody

hop do wody.

Na słowa „hop do wody” dziecko wskakuje obunóż do środka kręgu i naśladuje ruch pływania żabką. Zabawę powtarzamy trzykrotnie, zmieniając kierunek marszu.

"Oczami wyobraźni" – zabawa dydaktyczna rozwijająca twórczą wyobraźnię.

Dziecko kładzie się na dywanie, zamyka oczy i myśli o wakacjach. Następnie opowiada o tym, jak powinno wyglądać idealne miejsce na wakacje, gdzie powinno być, co powinno się, tam znajdować,  kogo chciałyby tam spotkać i co mogłyby tam robić.

"Latający balonik" – zabawa zręcznościowa.

Dzieci (rodzeństwo) dobierają się w pary i odbijają nadmuchany balon. Głośno liczą odbicia. Gdy balonik spadnie na podłoże zaczynamy zabawę od początku.

"Mapa mojej podróży" – aktywność plastyczna.

Dziecko ogląda różne mapy i przewodniki z ma­pami, które znajdują się w domu. Opisuje rodzaj umieszczonych na nich informacji, po czym próbuje stworzyć własną mapę lub rysunkowy przewodnik po miejscu, do którego chciałyby pojechać na wakacje.

Piosenka do nauki "Hej przedszkole ukochane"

  1. Gdy maj nadchodzi i kwitną kwiatki
    A ty już kończysz swe siedem lat
    Żegnasz zerówkę lub sześciolatki
    I zaraz ruszysz dalej w świat
    Ref; Hej przedszkole ukochane, co bez ciebie zrobię ja
    Może jednak tu zostanę jeszcze rok a może dwa
    2. A kiedy czerwiec jak woda płynie
    Na dworze lata nadchodzi dzień
    Dla wszystkich chłopców i dla dziewczynek
    Przedszkole właśnie kończy się
    Ref; Hej przedszkole ukochane, co bez ciebie zrobię ja
    Może jednak tu zostanę jeszcze rok a może dwa
    3. Rzec „do widzenia” trzeba na drogę
    Bo po wakacjach nie wrócisz już
    Wspominaj często przedszkolne progi
    By miłych wspomnień nie krył kurz.
    Ref; Hej przedszkole ukochane, co bez ciebie zrobię ja
    Może jednak tu zostanę jeszcze rok a może dwa

Piosenkę znajdziesz tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=4ba9aVhV88M

 

Tydzień III

Krąg tematyczny: Zwierzęta na wsi i w domu.

19.06.2020 r. (piątek) Temat dnia: Zwierzęta wokół nas.

"Ile głosek?" – zabawa doskonaląca funkcje słuchowe.

Rodzic podaje nazwy zwierząt, dziecko dzieli je na głoski, układa w rzędzie tyle klocków (patyczków, ziaren), ile jest głosek w podanej nazwie. Proponowane nazwy zwierząt: koza, kotek, krowa, gąska, kaczuszka, baranek, króliczek.

"Prawda czy fałsz?" – zabawa podsumowująca wiedzę zdobytą podczas mijającego tygodnia.

 Dziecko opowiada o tym, co mu się najbardziej podobało i co je zaciekawiło. Następnie ocenia, czy zdanie wypowiedziane przez rodzica jest prawdziwe czy fałszywe.

Propozycje zdań:

Rolnik to osoba, która pracuje w cyrku. (F)

Rolnik musi znać się na uprawie roślin. (P)

Obora to budynek gospodarstwa wiejskiego, w któ­rym mieszkają krowy.(P)

Kaczki mieszkają w kurniku.(F)

Młode psa to szczenię. (P)

Twarożek robi się z mleka.(P)

Mleko jest sterylizowane w lodziarni. (F)

Kura znosi jajka. (P)

Świnia jest wszystkożerna. (P)

Kury mają pazury. (P)

Piekarz produkuje żółty ser.(F)

"Zagadki z zagrody" – zabawa dydaktyczna doskonaląca kompetencje słownikowe.

Rodzic zadaje zagadki dotyczące zwierząt go­spodarskich i domowych. Dziecko próbuje odgadnąć rozwiązanie. Przykładowe zagadki:

– dobre ma zwyczaje, ludziom mleko daje (krowa);

– w nocnej ciszy łowi myszy (kot);

– ma długie uszy i futerko puszyste, ze smakiem chrupie sałaty listek (królik);

– dzięki niej na zimę masz czapkę i szalik, gdy pojedziesz w góry, ujrzysz ją na hali (owca);

– w akwarium pływa, mówią, że to … (ryba);

– zakrzywionym dziobem skrzeczy niesamowite rzeczy (papuga);

– o ziarenka prosi, pyszne jajka znosi (kura);

– w przytulnym kurniku, krzyczy: „Kukuryku!” (kogut);

– gdy wychodzisz z domu, on na ciebie czeka, kiedy wrócisz znowu, cieszy się i szczeka (pies);

– cztery kopytka, rogi i bródka, zjadła całą kapustę z ogródka (koza).

Ćwiczenia gimnastyczne "W wiejskiej zagrodzie".

„Pływające kaczki” – ćwiczenie dużych grup mięśniowych.

Opodal mieszka kaczka, co krzywe nóżki ma, gdy pytam, jak się miewa, to ona kwa… kwa… kwa…

Dziecko w siadzie klęcznym na kocyku wykonuje ślizg po pomieszczeniu. Naśladując pływające kaczki, wydaje dźwięki: kwa… kwa… kwa… Na hasło: Kaczki nurkują dziecko wykonuje klęk podparty. Uginając ręce w łokciach, zbliża głowę do podłogi (nurkuje jak kaczka), a następnie wysuwa głowę lekko do przodu, prostuje ręce i, zadziera wysoko głowę, wraca do klęku podpartego (wynurza się jak kaczka). Ćwiczenie trwa około trzech minut.

„Pieski szukają kości” – odciążenie kręgosłupa od ucisku osiowego.

Przy budzie trzy szczeniaczki podnoszą wielki gwar,

gdy chcę się z nimi bawić, to one hau… hau… hau…

Dziecko siedzi tyłem do rodzica w siadzie skrzyż­nym z rękoma opartymi na kolanach. Rodzic rozrzuca w różnych miejscach sali klocki („ko­ści”). Na hasło: Pieski szukają kości dziecko biega po pomieszczeniu na czworaka i próbuje odnaleźć wszystkie „kości”. „Piesek” sygnalizuje odnalezienie „kości” głośnym szczeknięciem i zanosi „kość” na wyznaczone miejsce.

„Marsz farmera” – ćwiczenie uspokajające.

Dziecko maszeruje w rytmie i tempie narzuconym przez rodzica, który klaszcze. Na ha­sło: Koniec pracy! dziecko zatrzymuje się i głęboko oddycha.

"Portret pieska" – ćwiczenia słowno-graficzne, rysowanie pieska z jednoczesnym wypowiada­niem wiersza.

Rodzic daje dziecku kartkę i kredki. Dziecko słucha rymowanki czytanej przez rodzica. Następnie rodzic rysuje pieska dziecko się przygląda. W kolejnym etapie zabawy dziecko rysuje, a nauczy­ciel recytuje.

Mój pies i ja

Jedna kreska, druga, kreska, (rysuje szyję psa)

Narysuję zaraz pieska.

Krągły tułów, cztery nogi

Piesek gotów jest do drogi.

Jeszcze ogon do machania,

głowa, uszy do słuchania,

mały nosek, oczka dwa.

Pies już biegnie, za nim – ja.

Anna Pawłowska-Niedbała

Gdy pies jest już gotowy, rodzic pyta, kogo obok niego brakuje, kto za nim biegnie. Na zakończenie każde dziecko rysuje siebie. Jeżeli dziecko ma ochotę, może dorysować też pozostałych członków rodziny.

Potrzebne będą: kartka, kredki.

Zabawa "Kurki piją wodę"

W przysiadzie podpartym dziecko wykonuje skłon głowy w przód, a następnie skłon głowy  w tył z równoczesnym cofaniem brody – przełykaniem wody.

Zabawa bieżna "Spłoszone kaczuszki".

Dziecko spaceruje po sali, kołysząc się z nogi na nogę i kręcąc pośladkami (ręce trzyma na biodrach, porusza się naprzemiennie – do przodu i do tyłu). Pojawienie się szczekającego psa

(rodzeństwo lub rodzic) płoszy kaczuszkę, która jak najszybciej ucieka na wyznaczone miejsce.

Zabawa "Niecierpliwy konik".

Dziecko, stojąc na jednej nodze, naśladuje konika grzebiącego nogą, stukając palcami jednej nogi z przodu o podłogę, a potem stukając palcami drugiej nogi.

 "Dziobią kury ziarna" – zabawa matematyczna.

Rodzic daje dziecku drobne liczmany ( ziarna fasolki, grochu, klocki, itp.). Dziecko dostaje kostkę do gry i ku­beczek lub miseczkę. Dziecko rzuca kostką, wybiera i wrzuca do mi­seczki tyle ziarenek, ile oczek wskazuje kostka.

W trudniejszej wersji zabawy rodzic daje dziecku więcej kostek do gry; dziecko rzuca kostkami, sumuje liczbę wyrzuconych oczek i tyle ziaren wrzuca do miseczki.

Potrzebne będą: kostek do gry, miseczka lub kubeczek, drobne elementy (fasolki, klocki, itp.)

18.06.2020 r. (czwartek) Temat dnia: Przeliczamy zwierzęta w gospodarstwie wiejskim.

"Policz na jednym wdechu" – ćwiczenia odde­chowe.

Dziecko bierze głęboki oddech i liczy na jednym wdechu od 1 do 10.

"W zagrodzie" – zestaw ćwiczeń porannych.

"Hop w zagrodzie" – zabawa z elementem skoku.

Dziecko przemieszcza się po pomieszczeniu i przeska­kuje przeszkody (rozłożone gazety), starając się przeskoczyć jak najwięcej z nich.

 "Na prawo, na lewo" – ćwiczenia mięśni szyi.

Dziecko w siadzie skrzyżnym prostuje plecy, kładzie niewielką maskotkę pluszową na głowie i zrzuca ją z głowy, przechylając ją zgodnie z poleceniem rodzica: na prawo, na lewo, do przodu, do tyłu, itd. Plecy pozostają cały czas nieruchomo.

 "Zwinięty w kłębuszek" – ćwiczenia rozciągające.

Dziecko w siadzie skrzyżnym, kładzie pluszową maskotkę przed sobą na podłodze, po czym próbuje zwinąć się w kłębek tak, aby czołem jej dotknąć.

 "W górę i w dół" – ćwiczenie wyciszające.

Dziecko kładzie się na plecach, nogi lekko rozstawione, ręce leżą rozłożone swobodnie za głową, maskotka leży na brzuchu. Dziecko z zamkniętymi oczami oddycha powoli i głęboko, unosząc maskotkę w górę.

"Gospodarstwo Pana Janka" – zabawa dydak­tyczna, poszerzanie zasobu słownictwa.

Dziecko posługując się wyciętymi obrazkami zwierząt z „Wyprawki” układa parami młode osobniki z dorosłymi i przygląda się obrazkom, opisuje je i nazywa przedstawione na nich zwie­rzęta dorosłe i młode: pies – szczenię, owca – jagnię, indyk – indyczę, koza – koźlę, kot – kocię, krowa – cielę, gęś – gąsiątko, świnia – prosię. Podaje też nazwy innych zwierząt  i ich młodych, np. koń – źrebię, kaczka – kaczątko.

Potrzebne będą: obrazki zwierząt z Wyprawki„Gospodarstwo pana Janka”.

 "Gdzie jest więcej?" – zabawa matematyczna, porównywanie liczebności zbiorów.

Dziecko układa osobno wycięte obrazki dorosłych zwierząt i osobno – ich młodych, liczy oba zbiory i sprawdza, czy w każdym jest tyle samo obrazków. Rodzic pyta, jaki znak należy postawić między zbiorami zwierząt. Dziecko układa z patyczków między zbiorami znak równości. Następnie dziecko układa z jednej strony zwierzęta, które mają cztery nogi, a                    z drugiej – zwierzęta, które mają dwie nogi, licz oba zbiory, określa, których zwierząt jest więcej i układa odpowiednio patyczki. Na ko­niec dziecko układa zbiór zwierząt mających pazury i zbiór zwierząt nie mających pazurów. Dziecko przelicza zbiory i układa patyczki we właściwy sposób.

Potrzebne będą: obrazki zwierząt z Wyprawki„Gospodarstwo pana Janka”, patyczki do liczenia.

"Układamy obrazek" – zabawa matematyczna utrwalająca pojęcia określające położenie ele­mentów w przestrzeni.

Rodzic daje dziecku kartkę. Dziecko rysuje dom, z prawej strony domu w pewnej odległości drzewo, a z lewej strony kałużę i dalej od domu budę, po czym układa obrazki zgodnie                          z treścią opowiadania rodzica: Koza stoi z prawej strony drzewa, a jej młode – z lewej. Kot wszedł na dach domu, a kocię siedzi pod oknem. Pies i szczenię sie­dzą z lewej strony budy, a cielę stanęło po przeciwnej stronie. W kałuży tapla się prosię. Obok domu stoi świnia i patrzy na małego kotka. Zabawę można powtórzyć kilka razy, zmieniając opisy położenia zwierząt lub rysunek tła.

Potrzebne będą: karton, kredki,  obrazki zwierząt z Wyprawki„Gospodarstwo pana Janka".

"Odgłosy zwierząt" – zabawa ruchowa z elemen­tem ortofonicznym.

Dziecko swobodnie biega po pomieszczeniu przy muzyce dowolnej. Na przerwę w muzyce dziecko zatrzy­mują się. Rodzic pokazuje obrazek zwierzęcia, którego głos ma naśladować. Przykładowe zwierzęta:

kura – ko, ko, ko;

indyk – gul, gul, gul;

gęś – gę, gę, gę;

kaczka – kwa, kwa, kwa;

krowa – muu, muu, muu;

koza – mee, mee, mee;

prosię – kwik, kwik, kwik;

owca – bee, bee, bee.

Środki dydaktyczne: nagranie dowolnej muzyki, obrazki zwierząt z Wyprawki „Gospodarstwo pana Janka".

"Kolejka" – zabawa matematyczna, utrwalanie liczebników porządkowych, wdrażanie do kon­centracji uwagi i uważnego słuchania.

Dziecko wykorzystuje narysowany wcześniej obrazek i zwierzęta z „Wyprawki”. Rodzic opowiada, że zwierzęta w gospodarstwie Pana Janka chciały porozmawiać ze swoim gospodarzem, więc ustawiły się w kolejce do domu. Zadaniem dziecka jest ułoże­nie zwierząt w takiej kolejności, jaką podaje rodzic.

Pierwsza stanęła krowa. Druga stanęła świnia. Trzecia stanęła koza. Czwarta stanęła owca. Piąty stanął indyk. Szósty stanął pies. Siódmy stanął kot. Ósma stanęła gęś. Dziewiąte stanęło gąsiątko. Dziesiąte stanęło szczenię. Jedenaste stanęło prosię. Dwunaste stanęło jagnię. Zwierzęta nie mogły się jednak dogadać w kolejce i zaczęły zmieniać miejsca. Krowa zamieniła się z psem. Która jest teraz krowa? Kot zamienił się z gąsiątkiem. Który jest teraz w kolejce? Jagnię zamieniło się ze szcze­nięciem. Które jest teraz jagnię? A szczenię – które? Indyk wepchnął się na początek kolejki, a świnia poszła na sam koniec. Która w kolejce jest teraz owca? Jagnię stanęło za swoją mamą, a szczenię za swoją. Na którym miejscu stoi teraz indyk?

"Matematyka rolnika" – rozwiązywanie zadań w „Kartach pracy” KP4 str. 72–73.

Wykonaj zadania matematyczne: przeli­cz warzywa i określ, których jest najwięcej, a których najmniej; połącz świnki z warzywami, tak, aby każda świnka miała tyle samo warzyw każdego rodzaju; rozmieść krowy na łąkach, tak, aby na każdej łące było o jedną krowę więcej; policz duże i małe kaczki i zapisz działanie dodawania; pokoloruj wskazane kaczki, porównaj zbiory kaczek i wstaw odpowiedni znak matematyczny.

"Zwierzęta z plasteliny" – działania plastyczne doskonalące sprawność manualną.

Dziecko lepi zwierzęta - dorosłe i młode, zwracając uwagę na ich wielkość i kolor. Rodzic zachęca, aby wykonało i dokleiło wszystkie drobne szczegóły: uszy, oczy, rogi, ogon.

Potrzebne będą: plastelina.

Zabawa "Przeciwieństwa"

Rodzic mówi wierszyk (według pomysłu T. Fiutowskiej), przerywając w odpowiednich miejscach. Dziecko dopowiada brakujące słowa o przeciwnym znaczeniu.

Coś jest duże, a coś... (małe).

Coś jest czarne, a coś... (białe).

Jedno tłuste, inne... (chude).

Tamto cienkie, a to... (grube).

To głębokie, a to... (płytkie).

Może piękne być lub... (brzydkie).

To wysokie, a to... (niskie).

Coś gładziutkie jest lub... (śliskie),

coś jest słodkie albo... (gorzkie),

inne smutne lub... (radosne).

To jest proste, a to... (krzywe).

Coś jest głośne, a coś... (ciche).

Wiele jest przeciwnych słów,

więc się pobawimy znów.

 Dziecko samodzielnie wymyśla słowa o przeciwnym znaczeniu.

17.06.2020 r. (środa) Temat dnia: Bez zwierząt świat byłby smutny.

"Czarna krowa w kropki bordo" – zabawa ruchowa z elementem ćwiczeń artykulacyjnych, rozpoznawanie kolorów. Dzieci uczą się popularnej rymowanki, zwracając uwagę na prawidłową wymowę wszystkich słów: 

Czarna krowa w kropki bordo                                                                                                               
gryzła trawę kręcąc mordą                                                                                                                           
i dawała mleko koloru…

Dzieci wypowiadają rymowankę zmieniając na końcu kolor mleka, np. … koloru niebieskiego. Zadaniem uczestników zabawy jest znalezienie przedmiotów w podanym kolorze.

"Znam te zwierzęta" – oglądanie książek i albumów poświęconych zwierzętom, odczytywanie i zapisywanie nazw zwierząt. Dzieci oglądają książki o zwierzętach, wyszukują ich nazwy i zapisują je na kartkach. Na koniec rodzic sprawdza, kto znalazł i zapisał najwięcej nazw zwierząt.

"Skąd się bierze mleko?" – pogadanka. Rodzic pokazuje dzieciom szklankę z mlekiem i pyta, co to jest, skąd to mleko się wzięło i czy na pewno od krowy. Dzieci swobodnie wypowiadają się. Następnie rodzic wyjaśnia, jak to mleko powstaje i co się z nim dzieje za nim trafi do sklepu. Najczęściej mleko, które pijemy pochodzi od krowy. Nie jest ważne, jaka to krowa, czy łaciata czy czerwona. Ważne, aby gryzła trawę i ją przeżuwała. Latem o trawę łatwo, gorzej jest zimą. Wtedy krowa je siano, kiszonkę, i inne pasze. Krowę można wydoić ręcznie albo za pomocą dojarki elektrycznej. Z dojarki mleko trafia do pojemnika, w którym się chłodzi. Z pojemnika zabiera mleko cysterna i zawozi je do mleczarni. W mleczarni mleko jest badane. Później jest pasteryzowane i sterylizowane. Następnie mleko rozlewane jest do kartonów i zawożone do sklepów.

"Czy to jest zrobione z mleka?" – zabawa dydaktyczna, karta pracy. Rodzic pokazuje dzieciom różne produkty: kefir, budyń, lody, twarożek, jajko, żółty ser, makaron, serek topiony, jogurt, parówka, a dzieci odgadują, czy produkt ten zrobiony jest z mleka, czy nie. Na koniec dzieci wykonują zadania  w karcie pracy 4 s 70.

"Trzy kurki" – nauka rymowanki na pamięć, recytowanie z modulowaniem głosu.  Dzieci uczą się rymowanki z ,,Kart pracy’’ na pamięć, recytują tekst modelując odpowiednio głos, zgodnie z poleceniem rodzica:                          

Mówimy szeptem, jakbyśmy opowiadali komuś tajemnicę.

Mówimy bardzo wystraszonym głosem, jakbyśmy bali się jakiegoś potwora. 

Mówimy jak roboty.                                                                                                                

Mówimy tak, jakbyśmy opowiadali komuś piękną bajkę.                                                

Mówimy tak, jakbyśmy byli bardzo śpiący i zmęczeni.                                                             

Na koniec dzieci powtarzają wierszyk rysując jednocześnie szlaczek w karcie pracy 4 s.70.

"Moje domowe zwierzątko" – swobodne wypowiedzi dzieci na temat posiadanych zwierząt, czytanie tekstu w karcie pracy, rysowanie zwierzątek. Dzieci czytają tekst w karcie pracy  o Olku i jego zwierzętach. Rodzic sprawdza poziom rozumienia tekstu, pytając, jakie zwierzęta ma Olek i co się stało z jego chomikiem. Tekst jest inspiracją do swobodnych rozmów o zwierzętach domowych dzieci, podają ich imiona, opisują, jak się nimi zajmują, jakie mają obowiązki. Na koniec dziecko rysuje swoje zwierzę lub zwierzę, które chciałoby mieć. Praca z kartą 4 s. 71.        

Podwórkowe dialogi: zabawa ortofoniczna z elementem dramy.                                   
Dwoje dzieci (rodzeństwo)  umawia się, jakimi będą zwierzętami i w jakim nastroju będzie przebiegała ich rozmowa (np. będą się kłóciły, opowiadały sobie coś, będzie im smutno…) Następnie dzieci rozmawiają ze sobą w języku wybranych przez siebie zwierząt, wykorzystując odpowiednią mimikę, modulację głosu itp. Osoba z rodziny odgaduje, czego rozmowa mogła dotyczyć i w jakim nastroju była prowadzona.

"Wylosuj sylabę" – zabawa dydaktyczna uspraw­niająca funkcje słuchowe. Odgadywanie nazw zwierząt na podstawie pierwszej sylaby.

Rodzic mówi sylabę a zadaniem dziecka jest wymyślenie nazwy zwierzęcia, która zaczyna się na daną sylabę. Nie muszą to być koniecznie zwie­rzęta gospodarskie, ale wszystkie, jakie dziecko zna. Proponowane sylaby: „ko”, „ku”, „kro”, „mo”, „o”, „ka”, „in”, „kró”, „ma”, „ry”, „pa”, „bo”, „ża”, „ty”, „ży”, „re”.

"Zwierzaki-dziwaki" – zabawa plastyczna roz­wijająca wyobraźnię. Nadawanie nazwy swoim zwierzakom-dziwakom.

Rodzic konturowe rysunki zwierząt przecina na pół (ważne, aby każdy rysunek w miejscu przecięcia miał taką samą szerokość). Dziecko wybiera sobie dwie różne połówki i skleja ze sobą na odwrocie za pomocą taśmy klejącej, tworząc zwierzaki-dziwaki. Następ­nie dziecko koloruje swój rysunek i nadaje zwierzęciu nazwę. Wszyscy wspólnie przygotowują wystawę gotowych prac i opowiadają o swoich zwierzętach.

Potrzebne będą: konturowe rysunki zwie­rząt, nożyczki, taśma klejąca, kredki.

Przykładowe rysunki zwierząt do druku:

https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanka-baran.html

https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanka-ges.html https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanka-koza.html https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanka-konik.html

Słuchanie wiersza L. J. Kerna "Deser".

Zobaczyła krowa bezę,

popatrzyła na nią zezem.

– To ma być deser, proszę pana?

Ładny mi deser, pieczona piana!

Niech mi pan wierzy, panie łaskawy,

nie ma lepszego deseru od trawy.

Jak pan na łąkę się wybierze,

to pogadamy o deserze...

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat treści wiersza, zadaje pytanie:

Z kim i o czym rozmawiała krowa z wiersza?

Ćwiczenia w budowaniu dialogów "Krowie pogaduszki"

Dziecko układa w parach (z rodzeństwem, rodzicem) krótki dialog, jaki mogłyby prowadzić krowy na łące.

 

16.06.2020 r. (wtorek) Temat dnia: Literkowa farma.

Gdzie mieszkają zwierzęta gospodarskie? – pogadanka z elementem zabawy ortofonicznej    i ćwiczeń słowotwórczych.

Dziecko z rodzicem opowiada o zwierzętach gospodarskich i ich domach. Rodzic zachęca dzieci do słowotwórczego wysiłku, podawania nazw pomieszczeń dla zwierząt. Prosi też o naśladowanie ich głosów.

Przykładowe opisy:

Mieszkaniem konia jest stajnia. Ma tam miękkie siano do jedzenia i wodę do picia.

Krowa mieszka w oborze. Żeby mogła najeść się świeżej trawy gospodarz prowadzi ją na pastwisko.

Świnia mieszka w chlewiku. Jedzenie dostaje w korycie. Mówi się, że jest wszystkożerna.

Kury, kaczki, gęsi i indyki też mają swoje domki. Kury mieszkają w kurniku. Lubią dziobać ziarno i grzebać pazurami w ziemi.

Kaczki mieszkają w kaczniku. Lubią pływać w stawie, w czym pomaga im błona między palcami. Jedzą ziarno, otręby i ziemniaki.

Owce mieszkają w owczarni, lubią skubać świeżą trawę i pić dużo wody.

Króliki to małe futrzane zwierzątka mieszkające w klatce na podwórku. Ich ulubione przysmaki to marchewki i kapusta.

"Czy to jest możliwe?" – zabawa dydaktyczna zainspirowana treścią wiersza A. Frączek „Podróż”. Wyjaśnienie różnicy między fikcją literacką a rzeczywistością.

Dzieci słuchają wiersza.

Zabrał kiedyś pewien Maniek

swoją żonę Czesię

do miasteczka pod Poznaniem,

które Kórnik zwie się.

Spakowali różne graty,

waliz wzięli osiem,

zapomnieli tylko mapy,

lecz mieli to w nosie.

bo bez mapy, jak wiadomo,

życie jest ciekawsze,

a gdy trzeba, to o pomoc

poprosi się zawsze.

Ludzie pomagali chętnie.

Choć bywało czasem,

że im jakoś dziwnie mętnie

wskazywali trasę…

Mimo wszystko po pół roku

dotarli do celu.

Przywitało ich: „Ko-ko-ku!”

kur i kurcząt wielu.

Dziwne… Pokój zamówili

w hotelu Pod Różą,

a na miejscu otrzymali

jedną grzędę kurzą.

Jedną grzędę? A to psikus!

Pod Poznaniem? Tak, w kurniku…

Po wysłuchaniu wiersza rodzic zadaje pytania sprawdzające rozumienie  treści wiersza.                                                                                                                           

-  Jak nazywa się małe miasto pod Poznaniem?                                                                             
- Czego nie spakował Maniek na wycieczkę?                                                                                    
- Czy Maniek z żoną dojechał do miasta Kórnik?                                                                        
- Gdzie trafił Maniek ?                                                                                                                  
- Kto mieszkał w tym kurniku?                                                                                                         
Rodzic z dzieckiem tłumaczy różnicę między fikcją literacką a rzeczywistością. Dzieci dochodzą do wniosku, czy to możliwe, aby ludzie zamieszkali w kurniku z kurami? Czy książki zawsze opisują, to, co jest realne, czy pisarz może coś wymyślić?                                                                                                               
Podsumowanie wypowiedzi dzieci.                                                                           

To, co pisarz opisuje w książce to fikcja, to coś, co powstaje w jego głowie, więc może być bardzo prawdziwe i może być też zupełnie fantastyczne. W książkach można opisywać zdarzenia, które nie mogą mieć miejsca w życiu, takie jak zamieszkanie w kurniku i postacie, które nie istnieją  w rzeczywistości, takie jak wróżki czy krasnoludki. I to jest właśnie w książkach ciekawe, że zapisana jest w nich ludzka wyobraźnia, która może wszystko.

"Jak kura pazurem" – wyjaśnienie znaczenia popularnych powiedzeń zawierających słowo ,,kura’’. Rodzic podaje popularne powiedzenia zawierające słowo ,,kura’’ i prosi, aby dzieci wyjaśniły ich znaczenie własnymi słowami. Podpowiada dopiero, kiedy dzieci same nie mogą dojść do właściwej odpowiedzi.                                                                                            

Pisać jak kura pazurem - pisać brzydko i niewyraźnie.                                                             

Kura znosząca złote jajka - coś, co przynosi szybki, łatwy i duży zysk; na czym można się wzbogacić.                                                                                         

Chodzić spać z kurami – chodzić spać o wczesnej porze. 

Praca z kartą 4 s. 68-69 – dzieci samodzielnie wykonują zadania w karcie 

"Gąski, gąski do domu" – zabawa słowno-ruchowa z elementem bieżnym.  Jedno dziecko jest wilkiem i staje na środku sali pomiędzy dwiema liniami wyznaczonymi sznurkiem lub taśmą klejącą. Z jednej strony sali staje rodzic – gęsia mama, a z drugiej pozostałe dzieci.                                      

Gąski rozmawiają ze swoją mamą:                                                                        

Mama: Gąski. Gąski do domu.                                                                                      

 Dzieci: Boimy się.                                                                                                              

Mama: Czego?                                       

Dzieci: Wilka złego.                                                                                                    

Mama: A gdzie on jest?

Dzieci: Za górami, za lasami.                                                                                                                          

Mama: Gąski, gąski do domu.

Dzieci biegną w stronę rodzica, a dziecko – wilk próbuje je złapać. Osoba złapana zostaje wilkiem. Gęsia mama przechodzi na drugą stronę sali.

"Myszka lubi ser" – zabawa plastyczna, doskona­lenie sprawnego wycinania nożyczkami.

Dziecko otrzymuje żółtą kartkę (będzie to ser). Wycina w niej dziury. Rodzic pokazuje dziecku, jak wyciąć dziurę w kartce, żeby nie rozciąć pozostałej części papieru (na środku odry­sowanego od szablonu koła należy na kilka sekund docisnąć palec zamoczony w wodzie; gdy papier namięknie, łatwo przez niego przecisnąć nożyczki i rozpocząć wycinanie po narysowanej linii). Kartę z wyciętymi dziurami każde dziecko przykleja do czarnego kartonu. Z szarego kółka tworzy stożek (rodzic pokazuje, jak lekko zginając koło, zna­leźć jego środek i w którym miejscu naciąć koło, aby zrobić stożek). Dziecko przykleja swój stożek do „żółtego sera”, rysuje na nim flamastrem oczy i wąsy, dokleja małe szare uszy. Na koniec wycina z szarego papieru długi, wąski ogon i przykleja go tak, jakby wystawał z dziurki obok myszki.

Potrzebne będą: żółte i szare kartki z bloku rysunkowego, szablon do odrysowania kół, ołówek, nożyczki, klej, woda, flamaster.

"Kurki i kogut"- zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko-kura  spaceruje po sali, naśladując zbieranie ziarenek. Drugi uczestnik zabawy kogut(rodzeństwo)chodzi po pomieszczeniu co pewien czas głośno pieje: – Kukuryku! i macha skrzydłami. Kurka, woła­: – Ko, ko, ko... jak najszybciej przybiega do koguta. Kiedy kogut zaczyna spacerować, kurka odchodzi w dowolnym kierunku. Podczas powtórzeń zabawy następuje zmiana dziecka występującego w roli koguta.

Zabawa "Zielone czy żółte?"

Rodzic daje dziecku dwa papierowe koła: żółte i zielone. Umawia się z dzieckiem, że będzie je podnosiło do góry wtedy, kiedy usłyszy w wierszu H. Bechlerowej "Kaczuszki" nazwy tych kolorów.

Zielona woda, zielona,

żółte kaczeńce przy brzegu.

Żółte kaczuszki po ścieżce,

idą do wody gęsiego.

W żółtych kaczeńcach,

nurkuje żółtych kaczątek gromadka.

Ach, jak się martwi,

jak gdacze na brzegu kurka Czubatka!

– Gdzie moje małe kaczuszki?

Może nie ujrzę ich więcej?

Tak żółto, żółto wokoło.

Same kaczeńce, kaczeńce!

Plusnęło w wodzie zielonej.

– Nie martw się, kurko Czubatko!

Wyszły z kaczeńców kaczuszki,

wesołą, żółtą gromadką.

Rodzic zadaje dziecku pytanie: Co było w wierszu zielone, a co – żółte?

Zabawa "Skojarzenia"

Rodzic rzuca do dziecka piłkę, mówiąc: – Żółte jak... lub Zielone jak... Dziecko łapie piłkę, odrzuca ją do rodzica, podając zakończenie porównania, np. Zielone jak... trawa. Żółte jak... słońce.

Zabawa "Rymujemy" - wymyślanie przez dziecko rymowanek, w których wystąpią kolory zielony i żółty lub inne, np. Żółte kurczaczki to miłe zwierzaczki. Po zielonej trawie spacerują pawie. Na żółte kwiatuszki przylatują muszki. Na jabłoni wiosną zielone listki rosną.

"Budujemy zagrodę" – zabawa konstrukcyjna.

Wersja I.

Dziecko stara się zbudować zagrodę z materiałów dostępnych w ogrodzie: patyków, kamieni. Może również korzystać z zabawek ogrodowych: wiaderek i foremek.

Wersja II.

Dziecko stara się zbudować zagrodę z dostępnych w domu klocków.

 

15.06.2020 r. (poniedziałek) Temat dnia: Co słychać w gospodarstwie?

"Jakie to zwierzę?" – zabawa rozwijająca kompe­tencje językowe.

Rodzic przygotowuje obrazki zwierząt żyjących w gospodarstwie na wsi i w domu (proszę wykorzystać obrazki z Wyprawki "Gospodarstwo pana Janka" str. 107). Rodzic lub dziecko wybiera jeden obrazek, nie pokazuje go i opisuje własnymi słowami, jak wygląda przedstawione na nim zwierzę. Zadaniem drugiego uczestnika zabawy jest odgadnięcie nazwy zwierzęcia.

"W zagrodzie" – zestaw ćwiczeń porannych.

"Koci grzbiet" – ćwiczenia mięśni grzbietu.

Dziecko w klęku podpartym opuszcza głowę i robi głęboki wdech, wypychając kręgosłup do góry. Wytrzymu­je kilka sekund, następnie unosi głowę ku sufitowi i wygina kręgosłup do dołu. Wytrzymuje kilka sekund. Ćwiczenie powtarzamy 5 razy.

"Mały piesek" – zabawa z elementem rzutu.

Dziecko w pozycji klęku podpartego rzuca lekko piłkę jedną ręką przed siebie, przemiesz­cza się do piłki nie zmieniając pozycji i rzuca ją dalej.

"Hop w zagrodzie" – zabawa z elementem skoku.

Dziecko kładzie klocki w dowolnym miejscu na podłodze, następnie przemieszcza się po pomieszczeniu i przeska­kuje przeszkody, starając się przeskoczyć jak najwięcej z nich.

"Rolnik – kto to taki?" – pogadanka na temat pracy rolnika.

Rodzic pyta, czym zajmuje się rolnik. Dziecko swobodnie opowiada o wszystkim, co wie na temat jego codziennej pracy, obowiązków, pojaz­dów i narzędzi, których używa. Rodzic dopowiada niezbędne informacje, podsumowuje wypowiedzi dziecka i kończy rozmowę pytaniem, czy praca rolnika jest ważna i czego nie byłoby bez rolników.

Przydatne informacje:

Rolnik, to osoba, która uprawia ziemię. Przygoto­wuje ziemię do sadzenia, wysiewa nasiona, dogląda wzrostu roślin, pielęgnuje i zabezpiecza rośliny przed szkodnikami, zbiera plony i je sprzedaje. Praca rolnika jest ciężka, uzależniona od pory roku i od pogody. Rolnik musi wiedzieć, jaką ma glebę i co w niej najlepiej wyrośnie, jakich użyć nawozów i jakich maszyn do określonej uprawy. Rolnik ko­rzysta w swojej pracy z różnych maszyn i pojazdów, takich jak ciągnik, kombajn, siewnik, sadzarka, rozrzutnik do obornika, brona do spulchniania ziemi. Rolnicy dbają o to, aby ludzie mieli co jeść. Bez ich pracy nie byłoby chleba, ciasta, pizzy, frytek, surówek i sałatek, makaronu, warzyw do zupy, popcornu, cukru, sezamków, oleju i oliwy, ketchupu i sosu pomidorowego. Rolnicy bardzo często oprócz uprawy ziemi hodują także zwierzęta. W swoich gospodarstwach mogą hodować kury, krowy, konie, świnie, kaczki, indyki, króliki. Ponieważ zwierzęta­mi trzeba zajmować się codziennie, rolnicy nie mają wolnej soboty ani niedzieli, a najwięcej pracy mają latem czyli w wakacje, bo wtedy dojrzewają plony.

"Od ziarenka do bochenka" – ćwiczenia słow­nikowe, opisywanie obrazków, uzupełnianie historyjki obrazkowej w „Kartach pracy” KP4 s. 66.

Dziecko opisuje obrazki historyjki, ustala prawi­dłową kolejność obrazków i wkleja brakujące. Na koniec opowiada całą przedstawioną historię. Rodzic zwraca uwagę na poprawną budowę zdań. Dziecko opowiada, w których etapach powsta­wania chleba uczestniczyło, który jest im znany.  Rodzic zadaje dziecku pytanie:

Dlaczego obrazkowa historyjka nosi tytuł „Od zia­renka do bochenka”?

"Pszczoły – pożyteczne zwierzęta" – pogadan­ka, utrwalanie wiadomości o życiu pszczół.

Rodzic pyta dziecko, czy pszczoły to rośliny czy zwierzęta. Prosi, aby dziecko opisało pszczołę zgodnie z własną wiedzą, powiedziało, co robi i gdzie miesz­ka. Następnie rodzic podaje kilka ciekawostek o pszczołach, ilustrując swoją wypowiedź zdjęciami lub obrazkami. Wyjaśnia znaczenie słowa „pasie­ka”. Na zakończenie dziecko na sygnał rodzica biega po pomieszczeniu, udając pszczołę: naśladuje ruch skrzydełek, bzyka na przemian cicho i głośno, siada na kwiatach i wraca do ula.

Ciekawostki o pszczołach:

Pszczoły to niezwykłe zwierzęta. Małe, ale bardzo pożyteczne i wyjątkowe. Pokryte są ogromną ilością włosków. Podczas, gdy przeciętny człowiek ma na głowie ok. 100 tys. włosów, mała pszczółka ma ich na swoim ciele 3 miliony. Jedna pszczoła może przez całe swoje życie wyprodukować 1/12 łyżeczki miodu. To bardzo mało. Na szczęście pszczół jest bardzo dużo. Żyją w rojach. Jeden rój to około 20 tysięcy pszczół, choć zdarzają się i większe. Pszczoły porozumiewają się między sobą za pomocą tańców i wydawania dźwięków. W czasie lotu ten drobny owad wykonuje około 400 ruchów skrzydełkami na sekundę. Żeby pszczoły zebrały nektar na jeden kilogram miodu, muszą odwiedzić 4 miliony kwiatów. Miód jest jedną z niewielu substancji, która odpowiednio przechowywana nigdy się nie zepsuje. Pszczoły wytwarzają go w ulu. Tam też żyją, rozwijają się i zbierają zapasy pożywienia. Teren z ustawionymi ulami to pasieka. Pasieką nazywa się również wszystkie ule danego właściciela czyli pszczelarza wraz z urządzeniami, które wykorzystuje on w swojej pracy. W ostatnich latach wiele mówi się o tym, że na świecie jest coraz mniej pszczół. Winę za to ponoszą rolnicy, którzy opryskują swoje rośliny chemicznymi środkami owadobójczymi. Co my możemy zrobić dla ochrony pszczół? Możemy wspierać rolników, którzy prowadzą ekologiczne gospodarstwa, kupując ekologiczne produkty.

Wykonaj "Kartę pracy" KP4 str. 67. Dziecko ogląda historyjkę obrazkową, opisuje poszczególne obrazki i ustala ich kolejność. Zwraca uwagę na wygląd plastra mio­du.

"Smaczny miodek" – ćwiczenia mięśni warg i języka.

Dziecko wyobraża sobie talerz posmarowany słodkim miodem. Dziecko wylizuje miód (wysuwanie języka z buzi, ruchy z dołu do góry), oblizuje się (okrężne ruchy języka przy szeroko otwartej buzi w prawą i w lewą stronę), zlizywanie miodu z brody, zlizywanie miodu z nosa, czyści językiem policzki, podniebienie i dziąsła, chwilę mlaska i cmoka.

"Letni ogród" – projekt plastyczno-techniczny.

Dziecko maluje wnętrze pudełka po butach na niebiesko. Stawia pudełko na krótszym boku. Na spodzie przykleja ul – oklejone papierem kolorowym pudełko po zapałkach, z narysowanym wejściem. Obok ula przykleja zgniecioną zieloną krepinę. Z żółtego kartonu wycina tułowia i głowy pszczół, rysuje czarne paski, dokleja im skrzy­dełka z białego papieru lub kalki technicznej czy folii. Szpikulcem lub grubą igłą wykonuje w ciele pszczoły małą dziurkę, przez którą przewleka włóczkę. Samodzielnie określa, jak długa włóczka jest mu potrzebna. Koniec włóczki przyczepia do górnego boku pudełka za pomocą taśmy klejącej.  W ten sposób pszczoły swobodnie zwisają nad ulem. Zieloną krepinę dziecko ozdabia kwiatami samodzielnie narysowanymi i wyciętymi z kolorowego papieru.

Będą potrzebne: pudełko po butach, pudełko po zapałkach, niebieska farba, pędzel, zielona krepi­na, włóczka, kolorowy papier, biała kartka lub kalka techniczna, klej, nożyczki, taśma klejąca lub zszywacz.

Zestaw ćwiczeń gimnastycznych - "W wiejskiej zagrodzie".

„Zgadnij, kto tutaj mieszka” – zabawa orienta­cyjno-porządkowa.

Dziecko biega po pomieszczeniu w rytmie wyklaskiwanym przez rodzica. Na hasło rodzica: Zgadnij, kto tutaj mieszka rodzic podnosi ilustrację przedstawia­jącą zwierzę z wiejskiego podwórka, a dziecko naśla­duje dźwięki wydawane przez to zwierzę.  Proszę wykorzystać obrazki z Wyprawki "Gospodarstwo pana Janka" str. 107.

Owca: mee… mee… mee…

Świnia: kwi… kwi… kwi…

Krowa: mu… mu… mu…

Indyk: gul… gul... gul...

Pies: hau… hau… hau…

Kot: miau… miau… miau…

„Pastuszek i owce” – zabawa z elementem czworakowania.

Na łące biała owieczka wygrzewa futerko swe,

chciałabym ją pogłaskać, lecz ona: mee… mee… mee…

Rodzic wyznacza miejsca na łąkę i zagrodę. Dziecko będzie „owieczką”, a rodzic „paste­rzem”. „Owieczka”, siedząc w siadzie klęcznym, odpoczywa w „zagrodzie”. Na sygnał rodzica, np. klaśnięcie w dłonie, wstaje i idzie na czworakach za „pasterzem” na „pa­stwisko”. Na sygnał rodzica - klaśnięcie w dłonie x 2, wraca do „zagrody”, siada w siadzie klęcznym i odpoczywa. Ćwicze­nie powtarzamy kilka razy.

 „Kury dziobią ziarenka” – rozciąganie mięśni piersiowych.

W kurniku małe kurki, co jajek znoszą sto,

chcę zabrać im jajeczko, a one ko… ko… ko…

Dziecko w klęku podpartym. Na hasło: Kury dziobią ziarenka dziecko, uginając ręce w łokciach, dotyka nosem do podłogi. Po każdym „dziobnięciu” nastę­puje wyprost rąk, a dziecko naśladuje głos wydawany przez kury: ko… ko… ko… Ćwiczenie trwa około dwóch minut.

„Kogut” – wzmacnianie mięśni ściągających łopatki.

Jest także stary kogut, co dużo wdzięku ma i szyku,

ja mówię mu „Dzień dobry”, a on mnie „Kukury­ku”…

Dziecko kuca i porusza się po sali, naśladując chodzącego koguta. Na hasło: Kogut trzepocze skrzydłami siada w siadzie klęcznym, układa ręce w „skrzydełka” i wykonuje nimi rytmiczne odrzuty w tył, naśladując trzepoczącego skrzydłami koguta. Jednocześnie wydaje odgłosy jak kogut: kukuryku…

„Koń” – ćwiczenie równowagi.

A w stajni stoi konik, co piękną grzywę ma,

podchodzę z kostką cukru, a on iha… iha… iha…

Dziecko maszeruje po sali, wysoko unosząc kolana. Na hasło: Konik grzebie kopytkiem zatrzymuje się i uderza o podłogę na zmianę palcami raz prawej, raz lewej stopy, wydając odgłosy: iha… iha… iha…  

"Plaster miodu" – aktywność plastyczna, stem­plowanie i malowanie farbami.

Dziecko próbuje uzyskać obraz przypominający pla­ster miodu. Maluje dosyć gęstą farbą folię bąbelko­wą i odbija ją na kartce. Gdy odbite tło wyschnie, może domalować na nim pszczoły.

 Będą potrzebne: kartka, folia bąbelkowa, farby, pędzel.

"Złap ogon" – zabawa bieżna.

Dzieci (rodzeństwo) dobierają się w pary. Każde doczepia sobie ogon, wkładając pasek bibuły (sznurek lub szalik) z tyłu za ubranie. Na hasło: Złap ogon! każdy z uczestników zabawy próbuje wyrwać ogon koledze lub koleżance z pary i nie stracić swojego ogona.

 

II TYDZIEŃ CZERWCA - WYJĄTKOWE SMAKI LATA

12.06.20 r. (piątek) Temat: Opiekujemy się ogrodem.

"Mała orkiestra" – ćwiczenia usprawniające pracę narządów mowy.                                              
Dziecko kląska językiem podaną przez rodzica sekwencję ryt­miczną, następnie cmoka wargami, wyśpiewuje na sylabie „na”, wyklaskuje i wytupuje tę samą sekwencję. W drugiej rundzie sekwencję dźwięków może zaproponować dziecko.

"Mniej – więcej" – zabawa dydaktyczna, liczenie i porównywanie liczebności zbiorów.
Dziecko rozkłada na dywanie dwie pętle używając sznurków (szalików). W jednej pętli dziecko ukła­da dziesięć liczmanów, a druga pozostaje pusta. Dziecko rzuca kostką (używamy kostki do gry) i układa w pustej pętli tyle liczmanów (patyczków do liczenia, guzików, itp.), ile wskazuje liczba na kostce. Następnie dziecko określa, w której pętli jest mniej, a w której więcej liczmanów oraz oblicza, ile trzeba dołożyć do drugiej pętli, aby w obu było ich tyle samo. Dziecko liczy na palcach lub korzysta z innych liczmanów. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie.

Potrzebne będą: dwa sznurki (ewentualnie dwa szaliki), kostka do gry, liczmany.

"Matematyka z ogródka" – dziecko rozwiązuje zadania z wykorzystaniem liczmanów.
Dziecko siedzi przy stoliku, ma do dyspozycji zestaw 10 liczmanów. Rodzic przedsta­wia zadania z treścią, a dziecko dokonuje obliczeń. Podaje prawidłowy wynik.

 Zadanie 1. W ogródku rosło 10 dyń. Ogrodnik zerwał 5. Ile dyń zostało?

10 - 5 = 5

Odpowiedź: Zostało 5 dyń w ogródku.

Zadanie 2. Na talerzu leżało 7 truskawek. Ala zjadła 4. Ile truskawek zostało na talerzu?

7 - 4 = 3

Odpowiedź: Na talerzu zostały 3 truskawki.

Zadanie 3. Na straganie stało 9 pojemników z malinami. Właściciel sprzedał 6 pojemników. Ile pojemników zostało jeszcze do sprzedania?

9 - 6 = 3

Odpowiedź: Zostały 3 pojemniki z malinami do sprzedania.

Zadanie 4. Na grządce w ogrodzie rosło 8 cebul. Mama potrzebowała do obiadu 3 cebule. Ile cebul zostało na grządce?

8 - 3 = 5

Odpowiedź: Na grządce zostały 5 cebul.

Zadanie 5. Na krzaku rosło 10 truskawek. Krzyś zerwał 4 dojrzałe owoce. Ile truskawek zostało na krzaku?

10 - 4 = 6

Odpowiedź: Na krzaku zostało 6 truskawek.

Wykonaj zadania w „Kartach pracy” KP4 str. 64

Przelicz warzywa, zapisz ich liczbę; określ, którego jest najwięcej, a którego najmniej; określ, ile trzeba dosadzić warzyw, których jest najmniej, aby było go tyle samo, ile jest tych, których jest najwięcej; ułóż zadanie do obrazka i spróbuj zapisać obliczenie w postaci działania.

"Jak robić zakupy" – rodzic omawia z dzieckiem  podstawowe zasady zachowywania się w sklepie.

Dziecko opowiada o robieniu zakupów na podsta­wie własnych doświadczeń i obserwacji. Rodzic zwraca uwagę na konieczność używania zwrotów grzecznościowych, cichego stania  w kolejce do kasy, przepuszczania w kolejce kobiet w ciąży, wybierania produktów zdrowych, w ekologicznych i nieuszkodzonych opakowaniach, kupowania tylko tego, co jest nam potrzebne, zwracania uwagi na datę przydatności produktu do spożycia, zabierania ze sobą i niewyrzucania paragonu, pakowania zakupów w ekologiczne torby wielo­krotnego użytku.

,,Nasz mały stragan" – zabawa dydaktyczna, doskonalenie umiejętności dodawania, określanie wartości zakupów.

Rodzic rozkłada przed dzieckiem "stragan z warzy­wami": rzodkiewki, marchewki, ogórki, ziemniaki, cebule (po trzy sztuki). Na małych karteczkach zapisuje nazwy warzyw. Pod nazwami rysuje uproszczone rysunki tych warzyw, a pod rysunkami zapisuje ceny, np. rzodkiewka – 1 zł, marchewka – 2 zł, ogórek – 3 zł, ziemniaki – 1 zł, cebula – 2 zł, informując, że jest to cena za kilogram warzyw lub pęczek rzodkiewek. Dziecko siedzi naprzeciwko straganu, zaopatrzone w kartkę i ołówek. Rodzic opowiada:

Pani Ewa przyszła do sklepu i kupiła: kilogram ziem­niaków, kilogram cebuli i pęczek rzodkiewek. Ile pani Ewa zapłaciła za swoje zakupy?

Rodzic wykłada na tacę wybrane warzywa, dzieci zapisują ceny na kartkach i próbują obliczyć wartość zaku­pów.

1zł + 2zł +1 zł = 4zł

Odpowiedź: Pani Ewa zapłaciła za zakupy 4zł.

Pani Ania kupiła dwa kilogramy cebuli i kilogram ogórków. Ile pani Ania zapłaciła za swoje zakupy? Kto zapłacił więcej: pani Ewa, czy pani Ania?

2zł + 2zł + 3zł = 7zł

7zł - 4zł = 3zł

Odpowiedź: Pani Ania zapłaciła za zakupy 7zł. Pani Ania zapłaciła o 3zł więcej za zakupy niż Pani Ewa.

Pani Renata kupiła pęczek rzodkiewek, kilogram cebuli i dwa kilo marchewki. Ile Pani Renata zapłaciła za swoje zakupy?

1zł + 2zł + 2zł +2zł = 7zł

Odpowiedź: Pani Renata zapłaciła 7zł.

Wykonaj zadania w Karcie pracy KP4 str. 65.

Określ i porównaj wartość zakupów, wybierz produkty, których łączna cena wynosi 10 zł i zapisz swoje obliczenia.

"Martwa natura z warzywami i owocami" – malowanie farbami.

Rodzic układa na tacy kompozycję z warzyw oraz owoców. Może dodać też inne przedmioty, którymi dysponuje: ozdobną misę, wazon, kwiaty. Pokazuje dziecku zdjęcia reprodukcji ob­razów przedstawiających martwą naturę z Internetu. Dziecko próbuje namalować przygotowaną przez rodzica  kompozycję.

Martwa natura – gatunek malarski obejmujący kompozycje, zwykle malarskie lub rysunkowe, składające się ze stosunkowo niewielkich, nieruchomych, najczęściej nieożywionych przedmiotów, dobranych ze względów kompozycyjno-estetycznych lub symbolicznych.

Potrzebne będą: kartka z dużego bloku rysunkowego, farby, pędzel, warzywa, owoce, misa lub taca, wazon, kwiaty, zdjęcia przedstawiające martwą naturę.

"Mistrz kuchni" – ćwiczenia słownikowe, poda­wanie nazw produktów potrzebnych do przyrzą­dzenia określonego posiłku.

Rodzic podaje nazwę dania, a dziecko wylicza produkty potrzebne do jego wykonania. Przykłado­we dania: zupa pomidorowa, sałatka jarzyno­wa, jajecznica, spaghetti.

"Prawda czy fałsz?" – zabawa rozwijająca myślenie i kompetencje językowe.

Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące wiedzy zdoby­tej przez dzieci podczas całego tygodnia. Zadaniem dzieci jest rozpoznanie, czy zdanie wypowiedziane przez rodzica jest prawdziwe czy fałszywe. Propozycje zdań:

Ogórek jest czerwony. (Fałsz)

Jabłko jest owocem. (Prawda)

Motyle zapylają kwiaty. (Prawda)

Trzeba jeść pięć posiłków w ciągu dnia.(Prawda)

 Ostatnim posiłkiem w ciągu dnia jest śniadanie. (Fałsz)

Piramida żywieniowa to skałka wspinaczkowa. (Fałsz)

Bez owadów nie byłoby owoców. (Prawda)

Pasieka to teren, na którym stoją ule. (Prawda)

Trzmiele to owady. (Prawda)

Fasola to roślina. (Prawda)

Zakupy należy pakować w plastikowe torby. (Fałsz)

Owady to pożyteczne zwierzęta. (Prawda)

 

11. 06. 2020 r. BOŻE CIAŁO

10.06.20 r. (środa) Temat: Zdrowo się odżywiamy.

"Co jest zdrowe, a co nie?" – pogadanka z wykorzystaniem warzyw, wykonanie kukiełek, odgrywanie scenek.

 Dzieci  biorą z ,,Wyprawki’’ warzywa, nazywają je, mówią czy są zdrowe, podają inne przykłady zdrowych produktów. Ustalają, które produkty są szkodliwe dla zdrowia i dlaczego nie należy ich często jeść. Następnie wypychają obrazki warzyw z ,,Wyprawki’’ i za pomocą taśmy klejącej przyklejają do nich od tyłu patyczki do szaszłyków. Dzieci biorą gotowe kukiełki i zastanawiają się, o czym mogłyby rozmawiać warzywa oraz przygotowują krótkie dialogi.

 "Zwierzęta i rośliny" – zabawa językowa doskonaląca umiejętność czytania oraz myślenie logiczne.  Dzieci z pomocą rodzica rozkładają dwie duże pętle ze sznurka. Jedną pętlę oznaczają napisem ,,Rośliny’’, drugą ,,Zwierzęta’’. Następnie dzieci układają z liter podane wyrazy w odpowiedniej pętli i głośno je odczytują.Przykładowe wyrazy:  papuga, bocian, baran, sowa, foka, kogut, indyk, motyl, osa, burak, fasola, tulipan, cebula, kot, pies, koza, sroka, sosna, topola, owca, krowa, komar, papryka, malwa, pomidor, dynia, stokrotka, malina.                                    

Na koniec dzieci liczą wyrazy w każdej pętli i określają, których jest więcej. Wyrazy mogą dzieci wykorzystać do klasyfikowania na grupy (ptaki, owady, kwiaty, rośliny jadalne itp.).

  "Owady w letnim ogrodzie" – zabawa rozwijająca kompetencje, karty pracy. Rodzic rozmawia   z dzieckiem, jakie owady można spotkać w ogrodzie wykorzystując ilustracje w książkach dostępnych w domu. Dziecko opowiada o wybranych gatunkach i ważnej roli jaką pełnią w ogrodzie i w sadzie. Np. owady zapylają kwiaty, przenosząc pyłek z jednego kwiatu na drugi, że bez nich nie byłoby owoców  i niektórych warzyw.                                                                                                        

Zapraszam do czytania ciekawostek o owadach.                                                                  

 Pszczoły – to bardzo pożyteczne owady, zapylają kwiaty, dzięki czemu powstają owoce. Mieszkają w ulach. Teren, na którym stoją ule, wraz z ulami i wszystkimi narzędziami potrzebnymi pszczelarzowi do pracy, nazywamy pasieką.                           

Osy – to owady, które można u nas spotkać od kwietnia do października. Giną, gdy nadchodzą mrozy. Nie mieszkają tak jak pszczoły w ulach, ale budują swoje gniazda w ziemi albo w dziuplach lub na strychach. Żywią się nektarem z kwiatów i oczywiście, tak  jak pszczoły zapylają kwiaty. Jadają też mięso.

Motyle – to owady, które żywią się nektarem z kwiatów. Przelatując z jednego kwiatka na drugi, przenoszą pyłek i w ten sposób zapylają kwiaty. Są prawdziwą ozdobą ogrodu, ze względu na piękne, kolorowe skrzydła. Niestety ich larwy podgryzają i niszczą liście roślin.

Trzmiele – to owady, które zakładają gniazda pod ziemią. Zamieszkują nory gryzoni i krecie korytarze. Czasem niepoprawnie nazywa się je bąkami. Są bardzo dobrymi zapylaczami.

Chrząszcze – tak jak trzmiele mieszkają pod ziemią, w budynkach lub pod korą drzew. Są bardzo pożyteczne. Zjadają mniejsze owady, które niszczą rośliny, ale także zapylają kwiaty. Do najbardziej popularnych chrząszczy należy biedronka.

Praca z kartą 4 s. 62-63.

W kartach pracy dzieci otaczają pętlami wyrazy oznaczające rośliny i zwierzęta, zaznaczają wyrazy związane z pszczołami. Rodzic prosi o odczytanie wypowiedzi dzieci z książki, sprawdza poziom zrozumienia tekstów i prosi o narysowanie posiłków zgodnie z treścią wypowiedzi dzieci. 

"Kiśćwinogron" – projekt plastyczno-techniczny.

Pomoce: fioletowa i biała farba, pędzle, brystol, marchewki, nożyczki, ołówki, klej, zielona bibuła, zielone liście (naturalne lub papierowe).

Dzieci oglądają kiść winogronu, opisują jego wygląd, kształt i kolor owoców. Następnie wykonują pracę plastyczną, robiąc stemple na brystolu za pomocą pokrojonej na kilkucentymetrowe kawałki marchewki. Używają fioletowej farby. Kiść ozdabiają gotowymi zielonymi listkami (naturalnymi lub papierowymi) oraz gałązkami i pędami, które wykonują mocno skręcając paski zielonej bibuły. Winogrona można wycieniować za pomocą pędzelka, używając nieco jaśniejszej farby (z połączenia fioletowej i białej). Dzieci wypowiadają się na temat wykonanej pracy.

"Kostka z kodem" – zabawa ruchowa z wykorzystaniem kostki do gry.

Dziecko rzuca kostką i o odczytuje wynik. Musi zapamiętać co oznacza każda liczba oczek na kostce:

1 – dziecko  staje na jednej nodze,

2 –  dziecko robi duży rozkrok, pochyla się do przodu i pogłębia skłon,

3 – maszeruje,

4 – idzie na czworakach,

5 – skacze obunóż w miejscu pięć razy,

6 – kładzie się na plecach i odpoczywa.

"Zakodowane informacje" – kodowanie.                                                                                                        
Wykonaj Karty pracy KP4, str. 56–57- wklej obrazki zgodnie z podanym kodem, w którym figura geometryczna oznacza liczbę osób, a kolor pola – płeć. Po uzupełnieniu tabeli odpowiedz na pytania:W której kolumnie są tylko dziewczynki? Czy jest kolumna tylko dla chłopców? Ile jest dzieci, które skaczą? Ile jest par dzieci?. Następnie pokoloruj rysunek zgodnie z podanym kodem. Rodzic wyjaśnia dziecku, że zanim przystąpi do kolorowania, musi dokonać obli­czeń w zakresie dodawania i odejmowania. Dopie­ro po uzyskaniu wyniku działania może sprawdzić, jakiego koloru powinno użyć do wypełnienia danego pola.

"Mój ulubiony posiłek" – rysowanie na kartce z bloku.

Dziecko zastanawia się, co najbardziej lubi jeść i przedstawia swój wybór w formie rysunku. Sta­ra się, żeby każda potrawa była rozpoznawalna. Rodzic zachęca dziecko, żeby wybrało nie tylko ulubione, ale także zdrowe potrawy.

Potrzebne będą: kartki, kredki.

Dziecko poznaje literę „ę” - dziecko rozpoznaje i nazywa literę „ę”, czyta wyrazy z literą „ę”.

"Poproszę gruszkę" – zabawa językowa, zapo­znanie z literą „ę”.

Dziecko uważnie słucha wy­powiadanych przez rodzica słów i wyróżnia głoski na końcu wyrazów. Rodzic mówi: Pokroję gruszkę, poproszę śliwkę, zerwę malinę, umyję czereśnię, ugotuję zupę, namaluję cytrynę. Następnie rodzic prezentuje literę „ę”, omawia jej budowę (mówi, że jest podobna do litery "e" tylko ma dodatkowo "ogonek") i pokazuje sposób pisania. Dziecko podaje przykłady słów z „ę”, natomiast rodzic zapisuje propozycje dziecka na kartce i zazna­cza na czerwono literę „ę”. Przykładowe słowa: „pętla”, „bęben”, „pręt”, „mięta”, „pisklę”, „ręka”, „plemię”, „kręgle”, „kręgosłup”, „pępek”, „pięta”, „piętro”, „pięść”, „pręga”, „sędzia”, „tęcza”, „węgiel”, „węzeł”, „wędka”, „wężyk”, „rzęsa”.

Rodzic informuje dziecko, że w języku polskim  nie występują słowa, ani wyrazy, zaczynające się na literę "ę", "Ę".

Plansza demonstracyjna  - litera "E", "e" pokazująca prawidłowy kierunek pisania wielkie i małej litery "e"

https://eduzabawy.com/tablice-edukacyjne/alfabet-kierunek-pisania/

Plansza demonstracyjna  - litera "Ę", "ę" pokazująca prawidłowy kierunek pisania wielkie i małej litery "ę"

https://eduzabawy.com/tablice-edukacyjne/alfabet-kierunek-pisania/

Dziecko porównuje budowę litery "e" z budową litery "ę".

"Widzę „ę”, słyszę „ę”" – zabawa językowa.

Rodzic ponownie prezentuje literę „ę”. Dziecko rysuje literę palcem w powietrzu, na dywanie, na plecach kolegi, następnie określa, ile razy słyszy głoskę „ę” w podanych przez rodzica słowach i zdaniach: pręgi, wstęga, wnęka, pręty na okręcie, widzę pisklę sępa, mam pętlę na ręce.

Wykonaj zadania w Karcie pracy KP 4 str. 89- połącz zdjęcia z właściwymi podpisami, otocz pętlami literę „ę” w podpisie do obrazka, ułóż historyjkę o gęsi, pokoloruj rysunek i dorysuj do niego elementy, które pojawiły się w historyjce.

"Kolorowe „ę” – zabawa usprawniająca funkcje manualne.

Rodzic daje dziecku wycięty z tektury szablon litery „ę”. Szablon powinien mieścić się na kartce A4. Dziecko obrysowuje szablo­n ołówkiem, zwraca uwagę na to, aby położyć szablon litery w prawidłową stronę. Kilkakrotnie wodzi palcem wskazującym po narysowanym kształcie litery. Następnie smaruje szablon klejem i wypełnia wydartymi kawałkami kolorowego papieru (można użyć innych materiałów, np. kaszy, bibuły, popcornu, itp.).

Potrzebne będą: kartka A 4, kredki, ołówek, szablon litery „ę", kolorowy papier (lub inny materiał), klej.

09.06.20 r. (wtorek) Temat dnia: Lato, lato wszędzie.

"W letnim ogródku" – zabawa językowa, nauka wiersza na pamięć, wyróżnianie rymów. Rodzic prezentuje dzieciom  wiersz L. Łącz ,,W letnim ogródku’’. Dzieci wymieniają nazwy owoców pojawiające się w wierszu oraz wyszukują rymujące się słowa. Następnie starają się opanować wiersz na pamięć.   

W letnim ogródku wesoło,

kwiaty  rozkwitły wokoło.                                                                             

Śmieje się jabłko i gruszka,                                                                          

czupryną trzęsie pietruszka.                                                                                     

Cieszy się śliwka Renkloda,                                                                                     

że taka piękna pogoda.                                                                                                        

Narzeka tylko cebula:                                                                                                          

- za ciepła moja koszula!                                                                                           

A dynia sapiąc z gorąca,                                                                                         

wystawia buzię do słońca.

"Kolorowe owoce i warzywa" – zabawa plastyczna. 

Pomoce: szablony owoców, kartki, ołówki, kolorowy papier, klej, litery z ,,Wyprawki’’.                                                                  
Dzieci z pomocą rodzica wykonują z brystolu szablony owoców i warzyw, np. arbuza, cytryny, jabłka, banana, cebuli (szablony powinny mieścić się na kartce A4). Dzieci obrysowują szablony ołówkiem. Gotowe rysunki smarują klejem i wypełniają wydartymi kawałkami kolorowego papieru. Swoje prace układają odpowiednio pod położonymi  nazwami: ,,jabłko’’, ,,cytryna’’, ,,arbuz’’, ,,banan’’, ,,cebula’’ ułożonymi  z kartoników z literami. Gdy dzieci skończą pracę rodzic prosi o pomieszanie liter w słowach i ułożenie wyrazów z powrotem.  

"Owocowe rymy" – zabawa językowa.                                                                                              
Zadaniem dzieci jest układanie rymów do podanych wyrazów.Przykłady:  arbuz - łobuz, malina – Alina, cytryna – kurtyna, winogrona – korona, jagody – zawody, truskawka – ławka, sałata – łaciata, brokuły – reguły, fasola – topola, burak – ponurak, kapusta – usta, papryka – muzyka, koperek – berek, cebula – Ula. Chętne dzieci układają pary rymujących się  wyrazów z liter i głośno je odczytują. Po skończonej zabawie wykonują zadania w ,,Kartach pracy’’. Łączą w pary obrazki, których nazwy rymują się, kolorują tak samo owoce i ich nazwy - Praca z kartą 4 s.60 – 61.

"Owocowe wyliczanki" – zabawa językowa zachęcająca do eksperymentowania słowem. Dziecko wymyśla krótką rymowankę lub wyliczankę zawierającą nazwy owoców, którą  prezentuje przed rodzicem. Przykład:

Czereśni – trzy deczka,                                                                                                                      
porzeczek – łyżeczka,                                                                                                                                        
 - kto powie to ładnie,                                                                                                                                       
ten nie odpadnie.                                                                                                                                                                                     
Raz, dwa, trzy,                                                                                                                                            
mówisz ty.

"Ruch to zdrowie" – zestaw ćwiczeń i zabaw ruchowych.

Zabawa orientacyjno – porządkowa ,,Czujne skrzaty’’.                                                                             
Dzieci maszerują w szybkim tempie po obwodzie koła. Na określony sygnał:  Stop – zatrzymują się i wykonują polecenia rodzica:
Skrzaty nasłuchują – dzieci przykładają palce dłoni do uszu i wykonują skłony tułowia w bok.                                                                                                                             
Skrzaty obserwują – dzieci tworzą z dłoni lornetkę, przykładają ją do oczu i wykonują skręty tułowia w prawą i w lewą stronę.
Skrzaty zobaczyły nadchodzących ludzi i chowają się w wysokiej trawie - dzieci wbiegają do środka koła, siadają w dowolnej pozycji, pochylają głowy i wznoszą proste ramiona  w górę. Sygnał klaśnięcia oznajmia , że niebezpieczeństwo minęło i można wędrować dalej. Dzieci maszerują po obwodzie koła w przeciwnym kierunku.

Zabawa na czworakach  - "Do góry brzuchem".                                                                                                
Dzieci chodzą po sali na czworakach. Na hasło nauczyciela: Do góry brzuchem, bezpiecznie przetaczają się do leżenia tyłem, trzymając w górze ugięte nogi i ramiona. Utrudnienie: w leżeniu tyłem, dzieci trzymają ramiona wzdłuż tułowia, nogi mają ugięte,  stopy oparte o podłogę – unoszą biodra do góry.

Ćwiczenie rozwijające szybkość, z elementem skoku.                                                         
Dzieci biegną po obwodzie koła. Na sygnał rodzica – klaśnięcie w dłonie – wykonują wyskok w górę, odbijając się obunóż od podłogi, po czym biegną dalej. Utrudnienie: na sygnał nauczyciela dzieci podskokiem wykonują półobrót i biegną w przeciwnym kierunku.

Ćwiczenia głowy i szyi – "Kto potrafi".                                                                                              
Dzieci w siadzie skrzyżnym, dłonie mają oparte na kolanach. Rodzic zadaje pytania, a dzieci wykonują odpowiednie ruchy.                                                                            

 - Kto potrafi dotknąć uchem ramienia? – dzieci wykonują skłony w prawą i w lewą stronę.                                                                                                                                       
- Kto potrafi dotknąć brodą klatki piersiowej ? - wykonują skłon w przód.                                                                         
- Kto potrafi dotknąć głową pleców? – wykonują skłon w tył.  

Ćwiczenia oddechowe, ,Łapiemy powietrze’’.                                                                  
Dzieci w siadzie skrzyżnym wykonują wdech, dmuchają w otwarte dłonie i szybko je złączają, łapiąc powietrze.                                            

"Zaczarowane stworki" – kreatywne rysowanie na bazie konturów owoców i warzyw.                                         

Dziecko dorysowuje do prostych konturów warzyw i owoców różne elementy, tworząc przedziwne stworki.

"Gdzie się skrył/a..." – zabawa typu ciepło – zimno z wykorzystaniem dowolnie wybranego przez dziecko przedmiotu.  Rodzic chowa określony przedmiot a zadaniem dziecka jest jego odszukanie. Po odnalezieniu przedmiotu dziecko opisuje jego położenie, stosują określenia: na prawo od, pod, za itp.

"Kolanko" – zabawa ruchowa.

Rodzic rzuca piłkę do dziecka. Jeżeli dziecko nie złapie, kuca. Jeśli w drugiej rundzie dziecko kucające złapie piłkę – będzie mogło wstać, jeśli nie – klęka na jedno kolano. Jeśli znów nie złapie, będzie musiało klęknąć na oba kolana.

Zabawy  dydaktyczne - dziecko rozpoznaje i nazywa literę „ą”

"Pączek – bączek" – zabawa dydaktyczna doskona­ląca percepcję słuchową.

Rodzic prosi dziecko o podanie wszystkich głosek w nazwie „bą­czek”. Zwraca uwagę na głoskę „ą” i pyta o inne słowa zawierające tę głoskę, np. „pączek”, „kącik”, „wąsy”, „wstążka”, „prąd”, „cążki”, „krążek”, „kąsać”, „trąbka”, „trójkąt”, „mąka”.

Rodzic prezentuje literę  „ą” mówi dziecku, że przypomina ona budową literę "a" tylko ma dodatkowo "ogonek" omawia jej budowę i pokazuje sposób pisania. Rodzic informuje dziecko, że w języku polskim  nie występują słowa, ani wyrazy, zaczynające się na literę "ą", "Ą".

Tablica edukacyjna przedst. literę "ą", "Ą" - prawidłowy kierunek pisania

https://eduzabawy.com/tablice-edukacyjne/alfabet-kierunek-pisania/

Tablica edukacyjna przedst. literę "a", "A" - prawidłowy kierunek pisania

https://eduzabawy.com/tablice-edukacyjne/alfabet-kierunek-pisania/

"Ząb – dąb" – zabawa językowa.

Dziecko określa, na którym miejscu słyszy głoskę „ą” w podanych przez rodzica wyrazach: pąk, mąka, trąba, gąska, bąk, drąg, prąd, pamiątka, kur­czątko. Następnie układa rymy do słów z głoską „ą”, np.: pąk – bąk, trąba – bomba, kurczątko – zwierzątko, ząb – dąb, wąż – mąż.

Wykonaj Kartę pracy KP4 str. 88.                                                                                                
Połącz zdjęcia z właściwymi podpisami, otocz pętlami literę „ą” w podpisie do obrazka, ułóż historyjkę o gąsce, pokoloruj rysunek i dorysuj do niego elementy, które pojawiły się w historyjce.

"Sportowe zadania" – pogadanka, karta pracy KP4 str. 54-55 .                                                 
Rodzic pyta dziecko, które sporty związane są z szybkim ruchem i czy zna jakieś sporty, które nie wymagają tak intensywnego ruchu. Należą do nich: szachy, brydż, łucznictwo, golf, bilard, kręgle. Często w tego typu sportach ważniejsza jest precyzja ruchu i skupienie niż szybkość. Następnie dzieci odczytują w „Kartach pracy” krótkie wyrazy związanych ze sportem. Dziecko określa, czy są to sprzęty, czy nazwy dyscyplin sportowych. Następnie wybiera i podkreśla nazwy przedmiotów, których można użyć do zabaw ruchowych. Nazywa przedmioty na obrazkach i zaznacza te, które służą do prze­mieszczania się. Rysuje szlaczek, recytując jedno­cześnie krótką rymowankę. Na kolejnej stronie dziecko odczytuje dialogi. Własnymi słowami opowia­da, o czym rozmawiają dzieci i jakie mają plany. Następnie łączy dialogi z właściwymi postaciami i koloruje ilustrację.

08.06.20 r. (poniedziałek) Temat: Lato daje nam zdrowie.

"Cebula, marchewka" – zabawa słowno-rucho­wa, kształtowanie umiejętności współdziałania. Zabawa z rodzeństwem.

 Dzieci w parach trzymając się za ręce i kręcąc w kółko, wypowiadają krótką rymowan­kę:

Cebula, marchewka, pietruszka, czosnek

zbudowali sobie mostek,

a pod mostem była dziurka,

zamieszkała w niej przepiórka.

Po słowie „przepiórka” dzieci podnoszą ręce do góry i klaszczą.

"Moja ulubiona potrawa" – rozwijanie umiejętności wypowiadania się o własnych upodobaniach.

Rodzic opowiada o swoich ulubionych smakach i potrawach, jakie produkty lubi wykorzystywać w kuchni, jak je przyrządza, jakie stosuje przypra­wy, czy lubi gotować, piec czy smażyć. Wyjaśnia też dzieciom różnice między tymi sposobami przy­gotowywania potraw. Następnie prosi, aby dziecko opowiedziało o tym, co lubi jeść, jak nazywają się jego ulubione potrawy i z jakich produktów się składają, jakie lubi smaki. Dziecko opowiada o swoich doświadczeniach kulinarnych i wyraża opinię, czy gotowanie jest trudne czy nie. Rodzic przypomina, że dzieci mogą przygotowy­wać posiłki tylko pod opieką osoby dorosłej.

"Zaczarowany ogród" – zestaw ćwiczeń porannych.

"Truskawka – czereśnia" – ćwiczenia rozciągające.

Dziecko maszeruje po pomieszczeniu Na hasło: Truskawka – kuca i rysuj palcem na podłodze małe kółeczka, na hasło: Czereśnia – wspina się na palce i próbuje sięgnąć jak najwyżej raz jedną ręką, raz drugą.

"Zmiana kierunku" – ćwiczenia równoważne z podskokiem.

Dziecko chodzi stopa za stopą, odmierzając 10 stóp, na koniec robi przysiad, wyskok w górę z klaśnięciem nad głową i zmienia kierunek.

 "Wyścigi" – ćwiczenie wzmacniające mięśnie brzucha.

Dziecko siada z jednej strony pomieszczenia i prostuje nogi przed sobą. Jego zadaniem jest dotarcie na wyznaczone przez rodzica miejsce  poruszając się cały czas w pozycji siedzącej. Nie wolno pomagać sobie rękami.

"Taniec w zaczarowanym gaju" – swobodna interpretacja ruchowa do utworu Marka Bilińskiego.

„Taniec w zaczarowanym gaju” - https://www.youtube.com/watch?v=JIKBWUWSGtg

Warzywa i owoce – zabawa językowa, dopaso­wywanie podpisów do obrazków.

Rodzic rozkłada na stoliku obrazki warzyw i owoców oraz karteczki z ich nazwami. Zadaniem dziecka jest dopasowanie obrazka do podpisu. Na koniec dziecko jeszcze raz odczytuje wszystkie podpisy i dzieli nazwy warzyw i owoców na sylaby i głoski.

Warzywa i owoce - karty demonstracyjne z podpisami do wydruku (duży wybór kart), str. 2-28.                                                                                                                                https://panimonia.pl/wp-content/uploads/2019/03/warzywa-i-owoce-38-kart.pdf

"Sałatka owocowa" – zdobywanie doświadczeń kulinarnych.

Dziecko z pomocą rodzica wykonuje sałatkę owocową. Przed przystąpieniem do wykonania sałatki dziecko opisuje owo­ce, ich wielkość, kolor i kształt. Rodzic zwraca uwagę na konieczność umycia rąk i owoców przed rozpoczęciem pracy. Dziecko samodzielnie obiera, kroi owoce, wrzuca do miski i miesza. Przed rozpoczęciem krojenia rodzic omawia zasa­dy posługiwania się nożykiem. Zajęcie kończy się degustacją. Dziecko samodzielnie nakłada sałatkę do miseczek i z pomocą rodzica sprząta po spożyciu posiłku.

Piramida zdrowia – zabawa językowa, prezen­tacja zasad budowy piramidy żywieniowej.

Rodzic prosi dziecko o wyjaśnienie znaczenia terminu „piramida żywieniowa”. Dziecko odpowia­da zgodnie z własną wiedzą, po czym rodzic prezentuje przykładową piramidę, tłumacząc jej konstrukcję. Wyjaśnia również, skąd się wzięła nazwa „piramida żywieniowa”, pokazując na ilu­stracjach piramidy w Egipcie, omawia ich kształt. Zwraca uwagę na ilość miejsca, jakie zajmują w piramidzie żywienia poszczególne produkty, podkreśla rolę warzyw i owoców w diecie, podkreśla także znaczenie aktywności ruchowej dla zdrowia. Dziecko wybiera jeden produkt z piramidy i proponuje sposób jego wykorzystania, podaje nazwę potrawy, metodę przyrządzania.

Kilka informacji na temat piramidy żywienia

Co to jest Piramida Żywienia?

Piramida Żywienia jest ilustracją przedstawiającą zalecany przez specjalistów sposób odżywiania. Na jednym obrazku streszcza najważniejsze zasady komponowania codziennego jadłospisu.

Kto jest twórcą Piramidy Żywienia?

W Polsce Piramida Żywienia jest publikowana przez Instytut Żywności i Żywienia w Warszawie.

Na czym polega Piramida Żywienia?

Piramida w swojej podstawie zawiera aktywności oraz żywność, która jest podstawą zdrowego stylu życia i warto zwiększać ich udział na swoim talerzu. Czym wyższy szczebel piramidy – tym zalecana ilość żywności jest mniejsza.

Czemu piramidy dla różnych grup ludności się różnią?

Podstawowa wersja piramidy dla osób dorosłych różni się od wersji dla osób starszych oraz dzieci i młodzieży. Wynika to ze specyficznych potrzeb seniorów a także wyzwań okresu dorastania – także dla organizmu.

Piramida żywienia – opis

Aktywność fizyczna

U podstawy piramidy znajduje się aktywność fizyczna – rozumiana nie tylko jako typowy sport ale także: chodzenie po schodach, spacer, nordic walking, etc. Codziennie na aktywność fizyczną powinniśmy poświęcić przynajmniej 30-45 minut.

Podstawa diety

Produkty u podstawy powinny być spożywane częściej i w większej ilości, czym wyżej, tym spożycie powinno być rzadsze. Co ważne: są to zalecenia dla osób zdrowych. Niektóre schorzenia mogą wymagać indywidualnej diety.

Owoce i warzywa

Ogólnie rekomenduje się spożycie 4-5 posiłków w regularnych odstępach czasu. Jak łatwo zauważyć podstawą diety są warzywa i owoce – w praktyce powinny one stanowić aż połowę tego co jemy. Istotne są też proporcje, bo 3/4 powinny stanowić warzywa, mniej zaś owoce.

Produkty zbożowe

Na wyższym szczeblu znajdują się produkty zbożowe – co istotne: rekomenduje się spożycie produktów pełnoziarnistych, bo to one są zdrowszym wariantem.

Nabiał

Dalej pojawia się nabiał – np. 2 szklanki mleka, który można też zastąpić innym produktem mlecznym, takim jak jogurty naturalne, kefiry.

Mięso

Dwa najwyższe szczeble to produkty, których często nadużywamy – mięsa. Warto aby zamiast czerwonego mięsa, które powinniśmy jeść sporadycznie – pojawiały się w diecie nasiona roślin strączkowych, ryby, jaja, chude mięso. Ma to znaczenie szczególnie w unikaniu spożycia dużej ilości nasyconych kwasów tłuszczowych.

Tłuszcze

Najwyżej znajdziemy tłuszcze. Warto zwrócić uwagę na to jakie tłuszcze wybieramy – raczej odradza się spożywanie dużej ilości tłuszczów zwierzęcych. Warto zastępować je tłuszczami roślinnymi – np. olej rzepakowy, oliwa z oliwek.

Wielcy nieobecni piramidy

Warto wspomnieć o tym, co warto eliminować z diety. Są to cukier, słodycze (które można zastąpić owocami) oraz sól (aby jedzenie było smaczne, można wykorzystać zioła). Należy pić wodę (ok. 1,5 litra dziennie).

Piramida zdrowego żywienia dla dzieci i młodzieży: http://zdrowojemy.info/files/biuletyny/plakat-nowa-piramida-zdrowego-zywienia.pdf

Piramida w Egipcie: https://mapy.emiejsca.pl/piramida_cheopsa,giza,mapa.html

Ułóż puzzle online - Piramida zdrowego żywienia dla dzieci i młodzieży.

https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/jedzenie/217452-piramida-zdrowego-%C5%BCywienia-i-aktywno%C5%9Bci-fizycznej

Jak zauważyłeś/zauważyłaś aktywność fizyczna jest bardzo ważna. Wykonaj Karty pracy dotyczące aktywności fizycznej.

Karta pracy KP4 str. 52-53

Nazwij czynności wykonywane przez dzieci i wklej podpisy, podaj własne pomysły czynności, które mogą wykonywać dzieci. Następnie połącz sylaby i odczytaj powstałe wyrazy oraz dopasuj podpisy do obrazków i pokoloruj postacie według wzoru.

"Co zbieramy latem, a co jesienią?" – pogadan­ka, wykonanie zadań w „Kartach pracy”.

Rodzic informuje dziecko. że latem zbieramy: czereśnie, jagody, maliny, truskawki. Pomidory, ogórki, rzodkiewki, brokuły, marchewki, pietruszki można zbierać i latem,i jesienią. Dłużej na zbiory muszą poczekać dynie, kartofle, buraki. Następnie dziecko wykonuje zadania w „Kartach pracy” KP4 str. 58–59.

Wykonaj Kartę pracy  KP4 str. 58–59.

Naz­wij warzywa i owoce przedstawione na obrazku, pokoloruj tylko te zbierane latem, opisz ilustrację przedstawiającą kobietę pracującą w ogrodzie, na­zwij warzywa na ilustracji, zaznacz różnice między obrazkami. Następnie powiedz, co znajduje się  na talerzach przedstawionych na obrazkach, zaznacz na piramidzie żywieniowej produkty, z których przygotowano posiłki. Dokonaj klasyfikacji produktów na zdrowe i niezdrowe. Narysuj na kartce piramidę z produktów, które dziś jadłaś/jadłeś.

"Co zjem jutro?" – projektowanie całodniowego posiłku.

Dziecko dzieli kartkę z dużego bloku rysunkowego na pięć części. Numeruje ją cyframi od 1 do 5, oznaczającymi kolejne posiłki w ciągu dnia. Pod cyframi przykleja zdjęcia odpowiednich produk­tów wycięte z gazetek reklamowych. Projektując posiłki, stara się pamiętać o zasadach zdrowego odżywiania. Rodzic zwraca uwagę na koniecz­ność spożywania pięciu posiłków w ciągu dnia.

Potrzebne będą: kartka z dużego bloku ry­sunkowego, nożyczki, ulotki reklamowe ze sklepów spożywczych, klej.

Tydzień I Krąg tematyczny: Dzieci z całego świata

05.06.2020 r. (piątek)Temat dnia: Chcę mieć przyjaciela.

Karta pracy. Symetryczne dorysowywanie brakujących połówek rysunków, kolorowanie ich według własnego pomysłu.

https://stylowi.pl/40597878

Zabawa "Piłka parzy" z rodzicem, rodzeństwem.

Dziecko/dzieci stoją na przeciwko rodzica z piłką, który rzuca ją do wybranego dziecka,podając nazwy dowolnych kolorów. Dziecko łapią piłkę, odrzuca ją i podaje przykład przedmiotu występującego w tym kolorze. Nie wolno łapać piłki, kiedy rzucający wymieni kolor czarny, bo wtedy piłka parzy. Jeśli dziecko to zrobi, daje fant, który później musi wykupić, wykonując zadania zaproponowane przez uczestników zabawy.

Ekspresja słowna W jaki sposób powinny zachowywać się dzieci, aby wszystkim było z nimi dobrze?Dziecko odpowiada na pytanie zadane przez rodzica.

Zabawy przy piosence "Podajmy sobie ręce" (sł. Dorota Gellner, muz. K. Kwiatkowska).

Piosenkę znajdziesz tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=EkDzE_EHH_A

Rodzic rozmawia z dzieckiem  na temat dziecięcych przyjaźni.

Jaki powinien być twój przyjaciel?

Czy przyjaciele powinni sobie pomagać?

Co byś zrobił, aby wszystkie dzieci w przedszkolu były szczęśliwe?

Rodzic czyta dziecku opowiadanie  A. Świrszczyńskiej "O wesołej Ludwiczce".

Ludwiczka: Jestem wesoła, bardzo wesoła Ludwiczka. Jak się myję, to śpiewam. Jak idę, to podskakuję. A jak śpię, to się uśmiecham przez sen i wtedy na policzkach robią mi się ładne,zabawne dołeczki. Nie płaczę nawet wtedy, kiedy mam wziąć lekarstwo albo kiedy stłukę sobie kolano. Chcę mieć kolegę, takiego wesołego jak ja. Żeby miał zawsze dobry humor,żeby się nigdy nie złościł, i żeby mnie słuchał. Chcę mieć za przyjaciela króla z piernika. Ruszam w świat, muszę go znaleźć.

Narrator: Idzie, patrzy, a tu stoi kapuściany domek. Ma dach z kapusty i drzwiczki z kapusty. A komin – z kapuścianego głąba.

Ludwiczka: Puk, puk!

Zając: Kto tam?

Ludwiczka: To ja, wesoła Ludwiczka. Czy tu mieszka król z piernika, co nigdy się nie złości?

Zając: Nie, tu mieszka zając, co szybko biega i ma długie uszy.

Ludwiczka: A czy lubisz, zajączku, wędrować po świecie?

Zając: Bardzo lubię.

Ludwiczka: To chodź ze mną szukać króla z piernika. We dwoje będzie nam weselej.

Zając: A po co ci król z piernika?

Ludwiczka: Żeby był moim kolegą.

Zając: Dobrze, pójdę z tobą. Tylko muszę najpierw zostawić dużo kapuścianych liści dla mojej starej babki, zajączki Siwej Łapki, żeby miała co jeść, jak mnie nie będzie.

Narrator: Ludwiczka pomogła zajączkowi zbierać liście. A kiedy było ich bardzo dużo, zajączek pożegnał swoją babcię, i poszli razem w świat. Idą, śpiewają wesoło. Zobaczyli pole prosa, a pośrodku pola – domek ze szmatki.

Ludwiczka: Puk, puk!

Strach na wróble: Kto tam?

Ludwiczka: Czy tu mieszka król z piernika, co się nigdy nie złości?

Strach: Nie, tu mieszka strach na wróble.

Ludwiczka: Strachu na wróble, czy lubisz wędrować?

Strach: Bardzo lubię, chociaż mam tylko jedną nogę.

Ludwiczka: To chodź z nami szukać króla z piernika. We troje będzie nam weselej.

Strach: Dobrze, tylko musicie iść do mojego kolegi, co mieszka pod lasem. Poprosicie go, żeby przez ten czas odganiał zamiast mnie wróble od prosa.

Narrator: Ludwiczka i zając poszli do kolegi, a ten zgodził się na wszystko. Teraz strach mógł sobie pozwolić na małą wycieczkę. Idą, idą i śpiewają: – Ach, jak miło zwiedzać świat,gdy przy chwacie idzie chwat! Przeszli przez wodę i zobaczyli bardzo malutki i bardzo śmieszny domek z muszelek.

Ludwiczka: Puk, puk!

Ślimak: Kto... tam?

Ludwiczka: To ja, wesoła Ludwiczka, i zając, i strach na wróble. Szukamy króla z piernika. Czy tu mieszka?

Ślimak: Nie, tu mieszka ślimaczek, co wszystko robi pomału.

Ludwiczka: Ślimaczku, ślimaczku, czy chciałbyś zwiedzić trochę świata? Chodź z nami szukać króla z piernika.

Ślimak: Do... brze, tylko muszę skończyć czapkę dla mojego chorego dziadka, a idzie mi to bardzo powoli.

Ludwiczka: Zaraz ci pomożemy i czapka szybko będzie gotowa. A czy ty chodzisz tak wolno jak szyjesz?

Ślimak: O nie, jeszcze wolniej.

Ludwiczka: W takim razie wsadzimy cię na grzbiet zająca.                                                      

Narrator: Wędrują dalej. Tu krzaczek, tam motylek. Ptaki śpiewają. Przyszli do młyna. A koło młyna – dąb. A koło dębu – domek z żołędzi.

Ludwiczka: Puk, puk! Czy tu mieszka król z piernika?

Świnka: Nie, tu mieszka świnka łaciata, co lubi jeść żołędzie. Dzisiaj jestem bardzo smutna, bo skaleczyłam się w nóżkę. Chrum, chrum, jestem bardzo chora.

Ludwiczka: Nie martw się, świnko, zaraz cię wyleczymy.

Narrator: Zajączek przyniósł listek, Ludwiczka dała swoją chusteczkę do nosa, a strach zrobił opatrunek jak prawdziwy doktor.

Ludwiczka: Czy już ci lepiej?

Świnka: O tak, o wiele lepiej.

Ludwiczka: Czy możesz iść teraz z nami w świat? Szukamy króla z piernika, żeby był naszym kolegą.

Świnka: Dobrze, pójdę z wami. Bardzo lubię wędrować w miłym towarzystwie.

Narrator: Idą, idą, przyszli na łąkę. Stał tam domek ze złotego piernika, a w środku ktoś grał ślicznie na harmonijce.

Ludwiczka: Tu pewnie mieszka król z piernika. Pobiegnę do niego.

Narrator: Biegnie, biegnie, aż tu raptem jak nie krzyknie:

Ludwiczka: Ajajaj!

Narrator: I znikła. Patrzą wszyscy – nie ma dziewczynki. Przestraszyli się okropnie, biegną. Patrzą... A tu Ludwiczka leży w strumyku, mokra, że strach. Rzucili się przyjaciele, żeby ją wyciągnąć. Wreszcie udało się. Ach, jak wyglądała! Z włosów ciekła jej woda, z nosa –woda, z sukienki – woda. Myśleli, że będzie płakać, a ona w śmiech!

Ludwiczka: To ci przygoda! Cha, cha, cha!

Narrator: Tymczasem w piernikowym domku otworzyły się drzwi ze złotego piernika i stanął w nich piernikowy król z harmonijką w ręce. Zobaczył, co się stało na łące, i przezkładkę na strumyku przybiegł prędko do Ludwiczki.

Piernikowy król: Nie płacz, dziewczynko!

Ludwiczka: Przecież ja nie płaczę, a to, co ze mnie kapie, to woda, a nie łzy.

Król: Brawo! Jeszcze nigdy nie widziałem takiego zucha. Wejdźcie wszyscy do mojego domku. Jestem król z piernika, co się nigdy nie złości. Musimy cię szybko wysuszyć, bo dostaniesz kataru. Dmuchajcie wszyscy.

Narrator: Wszyscy zaczęli tak mocno dmuchać, że Ludwiczka zaraz wyschła, a potem po kładce poszli do piernikowego domku.

Ludwiczka: Czy to prawda, że ty się nigdy nie złościsz?

Król: Prawda. To pewnie dlatego, że mam serce z miodu.

Zając: Serce z miodu. To nadzwyczajne!

Narrator: Zając tak podskoczył, że przewrócił stół, na którym stały miseczki z miodem.Spadły one na podłogę, potłukły się i zabrudziły wszystko w koło.

Król: Nie martw się, zajączku, zaraz wszystko posprzątam.

Ludwiczka: Widzę, że masz naprawdę dobry charakter. Jeśli chcesz, możesz zostać moim kolegą. Szukam kolegi, co się nigdy nie złości.

Król: Doskonale. Będziemy kolegami na całe życie.

Ludwiczka: A czy będziesz też kolegą stracha na wróble, świnki, ślimaka i zająca? To są moi przyjaciele.

Król: Przyjaciele naszych przyjaciół są także naszymi przyjaciółmi.

Narrator: Potem była zabawa. Strach na wróble grał na patyku, ślimak tańczył, a świnka fikała koziołki. A zając, któremu było przykro z powodu tych spodeczków, upiekł królowi               w nagrodę tort z kapusty – tak pyszny, jaki tylko zające umieją robić.

Rozmowa na temat treści opowiadania. Rodzic zadaje dziecku pytania.

Kogo szukała Ludwiczka? Dlaczego? Z kim wędrowała? W jaki sposób wszyscy sobie pomagali? Jaka przygoda spotkała ją na końcu? Jaki okazał się król z piernika? 

Dziecko określa cechy postaci występujących w opowiadaniu. Np.: ślimak – mały, powolny; zając – szybki, pogodny; Ludwiczka – wesoła, przyjacielska; strach na wróble – chudy, opiekuńczy; król z piernika – dobry, wesoły; świnka – ruchliwa, śmieszna...                                          

Rodzic wyjaśnia dziecku powiedzenie:Przyjaciele naszych przyjaciół są naszymi przyjaciółmi.

"Spotkanie przyjaciół" - zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko spaceruje po sali. Słysząc klaśnięcie w dłonie, naśladuje witanie się z  przyjacielem, z którym się dawno nie widziało. Dwa klaśnięcia w dłonie   są sygnałem do swobodnego marszu.

Zabawa "Dokończ"

Dziecko używa porównań określających cechy zająca, ślimaka, świnki, stracha na wróble, Lu­dwiczki i króla z piernika, np.

– ślimak: Jestem powolny jak... (maleńki żółw, lejąca się gęsta masa...)

– zając: Jestem szybki jak... (wiatr, rakieta, spadająca gwiazda...)

– Ludwiczka: Jestem wesoła jak... (słoneczny dzień, balonik poruszany na wietrze...)

– strach na wróble: Jestem chudy jak... (patyk, sznurek...)

– król z piernika: Jestem dobry jak... (tort babci...)

– świnka: Jestem ruchliwa jak... (trawa poruszana wiatrem, piłka...).

Zabawa muzyczno-ruchowa.

Dziecko porusza się w rytmie wyklaskiwanym przez rodzica. Na hasło: Zajączki – daje susy jak zajączki; na hasło: Strach na wróble – staje na jednej nodze z rękami wyciągniętymiw bok, Ślimak – naśladuje powolne ruchy ślimaka...

"Mój przyjaciel" - praca plastyczna.                                                                                        
Dziecko rysuje na kartce kredkami na temat: Ja i mój przyjaciel.

Zabawa z wykorzystaniem tekstu wyliczanki A. Frączek.

Ilustrowanie wyliczanki ruchem. Powtarzanie słów wyliczanki za rodzicem – wolniej, szybciej, ciszej, głośniej.

Drepcze słoń po dachu,

nos mu drży ze strachu.

A słonica na kominie

fika jak kaskader w kinie.

Na kogo wypadnie, na tego: bęc!

 

04.06.2020 r. (czwartek) Temat dnia: Gdzie kto mieszka?

Zabawy i ćwiczenia gimnastyczne.

Zabawa orientacyjna – porządkowa ,,Szereg, rząd, koło”

Dziecko biega na palcach po pokoju. Rodzic podaje hasła: ,,szereg ” – dziecko chwyta się za ręce; na hasło: ,,rząd ” – dziecko ustawia się przed rodzicem; na hasło: ,, koło” – dziecko podbiega do rodzica/rodzeństwa i chwyta ich za ręce tworząc koło. Przed zabawą rodzic tłumaczy zasady. Zabawę powtarzamy kilka razy.

Zabawa ,,Kot jest , kota nie ma”

Rodzic podaje hasło: ,,Kota nie ma”- dzieci przemieszczają się po sali na czworakach; na hasło: ,,Kot jest” – dzieci przyjmują pozycję siad klęczny z ramionami w górze i z tej pozycji wykonują skłon tułowia w przód, ręce wyprostowane, wyciągnięte na podłodze, plecy proste. Rodzic wyjaśnia zasady przed zabawą. Zabawę powtarzamy kilka razy.

Zabawa ,,Pająk i muchy”

Rodzic podaje hasła: ,,Pająk śpi ” - dziecko biega po pokoju naśladując muchę; na hasło: ,,Pająk wychodzi na łowy ” – dziecko zatrzymuje się w miejscu i przyjmuje określoną wcześniej pozycję np.: postawa na baczność albo przysiad podparty, albo rozkrok obunóż, itp. Rodzic wyjaśnia zasady przed zabawą. Zabawę powtarzamy 2-3 razy.

Zabawa "Małe piłki i duże piłki"

Dzieci podskakują wysoko lub nisko, naśladując sposób odbijania się dużych piłek (wysoko) i małych (nisko).

Słuchanie wiersza E. M. Skorek Nazwy miesięcy – utrwalanie nazw miesięcy.

(W miejscach oznaczonych * dzieci powtarzają za rodzicem – na jednym wydechu – nazwy miesięcy).

Jakie miesiące

w roku mamy?

Czy wszystkie nazwy

miesięcy znamy?

Komu nie sprawi

trudu zadanie,

niech rozpoczyna ich wyliczanie.

Powietrza dużo

buzia nabiera

i na wydechu,

i na wydechu

nazwy wymienia:

– styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik,listopad, grudzień.*

Jeśli za trudne

było zadanie,

ćwicz dalej z nami

to wyliczanie:                                                                                                                                            

– styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień,*

– styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień.*

Słuchanie wiersza W. Fabera ,, Dzieci świata”

W Afryce w szkole na lekcji,
Śmiała się dzieci gromada,
Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,
Że gdzieś na świecie śnieg pada.
A jego rówieśnik Eskimos,
Tez w szkole w chłodnej Grenlandii,
Nie uwierzył, że są na świecie
Gorące pustynie i palmy.
Afryki, ani Grenlandii
My także jak dotąd nie znamy,
A jednak wierzymy w lodowce,
W gorące pustynie, w banany.
I dzieciom z całego świata,
chcemy ręce uścisnąć mocno
i wierzymy, że dzielni z nich ludzie,
jak i z nas samych wyrosną.

Rozmowa na temat wiersza:

- Z czego śmiały się dzieci afrykańskie i dlaczego?
- Gdzie mieszkają Eskimosi?
- O czym nie wiedziały eskimoskie dzieci?
- Co łączy dzieci na całym świecie?

Dzieci z różnych stron świata:

https://slideplayer.pl/slide/10808711/

"Co to jest dom?" – burza mózgów – aktywizowanie myślenia; Podkreślenie wieloznaczności tego pojęcia (budynek, mieszkanie z meblami, rodzina ze zwyczajami, uczuciami...). Dziecko kończy zdanie: Dom to jest...

"Jak jest zbudowany dom?" – wypowiedzi w oparciu o ilustrację.                                         
Dziecko z pomocą rodzica nazywa pomieszczenia w domu i określa jego funkcje. Rodzic może zadać pytania:

Jakie są pomieszczenia, jak się nazywają?

Co znajduje się na piętrze, a co na parterze?

Gdzie znajduje się: pokój, kuchnia, sypialnia, łazienka, balkon, ganek, wejście do domu, schody – gdzie one prowadzą?

Ilustracja DOM - POMIESZCZENIA

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/10/DOM-I-POMIESZCZENIA-PLANSZA-1.pdf

Jaki dom? – dziecko układa puzzle online, następnie ogląda obrazek dzieci z różnych stron świata, ich domów i wypowiada się na temat ich wyglądu - wskazuje różnice i podobieństwa między nimi. Dziecko z pomocą rodzica stara się określić, kto może mieszkać w danym domu.

https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/budowle/237201-domy-%C5%9Bwiata

https://pl.dreamstime.com/tradycyjni-budynki-i-mali-domy-%C5%9Bwiatowi-r%C3%B3%C5%BCni-narody-image114118439

Dzieci z różnych stron świata, ich domy i zabawy - prezentacja

https://www.youtube.com/watch?v=EPuZO3vVfXM

Dzieci z różnych stron świata - puzzle. Wydrukuj, wytnij, ułóż.

https://kidsactivitiesblog.com/wp-content/uploads/2015/01/mix-and-match-puzzles.pdf

"Dom" - zabawa matematyczna dziecko układa dom z figur geometrycznych z Wyprawki.

Liczy figury każdego kształtu.                                                                                                                                                            

Zabawa ruchowo-naśladowcza "Budujemy dom".

Dziecko przedstawia ruchem czynności wykonywane podczas budowania domu – zwożenie i układanie materiałów budowlanych, budowę fundamentów, ścian i dachu...

Zabawa "Indiańskie powitania".

Dziecko wymyśla sobie indiańskie imię i charakterystyczny dla siebie gest. Następnie przedstawia się, np. – Jestem Szybki Koń, Jestem ostra strzała, itp i pokazuje swój gest.

Zabawa z wykorzystaniem rymowanki "Indianie, Indianie".

Dziecko rytmicznie powtarza za rodzicem tekst z obniżeniem barwy głosu. Na słowo Indianie, dziecko klaszcze.                           

Rodzic:                                                                Dziecko:

Indianie, Indianie mają swoje konie.                    uginają ręce w łokciach, naśladują poruszanie się na koniu,

Indianie, Indianie, rącze i szalone.

Indianie, Indianie, Indianie, Indianie – hej!        wyskakują w górę, wyrzucając ręce,

Indianie, Indianie mają swe wigwamy.                 rysują rękami w powietrzu duży trójkąt,

Indianie, Indianie mieszkają bez niani.                naśladują kołysanie dziecka na rękach,

Indianie, Indianie, Indianie, Indianie – hej!        wyskakują w górę, wyrzucając ręce,

Indianie, Indianie mają łuk i strzały.                    naśladują naciąganie łuku,

Indianie, Indianie polują bez mamy.                    naśladują skradanie się za zwierzyną,

Indianie, Indianie, Indianie, Indianie – hej!        jak wyżej.

Opowieść ruchowa z ćwiczeniami artykulacyjnymi – "Polowanie na bizony".

Dziecko wykonuje gesty pokazywane przez rodzica i powtarza wydawane przez niego dźwięki.

Indianie postanowili zapolować na bizony. Wsiedli na swoje konie i ruszyli w pościg (rękami trzymają lejce, anglezują udami – naśladują dźwięk wydawany poprzez uderzanie kopyt koń­skich o ziemię). Bizony, kiedy tylko zauważyły tropiących je Indian, zaczęły szybko uciekać (rytmicznie uderzają rękami o uda, powtarzają: – Tarap, tarap, tarap...). Napotkały na swej drodze przeszkodę, przez którą przeskoczyły (unoszą pośladki i tułów, wymachują rękami w przód), i popędziły dalej. Na swej drodze napotkały teraz dwie przeszkody. Pokonały je (dzieci pokonują dwie przeszkody) i jeszcze szybciej popędziły dalej (tempo uderzeń o uda zwiększa się). Tym razem napotkały trzy przeszkody (powtarzają ruchy jak wyżej). Bizony były już zmęczone, więc musiały zwolnić (tempo uderzeń maleje). Indianie byli już coraz bliżej. Napięli swoje łuki, wypuścili strzały szszsz, szszsz, szszsz (naśladują strzelanie z łuku). Bizony wbiegły między szuwary znajdujące się blisko rzeki i szybko się oddaliły (pocierają rękami o uda – szur, szur, szur). Indianom nie udało się polowanie. Wydali indiański okrzyk (uderzają dłonią w otwarte usta i mówią: – Ooooooo!) i wrócili do swojej wioski.

Improwizacje przy nagraniu ludowej muzyki peruwiańskiej – wyrażanie rytmu ruchami całego ciała, według pomysłu dziecka. Nagranie znajdziesz tutaj:

https://www.youtube.com/watch?v=MXkkD0tLmVA

03.06.2020 r. (środa) Temat dnia: Czy lubimy być sami?

,,Lunamuk’’ – poznanie bohatera opowieści z wykorzystaniem wiersza E. Szelburg – Zarembiny.                                                                                                                            
Zachęcam dzieci do wysłuchania opowiadania nauczyciela o Lunamuku.

Na dalekiej Północy, w małej eskimoskiej wiosce, mieszka nasz Lunamuk. Nosi ubranie z futra foki i mieszka w igloo. Lunamuk pomaga swoim rodzicom. Nie tylko poluje z tatą. Do jego obowiązków należy również karmienie psów zaprzęgowych. Są one niezbędne. Ciągną sanie, którymi ojciec chłopca jeździ na zakupy i na polowania. Jeden z psów, o imieniu Su, jest wiernym przyjacielem Lunamuka. Przyprowadził go nawet do domu, kiedy podczas zamieci śnieżnej chłopiec zgubił drogę. Lunamuk nie tylko go karmi, czesze i zabiera na długie wyprawy, ale także uczy różnych sztuczek. Najbardziej lubią jednak bawić się w chowanego. Raz chłopiec, a raz pies chowają się za igloo. Kiedy chowa się Su, Lunamuk mówi wtedy taką wyliczankę: ,,Jeden niedźwiedź, misie dwa, ty się chowasz, a nie ja. Mors i mors – to morsy dwa; chowaj się, a kryję ja’’. Kiedy Lunamuk kończy wyliczankę, to Su już siedzi za którymś  z domków. Chłopiec zagląda za nie, a kiedy jest od niego daleko, pies biegnie do miejsca, w którym Lunamuk mówił wyliczankę i głośnym szczekaniem oznajmia, że się ,,zaklepał’’. Ale nie zawsze mu się to udaje. Czasami chłopiec szybko odnajduje Su i zaklepuje go, mówiąc: ,,Jeden, dwa, trzy, za tym domkiem byłeś ty. Jesteś zaklepany, ja będę schowany’’. Wtedy Lunamuk się chowa, a Su go szuka. Kiedy odnajdzie swojego pana, popiskuje i wesoło merda ogonem.

Zabawa ruchowa ,, Chcę mieć przyjaciela’’. Rodzic włącza dowolną muzykę, a dzieci poruszają się po sali tak, jak im podpowiada muzyka. Gdy muzyka cichnie, dzieci szukają innej osoby, tzn. przyjaciela , którego przytula, obejmuje, głaszcze…

Zabawa grafomotoryczna ,,Słoneczko dla kolegi (koleżanki)’’. Rodzic recytuje rymowankę o słonku, a dzieci w tym czasie rysują je na kartce.          

Najpierw jedno duże koło,                                                                                                   

potem kreski rób dokoła.                                                                                                 

Kreska duża, potem mała                                                                                          

I promyków masa cała.                                                                                                         

Jeszcze buzia uśmiechnięta                                                                                                 

 I śmiejące się oczęta.

Zabawa ,,Umiemy liczyć’’ -  utrwalenie znajomości liczebników głównych z wykorzystaniem wyliczanki D. Wawiłow ,"Dziwny pies". Dzieci biorą cyfry (od 1 do 10)z Wyprawki. Rodzic powtarza wyliczankę, a dzieci podnoszą do góry odpowiednie cyfry.

Jeden, dwa, jeden, dwa,

pewna pani miała psa.

Trzy i cztery, trzy i cztery,

Pies ten dziwne miał maniery.

Pięć i sześć, pięć i sześć,

Wcale lodów nie chciał jeść.

Siedem, osiem, siedem, osiem,

wciąż o kości tylko prosił.

Dziewięć, dziesięć, dziewięć, dziesięć

kto z nas kości mu przyniesie? Może ja? Może Ty?

Licz od nowa – raz, dwa, trzy.

Zabawa matematyczna „Dodaj i odejmij” -  ilustrowanie działań liczmanami. Pomoce: klocki, cyfry, znaki matematyczne.

Rodzic podaje zapisy działań. Dzieci układają działania, odczytują je głośno, liczą na palcach i podają wyniki. Potem ilustrują je za pomocą liczmanów. (np. klocków).

Przykładowe zapisy działań:

5+5=;   6+3=;   4+3=;   8-2=;   10-7=;   9-3=;   8-6=;   7-4= itd.

Ćwiczenia artykulacyjne "Naśladujemy odgłosy".

Dzieci naśladują odgłosy i głosy, o których rodzic mówi w rymowance.

Jedzie auto: brum, brum, brum,                             Na to żabki: rech, rech, rech,

po ulicy: szur, szur, szur.                                       biały bocian: kle, kle, kle.

Pędzi pociąg: czu, czu, czu,                                    Konik człapie: człap, człap, człap,

mknie po szynach: fu, fu, fu.                                    woda z kranu: kap, kap, kap.

Tramwaj dzwoni: dzeń, dzeń, dzeń,                        Pszczółka bzyczy: bzzy, bzzy, bzzy,

motor brzęczy: brzdęk, brzdęk, brzdęk.                  a wąż syczy: syy, syy, syy.

Trąbi trąbka: tra ta ta,                                           Baran beczy: be, be, be,

a bębenek: bam, bam, bam.                                    a owieczka: me, me, me.

Zabawa "Liczymy zdania" - dziecko wyodrębnia zdania w wypowiedzi.

Rodzic wypowiada się na temat podwórka, a dziecko liczy na palcach zdania w jego wypowiedzi.

Moje podwórko znajduje się między blokami. Jest tam huśtawka w zielonym kolorze. Piaskownica pełna żółtego piasku. Obok piaskownicy jest ławeczka dla mam pilnujących najmłodszych dzieci, bawiących się w piaskownicy. Jest też mała karuzela. Dla odważnych ustawiono tor przeszkód.

Zabawa "Liczymy słowa" - dziecko wyodrębnia słowa w zdaniach.

Rodzic mówi zdania, a dziecko liczy w nich słowa.

Moje podwórko znajduje się między blokami. (6)

Jest tam huśtawka w zielonym kolorze. (6)

Piaskownica pełna żółtego piasku. (4)

Jest też mała karuzela. (4)

Dla odważnych ustawiono tor przeszkód. (5)

Zabawa "Głoski i sylaby"- dzielenie słów – nazw przedmiotów na głoski i sylaby.

Rodzic podaje nazwy. Dziecko dzieli nazwy na głoski i sylaby.

Podane nazwy: rowery, łopatka, foremka, wózek, lalki, piłki…

"Jazda na rowerze" - zabawa ruchowo-naśladowcza.

Dziecko, w leżeniu tyłem na dywanie, naśladuje jazdę na rowerze, pedałując. Mówi przy tym za rodzicem:

Raz i dwa, raz i dwa,

każdy rower koła ma.

Raz i dwa, raz i dwa,

na rowerze jadę ja.

 

02.06.2020 r. (wtorek) Temat dnia: Jacy jesteśmy?

Improwizacje melodyczne: ,, Nie czyń drugiemu…’’                                                                          
Rodzic z dzieckiem omawia znaczenie przysłowia: ,, Nie czyń drugiemu, cotobieniemiłe’’. Dziecko śpiewa przysłowie na wymyślone melodie.

Zapraszam dzieci do wysłuchania wiersza D.Gellnerowej ,,Dzieci’’                                   

Wszystkie dzieci                                                                                                                 

 na całym świecie                                                                                                                  

są takie same.                                                                                                                      

 Lubią skakać na jednej nodze                                                                                  

i lubią zanudzać mamę.                                                                                                             

Wszystkie dzieci na całym świecie                                                                             

śpiewają wesołe piosenki,                                                                                           

 i byle kamyk, byle szkiełko                                                                                          

biorą jak skarb do ręki.                                                                                

Podobno dzieci na całym świecie                                                                

bywają niegrzeczne czasem,                                                                                               

lecz to nie u nas, nie w naszym mieście-                                                                 

- to gdzieś za górą, za lasem…

Po wysłuchaniu utworu dzieci z rodzicem rozmawiają na temat różnic i podobieństw między dziećmi na podstawie wiersza i własnych obserwacji.            

- Co lubią robić dzieci na całym świecie?                                                                                    
- Czy cieszą je takie same czynności?                                                                                                                     
- Co łączy wszystkie dzieci?  
- Czym się różnią?

Zapoznanie z działalnością organizacji UNICEF.

Rodzic informuje dzieci, że istnieje organizacja, która dba o dzieci i ich prawa. Powstała ona wiele lat temu, aby pomagać dzieciom zwłaszcza z państw ubogich lub objętych wojną. Ta organizacja to UNICEF. Wysyła ona do tych państw lekarzy, nauczycieli oraz stara się, aby dzieci miały jedzenie i ubranie. Polskie dzieci, gdy jest im źle, mogą zwrócić się o pomoc do Organizacji Ochrony Praw Dziecka. Wszystkie dzieci mają prawo do tego, żeby czuć się bezpiecznie, móc się bawić i uczyć oraz aby być kochane i szanowane.      

Posłuchaj, jakie prawa mają dzieci.                                                                                              
Dzieci mają prawo do:                                                                                                                  
- miłości                                                                                                                                        
- samodzielności                                                                                                                                     
- nauki,  zabawy                                                                                                                                   
- prywatności                                                                                                                                    
- do mówienia nie, jeżeli dana sytuacja nam nie odpowiada                                                        
- radości                                                                                                                                                 
- niepowodzeń                                                                                                                                                                  
- szacunku                                                                                                                                          
- wyrażania własnych myśli i uczuć.

Rodzic rozmawia z dzieckiem o jego prawach i wyjaśnia ich znaczenie.

Ćwiczenia prawidłowej artykulacji głoski ,,l’’. Rodzic mówi zdania. Kiedy dzieci usłyszą w danym słowie głoskę ,,l’’, klaszczą w dłonie, następnie powtarzają zdania.
- Olek maluje ule.                                                                                                                                                                      
- Nad łąką latają kolorowe motyle.                                                                                                  
- Filip bawi się kolejką.                                                                                                                             
- Alina ma fioletowy balon.                                                                                                                     
-Lolek nie lubi waniliowych lodów.                                                                                                                                                       
Chętne dzieci układają z liter podane zdania.

,,Zaczarowany świat dziecka’’ – praca plastyczna.  

Pomoce: arkusz papieru A3, papier kolorowy, klej, resztki tasiemki, sznurków, folii aluminiowej i inne materiały plastyczne dostępne w domu. Dziecko wykonuje prace według własnego pomysłu nt ,,Zaczarowany świat dziecka’’,  na dużych arkuszach papieru  z wykorzystaniem różnorodnych materiałów plastycznych.  Rodzic zwraca uwagę na estetykę wykonania pracy, rozplanowanie powierzchni i jej zagospodarowanie. Po skończonej pracy dziecko wypowiada się na jej temat.

 ,,Ruch to zdrowie’’ – zestaw zabaw i ćwiczeń gimnastycznych.                                                                       
- Dzieci maszerują po obwodzie koła, dłonie mają oparte na biodrach (zwracamy uwagę na wyprostowane plecy, wyciągnięty brzuch, wysokie podnoszenie kolan). 
- Swobodny bieg po dywanie, na hasło: Wichura podbiegają dzieci do ściany i przylegają do niej plecami, ramiona są ułożone w skrzydełka, brzuch wciągnięty.         
- Dzieci leżą na brzuchu, ramiona wyprostowane, na sygnał podnoszą głowę i ręce nisko nad podłogą, wytrzymują około 5 sekund, następnie opuszczają głowę i ręce.
- Maszerują po obwodzie koła. Na hasło ,,Hop’’ wykonują skok obunóż w górę i idą dalej. Na hasło ,,Stop’’- zatrzymują się bez ruchu, na hasło Bęc - przykucają.
- Dzieci spacerują po dywanie. Rodzic wypowiada nazwy różnych zwierząt. Jeśli wymieni nazwę owada - dzieci zatrzymują się w miejscu i klaszczą w ręce.  
- Zabawa  ,,Pszczoła, a sio!  Dzieci we wspięciu na palcach maszerują po dywanie (spacerują po łące). Na hasło: Uwaga – pszczoła! – rodzic naśladuje dźwięk wydawany przez pszczoły, a dzieci wykonują wymachy rąk w różne strony, jakby chciały odgonić pszczołę, mówiąc przy tym : A sio…!, a sio…!. Zabawę powtarzamy kilka razy.
- Dzieci swobodnie maszerują po dywanie. Na hasło: Koniec pracy!  Dzieci zatrzymują się i głęboko oddychają.

Zabawa integracyjna „Mały człowiek”.             

Dzieci ilustrują ruchem treść wiersza:

Mały człowiek, duża sprawa. (dzieci przykucają, wstają  i zataczają rękami  koło)

Mały człowiek ma swe prawa. (dzieci rękami wskazują siebie)

Strzegąc praw tych należycie, (dzieci krzyżują ręce i przykładają do siebie)

układamy dziecku życie. (dzieci klaszczą, a następnie witają się przez podanie ręki).

Jakie mamy prawa? Uświadomienie dzieciom, że zawsze mogą liczyć na pomoc ze strony dorosłych i nie są sami ze swoimi problemami.

Rozmowa na temat odmienności niektórych dzieci. Rodzic podkreśla, że nikt nie może być  nielubiany za swój wygląd, czy sposób mówienia. Rodzic mówi, że:

Wszystkie dzieci tak samo lubią się bawić.

Wszystkie dzieci chcą mieć koleżanki i kolegów.

Wszystkie dzieci cieszą się, gdy jest im wesoło.

Wszystkie dzieci płaczą, gdy jest im smutno.

"Bajka" - rodzic razem z dzieckiem tworzą bajkę online, której bohaterem/bohaterką jest ono same:

https://poststickersapps.com/custom/2020/KauflandBajkaGenerator/?utm_source=paid&utm_medium=facebook&utm_campaign=poststicker

 

01.06.2020 r. (poniedziałek) Temat dnia: Dzień Dziecka – święto wszystkich dzieci.

"Dokończ zdanie"

Zadaniem dziecka jest dokończyć zdanie: Moim największym pragnieniem jest...

Ćwiczenia poranne

"Różne powitania"- zabawa orientacyjno-porządkowa dla rodzeństwa.

Dzieci poruszają się po pomieszczeniu w rytmie wyklaskiwanym przez rodzica. Podczas przerwy rodzic mówi, jakimi częściami ciała dzieci mają się przywitać, np.: – Witają się wasze kolana (plecy, łokcie, czoła...)...

"Wiatraczki" - ćwiczenie wyczucia ciała i przestrzeni.

Dzieci obracają się wokół własnej osi z rozłożonymi w bok rękami, w jedną i w drugą stronę.

"Spacer raków" - ćwiczenie rąk i nóg.

Dzieci poruszają się tyłem w siadzie podpartym, w różnych kierunkach.

"Skaczące piłeczki" - podskoki.

Dzieci podskakują: nisko – kiedy rodzic szybko klaszcze w dłonie, wysoko – kiedy rodzic wolno klaszcze w dłonie.

"Na huśtawce" - ćwiczenie równowagi.

Dzieci dobierają się parami, podają sobie ręce; naprzemiennie wykonują przysiady.

 "Myjemy się po zabawie" - ćwiczenie dużych grup mięśniowych.

Dzieci naśladują mycie poszczególnych części ciała.

"Maszerujemy i mówimy rymowankę" - ćwiczenia uspokajające.

Dzieci maszerują po obwodzie koła, rytmicznie klaszcząc w ręce powtarzając rymowankę: My jesteśmy dzieci, my kochamy słońce, ptaki śpiewające i drzewa szumiące.

Rozwiązywanie zagadki.

Co to za święto,

na pewno wiecie.

Obchodzą je dzieci

na calutkim świecie.

W tym dniu prezenty

piękne dostają,

a dorośli chętnie

ich życzenia spełniają.

Szczęście i radość

panuje wkoło.

Nawet tym smutnym

jest wtedy wesoło.

                                     (Międzynarodowy Dzień Dziecka)

Rodzic podkreśla, że Międzynarodowy Dzień Dziecka to święto wszystkich dzieci. Jest to święto międzynarodowe, tzn., że obchodzone jest w Polsce ale również w innych krajach i na innych kontynentach.

Słuchanie wiersza T. Kubiaka "My, dzieci".

My, dzieci, my chcemy śmiać się,

my, dzieci, lubimy słońce,

my, dzieci, kochamy ptaki,

wesoły, perlisty koncert.

My, dzieci, chcemy wybiegać

z domów w złociste poranki,

my chcemy, by nam nad głową

furczały barwne skakanki.

My chcemy kochać motyle,

po łąkach biegać i gonić,

a w sadach głaskać śnieżyste,

lecz ciepłe kwiaty jabłoni.

My chcemy, by nasze mamy

wciąż uśmiechały się do nas,

by nasi dobrzy ojcowie

brali nas w czułe ramiona.

My, dzieci, my chcemy kochać

ptaki, obłoki i drzewa,

my chcemy bawić się w słońcu,

zmierzchem – kołysanki śpiewać.

Rozmowa na temat wiersza.

Rodzic zadaje dziecku pytanie: Czego chcą dzieci?

Zabawa "W Dniu Dziecka chciałbym..."

Dziecko mówi, jakie prezenty chciałoby dostać w Dniu Dziecka, ale wymawia ich nazwy z podziałem na głoski. Potem syntezuje głoski i podaje całe nazwy, np. p-l-e-c-a-k plecak; s-a-m-o-l-o-t – samolot...

"Dzieci – na spacer! Dzieci – do domu" - zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko rozkłada na dywanie gazety – to będą domy. Na hasło: Dzieci – na spacer! biega swobodnie, na hasło: Dzieci – do domu, jak najszybciej i jak najciszej zajmuje swój dom, przybierając w nim określoną przez rodzica pozycję, np. siada skrzyżnie. Po chwili rodzic ponownie woła: – Dzieci – na spacer! Wybiega wtedy ze swojego domu i – zależnie od tego, jakie polecenie wyda rodzic – spaceruje, podskakuje obunóż, skacze na prawej nodze, skacze na lewej nodze, itp.

"Wycieczka do wesołego miasteczka" - zabawa dźwiękonaśladowcza.

Dziecko maszeruje po pomieszczeniu. Na hasło rodzica: Karuzela, wykonuje ruchy wirowe  i obrotowe; na hasło: Beczka śmiechu, głośno się śmieje: cha, cha, chi, chi, he, he; na hasło:

Salon strachu, robi groźne miny i wydaje okrzyki: Ooo! Uuu! Aaa!

Dziecko słucha wiersza czytanego przez rodzica. Następnie rytmizuje fragmenty tekstu,powtarza je w różnym tempie i z różną intonacją. Układa rymy do słów: wesołe miasteczko,np.: kruche ciasteczko, cieplutkie mleczko...

Ach, wesołe miasteczko!

A w wesołym miasteczku to rzeczywiście jest frajda,

tyle dzieci jest wkoło: Ewa, Marcelka i Ada.

Ach, wesołe miasteczko!

Wszyscy się bawią wesoło i jeżdżą

na karuzeli, na koniach, na małpkach, na beli.

Ach, wesołe miasteczko,

wszyscy są tu weseli.                                                                                                                  

Wykonaj Karty pracy KP 4 str. 50–51

 Powiedz w jaki sposób dzieci spędzają swój wolny czas; rysuj po śladzie. Zaznacz sprzęty sportowe, których lubisz używać. Nazwij dyscypliny sportowe, które widzisz na ilustracjach i skreśl w pętlach po jednej dyscyplinie, która nie pasuje do pozostałych.

„Nazwij swoje uczucia” – dokończ zdania.
Dziecko tworzy dalszą część rozpoczętego przez rodzica zdania, np.:                                          
Jestem smutny , gdy ...
Czuję się szczęśliwy, ponieważ ...
Boję się , gdy ...
Jestem zły, ponieważ ...
Czuję się zadowolony, gdy ...
Jest mi wesoło, kiedy ...

Słuchanie wiersza „O prawach dziecka” Marcina Brykczyńskiego.

Rodzic czyta wiersz.

Niech się wreszcie każdy dowie
I rozpowie w świecie całym,
Że dziecko to także człowiek,
Tyle, że jeszcze mały.
Dlatego ludzie uczeni,
Którym za to należą się brawa,
Chcąc wielu dzieci los zmienić,
Spisali dla was mądre prawa.
Więc je na co dzień i od święta,
Spróbujcie dobrze zapamiętać.

Nikt mnie siłą nie ma prawa zmuszać do niczego,
A szczególnie do robienia czegoś niedobrego.
Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi
I mam prawo sam wybierać, z kim się będę bawić.
Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić, bić wyzywać,
I każdego mogę na ratunek wzywać.
Jeśli mama albo tata, już nie mieszka z nami,
Nikt nie może mi zabraniać spotkać ich czasami.
Nikt nie może moich listów czytać bez pytania,
Mam też prawo do tajemnic i własnego zdania.
Mogę żądać aby każdy uznał moje prawa
A gdy różnią się od innych, to jest moja sprawa.

Tak się tu w wierszu poukładały,
Prawa dla dzieci na całym świecie,
Byście w potrzebie z nich korzystały
Najlepiej jak umiecie.

Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące treści utworu:                                                                          

Co to są prawa ? Każdemu dziecku, niezależnie od koloru skóry, wyznania czy pochodzenia, przysługują takie same prawa - prawa dziecka.

Kto ma swoje prawa ? Ludzie na całym świecie - dorośli i dzieci.

Jakie prawa mają dzieci ? Każde dziecko ma prawo do: zabawy, tajemnic, nauki, odpoczynku, pomocy, odmienności.

Czy potrzebne są prawa dla dzieci ?

Jakie prawo jest według Ciebie najważniejsze ?

Posłuchaj piosenki" Piosenka o Prawach Dziecka" Małej Orkiestry Dni Naszych

https://www.youtube.com/watch?v=Mudintn3BM4

"Moje prawa" - dziecko z rozsypanki literowej ("Kartoniki z literkami" z Wyprawki) układa umowne napisy (prawa): zabawa, tajemnica, nauka, odpoczynek, pomoc, odmienność. Dziecko na sześciu małych kartkach rysuje piktogramy do poszczególnych praw i układa swoje rysunki przy odpowiednim napisie.

MIESIĄC MAJ

Wiersz do nauki, pt.: „Książki” Elżbieta Safarzyńska

Szanuj książeczki czyś mały czyś duży,
one zabiorą cię w świat podróży.
Pokażą ci kraje obce, tajemne,
skarby dobędziesz na światło dzienne

Zobaczysz smoki z trzema głowami,
małego kota z wielkimi butami.
Małgosia Jasia dziś uratuje,
Piętaszek, także ci podziękuje.

Róża do Księcia znów zagaduje,
wiedźma do worka złoto zsypuje.
Wśród fal się pluska Mała Syrenka,
wróżki pukają znów do okienka.

Dbaj więc o książki, szanuj, doceniaj,
nie gnieć karteczek i nie wydzieraj.
Podziel się wiedzą, radością i magią,
szanuj więc książki i im pomagaj. 

Piosenka do nauki, pt. „Mama w kuchni” (Muz.: S. Marciniak, Sł. : E Zawistowska)

Mama krząta się w kuchni od rana

Myśli wciąż o niebieskich migdałach

Gdy pytamy, co ugotowała

"Dziś dla was pieczeń mam z hipopotama!"

Ref.

Nasza mama, mama zadumana

Mama zadumana cały dzień

błądzi myślami daleko

codziennie przypala mleko

na łące zrywa kwiaty

i sól sypie do herbaty

Nasza mama wspaniała kucharka

Krokodyla wrzuciła do garnka

krasnoludek wpadł jej do sałaty

a w piecu piecze się zegarek Taty

Ref. Nasza mama, mama zadumana…

Ten krokodyl co uciekł z ogródka

w przedpokoju chciał zjeść krasnoludka

choć zegarek czuje się fatalnie

lecz obiad był dziś bardzo punktualnie.

Ref. Nasza mama, mama zadumana…

https://www.youtube.com/watch?v=xWp9YkpZyL0

MAJ

TYDZIEŃ CZWARTY

Krąg tematyczny: Mama jest najważniejsza.

29.05.2020 r. (piątek) Temat: Razem z moją mamą.

„List do mamy”- masaż pleców wykonywany w parach (w zabawie uczestniczą rodzic z dzieckiem lub rodzeństwo).

Kochana mamo                                      (rysujemy serce i wykrzyknik)

Uśmiechnij się do mnie wesoło             (rysujemy uśmiech)

Zróbmy razem duże koło                       (rysujemy koło)

Poskacz ze mną w kałuży                      („chlapiemy” plecy paluszkami, pstrykanie wszystkimi palcami)

Szczególnie po wielkiej burzy               (rysujemy błyskawicę)

Narysujmy razem słonie                        (powoli kroczymy wewnętrzną stroną dłoni)

Małe żółwie, może konie                       (szybko, z wyczuciem stukamy dłońmi zwiniętymi w pięści)

Piękny bukiet zrobię sam                      (rysujemy kwiatka)

I w prezencie Tobie dam                       (przytulamy dziecko siedzące przed nami)

"Pokaż, jak pracuje tata" - zabawa ruchowo-naśladowcza.

Dziecko porusza się po sali w rytmie wyklaskiwanym przez rodzica. Podczas przerwy w grze zatrzymuje się i naśladuje czynności, o których mówi rodzic, np. Tata pisze na komputerze, maluje obraz na sztalugach, trzepie dywan, piłuje drzewo, jedzie samochodem, wbija gwoździe, leci samolotem...

"Wróżka Weronika"- Słuchanie opowiadania I. Landau.

Dziecko słucha opowiadania czytanego przez rodzica, następnie wypowiada się na temat jego treści.

Mama zmieniła pracę i od razu zaprzyjaźniła się z taką jedną panią Weroniką.
– Pani Wera przyjdzie dzisiaj na kolację – powiedziała chyba mniej więcej po tygodniu.- Bądź bardzo, ale to bardzo grzeczny. A jakbyś, Alinko, chciała siusiu, to powiedz mi na ucho,a nie krzycz na cały głos.
– A dlaczego? – zapytała moja mała siostrzyczka.
– Bo nie wypada.
– Cio?
Ale mama nie wytłumaczyła tej sprawy Alusi, bo właśnie zadźwięczał dzwonek. Przyszła pani Weronika i przyniosła dla nas samochodzik, a dla rodziców – kwiaty.
– Ależ po co... – zaczęła mama, ale pani Weronika powiedziała „daj spokój” i dorośli usiedli  do stołu, a my poszliśmy z samochodzikiem do małego pokoju i... nie uwierzycie. Z autka zaczął wychodzić kierowca.
– Takie fotele teraz robią – burknął – że nóg nie można wyciągnąć. Wychodźcie, jesteśmy na miejscu! – zawołał i otworzył drugie drzwi. Wysiadła z nich jakaś pani i dwoje dzieci, a za nimi wyskoczył pies. Chyba kundel, ale bardzo ładny. Pani rozłożyła na moim zielonym dywaniku kocyk, a potem zaczęła wyjmować z koszyka jedzenie.
– Tu macie poziomki – powiedziała – kanapki, klopsa na zimno, lody.
– Też na zimno? – zapytały dzieci.
– Też. Tu jest sok z jabłek, a tu...
Powiem wam szczerze, że oczy nam wyłaziły z orbit. Rodzinka z auta jakby w ogóle nas nie widziała, zachowywali się wszyscy jak na pikniku...
– A gdzie jezioro? – zapytała ta pani męża z wyraźną pretensją w głosie.
– Zapewniali mnie – odpowiedział wesoły pan – że tu jest. I zaczął szukać w pokoju. A trzeba wam wiedzieć, że z naszego kaloryfera trochę kapie i na razie mama postawiła pod nim puste  plastikowe pudełko. Kierowca akurat je znalazł i zawołał:
– Jest! Zobacz! Nawet jest ciepła woda!
Cała rodzinka, łącznie z psem, z piskiem i krzykiem zdjęła ubrania i zaczęła pluskać się  w pudełku. A potem wszyscy, otrząsając się i parskając... wrócili na kocyk, wytarli się i za­częli zbierać manatki.
– Szybko, do domu, słońce już zachodzi – powiedział wesoły pan, bo właśnie przepaliła się żarówka, więc zrobiło się ciemniej.
– Wsiadać, wsiadać – poganiał wesoły pan rodzinę, a kiedy wszyscy już byli w środku i zatrzasnęli drzwiczki, do pokoju weszła mama.
– Coś okropnego – powiedziała. – Nie można was na chwilę zostawić samych. Zobacz, jak tu wygląda: na dywanie okruszki, woda rozchlapana po całym pokoju...
Pani Weronika też stała w drzwiach pokoju. Uśmiechała się jakoś dziwnie. 
– Nie gniewaj się na dzieci – poprosiła – to nie ich wina... I poszła. A ja postawiłem samocho­dzik na najniższej półce z zabawkami, żeby ktoś, kto może z niego wysiądzie, nie spadł i nie potłukł się. I długo nie mogłem zasnąć, bo zastanawiałem się, czy w takim zwyczajnym biurze, w jakim pracuje moja mama, może pracować także Dobra Wróżka. Chyba tak, bo właściwie dlaczego miałoby to być niemożliwe, skoro dobre wróżki mogą zjawiać się wszędzie.

Dziecko opowiada rodzicowi o tym, co niezwykłego wydarzyło się w domu chłopca. Zwraca uwagę na wydarzenia rzeczywiste i fantastyczne, które nie mogą się zdarzyć w realnym życiu. Dziecko wypowiada się na temat sposobu spędzania czasu przez rodzinę,która wysiadła z samochodu. Mówi, jak spędza wolny czas ze swoimi rodzicami, co sprawia mu największą przyjemność, następnie kończy zdania:

Moi rodzice lubią, kiedy ja...
Osoba, którą kocham, uśmiecha się, gdy...                                                                                     
Osoba, którą kocham jest smutna, gdy...                                                                                     
Rodzice wiedzą, że ich kocham bo...

"Zmienne nastroje" - zabawa ruchowa.

Na sygnał rodzica dziecko wykonuje określone czynności. Jeżeli rodzic podrzuci piłkę do góry - dziecko głośno się zaśmieje, a jeśli zatrzyma piłkę w powietrzu, dziecko milczy                             i uśmiecha się. Kiedy piłka dotknie ziemi, dziecko stanie się bardzo poważne. Kiedy rodzic schowa piłkę za siebie, dziecko pokaże, że jest przestraszone. Kiedy rodzic ukryje swą twarz za piłką, dziecko pokazuje, że jest senne.

"Nasze uczucia" - zabawa dydaktyczna.

Imitowanie przez dziecko różnych uczuć za pomocą dźwięków, gestów i mimiki, wyrażanych, zgodnie z usłyszaną samogłoską. Kiedy rodzic mówi: a – dziecko wyraża radość, o – zdziwienie, u – smutek, i – złość.

"Portret mamy lub taty" -  zabawa graficzna.

Dziecko rysuje markerami portrety jednego z rodziców z zasłoniętymi oczami. Rodzic napro­wadza dziecko, udzielając mu słownych informacji, jak powinno rysować.

"Policz, ile razy" - zabawa ruchowa.

Dziecko biega po pomieszczeniu w rytmie wystukiwanym/wyklaskiwanym przez rodzica. Na hasło, np. Siedem, wyko­nuje tyle kroków do tyłu - głośno licząc, lub klaszcze tyle razy,uderza w kolana lub o pod­łogę… Czynności, jakie ma wykonywać dziecko, muszą być ustalone przed ćwiczeniem. Dźwięki są sygnałem do swobodnego biegu.

"Mama" - zabawa dydaktyczna.                                                                                                    
Dziecko z "Kartoników z literami" wielokrotnego użytku z Wyprawki układa wyrazy - synonimy do wyrazu mama, np.: mama, mamusia, mamunia, matuchna, mateczka, mateńka, matuś.

Dodatkowe propozycje nauczyciela:

Karta pracy - zaprowadź dzieci do rodziców postępując zgodnie z kodem.

https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/04/KodowanieRodzina.pdf

Poćwicz z rodzicem czytanie. Zadaniem dziecka jest odczytać tekst nazywając znajdujące się w nim obrazki.

"Rodzinna czytanka": https://ztorbynauczycielki.pl/rodzinna-czytanka/

Poćwicz znajomość liter i umiejętność głoskowania w zabawie online:

https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/41c031e3059fd5cca6532a791cb559b6_/index.html

Poćwicz pamięć i umiejętność dodawania w zabawie online:

https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/c07dad161d1e391cb6dd86df6b1baf63_/index.html

28.05.20 r. (czwartek) Temat: Moja mama detektyw.

Czyj to cień? – ćwiczenia percepcji wzrokowej i zdolności kojarzenia.

Dziecko rozsypuje przed sobą obrazki i ich cienie. Zadaniem dziecka jest połączyć w pary obra­zek i odpowiadający mu cień. Po ułożeniu obraz­ków dziecko szuka skojarzeń łączących przedmioty z jego mamą, np.: jabłko – Moja mama gotuje pyszny kompot jabłkowy albo Mama zawsze obiera dla mnie jabłko ze skórki. Proszę wykorzystać obrazki z Wyprawki „Cienie” str.5.

"Wysoko – nisko" - zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko biega po pomieszczeniu. Podczas przerwy w grze i na hasło: Wysoko, staje na palcach, wyciągają ręce w górę i klaszcze nad głową. Hasło: Nisko jest sygnałem do wykonania przysiadu i uderzania rękami o podłogę.

Ćwiczenia gimnastyczne:

"Myjemy z tatą samochód" -  ćwiczenie dużych grup mięśniowych.

Dziecko naśladuje mycie samochodu i spłukiwanie go wodą z wiadra.

"Rodzic zmęczony, rodzic wypoczęty" -  ćwiczenie wyprostne.

Dziecko siedzi skrzyżnie, ręce trzyma na kolanach. Na hasło: Rodzic zmęczony, wykonuje luźny skłon tułowia w przód. Na hasło: Rodzic wypoczęty – prostuje tułów, głowę trzyma prosto.

"Froterujemy z mamą podłogę" -  dziecko rytmicznie, naprzemiennie wykonuje wykroki nogami w przód.

"Rysujemy obrazek dla mamy i taty" - ćwiczenie równowagi.

Dziecko stoi na jednej nodze, a drugą rysuje w powietrzu dowolny obrazek. Rysuje na przemian – prawą nogą i lewą nogą.

Rodzinna wycieczka rowerowa - ćwiczenie ożywiające.

Dziecko biega w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan i naprzemiennym ugi­naniem i prostowaniem rąk w łokciach.

"Mama i tata" -  ćwiczenie uspokajające.

Dziecko maszeruje po obwodzie koła z rytmicznym wytupywaniem i powtarzaniem rymo­wanki: Mama i tata kochają nas. Na słowo: nas zatrzymuje się i klaszcze w dłonie. Mama i tata mają dla nas czas. Na słowo: czas zatrzymuje się i klaszcze w dłonie.

Jak nasza mama szukała złodzieja – zabawy logiczno-matematyczne, karta pracy.

Dziecko słucha kolejnej opowieści o niezwykłej mamie czarodziejce.

"Jak nasza mama szukała złodzieja" J. Papuzińska

Tam, gdzie byliśmy na wakacjach, rosła w polu sa­motna, rozłożysta sosna. Lubiliśmy siedzieć w cieniu tej sosny i słuchać, jak mama nam czyta. Ale któregoś dnia, gdyśmy tam przyszli, pod sosną nie było w ogóle cienia, tylko wszędzie słońce i słońce.

– Nieszczęście – zaszumiała sosna na nasze przywi­tanie – ssskradziono mi cień! Mój najwspanialszy na śśświecie cień! Ratujcie mnie! Szszukajcie, łapcie złodzieja!

Chcieliśmy jak najszybciej biec na pomoc sośnie, ale mama spokojnie siadła sobie pod drzewem i zaczęła wypytywać:

– Kogo podejrzewasz?

– Szszaraki! Przez całą noc harcowały tu jak szalone! Skrzyczałam je, bo nie dawały mi zasnąć. Obraziły się i poszły sobie. Na pewno zabrały ze sobą cień, żeby zrobić mi na złość! Nie mogłam tego zauważyć, bo przecież mój cień widać tylko wtedy, kiedy jest jasno!

– A wczoraj? – pytała mama.

– Dzień był pochmurny, twego cienia też nie mogłaś widzieć. Może przychodził tu ktoś wczoraj i zabrał go!

– Ależ wczoraj nie było nikogo, z wyjątkiem babci Grzelakowej – tej, co sprzedaje serki. Schowała się tu przed deszczem. To musiały zrobić szaraki! – upierała się sosna.

– Zobaczymy – powiedziała nasza mama, podno­sząc się z trawy.

– Chodźmy do babci Grzelakowej!

Babcia Grzelakowa była akurat w domu.

– Dzień dobry – powiedziała nasza mama. – Czy moglibyśmy obejrzeć sobie ten wasz duży koszyk do noszenia serów? Chłopcy mają zamiar upleść taki sam i chcielibyśmy się przyjrzeć, jak jest zrobiony.

– A proszę, weźcie go sobie z sionki. Teraz jest już wprawdzie stary i połamany, ale kiedyś był to na­prawdę piękny koszyk.

Mieliśmy bardzo niemądre miny, gdy postawiliśmy babciny koszyk na zalanym słońcem podwórku. Cień, który rzucał koszyk, był cieniem rozłożystej sosny!

Odczepiliśmy cień od koszyka i poszliśmy oddać go sośnie. Zanim przymocowaliśmy go z powrotem, mi­nęło tyle czasu, że trzeba było szybko biec na obiad.

– Skąd to wszystko wiedziałaś, mamo? – wypyty­waliśmy po drodze. – Skąd wiedziałaś, że cień jest u babci?

– Już dawno zauważyłam, że koszyk babci Grzela­kowej jest w wielu miejscach popękany i połamany. Kiedy sosna powiedziała, że babcia ukryła się pod nią przed deszczem, pomyślałam sobie, że może cień zaczepił się o któryś z pękniętych prętów koszyka i babcia zabrała go ze sobą do domu. Jakoś mi się nie chciało wierzyć w te zające, które ukradły cień.

– Ojej! – zawołał nasz starszy brat. – Powinnaś, mamo, pracować w policji i tropić prawdziwych złodziei!

– A dlaczego, mamo – zapytał nasz młodszy brat – powiedziałaś babci nieprawdę, że chcesz zobaczyć koszyk, bo my będziemy pleść taki sam?

– Po pierwsze – odrzekła mama – nie chciałam bab­ci martwić. Gdyby się dowiedziała, że zabrała sośnie cień, byłoby jej przykro. Przecież zrobiła to nie­chcący. A po drugie – czy to nieprawda, że chcecie zrobić taki sam koszyk dla babci, zamiast tego, który już jest połamany? Wujek na pewno chętnie wam pokaże, jak to się robi!

"Jak nasza mama szukała złodzieja" J. Papuzińskiej - audiobook:

https://www.youtube.com/watch?v=nZAMJjDYSvY

Po wysłuchaniu opowiadania dziecko odpowiada na pytania, które zadaje rodzic:

Kto to jest detektyw?

Dlaczego mama była jak detektyw?

Komu była potrzebna pomoc detektywa i dlaczego?

 Zabawy w detektywa

"Czyj to cień?"

Dziecko staje przed białą planszą/ekranem lub gładką ścianą. Rodzic ustawia w odpowiedniej odległości od ściany lampę i kieruje jej światło na ekran. Dziecko wymyśla, jak można ułożyć swoje dłonie lub całe ręce tak, aby ich cień przedstawiał wybraną postać lub rzecz. Rodzic odgaduje, co przedstawia cień. Po kilku próbach następuje zamiana ról. Potrzebna będzie lampa biurkowa.

"Zgadnij, kogo szukam?"

Rodzic rozkłada na dywanie ilustracje różnych postaci (np. wycięte z kolorowych gazet). Dziecko opisuje słowami postać: jak wygląda, co robi na ilustracji, kim jest, itd. Zadaniem rodzica lub rodzeństwa jest odgadnąć, o jaką osobę chodzi. Ilustracja osoby odszukanej wypada z puli. Po kilku próbach następuje zamiana ról. Potrzebne będzie kilka ilustracji postaci z gazet.

 "Gdzie są lalki?"

Rodzic ukrywa w różnych miejscach pomieszczenia lalki i przygoto­wuje instrukcję dotarcia do nich. Rodzic czyta dziecku ogłoszenie Ali:

Podczas przeprowadzki zgubiłam 3 moje lalki. Chyba wypadły z samochodu, pomóżcie mi je znaleźć. Mieszkam na ulicy Skowronków 10. Bardzo tęsknię za moimi lalkami. Ala.

Rodzic informuje, że na drugi dzień po wywieszeniu ogłoszenia Ala dostała odpowiedź  i czyta ją dziecku:

Widziałem twoje lalki, napisa­łem Ci, którędy musisz iść, abyś mogła je odszukać i pozbierać. Pozdrawiam, sąsiad Tomek.

Rodzic prezentuje dziecku instrukcję i wyjaśnia znaczenie symboli – strzałka w górę oznacza poruszanie się do przodu, strzałka w dół – do tyłu, strzałka skierowana w prawo lub w lewo oznacza, że trzeba skręcić w tym kierunku. Instrukcja uzależniona jest o wielkości i urządzenia pomieszczenia. Dziecko poru­sza się według instrukcji do momentu odnalezienia pierwszej lalki, przynosi ją rodzicowi. Rodzic pyta: Ile lalek zgubiła Ala? Dziecko wy­szukuje w rozsypance cyfr - cyfrę 3 i kładzie przed lalką. Określa, czy odnalazło już wszystkie lalki, a jeżeli nie, to ilu jeszcze brakuje. Dziecko, porusza się według instrukcji szukając drugiej lalki. Po znalezieniu każdej kolejnej lalki dziecko układa ją obok poprzedniej, określa, ile znalazło i ilu jeszcze brakuje. Potrzebne będą: lalki - w zabawie można użyć zamiast lalek innych zabawek; instrukcja poszukiwania lalek, cyfry i znaki mate­matyczne (cyfry i znaki matematyczne wielokrotnego użytku z Wyprawki).

 Wykonaj Kartę pracy KP 4 str. 40–41.

Dziecko rysuje w ramce elementy tak, jak wskazuje instrukcja, a następnie kończy obrazek według własnego pomysłu. Na kolejnej stronie dziecko uzupełnia brakujące elementy w zbiorach tak, aby było ich tyle, ile wska­zuje cyfra, dorysowuje brakujące części obrazków.

"Poznajemy liczbę 20" - zabawy dydaktyczne.

 Dziecko liczy palce u prawej i lewej ręki. Rodzic pyta:

Ile  masz palców u rąk?

Dziecko, z rozsypanki cyfr i znaków, układa i odczytuje zapis:

5 + 5 = 10.

W podobny sposób liczy palce u stóp i układa zapis.

5 + 5 = 10

Dziecko oblicza liczbę palców u nóg i rąk, układa zapis:

10 + 10 = …

Dziecko podaje liczbę, a rodzic po­kazuje i omawia wygląd liczby „20”.

Zapis liczby 20 składa się z cyfr 2 i 0. Dziecko układa i odczytuje zapis. Proszę wykorzystać "kartoniki z liczbami i znakami matematycznymi" wielokrotnego użytku z Wyprawki.

Plansza dydaktyczna pokazująca prawidłowy kierunek pisania cyfry 2:

 https://eduzabawy.com/nauka-pisania/cyfry/cyfra-2/wprowadzenie/

Plansza dydaktyczna pokazująca prawidłowy kierunek pisania cyfry 0:

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/cyfry/cyfra-0/wprowadzenie/

Wykonaj Kartę pracy KP4 str. 94.

Na karcie pracy dziecko liczy i koloruje koraliki, wkleja właściwy zapis. Rysuje po śladzie dłonie i stopy, liczy, ile palców razem mają ludzie.

"Co się ukryło, co się zgubiło, dokończ, dorysuj, aby całe było" – ćwiczenia graficzne.

Rodzic daje dziecku kartkę. Każda kartka została wcześniej złożona na pół tak, żeby powstało zagięcie tworzące linię środka. Na jednej połowie kartki narysowana jest konturowa połówka rysunku, np. kwiatu. Rysunek końcami styka się z linią środka. Dziecko uważnie przygląda się rysunkowi, przykłada lusterko do linii środka w kierunku narysowanego wzoru i patrzy, co ukryło się na obrazku, następnie samodzielnie dorysowuje drugą część obrazka (lustrzane odbicie) i uzupełnia dodatkowymi elementami według własnego pomysłu. Potrzebne będą: kartka z połową kontu­rowego rysunku, lusterko, kredki.

 

27.05.20 r. (środa) Temat : Moja mama jubilatka.

,,Szczęście’’ – zapoznanie z treścią wiersza K. Datkun - Czerniak. Dzieci określają, co autorka wiersza nazywa szczęściem. Następnie wypowiadają się – co dla nich jest szczęściem, kiedy one są szczęśliwe. Rodzic podkreśla znaczenie posiadania rodziny, bliskich i przyjaciół.    

Szczęście to:                                                                                                                                                                          
- uśmiech taty i mamy                                                                                                                                                     
- spadające z drzewa kasztany                                                                                                                                                   
- zimne lody w gorący czas                                                                                                                        
- udany rysunek                                                                                                                                                                        
- i gdy ktoś chwali nas.

 Szczęście to wszystko, co jest dookoła:      

ludzie, drzewa, przedszkole i szkoła.

Szczęście mam – gdy nie jestem sam!

Szczęście, że jestem tu na ziemi,

pomiędzy ludźmi bliskimi.

Członkowie rodziny – rebusy fonetyczne. Dzieci różnicują pierwsze głoski w nazwach przedmiotów. Dokonują ich syntezy po wypowiedzeniu ich kolejno przez rodzica i odgadują nazwy członków rodziny, np.

- maska, arbuz, mydło, antena – mama;                                                                                                                               
- torba, autobus, taczki, ananas – tata                                                                                         
- buda, rower, antena, teczka – brat;                                                                                                              
- dzbanek, igloo, arbuz, drabina, ekran, kot - dziadek                                                                             
- beczka, agrest, buty, cytryna, igła, aparat – babcia

Zabawa rytmiczna ,,Mały świat’’.                                                                                            
Dzieci rytmicznie poruszają się po obwodzie koła z powtarzaniem rymowanki: Tata, mama, siostra, brat (na każde słowo jedno klaśnięcie)  i ja(zatrzymanie i wskazanie na siebie) – to mój mały świat (obrót wokół własnej osi).

,,Czar dla mamy’’ – zapoznanie z treścią opowiadania Joanny Papuzińskiej. Dzieci słuchają czytanego tekstu ze strony internetowej:
https://www.yuotube.com/watch?v=wzcZPsNyaic                                                                   

Po wysłuchaniu opowiadania dzieci mówią, co się wydarzyło, jaką niespodziankę przygotował syn dla mamy, jak cała rodzina spędziła imieniny mamy. Wypowiadają się na temat własnych doświadczeń związanych ze zwyczajami obchodzenia urodzin lub imienin członków rodziny.

Wykonaj Kartę pracy KP 4 str. 38-39.                                                                                            
Na karcie pracy dzieci oglądają obrazek domku na drzewie, do którego została zaproszona mama do wspólnej zabawy. Rysują po śladzie drzewo, domek, na których znajdują się wyrazy. Kolorują na zielono wskazane elementy, na których znajdują się nazwy członków rodziny. Dzieci samodzielnie czytają tekst o tym, co działo się w domku Kuby i wykonują określone zadania.

"Jadą goście" - zabawa ruchowa.
Dzieci (rodzeństwo) maszerują parami po pomieszczeniu w rytmie wyklaskiwanym przez rodzica. Podczas przerwy zatrzymują się, zwracają buziami do siebie i powtarzają za rodzicem wyliczankę, ilustrując ją ruchem.

Dzieci:

Mamo! Mamo!                                   klaszczą w swoje dłonie,

Co, co, co?                                          klaszczą w dłonie partnera,

Goście jadą.                                        klaszczą w swoje dłonie,

No to co?                                            klaszczą w dłonie partnera,

Dzień dobry, dzień dobry.                  podają sobie ręce na powitanie,

Cmok, cmok, cmok.                           naśladują posyłanie całusków, ze zwrotem głów                                                                                          

                                                            w prawą stronę, w lewą oraz na wprost,

Tato! Tato!                                         klaszczą w swoje dłonie,

Co, co, co?                                          klaszczą w dłonie partnera,

Goście odjeżdżają.                              klaszczą w swoje dłonie,

No to co?                                            klaszczą w dłonie partnera,

Do widzenia, do widzenia.                 podają sobie ręce na pożegnanie,

Cmok, cmok, cmok.                           naśladują posyłanie całusków, ze zwrotem głów                                                                                         

                                                           w prawą stronę, w lewą oraz na wprost.

 

Zabawa "Rymowanka"                                                                                                              Dziecko maszeruje po obwodzie koła z rytmicznym wytupywaniem i powtarzaniem rymowanki: Mama i tata kochają nas. Na słowo: nas zatrzymuje się i klaszcze w dłonie. Mama i tata mają dla nas czas. Na słowo: czas zatrzymuje się i klaszcze w dłonie.               Na zakończenie zabawy dzieli imię mamy i taty na sylaby i na głoski.

Zabawa "Moja mama jest..., a mój tata jest.."

Dziecko kończy zdania (poszukuje jak największej liczby określeń – przymiotników), rodzic zapisuje określenia wokół napisów: Mama jest... Tata jest... Potem wspólnie z dzieckiem odczytują napisy.

"O kim myślę?" Rodzic czyta dziecku zagadki, dziecko podaje odpowiedź.
Kto nas kocha tak jak nikt
i ochrania całym sercem?
I do kogo można przyjść
z każdą troską jak najprędzej? (mama)

Łatwą dziś zagadkę mamy:
Kim jest dla was mama mamy? (babcią) 

Kto się zamartwia, kiedy chorujemy
lub gdy na podwórku kolano zbijemy?
Wspierają nas radą, pomogą w kłopotach
i za nic na świecie nie przestaną kochać. (rodzice)

Gdy zepsuje się coś w domu,
on wie, jak zaradzić temu,
wszystkie dziury w mig załata.
Kto? Wiadomo – to nasz... (tata)

Problem szybko rozwiążecie –
jak tatę taty nazwiecie? (dziadek)

Ta dziewczynka i ten chłopiec
jednych rodziców mają.
Odgadnijcie, proszę –
jak się nazywają. (rodzeństwo) 

Zabawa "Dokończ". Zwrócenie uwagi na poprawne stosowanie nazw członków rodziny.

Dziecko kończy zdania czytane przez rodzica.

Mama mojej mamy lub mojego taty to... (babcia).

Tata mojego taty lub mojej mamy to... (dziadek).

Siostra mojej mamy lub mojego taty to... (ciocia).

Brat mojego taty lub mojej mamy to... (wujek).

Mama mojej babci lub mojego dziadka to... (prababcia).

Tata mojej babci lub mojego dziadka to... (pradziadek).

26.05.20 r. (wtorek) Temat tygodnia: Moja mama czarodziejka.

Zabawa twórcza ,,Jak przekazać rodzicom wiadomość, nie używając słów’’.                      
Dzieci zastanawiają się nad problemem i sposobem jego rozwiązania. Następnie podają swoje propozycje i wybierają najciekawsze.
Proponowane wiadomości:                                                                                                                       
- Przytul mnie, bo jest mi smutno.                                                                                                                
- Kocham Cię, mamo  (tato)                                                                                                                       
- Pobaw się ze mną.

Zabawa wyciszająca ,,Pociesz mnie’’   Dzieci dobierają się w pary. Jedno z nich pełni rolę rodzica, a drugie – smutnego dziecka. Zadaniem rodzica jest pocieszyć swoje dziecko bez użycia słów, wykorzystując jedynie spojrzenie i dotyk.

Zabawa ,,Mówimy rytmicznie’’                                                                                                              
Dzieci maszerują po pomieszczeniu. Na hasło ,,Stop’’ zatrzymują się i rytmizują tekst (pierwsze wypowiedzenie wyklaskują, drugie – wytupują).                                                          
– Mama, mamusia, mateńka – to słowa wszystkim znane.                                                                        
– Mama, mamusia, mateńka – to słowa przez nas kochane.

,,Jaki jest mój tata’’ – kilkuzdaniowe wypowiedzi dzieci na temat wyglądu i cech charakteru, jakie posiadają tatusiowe. Podawanie określeń, które ich charakteryzują : dobry, miły, nerwowy, wrażliwy, odważny, pracowity, dzielny, wysoki, niski, spokojny, ciemnooki, niebieskooki, wesoły, dowcipny itp.

,,Co robi moja mama’’ – rozmowa z dziećmi na temat domowych czynności, które wykonują mamy i zadań, w których dzieci pomagają. Następnie każde chętne dziecko opowiada o swojej mamie, opisuje jej wygląd, sposób ubierania, ulubione kolory. Na karcie pracy dzieci czytają wypowiedzi, kończą rysować i kolorować portret mamy.  Praca z kartą 4 str. 36-37.

,, Jak nasza mama odczarowała wielkoluda’’ – opowiadanie J. Papuzińskiej.   Dzieci słuchają opowiadania (audiobook):                 

 https: //www.youtube.com/watch?v=zNol89-fBg

 Po wysłuchaniu opowiadania dzieci opowiadają, co się wydarzyło, kim był wielkolud, dlaczego stał się wielkoludem, jak mama go odczarowała, co to znaczy być zarozumiałym, jaki mama miała sposób, aby jej dzieci nie stały się zarozumiałe.

,,Majowa łąka dla mamy i taty’’ – praca plastyczna.                                                             
Pomoce: karton, papier kolorowy, klej, nożyczki, bibuła.                                                               
Dzieci na podstawie obserwacji i wiadomości rozmawiają z rodzicem, jak wygląda łąka, co się może znaleźć na majowej łące.  Następnie wycinają z papieru kolorowego różne elementy: trawę, słońce, kwiaty, owady (motyl, osa, ważka itp.) i naklejają na karton. Dzieci w pracy mogą wykazać się własną pomysłowością.

"Księżyc" – zabawa ilustracyjno - ruchowa.                                                                             
Dziecko siada w siadzie klęcznym, głowa pochylona jak najniżej – księżyc zaszedł, nadszedł dzień. Gdy rodzic bardzo wolno, nastrojowo recytuje rymowankę z towarzyszeniem „Sonaty księżycowej” Ludwiga van Beethovena, dziecko naśladuje księżyc:

Księżyc jak rogalik po niebie się snuje – układa ze swojego ciała księżyc na dywanie,

Albo jak bułeczka nad domami wędruje – porusza się po kole.

 Gdy muzyka cichnie, księżyc ponownie zachodzi.

„Sonata księżycowa” Ludwiga van Beethovena:

https://www.youtube.com/watch?v=GOZJBVavAQA

"Upominek dla mamy" – wykonanie torebki na prezent.

Dziecko wykonuje torebeczkę na upominek dla mamy z masy solnej, który przygotowało dzień wcześniej. Rodzic przygotowuje większe i mniejsze kwadraty z kolorowego papieru, nożyczki, klej (wielkość kwadratów uzależniona jest od wielkości wykonanego upominku). Rodzic rozmawia z dzieckiem o róż­nych sposobach pakowania upominków. Pokazuje przykładowe torebki na prezenty, ozdobny papier, pudełeczka, itp. Dziecko stara się samodzielnie wykonać torebkę na prezent, w którą zapakuje przygotowany przez siebie upominek. Sposób wykonania:

– większy kwadrat należy wąsko (na szerokość około 2 cm) zagiąć wzdłuż jednego z boków;

– złożyć kwadrat na pół tak, aby brzeg poprzed­niego zagięcia i brzeg kwadratu równo do siebie przylegały;

– posmarować klejem wąskie zagięcie i skleić z brzegiem kwadratu;

– dolne brzegi torebki zagiąć razem na szerokość około 3 cm i skleić;

– zagiąć otwarte brzegi torebki razem na szerokość około 3 cm;

– wyciąć nożyczkami z małego kwadratu ozdobny element, który posłuży do zamknięcia torebki;

– otworzyć zagięte brzegi torebki i schować upominek do środka, zagiąć ponownie;

– przykleić ozdobny element tak, aby przytrzymy­wał zagięty brzeg.

Dziecko samodzielnie realizuje zadanie we­dług instrukcji. Do wykonania elementów zamknię­cia można wykorzystać dziurkacze ozdobne.

Potrzebne będą: większe i mniejsze kwadraty z kolorowego papieru, nożyczki, klej.

"Opowieści mamy" – poznanie litery „ń”.

Rodzic inicjuje rozmowę z dzieckiem o czytaniu lub opowiadaniu bajek w domu, np. przed snem. Dziecko opowiada, jaka jest jego ulubiona bajka, kto najczęściej mu czyta i kiedy. Rodzic opowiada dziecku o Joasi, której mama codziennie przed snem czyta bajki. Każdego wieczora przynosi grubą książkę, w której są różne bajki i opowieści. Joasia ogląda obrazki,        a mama czyta niezwykłe historie. Czasem Joasi śnią się piękne bajki, wtedy rano rysuje swoje sny. Jednym z bohaterów bajki, której słuchała Joasia, był koń. Dziecko dzieli się swoimi wspomnieniami na temat bajek, w których wystę­powały konie, następnie z rozsypanki literowej ("Kartoniki z literami" wielokrotnego użytku z Wyprawki) wybiera pierwsze dwie litery potrzebne do zapisania słowa „koń” i układa na stoliku. Określa, jaką głoskę słychać na końcu słowa koń. Rodzic pokazuje i omawia wygląd małej i wielkiej  drukowanej litery „ń”.

Plansz edukacyjna - litera "ń", "Ń" pokazująca prawidłowy kierunek pisania:

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-n1/plansza-edukacyjna-litera-n-z-kierunkiem-pisania-2/

Rodzic zwraca dziecku uwagę na fakt, że wielka litera „Ń” w ję­zyku polskim nie występuje. Dziecko z rozsypanki literowej wybiera "ń" i kończy układać wyraz „koń”. Następnie podaje synonimy nazwy zwierzęcia, np. ogier, rumak, wierzchowiec.
Rodzic mówi dziecku słowa, gdzie głoska „ń” występuje w środku, bądź na końcu, zadaniem dziecka jest analiza głoskowa podanych słów. Przy­kładowe wyrazy: „dłoń”, „koń”, „bańka”, „słoń”, „jesień”, „jeleń”, „bańki”, „badań”, „cień”, „cierń”, „płyń”, „dosuń”, „drań”, „fruń”, „płomień”, „leń”, „stopień”, „skroń”, „stań”, „kamień”, „końce”, „słońce”, „tańce”.

"Koniki" – zabawa ruchowa dla rodzeństwa.

Dzieci łączą się w pary, jedno z dzieci za­kłada skakankę (szalik) imitującą lejce. Drugie dziecko staje za nim i chwyta lejce. Kiedy rodzic klaśnie w dłonie pary poruszają się w różnych kierunkach, naśladując jazdę na koniu. Na pauzę odpoczywają, a potem zamieniają się rolami.

 "Koń Miko"– Karta pracy Kp 4 str.86

Dziecko łączy każde zdjęcie z właściwym podpisem. Nad rysunkiem konia czyta podpis i otacza pętlą literę „ń”. Rodzic przypomina dziecku, jak Joasia rysowała swoje bajkowe sny, prosi aby dziecko wymyśliło bajkę o koniku z ilustracji. Dziecko koloruje konia i dory­sowuje elementy, które pojawiły się w jego bajce.

Dodatkowe propozycje:

Karta pracy 1 - spróbuj odnaleźć drukowane i pisane literki "ń", "Ń".

Karta pracy 2 i 4 - pisz po śladzie i  samodzielnie litery "ń", "Ń".

https://mala275.blogspot.com/2016/05/literka-n.html

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-n1/pisanie-po-sladzie/

"Pomocna dłoń" – dziecko obrysowuje i wycina po konturze własną dłoń, następnie rysuje na jej odwrocie, jak pomaga mamie w domu.

25.05.20 r. (poniedziałek) Temat : Moja mama ratowniczka.

"Co robi moja mama?" – stosowanie czasowni­ków, układanie zdań.

Dziecko rozsypuje przed sobą wcześniej wycięte kartoniki z czasownikami (obrazkami do dołu). Następnie losuje jeden obrazek i czyta znajdujący się tam czasownik. Układa zdanie z tym czasownikiem, ale tak, aby zdanie opisywało mamę, np. czasownik „rysuje” – „Moja mama często ze mną rysuje obrazki”. Proszę wykorzystać kartoniki wielokrotnego użytku z Wyprawki „Zabawa w czytanie – czasowniki”  str.40.

"Na majowej łące" – zestaw ćwiczeń porannych z wykorzystaniem gazet.

 "Witamy kwiaty" – zabawa orientacyjno-porządkowa.

Na dywanie porozkładane są gazety. Słuchając nagrania z odgłosami przyrody, dziecko swobodnie porusza się na paluszkach miedzy gazetami. Gdy odgłosy ucichną, staje na najbliższej gazecie i przybiera pozę, naśladując kwiat.

"Witamy biedronki" – zabawy z elementami podskoku obunóż.

Dziecko trzyma w rękach gazety. Gazety to skrzydełka biedronki. Dziecko rzuca kostką (bądź rodzic określa liczbę słownie), następnie wykonuje tyle ruchów ramionami z dołu w górę - naśladując fruwanie ile wskaże kostka.

"Witamy motyle" – zabawa z elementami siadu klęcznego i wymachu ramion.

Słuchając odgłosów przyrody, dziecko porusza się między gazetami, naśladując rękami fruwanie motyli. Gdy odgłosy ucichną, staje na najbliższej gazecie, wykonuje siad klęczny, opuszcza dłonie na uda – motylek przysiada na kwiatku, składa skrzydełka i odpoczywa.

"Witamy ślimaki" – zabawa z elementem marszu.

Dziecko chwyta gazetę prawą ręką. Lewą chwyta gazetę siostry/brata – w ten sposób powstaje króciutki wę­żyk. Mówiąc rymowankę: Ślimak, ślimak, pokaż rogi dam ci sera na pierogi, dzieci zawijają wężyk do środka. Mówiąc drugą część rymowanki: Jak nie sera, to kapusty, od kapusty będziesz tłusty odwijają ślimaka.

"Witamy zapachy" – ćwiczenia oddechowe.

Dziecko w leżeniu na brzuchu podpiera dłońmi głowę. Gazety leżą przed nim. Wykonuje głęboki wdech nosem i wydech ustami – wącha kwiaty na łące.

 "Witamy ptaki" – zabawa relaksacyjna.

Dziecko przechodzi do leżenia na plecach, swobodnie układa ciało, zamyka oczy, słucha odgłosów ptaków.

 Nagranie odgłosów natury:

https://www.youtube.com/watch?v=ghd-Fckttus

"Jak mama uratowała księżyc" – słuchanie opowiadania, zabawy językowe i logiczne, karta pracy.

Rodzic czyta dziecku opowiadanie z książki „Nasza mama czarodziejka” Joanny Papuzińskiej. Opowiada, że książka opisuje niezwykłą mamę.

"Jak nasza mama zreperowała księżyc" J. Papuzińska

 Mama opowiadała potem, że obudziła się w nocy, bo księżyc świecił jej prosto w twarz. Wstała z łóżka, aby zasłonić okno. I wtedy usłyszała, że ktoś poch­lipuje na dworze. Więc wyjrzała oknem, ciekawa, co tam się dzieje. I zobaczyła, że księżyc świeci na niebie z bardzo smutną miną, a po brodzie osłoniętej małą, białą chmurką, płyną mu łzy.
– Co ci się stało? – spytała nasza mama. – Dlaczego płaczesz?
– Buuuuu!... – rozpłakał się wtedy księżyc na cały głos – chciałem zobaczyć, jak wygląda z bliska wielkie miasto, spuściłem się na dół, zaczepiłem o wysoką wieżę i obtłukłem sobie rożek!
Księżyc odsłonił białą chmurkę i mama zobaczyła, że ma odtrącony dolny róg. Wyglądał zupełnie jak nadłamany rogalik.
– Co to będzie! – lamentował księżyc – Kiedy zrobię się znów okrągły, będę wyglądał jak plasterek sera nadgryziony przez myszy! Wszyscy mnie wyśmieją!
– Cicho – powiedziała mu mama – Cicho, bo pobudzisz dzieci. Chodź tu na balkon, połóż się na leżaku i poświeć mi, a ja spróbuję wymyślić jakąś radę na twoje zmartwienie.
Księżyc podpłynął do balkonu i ułożył się ostrożnie na leżaku. A mama założyła szlafrok, pantofle i po­szła do kuchni. Cichutko wyciągnęła stolnicę, mąkę, jaja, śmietanę i zagniotła wielki kawał żółciutkiego ciasta.Z tego ciasta ulepiła rożek, taki jakiego brakowało księżycowi. 
– Siedź teraz spokojnie – powiedziała – to ci przy­prawię ten twój nieszczęsny rożek.
Okleiła mama księżycowi brodę ciastem, równiutko i wylepiła taki sam rożek, jak ten, co się obtłukł. Potem wzięła jeszcze parę skórek pomarańczowych i skórkami, jak plastrem, przylepiła ciasto do księ­życa.
– Gotowe! – powiedziała.– Za kilka dni rożek ci przyrośnie i będziesz mógł te plasterki wyrzucić. Ale pamiętaj, na drugi raz nie bądź gapą, omijaj sterczące dachy i wysokie wieże. Przecież mogłeś się rozbić na kawałki!

"Jak nasza mama zreperowała księżyc" J. Papuzińska - audiobook

https://www.youtube.com/watch?v=RL4qYmEEikQ

Po wysłuchaniu opowiadania dziecko odpowiada na pytania zadawane przez rodzica:

 Co się wydarzyło?

 Jak mama uratowała księżyc (jak mu pomogła)?

„Co by było, gdyby…?”

Rodzic zadaje pytanie: Co by było, gdyby mama nie pomogła księżycowi?. Dziecko podaje wiele pomysłów, również żartobliwych. Następnie rodzic pro­wadzi rozmowę z dzieckiem: Czy mama jest "ratowniczką", w jakich sytuacjach ratuje, kiedy  pomaga? Czy dzieci też mogą być ratownikami dla mam, czy mogą im pomagać?

„Kwiaty dla mamy”

Dziecko otrzymuje od rodzica określony zestaw kart kodowych do kolorowych klocków -  Wyprawka „Kolorowe klocki” (część dzieci zostawiła "Kolorowe klocki" w przedszkolu). Zadaniem dziecka jest ułożyć według własnego pomysłu kwiat z figur geometrycznych wyznaczonych kodem graficznym. Jako łodyżki można wykorzystać patyczki matematyczne lub do szaszłyków. Przykładowe zestawy kodowe:

duże, małe, czerwone, koła;

duże, małe, czerwone, kwadraty, koła.

Dziecko odpowiada na pytanie:

Czy bukietem kwiatów można sprawić przyjemność?

 Czy mamy lubią dostawać kwiaty?

Wykonaj polecenia w Kartach pracy KP 4 s. 34–35.

Dziecko ogląda historyjkę obrazkową i opowiada, co przedstawiają obrazki. Zastanawia się, jaka była kolejność przedstawio­nych zdarzeń i numeruje obrazki. Potem opowiada, co się wydarzyło. Następnie uważnie ogląda kwiaty będące wzorem do koloro­wania i zgodnie z nim koloruje kwiaty w bukietach. Dopasowuje bukiety do mam przedstawionych na ilustracjach zgodnie z treścią zdań opisujących, jaki bukiet dostała każda z mam.

"Księżyc" – zabawa ilustracyjna.

Dziecko siada w siadzie klęcznym, głowa pochylona jak najniżej – księżyc zaszedł, nadszedł dzień. Gdy rodzic bardzo wolno, nastrojowo recytuje rymowankę z towarzyszeniem „Sonaty księżycowej” Ludwiga van Beethovena, dziecko naśladuje księżyc:

Księżyc jak rogalik po niebie się snuje – układa ze swojego ciała księżyc na dywanie,

Albo jak bułeczka nad domami wędruje – porusza się po kole.

Gdy muzyka cichnie, księżyc ponownie zachodzi.

„Sonata księżycowa” Ludwiga van Beethovena:

https://www.youtube.com/watch?v=GOZJBVavAQA

Nauka piosenki, pt. "Mama w kuchni" (Muz.: S. Marciniak, Sł. : E Zawistowska). Dziecko powtarza słowa piosenki fragmentami ze słuchu.

Piosenkę znajdziesz tutaj:

https://www.youtube.com/watch?v=A_gixhymV1E

"Dla mamy, na szczęście!" – zabawa plastyczna.

Przygotowanie: na stoliku w pojemnikach znajdują się mąka, sól i woda, obok małe kubecz­ki, patyczki matematyczne lub do szaszłyków, farby płynne lub rozrobione plakatówki, miseczka do zagniatania, podkładka (tekturka), zabawkowe wałki do ciasta lub okrągłe klocki. Rodzic wspólnie z dzieckiem przypomina, czego użyła mama, aby uratować księżyc ciasta. Dziecko wraz z rodzicem robią masę solną. Masa solna może być kolorowa, ponieważ dziecko może dodać do niej farby. Dziecko wykonuje upominek dla mamy z kolorowej masy solnej, może to być symbol szczęścia, np. serduszko, koni­czynka, słonik.

Przepis na masę solną:

Nabrać malutki kubek mąki i wsypać do miseczki do zagniatania, nabrać połowę tego samego kubka soli i dosypać do mąki, dolać ¼ kubka płynnej farby, zmieszać wszystko w miseczce, a następnie zagnieść. Delikatnie dolewamy wody, jeżeli masa jest zbyt sucha i nie skleja się, ugniatać dotąd, aż masa będzie zwarta i nie będzie kleiła się do rąk. Przepisy na masę solną znajdziecie również tutaj:

https://www.youtube.com/watch?v=-ZPEv5b2kN8

Po wyrobieniu masy należy rozwałkować ją zabawkowym wałkiem lub okrą­głym klockiem na kawałku tekturki, ewentualnie rozgnieść palcami na niezbyt cienki placek – około 1 cm grubości. Korzystając z patyczka, głęboko wciskając go w masę, tak aby dotykał podkładki, należy narysować kształt, np. serca, koniczynki, czy słonika. Po narysowaniu/wycięciu dowolnego kształtu trzeba oddzielić zbędną masę solną. Nasze kształty pozostają na tekturkach do wy­schnięcia. Można także zapiec je w piekarniku. Po wyschnięciu lub upieczeniu rodzic może spryskać serduszko (koniczynkę, słonika) lakierem do włosów – wtedy efekt będzie jeszcze ładniejszy i trwalszy. Jeżeli dziecko będzie miało kłopot   z samodzielnym narysowaniem konturu serca, koniczynki, można skorzystać z szablonu do obryso­wania, ewentualnie skorzystać z gotowych foremek do wyciskania ciastek.

Potrzebne będą: mąka, sól, woda, mały ku­beczek, patyczki matematyczne lub do szaszłyków, farby płynne lub rozrobione plakatówki, miseczka, kawałki tekturki na podkładki, zabawkowe wałki do ciasta lub okrągłe klocki.

Inspiracje:

https://www.youtube.com/watch?v=hW8lWWXgE0E

"O czym opowiadały kwiaty na majowej łące?" – improwizacje ruchowe do muzyki.

Zabawa przy muzyce „Sonaty księżycowej” Ludwiga van Beethovena.

Dziecko jest kwiatem, a płatkami będą wstążeczki z kolorowej bibuły trzymane w dłoniach. Zabawa polega na tworzeniu opowieści o kwiatach. Dziecko wymyśla historię i ilustruje ją ruchem z towarzyszeniem muzyki. Gdy dziecko usłyszy pierwsze dźwięki muzyki – rozpoczyna snucie nastrojowej opowieści i jedno­cześnie ilustruje ją ruchem lub gestem. Przykład opowieści i ilustracji ruchowej do muzyki: Wieczorem wszystkie kwiaty na łące zasnęły (przy­siad, głowa schowana w kolanach, ręce na głowie), rankiem powoli podnosiły swoje kielichy, aby przywitać nowy dzień (dziecko powolutku rozchyla ręce, podnosi głowę), wiaterek kołysał ich delikat­nymi łodyżkami (dziecko kołysze się na prawo i lewo  z rękami rozchylonymi na boki, lekko potrząsa wstążkami), wiatr był coraz mocniejszy (dziecko po­chylając się w różnych kierunkach, macha wstąż­kami w górze), kwiaty lubią taki taniec z wiatrem (obraca się wkoło własnej osi z rozpostartymi rękami).Dziecko uruchamia wy­obraźnię. Opowieść może mieć charakter realistycz­ny, bajkowy, fantastyczny, ważne, aby pozwoliła dziecku na jak największą kreatywność. Rodzic może zainicjować opowieść, proponując jej tytuł, np. „Co przydarzyło się małej stokrotce na łące?”. W kolejnych powtórzeniach można zaproponować inny tytuł, np. „O czym szumiały drzewa w lesie?”.

„Sonata księżycowa” Lu­dwiga van Beethovena:

https://www.youtube.com/watch?v=GOZJBVavAQ

TRZECI TYDZIEŃ  Krąg tematyczny: Wiosna na łące.

22.05.20 r. (piątek) Temat : W krainie motyli.

Opowieść ruchowa "Poranek na łące", połączona z ćwiczeniami artykulacyjnymi.

Rodzic czyta opowiadanie a dziecko ilustruje je ruchem i głosem (w tle nagranie spokojnej muzyki). Wykorzystaj nagranie spokojnej muzyki:

https://www.youtube.com/watch?v=wQAKI34Q3aY

     Pewnego dnia, wczesnym rankiem, przedszkolaki wybrały się na spacer, na łąkę. Słońce ogrzewało budzące się rośliny i zwierzęta. Dookoła panowała cisza, dlatego dzieci poru­szały się na palcach. Łąka powoli budziła się do życia. Najpierw dzieci usłyszały bzykanie pracowitych pszczółek: – Bzz, bzz, bzz, które przelatywały z kwiatka na kwiatek i zbierały słodki nektar. Po łące spacerowały mrówki. Było ich bardzo dużo, ale chodziły tak ostrożnie, że się wzajemnie nie potrącały. Na zielonych listkach trawy siedziały świerszcze i poruszały nóżkami, strząsając z nich krople porannej rosy. Cykały cichutko: – Cyk, cyk, cyk. Dzieci wąchały pachnące kwiaty i dmuchały na dmuchawce, których nasiona unosiły się  w powietrzu, wirując w kółeczko. Wtem usłyszały kumkanie: – Kum, kum, kum. To żabki nawoływały się na poranny spacer, skakały wysoko, obserwując, czy nie zbliża się jakieś niebezpieczeństwo. Nagle, niespodziewanie pojawił się bocian, krocząc dostojnie i wysoko unosząc nogi. Za­trzymał się, stanął na jednej nodze i zaczął nawoływać: – Kle, kle, kle. Przestraszone żabki pochowały się w trawie. Przyglądał się temu wróbelek, który fruwał nad łąką w poszukiwaniu pożywienia dla swoich dzieci. Trzepotał swoimi skrzydełkami i cicho ćwierkał: – Ćwir, ćwir, ćwir. Bocianowi znudziło się szukanie żabek, rozwinął więc swoje duże skrzydła i odleciał z łąki. Dzieci już miały wracać do przedszkola, gdy zauważyły ślimaka, który wolno sunął między łodygami kwiatów. Kiedy tylko napotkał jakąś przeszkodę, szybko chował się do swojego domku, który niósł na grzbiecie. Dopiero po chwili powoli wystawiał głowę i roz­glądał się dookoła, wygrzewając się w promieniach wiosennego słońca. Po niebie leniwie płynęły chmury, a lekki wietrzyk poruszał gałązkami wierzby, na której siedziała wrona, głośno kracząc: – Kra, kra, kra.

Rozwiązywanie zagadki. Rodzic czyta dziecku zagadkę.

 Skrzydełka ma jak płatki,

lecz nad kwiatkami wesoło

choć sam nie jest kwiatem,

 fruwa wiosną i latem. (motyl)

Obejrzyj film edukacyjny: "Krótkie szczęśliwe życie motyla"

https://www.youtube.com/watch?v=aI43H9jk1dE

„Bajeczka o motylku ” M. Tokarczyk, O. Adamowicz. Rodzic czyta utwór, a dzieci uważnie słuchają.

Podejdźcie dzieci do mnie na chwileczkę,

opowiem wam zaraz krótką bajeczkę.

 O motylku kolorowym zaraz się dowiecie,

 co się zastanawiał skąd się wziął na świecie?

 A teraz słuchaj uważnie drogi kolego,

bo wszystko zaczęło się dnia pewnego.

Gdy motyla mama jajeczka na listkach składała

 i nikomu się zbliżyć do nich nie pozwalała.

Z tych małych jajeczek gąsienice się powykluwały

 i listki dookoła ciągle obgryzały.

 Bo głodomory z nich były niebywałe

i zawsze brzuszki lubiły mieć napęczniałe.

Gdy urosły już odrobinę, to postanowiły odpocząć chwilę.

Znalazły pod gałązką zakątek mały,

gdzie dookoła kokonem się poowijały.

I tak w tym kokonie przez tygodni kilka,

siedziała sobie poczwarka motylka.

Aż w końcu kokon popękał wszędzie,

i zaraz z niego motylek będzie.

Wyszedł powoli, nóżki rozprostował,

zaczął nagle latać, w powietrzu „szybował”,

a potem kolorowe skrzydełka wystawił do słonka.

Motylków zaraz będzie cała pełna łąka.

Czy teraz już kochane dzieci wiecie,

skąd motylki borą się na tym świecie?

Dzieci swobodnie wypowiadają się na temat treści utworu w oparciu o podane pytania, które zadaje rodzic:

O kim jest mowa w wierszu?

Skąd się biorą motylki na świecie?

Plansza "Cykl życia motyla"

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/05/CYKL-%C5%BBYCIA-MOTYLA.pdf

Karta pracy - wytnij i ułóż historyjkę obrazkową  przedstawiającą rozwój motyla.

https://naszelementarz.men.gov.pl/generator/worksheet/78832dfdb9309e51a2021e8d082f49f66d1a4a1829d09739046624b53c
7b0333/karta-pracy-karta-pracy-nr-77-etapy-rozwoju-motyla.pdf

Zabawa "Wesołe motylki" –  Zanim dziecko przystąpi do zabawy wycina z kolorowego kartonu dwie sylwety motyli, ozdabia je według własnego pomysłu elementami wyciętymi  z folii samoprzylepnej, papieru kolorowego, rysuje wzory  flamastrami, kredkami. Przykleja motyle do gumek frotek taśmą dwustronną.  Zakłada je na nadgarstki wykorzystując w za­bawie "Wesołe motylki".

Dzieci dobierają się parami, siadają naprzeciwko siebie i wykonują określone ruchy do utworu W. A. Mozarta Marsz turecki.

  1. A. Mozarta Marsz turecki: https://www.youtube.com/watch?v=qBP5Qyxowug

Machają prawą ręką w stronę prawej ręki partnera (2 razy).

Machają lewą ręką w stronę lewej ręki partnera (2 razy).

Powtarzają ruchy z podpunktów: pierwszego i drugiego.

Słysząc fragment zagrany głośno – wyciągają ręce w bok, poruszają nimi w górę i w dół.

Słysząc fragment zagrany cicho – przyciągają ręce do klatki piersiowej i poruszają nimi.

Powtarzają ruchy z podpunktów: czwartego i piątego.

Powtarzają ruch z podpunktu pierwszego.

Wykonują przed sobą kołowrotek.

Powtarzają ruchy z podpunktów: od czwartego do ósmego.

Wstają i poruszają się swobodnie po sali, naśladując ruchy fruwania.

"Motyl" - zabawa dydaktyczna. Zapoznanie z budową motyla.

Dziecko układa sylwetę motyla z przygotowanych przez rodzica elementów, wyciętych  z papieru; nazywa prawidłowo części sylwety - głowa, skrzydła, tułów, odwłok, odnóża, czułki.

Zobacz zdjęcie - budowa motyla

https://www.printoteka.pl/public/pic/materials/budowa_motyla.jpg

Sylweta motyla do wycięcia

https://mojprzedszkolak.pl/plik/kolorowanka-motyl

Zabawa ruchowa "Uważne motyle"

Dzieci będą motylkami o różnych nazwach: pazie królo­wej, bielinki kapustniki,cytrynki. (Przed zabawą rodzic zapoznaje dzieci z wyglądem tych motyli, pokazując im zdjęcia). Na hasło: pazie dzieci motylki siadają na kwiatku - kucają; na hasło: bielinki - dzieci motylki fruwają, a na hasło: cytrynki przykucają ruszają skrzydełkami - rękoma w górę i w dół.

Zdjęcia motyli:

http://3.bp.blogspot.com/-jW5fGx82xY4/UR0GSjIV4aI/AAAAAAAAEDk/kaFPU3-xmnI/s1600/razem+motyle+++nazwy+p.jpg

Zabawa słowna "Dlaczego?"

Rodzic wymienia nazwy różnych motyli: paź królowej, admirał, cytrynek, bielinekkapustnik...

Dziecko odgaduje, że są to nazwy motyli i wymyśla odpowiedzi na pytania:

Dlaczego motyl nazywa się cytrynek?

Dlaczego motyl nazywa się bielinek kapustnik?

Dlaczego motyl nazywa się paź królowej?

Odpowiedzi na pytania znajdują się tutaj:

20 ciekawostek o motylach: https://zalajkowane.pl/ciekawostki-o-motylach/

"Motyl" - praca plastyczna, zwrócenie uwagi na symetrię w wyglądzie motyla.

Przygotuj: kartkę z bloku technicznego, lub rysunkowego A4, pędzel, gazety.

Zabezpiecz gazetami stół przed zabrudzeniem. Kartkę papieru złóż na pół, zagnieć miejsce złożenia i otwórz. Na prawej połowie namaluj dwa skrzydła  i pół tułowia motyla, dość grubo nakładając farby pędzlem. Złóż kartkę wzdłuż zagięcia i rozprasuj dłonią. Otwórz i przyjrzyj się temu, co powstało. Jeżeli chcesz coś zmienić, dodaj farby na prawej połowie kartki  i powtórz czynności wykonywane wcześniej.

http://crayonka.blogspot.com/2011/06/motyle-symetryczne-odbitki.html

Dodatkowe propozycje nauczyciela:

Karty pracy do wydruku:

Karta pracy nr 1, 2. Podziel nazwy mieszkańców łąki na sylaby, pod obrazkiem narysuj tyle kresek z ilu sylab składa się nazwa danego mieszkańca łąki.

Karta pracy nr 3,4,5,7. Zamaluj litery, które są potrzebne do napisania podanego wyrazu  w ramce.

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2016/12/KARTY-PRACY-ZESTAW-1.pdf

 

21.05.20 r. (czwartek) Temat tygodnia: Barwa ochronna.

"Ukryte motyle" - ćwiczenie spostrzegawczości.

Rodzic ukrywa w różnych miejscach pomieszczenia pięć sylwet motyli (sylwety motyli można zastąpić dowolnie wybranymi przedmiotami). Dziecko odnajduje sylwety motyli  i określa, z użyciem odpowiednich przyimków, gdzie je odnalazło.

"Pomieszane obrazki"- ćwiczenie spostrzegawczości.

Rodzic układa przed dzieckiem pocięte na części obrazki przedstawiające: motyla,pszczołę i biedronkę. Zadaniem dziecka jest poskładanie ich w całość,nazwanie przedstawio­nych na nich zwierząt, podzielenie tych nazw na sylaby  i głoski, ułożenie zdań, w których występują te nazwy.

Obrazki owadów do druku:

https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanki/owady

"Co słyszysz?” – ćwiczenie słuchowe.

Rozpoznawanie głosów z łąki i prawidłowe nazywanie zwierząt, które je wydają.

Wysłuchaj:

http://odgłosy.pl/zaby01.php - żaba

http://odgłosy.pl/zaby03.php - żaba

http://odgłosy.pl/swierszcz01.php - świerszcz

http://odgłosy.pl/pszczoly.php - pszczoły

Ćwiczenia gimnastyczne

Zabawa orientacyjno-porządkowa "Zwierzątka"

Dzieci poruszają się swobodnie po pomieszczeniu, naśladując ruchy różnych zwierząt, np.rodzic mówi żaba - dziecko naśladuje sposób poruszania się żaby, itp.

Zabawa orientacyjno-porządkowa "Ruch uliczny"

Dzieci swobodnie biegają po pomieszczeniu, naśladując różne pojazdy. Rodzic  trzyma w ręce trzy przedmioty w trzech kolorach: czerwonym, żółtym i zielonym (użyj, np.klocków). Podniesienie jednego z przedmiotów powoduje określone zachowania uczestników zabawy. Kolor zielony - pojazdy jadą, czerwony - stoją, żółty - stoją, przygotowują się do jazdy.

Zabawa na czworakach "Bocian i żabki"   

Po całej sali swobodnie skaczą żabki, w rogu pomieszczenia stoi na jednej nodze bocian. Na  sygnał bocian, skacząc na jednej nodze, stara się złapać żabkę. Złapana żabka zamienia się rolą z bocianem. Żabki mogą się chować do stawu (wyznaczonego miejsca w pomieszczeniu), co chroni je przed bocianem.

Ćwiczenia korektywne, głównie wyprostne, górnej części tułowia oraz przeciw płaskostopiu.

Pozycja wyjściowa – w przysiadzie skrzyżnym, plecy proste, szalik trzymany w rękach, ręce z przodu – dzieci przenoszą szarfy nad głowami do tyłu i do przodu.

Pozycja wyjściowa – w siadzie prostym, umieszczają szarfy przed sobą, unoszą je palcami jednej nogi, a potem – drugiej.

Kamuflaż – czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami lub potencjalnymi ofiarami.

Rozmowa na temat znaczenia barwy ochronnej zwierząt na podstawie żab.

Słuchanie opowiadania H. Bechlerowej "O żabkach w czerwonych czapkach".

Wysłuchaj audiobooka: https://www.youtube.com/watch?v=uXfxfNpIKZU

 Rozmowa na temat opowiadania. Rodzic zadaje dziecku pytania:

– Jak nazywały się żabki?

– Co zrobiły żabki?

– Kto przybył na zabawę?

– Czy zwierzęta dobrze się bawiły?

– Kto przybył na końcu? Dlaczego?

– Czy żabki uciekły bocianowi?

– Jak przebrały się żabki?

– Co zobaczył z gniazda bocian?

– Czy żabki były widoczne w swych czerwonych ubrankach w zielonej trawie?

– Co poradziła im stara żaba?

– Czy bocian odnalazł zielone żabki w zielonej trawie?

Obejrzyj zdjęcia motyla, który jest mistrzem kamuflarzu.

https://fotoblogia.pl/2998,szklany-czy-prawdziwy-piekne-zdjecia-natury-galeria

Nauka piosenki „Wiosenne buziaki" na zasadzie echa rytmicznego.

Już rozgościła się wiosna.
słońce i kwiaty przyniosła.
Huśta się lekko na tęczy,
motyle i ptaki ślą wiośnie buziaki.
Ref.: Hop, hop, raz, dwa, trzy,
tańczymy z wiosenką ja i ty.
Nawet gdy z burzy wiosenny deszcz,
to tylko radośniej tak tańczyć przy wiośnie.
Hop, hop, raz, dwa, trzy,
bzyczą już pszczoły i kwitną bzy.
A całe miasto całusy śle,
bez wiosny było tu źle.
Słońce rozdaje promyki,
gonią się w lesie strumyki.
Mrówki zaczęły porządki,
a grube ślimaki ślą wiośnie buziaki.
Ref.: Hop, hop, raz, dwa, trzy...
Kwiaty swe płatki umyły
i świeże stroje włożyły.
Budzą się wszystkie zwierzaki.
Kociaki i psiaki ślą wiośnie buziaki
Ref.: Hop, hop, raz, dwa, trzy...

Link do piosenki:

http://chomikuj.pl/tomek198105/Muzyka/07+Wiosenne+Buziaki,7151812326.mp3(audio)

Zabawa ruchowa – "Mieszkańcy łąki"

W rytmie piosenki „Wiosenne buziaczki” dzieci wykonują dowolne improwizacje ruchowe,  w przerwie piosenki rodzic wypowiada mieszkańca łąki np. żabka – dzieci skaczą                          w przysiadzie, po usłyszeniu piosenki dzieci ponownie wykonują dowolne improwizacje ruchowe; w przerwie piosenki wymieniamy kolejnego mieszkańca łąki np.: motylek – dzieci biegają, machając palcami jak skrzydełkami na wysokości ramion, po usłyszeniu piosenki dzieci ponownie wykonują dowolne improwizacje ruchowe, w przerwie wypowiadamy kolejnego mieszkańca łąki np.: bocian – dzieci chodzą, unosząc wysoko kolana, z rękami wyciągniętymi w bok  i poruszają nimi jak skrzydłami.

"Sylaby na opak"- zabawa słowna.

Rodzic prezentuje nazwy wybranych elementów wiosennej łąki, wymawiając je sylabami od tyłu, np. ba- ża (żaba), cian-bo (bocian), ła-pszczo (pszczoła), ka-dron-bie (biedronka), ka-łą (łąka), nik- ko, ny pol ( konik polny), tyl- mo (motyl), ty-kwia (kwiaty), wa-tra (trawa), ka-mysz (myszka), itp. Zadaniem dziecka jest połączyć odpowiednio sylaby i powiedzieć poprawnie odszyfrowaną nazwę.

Zabawa ruchowa "Zaczarowane motylki"

Dzieci - motylki poruszają się na palcach i machają rękami jak skrzydełkami. Pomiędzy nimi chodzi rodzic - wróżka. Na jedno klaśnięcie w dłonie motylki zastygają w bezruchu, przybierając dowolne pozy, a wróżka wybiera tego, którego poza najbardziej jej się podoba. Gdy rodzic klaśnie w dłonie dwa razy motylki zostały odczarowane i mogą znowu się poruszać, a ona zamienia się rolą z wybranym motylkiem.

Zabawa ruchowa "Motyle"

Dzieci (rodzeństwo) dobierają się parami. Jedno z nich jest kwiatkiem – stoi i obraca się wolno do słońca, a drugie, jako motyl, fruwa dookoła niego. Słysząc klaśnięcie w dłonie, dzieci stają naprzeciwko siebie, rytmicznie klaszczą - raz w swoje dłonie, a następnie naprzemiennie, w dłonie partnera i powtarzają tekst: Każdy kwiatek cieszy się, gdy motylek  z niego je.       

Zabawa ruchowa "Delikatnie jak motyl"

Dzieci (rodzeństwo) dobierają się parami. Przy spokojnym nagraniu muzyki jedno dziecko kładzie się na brzuchu, zamyka oczy i wyobraża sobie, że przenosi się na ukwieconą, oświetloną słońcem, łąkę. Drugie dziecko w tym czasie delikatnie  masuje piłeczką jego plecy. Po pewnym czasie następuje zmiana ról.

Wykorzystaj nagranie spokojnej muzyki:

https://www.youtube.com/watch?v=wQAKI34Q3aY

 

20.05.20 r. (środa) Temat tygodnia: Gąsienica tajemnica.

,,Rozwój motyla’’ – na podstawie wiersza ,,Gąsienica – tajemnica D. Gellnerowej                                                                                                                                           
Rodzic czyta wiersz, a dzieci uważnie słuchają.

Idzie ścieżką gąsienica,

kolorowa tajemnica.

Krótkich nóżek mnóstwo ma,

jedną robi pa, pa, pa.                                                                                                           

Do widzenia, do widzenia,

czary – mary, już mnie nie ma.

Nitką się owinę cała

i w kokonie będę spała.

Kokon się na wietrze chwieje,

niby nic się już nie dzieje!

Gąsienica w środku śpi,

zatrzasnęła wszystkie drzwi.

Aż tu nagle – patrzcie teraz, 

ktoś kokonu drzwi otwiera,                                                                                         

macha do nas skrzydełkami.

Kto to jest? – powiedzcie sami!

Dzieci swobodnie wypowiadają się na temat treści wiersza w oparciu o podane pytania.                                                                                                                                           
- Jak wygląda gąsienica?                                                                                                                         
-  Co robi jesienią?
- Z czego robi kokon?   
-  Jakie zwierzę wychodzi wiosną z kokonu? 

Ekspresja słowna ,, Gdybym był motylem, to… (dzieci kończą zaczęte zdanie w wielu wersjach).

Zabawa rytmiczna ,,Zielona łąka’’ Dzieci maszerują po obwodzie koła. Na sygnał ,,Stop!’’ – rytmicznie powtarzają rymowankę i klaszczą w swoje ręce lub w dłonie drugiej osoby: Zielona łąka w barwach tonie, barwne motyle lecą do niej.

,,Łąkowe rachunki’’ – rozwiązywanie zadań metodą symulacji.                                                    
Dzieci przed sobą mają kartoniki z liczbami, znaki:  +, -,=, oraz liczmany (klocki). Rodzic mówi zadania, a dzieci ilustrują je za pomocą liczmanów, a potem układają działania.   – Po łące skakały 4 żabki (dzieci kładą cztery klocki). Potem zjawiły się jeszcze 4 żabki (dokładają cztery klocki). Ile żabek skacze po łące? Dzieci układają działanie: 4+4=8 i odpowiadają na pytanie. Po łące skacze osiem żabek.                                                                                                                                                 
– Po łące chodziło 9 bocianów. 4 bociany odleciały.                                                                    
Ile bocianów pozostało?  Nauczyciel (rodzic) pyta:                                                                                          
- Ile było bocianów?                                                                                                                                                  
- Ile bocianów odleciało?                                                                                                               
Dzieci układają 9 liczmanów, 4 odsuwają.                                                                                      
– Dlaczego tak ułożyliście liczmany?                                                                                               
Dzieci mówią: wzięliśmy 9 liczmanów, bo było 9 bocianów, odsunęliśmy 4, bo 4 odleciały.                                                                                                                             
Następnie układają działanie: 9-4=5

"Gąsienica" – praca plastyczno – techniczna.  Pomoce: bibuła, klej, arkusz papieru, flamastry, kredki. Dzieci zgniatają bibułę, tak aby powstała papierowa kula. Układają z wszystkich kul gąsienicę i przyklejają. Następnie dorysowują flamastrami lub kredkami, nóżki, głowę, elementy zdobnicze. Dorysowują także tło, np. trawę, kwiaty, liście, itp. Dzieci wymyślają imiona dla wykonanych gąsienic i podpisują na wykonanej pracy.

Zabawa ,,Taniec z gazetami na łące’’                                                                                 
Rodzic zaprasza dzieci do zabawy, mówiąc: Pachnie trawa, kłania się rumianek. Zapraszam dzieci na łąkę do tańca. Dzieci tańczą, poruszając delikatnie gazetami. Następnie muzyka milknie, a rodzic mówi: Teraz jesteśmy na łące. Świeci jasne, wesołe słońce. Dzieci siadają z gazetami w rękach. Na hasło: Wieje wiatr – dzieci poruszają gazetami nad głową. Pada deszcz – stukają palcami o gazety położone na dywanie. Rozkładamy parasol – chowają się pod gazetami. Odpoczywamy na łące, leżymy na miękkiej poduszce z zielonej, pachnącej trawy – dzieci kładą się na plecach, na poduszkach z gazet i wdychają nosem świeże powietrze.

"Dobrze czy źle?" - zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko porusza się po pomieszczeniu w rytmie wystukiwanym za pomocą drewnianych lub plastikowych klocków. Podczas przerwy dziecko słucha zdań wypowiadanych przez rodzica. Jeśli postępowanie dzieci, o których jest mowa w zdaniach, będzie pozytywne, klaszcze  w ręce, jeśli negatywne – tupie nogami. Rytm wystukiwany za pomocą klocków jest sygnałem do ponownego swobodnego poruszania się.

Przykłady zdań, np.: Ania ze złości zburzyła koledze domek z klocków. Tomek pożyczył koleżance swoje flamastry. Ola pomogła koledze zawiązać sznurówki. Adam pomazał bratu obrazek. Antek przepuścił Zosię w drzwiach. Gosia podniosła kredkę upuszczoną przez Elę. Dawid podsta­wił Pawłowi nogę. Alek odwiedził chorą koleżankę. Marek mówił, że Piotrek do niczego się nie nadaje.

Zabawa "Kiedy jest ci przykro?"

Rodzic prosi, aby dziecko podało przykłady sytuacji, kiedy jest mu smutno, przykro. Dziecko wypowiada się "pełnym zdaniem".

Zabawa "Pociesz mnie"

Rodzic prosi, aby dziecko wymyśliło sposoby na pocieszenie osoby, której jest smutno. Dziecko przedstawia rodzicowi swoje pomysły budując poprawnie dłuższe wypowiedzi.

"Szukam kolegi do wspólnej zabawy" -  zabawa ruchowa przy muzyce o zmiennym tempie.

Przy dźwiękach wolnej muzyki dzieci spacerują po pomieszczeniu ze spuszczonymi głowami. Kiedy usłyszą muzykę szybką, oznacza to, że znalazły kolegę do wspólnej zabawy, dobierają się w pary i podskakują w kółeczkach.

https://www.youtube.com/watch?v=Xu2WgiOi56I - nagranie muzyki o zmiennym tempie.

Dodatkowe propozycje:

Karta pracy nr 56 - Połącz motyla z jego cieniem. Pokoloruj motyle. https://naszelementarz.men.gov.pl/generator/gallery/?s=motyle

Karta pracy - Rysuj po śladzie a następnie pokoloruj obrazek.

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Motyl-1.pdf

 

19.05.20 r. (wtorek) Temat tygodnia: W rodzinie owadów.

Dzieci oglądają dostępne w domu książki przedstawiające zwierzęta. Nazywają na obrazkach owady. Przykładowe obrazki: motyl, ćma, mucha, biedronka, mrówka, konik polny, pszczoła, osa, bąk, komar, chrabąszcz, żuk, ważka. Chętne dzieci układają wyrazy z liter (Wyprawka).

"Pszczoły" – słuchanie wiersza H. Zielińskiej.

Bz, bzz, bzzzzy!                                                                                                                                                                      
Zakwitają bzy.                                                                                                                                         
Jaki kolor, co za zapach!                                                                                                                                                              
Pyłek w nosie. Sok na łapach!                                                                                                                                       
Będzie złoty miód!                                                                                                                                   
W bród, w bród, w bród!                                                                                                                  
Kwiat na bazi już znikł…                                                                                                                                                                                  
Czy poczekać da akacji,                                                                                                                                    
zrobić sobie ciut wakacji?                                                                                                                              
I do złotych lip?                                                                                                                               
Bz, bzz, bzzzz!                                                                                                                                              
Nie czekamy! Nie!                                                                                                                                     
Kwitnie w polu koniczyna,                                                                                                                  
wietrzyk listki jej przygina…                                                                                                                      
To lecimy?     Leee…ci…my…    

Dzieci wypowiadają się na temat wiersza w oparciu o podane pytania.                                              
- Na czym polega praca pszczół?                                                                                                                 
- Dlaczego są pracowite i pożyteczne?                                                                                        
Rodzic przybliża zwyczaje pszczół, zwraca uwagę na sposoby obrony przed wrogami (użądlenia).  

Obejrzyj filmy o życiu pszczół:

 https://www.youtube.com/watch?v=LMLSxZJTNnE

 https://www.youtube.com/watch?v=PX8JKShqt9c

https://www.youtube.com/watch?v=exknqkNNF

,,Jaki to owad’’ – rozwiązywanie zagadki

Pracowitsze są od ludzi.                                                                                                                       
Gdy je słonko rano zbudzi,                                                                                                
maszerują jak żołnierze,                                                                                                                                    
każda coś do pyszczka bierze -
igły sosen lub źdźbła słomy.                                                                                                                                             

Co to? Zgadniesz, tylko pomyśl!        (mrówki)

Co robią mrówki? – poznanie pracy mrówek. Uświadomienie dzieciom, dlaczego nie należy niszczyć mrowisk i zabijać mrówek.

Królową mrówek zaopatrują mrówki służki, karmiąc ją i pielęgnując. Opiekują się także jajeczkami, które znosi tylko królowa. Z jajeczek wykluwa się czerw, którym także opiekują się służki, karmiąc go i przenosząc ciągle w inne, ciepłe miejsca. Gdy dzień jest ciepły, wynoszą go na kilka chwil na kopułę mrowiska. Kiedy czerw się przepoczwarza, zostaje przeniesiony do specjalnego pomieszczenia. Tu jest obserwowany przez inne mrówki służki, które muszą   w odpowiednim momencie przeciąć kokony i pomóc młodym mrówkom wyśliznąć się z nich. Czerwone mrówki dożywają 10 lat, a ich królowa nawet do 20 lat.

,,Pracowite mrówki’’ – zabawa ruchowa z elementem czworakowania.                               
Rodzic rozrzuca na dywanie gazety podarte na małe kawałki. Dzieci – mrówki, poruszając się na czworakach, jak najszybciej starają się posprzątać śmieci. Rodzic mierzy czas stoperem.

,,Kolorowe motyle’’ – recytacja wiersza E. Chilińskiej – Karpowicz.

Kolorowe motyle                                                                                                                                        
kręcą się wokoło                                                                                                                                    
i mówią cichym głosem,                                                                                                                                           
jak tu ślicznie i wesoło.                                                                                                                                         
Oooo, jak tu ślicznie, jak wesoło .               

To bielinek kapustnik,
a to paź królowej.
Piękne są motyle                                                                                                                   
Ooooo, błękitno – kolorowe.

Podczas ponownej recytacji na tle nastrojowej muzyki dzieci naśladują ruchy rodzica  z wykorzystaniem kolorowych apaszek. W rytm muzyki obracają się, wirują, unoszą na palcach, opadają do przysiadu, kołyszą się. Dzieci powtarzają fragmenty: Oooo, jak tu ślicznie, jak wesoło. Oooo, błękitno – kolorowo, a następnie zmieniają głoskę wymawianą na początku, zgodnie z literą pokazaną i odczytaną przez rodzica, np. e: Eeee, jak tu ślicznie, jak wesoło. Śpiewają tekst na wymyśloną melodię, zmieniając jego słowa, np. Oooo, jak tu pachnie wszędzie wkoło. 

Zabawa ,,Jaki kolor ma…?’’                             

Rodzic rzuca do dzieci piłkę zadając pytanie: Jaki kolor ma…? Dzieci łapią piłkę i odrzucają ją, udzielając odpowiedzi, np. Jaki kolor ma: jajecznica ze szczypiorkiem - żółto-zielony; twarożek z miodem - biało-żółty; ogórek z pieprzem - zielono-czarny; pomidor z solą - czerwono-biały; lody cytrynowe z bitą śmietaną - żółto-biały; żółty ser z ketchupem -żółto-czerwony…

,,Głosy zwierząt’’ – ćwiczenia dźwiękonaśladowcze. Dzieci naśladują głosy zwierząt, np. bocian – kle, kle; żabka – rech, rech, kum, kum, rada rade, rade;  świerszcz – cyk, cyk, cyt, cyt, dzyn, dzyn; pszczoła – bzzzy, bzzzy; mucha – brzzy, brzzy.

Zabawa ,,Ułóż rym’’ – układanie rymów do wyrazów.    Przykłady nazw: łąka – koronka, sznurek – murek, szal – bal, piórko – biurko, pas – las, paczki – maczki, krowa – mowa, futro – jutro, ciasto – miasto, kot – płot, pas – las, ciasto – miasto, nos – los itp.

"Organizujemy zawody" - zabawa dla rodzeństwa na świeżym powietrzu.

Najszybsza żaba – dzieci - żaby stają po jednej stronie i skaczą najszybciej jak potrafią do linii mety.

Najdłuższy skok – dzieci - żaby skaczą z miejsca, z wyznaczonej linii; rodzic zaznacza długość skoku.

Żaby skaczą przez przeszkody – dzieci - żaby pokonują tor przeszkód, przeskakując obunóż raz z jednej, raz z drugiej strony liny (skakanki rozłożonej na ziemi), potem biegną slalomem między piłkami, następnie przeskakują kałuże (patyki) i dopływają do mety skacząc.

Żabki przechodzą przez tunel – dzieci stają w rozkroku, jedno za drugim, tworząc tunel; ostatnie dziecko przechodzi przez tunel i staje na jego końcu; kolejne dzieci przechodzą w ten sam sposób.

"Delikatne masażyki" – dzieci (rodzeństwo) stoją jedno za drugim, w niewielkiej odległości, tak aby mogły wykonywać na plecach drugiego dziecka czynności, o których mówi rodzic (rodzic pokazuje poszczególne czynności, stojąc przed dziećmi).

Dzieci:

Najpierw skaczą małe żabki,                   delikatnie uderzają palcami rąk z dołu do góry,

a za nimi żabek babki,                             uderzają piąstkami,

najpierw w prawo,                                  prowadzą obie dłonie półkoliście w prawą stronę,

potem w lewo,                                         prowadzą obie dłonie półkoliście w lewą stronę,

do środka i na drzewo.                            kierują obie dłonie do środka pleców, a następnie  do góry,

Bocian dziobem szuka w trawie,            naprzemiennie stukają palcami wskazującymi  z góry na dół,

ślimak patrzy nań ciekawie.                   rysują odśrodkowo prawą dłonią w prawą stronę, lewą dłonią – w lewą stronę – muszle ślimaków  (spirale),

Szczypaweczki spacerują,                      podszczypują jednocześnie obiema rękami z dołu  do góry,

z rosy łapki otrzepują.                            delikatnie uderzają palcami obu rąk z góry ku dołowi,

Płynie sobie cicho rzeczka,                     rysują fale od dołu do góry, prowadzą obie dłonie raz w jedną, raz w drugą stronę,

rybki tańczą w niej w kółeczkach.          rysują całymi dłońmi coraz większe koła i coraz  mniej­sze kółeczka.

"Rymowanka" - zabawa z wykorzystaniem rymowanki. Dziecko mówi rymowankę                        

z różnymi emocjami: ze złością, z radością, smutkiem, strachem.

Jedna żaba, druga żaba,

żabki trzy.

Siadły sobie

przed śniadaniem

i zaczęły rechotanie.

"Spotkania na łące" - zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko na sygnał rodzica staje się: żabką, bocianem lub motylem. Jedno klaśnięcie w dłonie jest sygnałem do poruszania się bociana, który spaceruje po łące, wysoko unosząc kolana i machając dostojnie szeroko rozłożonymi w bok rękami – skrzydłami. Dwa klaśnięcia - sygnał zaprasza motyla, który biega, machając rękami jak skrzydełkami na wysokości barków. Trzy klaśnięcia - sygnał dla żabki, która skacze obunóż w przysiadzie.

"Mieszkańcy łąki" - rozwiązywanie zagadek.

Zapewne znacie                                                        W czerwonych butach

takiego konika,                                                          po łące chodzi.

co wiosną w trawie                                                    Czasami stoi

cichutko cyka. (konik polny)                                     na jednej nodze. (bocian)

 

Skaczą po łące,                                                          W czarne kropeczki

pływają w wodzie.                                                     spódniczkę ma,

Z boćkiem bywają                                                     siada na trawie

w ciągłej niezgodzie. (żaby)                                      panienka ta. (biedronka)

 

Na zielonej łące                                                          Lekko unoszą się nad łąką,

 rosną ich tysiące.                                                       gdy tylko zaświeci słonko.

W swojej nazwie "sto" mają                                       Mają skrzydła kolorowe

 Jak się nazywają? (stokrotki)                                    i małe czułki na głowie. (motyle)

                                                                                                  

Pracowite, chociaż małe,

pracują wytrwale,

budując kopce i pałace.

Szanujmy ich pracę. (mrówki)

Więcej zagadek o mieszkańcach łąki znajdziecie tutaj:

https://www.youtube.com/watch?v=LIsNWZUA8

"Stemplowana łąka" - praca plastyczna. Namaluj piękną wiosenną łąkę stemplując kolorowe plamki. Obejrzyj film:

https://www.youtube.com/watch?v=q85x875Ff

Karty pracy do druku:

Karta pracy - doprowadź ślimaka na łąkę, zaznacz kółkiem mieszkańców łąki skierowanych w prawą stronę oraz podkreśl tych skierowanych w lewą stronę.

https://rodzicielskieinspiracje.pl/wp-content/uploads/2020/05/Mieszkancy-Laki-karty-pracy-przedszkole-5.jpg

Karta pracy - pisz po śladzie i samodzielnie.

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/2/nauka-pisania-m-motyl.pd

 

18.05.20 r. (poniedziałek) Temat tygodnia: Jak to było z żabką?

Obejrzyj film "Skrzat Borówka zaprasza na łąkę". Postaraj się zapamiętać i powiedz rodzicowi jakie zwierzęta są mieszkańcami i gośćmi łąki. Dziecko rozpoznaje i nazywa mieszkańców łąki i jej gości. Następnie wspólne z rodzicem odczytuje ich nazwy, np. biedronka, motyl, ważka, pająk, żaba, pasikonik.

Film "Skrzat Borówka zaprasza na łąkę" https://www.youtube.com/watch?v=LKLf5EN1Ff4

 Karta pracy "Na łące - mieszkańcy i goście łąki" (karty pracy nr 1,2,3)

Przeczytaj nazwy zwierząt żyjących i odwiedzających łąkę (karta pracy nr 4)

https://mala275.blogspot.com/2017/04/na-ace-karty-pracy.html

"Żabie łapki" - zabawa rytmiczno-artykulacyjna z wykorzystaniem wiersza T. Fiutowskiej.

Dzieci (rodzeństwo lub rodzic z dzieckiem) dobierają się parami, stają naprzeciwko siebie i powtarzają tekst, ilustrując go ruchem.

Dwie zielone małe żabki

tak nad stawem grają w łapki:

jedną łapką                                               podnoszą do góry prawą rękę zgiętą w łokciu,

klap, klap, klap.                                        uderzają o prawą dłoń partnera,

Drugą łapką                                              podnoszą do góry lewą rękę zgiętą w łokciu,

klap, klap, klap.                                        uderzają o lewą dłoń partnera,

Potem dwiema                                          podnoszą do góry obie ręce zgięte w łokciach,

klap, klap, klap.                                        uderzają w obie dłonie partnera,

Ty, bocianie,                                             przykucają i grożą bocianowi, poruszając

nas nie łap!                                               palcem wskazującym.

Zabawy ruchowe i ćwiczenia gimnastyczne.

Zabawa orientacyjno-porządkowa - "Owady na łące".

Dziecko porusza się na palcach w różnych kierunkach, naśladując głosem ciche bzycze­nie. Na sygnał rodzica - klaśnięcie w dłonie, przykuca – owad odpoczywa na kwiatku. Na dwa klaśnięcia ponownie porusza się po pomieszczeniu.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – "Bukiety kwiatów".

Dziecko spaceruje po pomieszczeniu -  łące, co pewien czas schyla się i zrywa kwiatek. Na hasło: Bukiety kwiatów, zatrzymuje się i podnosi do góry raz prawą rękę, raz – lewą, prezentując swój bukiet.

Zabawa z elementem równowagi – "Bocian chodzi po wysokiej trawie".

Dziecko chodzi z wysokim unoszeniem kolan. Po kilku krokach zatrzymuje się, staje na jednej nodze, drugą ma opartą o kolano nogi, na której stoi. Porusza przed sobą złączonymi rękami wyobrażającymi dziób bociana i powtarza słowa: Kle, kle, kle, żabki mi się chce.

Zabawa z elementem skoków – "Ostrożne żabki".

Dziecko - żabka porusza się, skacząc w przysiadzie. Na hasło: Idzie bocian, przykuca, zastyga w bezruchu i chowa głowę w ramionach. Hasło: Nie ma bociana, jest sygnałem, że niebezpieczeństwa nie ma, żabka może skakać dalej.

Zabawa z elementem biegu – "Próbujemy złapać motyla".

Dziecko biega w różnych kierunkach. Na hasło: Hop, wyskakuje w górę, klaszcząc nad głową.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych " Spacer po łące" - dziecko maszeruje po obwodzie koła we wspięciu na palcach – wysoko, a potem w przysiadzie – nisko.

Słuchanie opowiadania J. Korczakowskiej "Dziwne zielone". Rodzic czyta dziecku opowiadanie, następnie rozmawia z dzieckiem na temat treści utworu, zadaje pytania.

Ola gra ze starszym bratem – w zielone. Schowała do kieszeni fartuszka listek brzozowy.

„Gdy tylko wejdę do domu – myśli – zapytam Janka o zielone. Pewno zapomniał i przegra...”

Spotkała brata na ścieżce. Chłopiec pierwszy zawołał:

– Masz zielone?

– Mam!

– Dasz zielone?

– Dam! – I Ola pokazuje listek. – A ty masz zielone?

– Mam!

– Dasz zielone?

– Dam! – Janek rozchyla stulone dłonie i... hops! Wyskakuje z nich mała żabka...

Dziewczynka pisnęła przestraszona.

– To się nie liczy! – woła. – Przegrałeś!

– Jak to? Może ona nie jest zielona? Zobacz...

Ale żabka już kic, kic! – skryła się w trawie.

Rodzic zadaje dziecku pytania: W co grała Ola ze swoim starszym bratem? Co zielonego pokazała Ola bratu? Co pokazał jej brat?

Zabawa "Grasz w zielone?"

Rodzic (brat, siostra) kolejno zadają sobie pytanie:

Rodzic pyta:

– Grasz w zielone?

Dziecko odpowiada:

– Gram.

Rodzic pyta:

– Masz zielone?

Na to pytanie dziecko odpowiada tak lub nie w zależności od tego, czy ma coś zielonego w ubiorze.

Analiza dźwiękowa słowa żaba.

Dziecko dzieli słowo na sylaby i na głoski. Podaje inne słowa, w których głoska "ż" występuje w nagłosie (na początku wyrazu), np. żelazko, żołędzie; śródgłosie (w środku wyrazu),np. ważyć, kożuch, itp.

Zabawa orientacyjno-porządkowa "Żabie zabawy".

Na hasło: Żabki skaczą, dziecko naśladuje żabie skoki. Na hasło: Żabki pływają, dziecko, w le­żeniu przodem, naśladuje pływanie żabką. Na hasło: Żabki odpoczywają, wykonuje siad klęczny, chowa głowę w ramionach, pochylając się do przodu.

Obejrzyjcie obrazki przedstawiające cykl rozwojowy żaby:

https://drive.google.com/file/d/17-BLdkUxAOxqe7C4VCRwOQShJ3aWIaB7/view

Posłuchajcie:

Wśród żab są samce i samice. Samice składają do wody dużą ilość jaj sklejonych galaretowatą substancją – tak zwany skrzek. Z jaj wylęgają się larwy – kijanki (żyją w wodzie, mają skrzela i ogon). Po pewnym czasie kijankom wyrastają kończyny tylne, a następnie – przednie. Na koniec, przed wyjściem na ląd, kijanki tracą ogon, rozwijają się ich płuca.

Zabawa orientacyjno-porządkowa dla rodzeństwa "Żabki i bocian".

Na dywanie rodzic rozkłada gazety. Są to stawy. Dziecko - żabka skacze po łące. Na hasło: Bocian, wskakuje do stawu, a bocian (brat, siostra) próbuje je złapać. Złapana żabka zamienia się w bociana.

Ćwiczenia zwinności i zręczności, inspirowane wierszem T. Fiutowskiej "Ogłoszenie".

Dziecko słucha wiersza czytanego przez rodzica.

Każda żaba, jeśli może,                                                      gdy na drugim stanie brzegu,

niech się zjawi przy jeziorze,                                             jest zwycięzcą w żabim biegu.

przy wieczornym słońca blasku,                                        Być zwycięzcą – wielka sprawa,

w czasie innych żab oklasków.                                          wokół się rozlegną brawa!

Urządzamy dziś zawody                                                     Większa sprawa – dbać o zdrowie,

w skokach – ale nie do wody.                                             niech więc żaba żabie powie

Każda żaba może dziś                                                        tę wiadomość, co tu czyta,

skakać z brzegu wprost na liść.                                          i za żabi kostium chwyta.

Z niego na następne skoczy,                                               Mile widziani są inni goście,

ale z trasy niech nie zboczy,                                                ale bocianów raczej nie proście.

Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące treści utworu:

Dla kogo zostały ogłoszone zawody? Na czym będą polegały?

W jaki sposób zostaną nagrodzeni zwycięzcy?

Kto nie będzie mile widziany na żabich zawodach?

Dodatkowe propozycje nauczyciela:

Ułóż puzzle online "Majowa łąka".

https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/dla-dzieci/233577-mieszka%C5%84cy-%C5%82%C4%85ki

 

Wykonaj karty pracy:

Pomóż biedronce wyjść na łąkę, następnie policz ile jest ślimaków, ile biedronek.

https://rodzicielskieinspiracje.pl/wp-content/uploads/2020/05/Mieszkancy-Laki-karty-pracy-przedszkole-6.jpg

 Wskaż drogę zwierzątkom następnie połącz obrazek ślimaka z jego cieniem:

https://rodzicielskieinspiracje.pl/wp-content/uploads/2020/05/Mieszkancy-Laki-karty-pracy-przedszkole-2.jpg

TYDZIEŃ DRUGI

15.05.20 r. (piątek) Temat :Dom naszych marzeń.

"Wesołe minki chłopca i dziewczynki" – utrwalenie dodawania.

Rodzic rysuje na kartce buzię z namalowa­nymi piegami, a pod nią działanie matematyczne – dodawanie, przy czym zamiast cyfr rysuje puste okienka. Zadaniem dziecka jest policzyć piegi na jednym i drugim policzku i ułożyć działanie dodawania oraz obliczyć wynik – ile piegów ma chłopczyk (dziecko może wpisać cyfry lub wykorzystać "Kartoniki z liczbami"  z Wyprawki). Zabawę można powtórzyć kilkakrotnie, przy czym za każdym razem na policzkach jest inna liczba piegów. Można również umawiać się, że raz jest to buzia chłopca, a raz – dziewczynki.  Następnie dziecko otrzymuje buzię bez piegów. Rodzic pokazuje działanie dodawania, a zada­niem dziecka jest dorysować piegi na policzkach tak, jak pokazuje działanie.

"Wyginam śmiało ciało" - zestaw ćwiczeń gimnastycznych

Skoki przez drabinkę                                                                                                           
Wykonaj drabinkę, np. z gazety. Wystarczy pociąć ją na 5-centymetrowe paski, które należy ułożyć na ziemi na wzór drabinki. Zadanie dziecka polega na sprawnym przeskakiwaniu kolejnych szczebelków.                                                                                                                 

Spacer po linie                                                                                                                             
To ćwiczenie bardzo pomaga w doskonaleniu równowagi. Do tej zabawy potrzebna jest linka (sznurek, skakanka), którą rozkładamy na dywanie. Zadaniem dziecka jest przejście po linie.

Wyścig wielbłądów                                                                                                                   
Dziecko chodzi na czworakach, ale z wyprostowanymi nogami i wypiętą pupą, która wygląda jak wielbłądzi garb. Jeśli zwierzaków jest więcej, można urządzić wielbłądzie wyścigi. Dla utrudnienia odwzorujcie chód tego zwierzęcia (symetrycznie, czyli najpierw przestawcie lewą rękę i nogę, a później prawą rękę i nogę).

Wyścigi raków

Dziecko opiera się na rękach i nogach (brzuchem do góry), unosi biodra i wędruje w tej pozycji.

Lustro

Dzieci (rodzeństwo) stoją na przeciwko siebie. Jedno dziecko naśladuje wszystkie ruchy drugiego dziecka ("wkręcanie żarówki", kiwanie na boki głową, rysowanie  w powietrzu kółek rękami). A potem następuje zmiana ról. Zabawę możecie sobie urozmaicić robieniem głupich min, np. dzieci robią ryjek, uśmiechają się szeroko, wystawiają język, itd. To świetne ćwiczenia mięśni twarzy – sprzyjają wymowie.

"Wymarzony dom" – zabawy dramowe.

Zabawa 1.

Dziecko przyjmuje wygodną dla siebie pozycję do marzeń. Rodzic włącza muzykę relaksacyjną, dziecko zamyka oczy i wyobrażenia sobie, że będzie kiedyś dorosłe i będzie mieszkać w swoim wymarzonym domu. Zachęca, aby wyobraziło sobie, jak chodzi po tym domu. Rodzic zadaje dziecku pytania: Gdzie jesteś? Co tam robisz? Co znajduje się dookoła ciebie? Jakie widzisz przed­mioty? Który najbardziej ci się podoba? Co widzisz za oknem? Czy ten widok ci się podoba? Dlaczego? Kto oprócz ciebie jest teraz w tym domu? Kto miesz­ka z tobą w tym domu? W jakim kolorze są ściany? Jak czujesz się w tym domu? Dlaczego? Czy chcesz tam zostać? Dlaczego? 

Nagranie muzyki relaksacyjnej:

https://www.youtube.com/watch?v=Xt9HHai_mbc

Zabawa 2.

Rodzic daje dziecku kartkę. Dziecko podaje słowa, które kojarzą mu się ze słowem „rodzina”. Jeżeli dziecko potrafi, zapisuje słowa na swojej kartce, temu, które ma z tym kłopot, pomaga rodzic. Dziecko podaje nazwy uczuć panujących w rodzinie, które są ważne dla dobrej atmosfery. Na koniec dziecko odczytuje wszystkie słowa (samodzielnie lub z pomocą rodzica) oraz wypowiada się na temat: Po czym poznajemy, że w rodzinie panuje miłość

Zabawa 3.

Rodzic przygotowuje pięć karteczek z pytaniami dotyczącymi domu i rodziny oraz pięć z odpowiedziami na te pytania. Rodzic wręcza dziecku karteczki z pytaniami i z odpowiedziami na pytania. Dziecko zapoznaje się z pytaniami i kolejno je odczytuje dobierając do każdego odpowiedź, którą również odczytuje, np. Co mama lubi robić po pracy? Mama po pracy lubi spacerować. Jeżeli dziecko ma trudności z przeczytaniem zdań zadanie wykonuje wspólnie z rodzicem.

"Rymowanka - pokazywana"

Rodzic czyta rymowankę, dziecko rytmicznie powtarza słowa i wykonuje odpowiednie ruchy.

Koło małe / dziecko ręką rysuje w powietrzu koło/

Koło duże /dwoma rękoma rysuje duże koło/

Głowa prosto /pozycja wyprostowana/

Ręce w górze /wyciągnięte ręce pionowo/

Schyl się w prawo /skłon w jedną stronę/

Schyl się w lewo /skłon w druga stronę/

Tak jak w lesie szumi drzewo /wymachy rąk w różne kierunki/

Patrz na pola patrz na łąki /z rąk tworzy lornetkę i wykonuje skręty głowy/

Skaczą żabki i zajączki /przykuca i skacze w różne kierunki/

Skryj się żabko skryj się w wodzie /klęk i skłon niski do dywanu/

Bo po łące bocian chodzi /spaceruje z nogami wysoko uniesionymi/

"Moja rodzina i ja" – projekt plastyczny.

Dziecko rysuje własną rodzinę w ramce i ozdabia ramkę według własnego pomysłu. Na zakończenie wypowiada się na temat tego, jak ważna i po­trzebna dla każdego jest rodzina. Wyprawka Karta pracy 42, str.103

"Niezwykłe rodziny" – zabawa językowa.

Rodzic mówi dziecku o tym, że w języku polskim też są rodziny – rodziny wyrazów. Tak jak rodziny mają wspólne nazwisko, tak wyrazy w rodzinie mają wspólną część. Dziecko układa z rozsypanki literowej ("Kartoniki z literkami" z Wyprawki) wyraz "dom". Rodzic wyjaśnia, że do rodziny słowa „dom” należą te wszystkie wyrazy, które mają to słowo w swoim brzmieniu, np. domofon, domek.  Dziecko wspólnie z rodzicem dokłada do wyrazu „dom” (ułożonego z rozsypanki literowej) kolejne litery tak, aby powstał wyraz „domofon”. Dziecko podaje następne wyrazy, które jego zdaniem mogą należeć do tej rodziny. Po podaniu kolejnych przy­kładów układa przy swoich wyrazach odpowied­nie litery, aby powstały wskazane wyrazy. Przy każdym ułożeniu zabiera lub wymienia litery, natomiast wyraz „dom” pozostaje bez zmian. Proponowane wyrazy: domek, domowy, domki, domownik, domownicy, udomowiony, bezdomny, domostwo, domator.

Dziecko może tworzyć więcej rodzin wyrazów. Przykłado­we rodziny to:

klucz – kluczyk, klucznik, kluczowy, kluczyć;

kwiat – kwiatek, kwiatowy, kwiatuszek;

sznur – sznurek, sznurować, sznurowadło, sznu­rówka, zasznurować, rozsznurować;

film – filmować, sfilmować, filmowy, filmowiec, filmik.

"Wiosenna pogoda" -usprawnianie motoryki dużej oraz koordynacji ruchowej.

 Dziecko rytmicznie powtarza słowa i wykonuje odpowiednie ruchy.

Pada deszczyk, x2 (naśladowanie gestem opadu deszczu)

wieje, wieje wiatr. x2 (naśladowanie gestem wiejącego wiatru)

I błyskawica, grzmot, x2 (klaśnięcie, tupnięcie nogą, uderzenie w udo)

na niebie kolorowa tęcza. x2 (zatoczenie kręgu rękami)

"Świeci słońce – pada deszcz" - zabawa ruchowa inspirowana metodą gimnastyki twórczej Rudolfa Labana. Dziecko porusza się po pomieszczeniu na hasło "świeci słońce" improwizuje ruchowo, według własnego pomysłu świecące słońce. Na hasło "pada deszcz" improwizuje ruchowo padający deszcz.

Propozycja dodatkowa

"Mój wymarzony dom" – two­rzenie wymarzonego domu wybranym sposobem: rysowanie, wycinanie, wykorzystanie elemen­tów z kolorowych gazet, itp.

 

14.05.20 r. (czwartek) Temat :Wkoło naszego podwórka domów stoi czwórka.

"Rodzina owadów" – dziecko wymienia znane mu nazwy owadów. Dzieli nazwy na sylaby, liczy sylaby. Następnie dokonuje analizy głoskowej - wyróżnia głoski i je liczy. Mówi zdanie, które zawiera nazwę owada. Przykład: biedronka (bie-dron-ka) - 3 sylaby, dziecko głośno wymienia głoski b-i-e-d-r-o-n-k-a  - 9 głosek; wymyśla i głośno mówi zdanie, np. Biedroneczki są w kropeczki.

Zestaw ćwiczeń porannych - ćwiczenia z piłką.

https://www.youtube.com/watch?v=OFNJYSN0ZIU

"Obok domu się spotkamy, bo podwórko wspólne mamy" – przeliczanie, dopełnianie zbiorów, dodawanie i odejmowanie.

Rodzic układa przed dzieckiem kwadrat lub prostokąt, np. z gazet – to będzie podwór­ko. Przy każdym boku kwadratu dziecko układa konturowy dom z dowolnie wybranych klocków. Jak na każdej ulicy, dom musi mieć numer. Dziecko obok swojego domu kładzie kartonik z  cyfrą 1, pozostałe domy mają numery 2, 3, 4. Rodzic „na podwórku” układa 6 kół (będą grały rolę dziewczynek) i 4 trójkąty (chłop­ców) - proszę wykorzystać "Kartoniki z liczbami" , "Figury geometryczne" wielokrotnego użytku z Wyprawki. Rodzic zadaje dziecku pytania:

Ile dzieci bawi się na podwórku? Na podwórku bawi się dziesięcioro dzieci.

Ile bawi się dziewczynek, a ilu chłopców? Na podwórku bawi się sześć dziewczynek i czterech chłopców.

Odpowiadając na pytania, dziecko wybiera właściwą cyfrę i podnosi ją do góry (proszę wykorzystać "Kartoniki z liczbami" z Wyprawki).

O ile jest więcej dziewczynek niż chłopców?

Dziecko układa działanie odejmowania i ob­licza wynik np. 6 – 4 = 2. Odczytuje działaniei podaje odpowiedź: Dziewczynek jest o dwie więcej niż chłopców.

Dzieci wracają do swoich domów na kolację – rodzic podaje informacje, jak powinny się rozejść dzieci. Dziecko rozdziela dzieci do domów zgodnie z instrukcją:

 W każdym domu mieszka po tyle samo chłopców (rozdzielenie po jednym chłopcu do każde­go domu); w domu nr 1 mieszka jedna dziewczynka, w domu nr 3 mieszka o jedną dziewczynkę więcej niż w domu nr 1, w domu nr 2 mieszka tyle samo dziewczynek co w domu nr 3, w domu nr 4 mieszka o jedną dziewczynkę mniej niż w domu nr 2.

Po roz­dzieleniu wszystkich dzieci dziecko sprawdza i udziela odpowiedzi rodzicowi:

W których domach mieszka więcej dzieci, a w których mniej? Więcej dzieci mieszka w domach o numerach 2 i 3  - po troje dzieci. W domach o numerach 1 i 4 mieszka po dwoje dzieci.

W których domach mieszka po tyle samo dzieci? Tyle samo dzieci mieszka w domach numer 1 i 4 oraz  w domach numer 2 i 3.

W których domach mieszka tyle samo dziewczynek i chłopców?  Tyle samo dziewczynek i chłopców mieszka w domach numer 2 i 3 ( po dwie dziewczynki i jednym chłopcu) oraz w domach numer 1 i 4 (po jednej dziewczynce i jednym chłopcu).

W których domach mieszka więcej dziewczynek? Więcej dziewczynek mieszka w domach  o numerach 2 i 3 (po dwie dziewczynki).

"Lody na podwieczorek" – kontynuacja w/w zabawy. Tym razem rodzic stawia etykietkę  z napisem „Lody” w jednym rogu podwór­ka. Aby kupić lody, trzeba ustawić się w kolejce. Dziecko będzie ustawiać miesz­kańców swojego domu w kolejce po lody według instrukcji rodzica typu: Pierwsza w kolejce stoi dziewczynka (dziecko kładzie koło), drugi jest chłopiec (dziecko kładzie trójkąt), potem stoi rodzeństwo, itd. Wszystkie dzieci (figury geometryczne- jest ich 10) muszą zostać ustawione w kolejce. Zadaniem dziecka jest rozdać lody, które kupiły dzieci. Dziecko  podchodzi do rodzica, zabiera loda (może to być guzik, papierowa kuleczka itp.) i kładzie obok wskazanego przez niego dziecka (odpowiedniej figury geometrycznej) np.: Lody truskawkowe kupiło trzecie dziecko od prawej strony, lody jagodowe – drugie dziecko od lewej strony, miętowe – pierwsze dziecko w kolejce, itd. aż do rozdania lodów wszystkim dzieciom.

Rodzic rozkłada na podwórku dwie kartki: żółtą (piaskownica) i niebieską (basen). Opowiada, że dzieci po podwieczorku przyszły pobawić się w basenie i w piaskownicy, następnie pokazuje dziecku cyfrę i mówi, że tyle dziewczynek bawi się w piaskownicy. Dziecko odczytuje cyfrę i układa w piaskownicy wskazaną liczbę dziew­czynek (kół). Rodzic daje dziecku kolejne zadanie mówiąc, że 2 chłopców (2 trójkąty) pływa w basenie. Dziecko odczytuje cyfrę i układa w piaskownicy wskazaną liczbę chłopców (trójkątów). Korzystając z zestawu cyfr, dziecko pokazuje liczbę będącą odpowiedzią na zadane pytanie:

Ile dzieci bawi się w piaskownicy?

 Ile dzieci bawi się w basenie?

Aby odpowiedzieć na kolejne pyta­nia, dziecko układa dodawanie i oblicza wynik:

Ile dzieci nie bawi się w piaskownicy? (liczba dzieci w basenie dodać liczbę dzieci na podwórku).

Ile dzieci nie pływa? (liczba dzieci w piaskownicy dodać liczbę dzieci na podwórku).

Po ułożeniu dzia­łania i obliczeniu wyniku dziecko odczytuje zapis i podaje odpowiedź.

Wykonaj zadania z Kart pracy KP4 str. 48–49.

KP4 str. 48 - rodzic podaje polecenia, a dziecko wpisuje odpowiednie cyfry przy wła­ściwych piktogramach. Odpowiada na pytanie: W którym domu nie mieszka żaden chłopiec?

KP4 str. 49 - rodzic czyta dziecku zadanie z treścią w odniesieniu do przedstawionej ilustracji a dziecko zapisuje obliczenie w postaci odejmowania, rysuje wg instrukcji. W kolejnym zadaniu liczy osoby i dokonuje zapisu. Odpowiada na pytanie: Czy więcej jest osób w wodzie, czy na plaży?

"Mini rebusy" - zabawa rodzinna.

Dziecko rysuje obrazki, których pierwsze głoski stworzą wyraz, np. dziecko rysuje dłoń, oko, miskę - hasło: dom. Osoba, która odgadnie hasło, rysuje następną zagadkę. Zabawa ta, to przy okazji doskonały trening słuchu fonematycznego. Dodatkowo można łatwo modyfikować zasady, proponując, by hasło tworzyły, np. pierwsze lub ostatnie sylaby.

"Wojna słów" - antonimy.

Zasada zabawy jest bardzo prosta – jedna osoba mówi głośno przymiotnik, a druga – dopowiada jego antonim, np. wysoki-niski, gruby- chudy, stary-młody, itp.

"Domowe przyjemności i domowe obowiąz­ki" – zabawa językowa.

Dziecko wypowiada się na temat wypełniania obowiązków; czy wypełnia w domu jakieś obowiązki, jeżeli tak, to jakie one są. Rozmawia z rodzicem o tym, że wypełnianie obowiązków jest ważne dla wszystkich członków rodziny, gdyż pomagamy sobie nawzajem. Dziecko kładzie przed sobą planszę „Zabawa w czytanie – czasowniki” (1) wyrazami do góry. Obok planszy układa obrazki z zestawu „Zabawa w czytanie – czasowniki” (2). Gra polega na zakry­waniu napisu odpowiadającym mu kartonikiem. Rodzic losuje pasek, który zawiera wybraną liczbę kropek i jeden z symboli, które znajdują się na krawędzi planszy np. trzy kropki i niebieskie serduszko. Zadaniem dziecka jest odczytać słowo na polu wskazanym przez kod, odszukać od­powiadający mu obrazek i przykryć pole. Rodzic umawia się z dzieckiem, że na wykonanie zadania jest określony czas, jeśli nie zdąży – traci możliwość za­krycia obrazka.

"Opowiem ci bajkę..." - zabawa rozwijająca wyobraźnię, umiejętność wypowiadania się.

Rodzic rysuje na kartonie 5-7 elementów – zadaniem dziecka jest kolejno tworzyć historię, wykorzystując ilustracje narysowane na kartonie. Przykład: słońce, człowiek, kwiatek, parasol, dom. Dziecko układa kolejne elementy opowiadania, nawiązując do ilustracji.                  
W podanym przykładzie mogłoby to wyglądać tak: Pewnego słonecznego dnia Tomek poszedł na spacer. Po drodze kupił kwiatek, ponieważ jego mama miała urodziny. Niespodziewanie, niebo zachmurzyło się i zaczął padać deszcz. Tomek nie miał ze sobą parasola. Wrócił więc szybko do domu, gdzie czekała na niego mama. Wręczył jej kwiatek i złożył najlepsze życzenia urodzinowe.

"Łańcuchy wyrazowe"

Pierwsza osoba podaje sylabę, np. ba-, druga osoba powtarza ją i dokłada swoją, tak, by powstał wyraz, np. ba-lon. Proponuję starać się tworzyć słowa składające z trzech sylab lub więcej.

13.05.20 r. (środa) Temat : Razem z mamą, razem z tatą.

,,Niezwykła sobota’’- czytanie ze zrozumieniem, karta pracy.                                             
Rodzic wprowadza zabawę paluszkową z wykorzystaniem rymowanki z ,,Kart pracy’’.Rodzic czyta rymowankę i pokazuje nazwy na palcach.  
Ten duży to dzidziuś,   (kciuk) 
A obok – babusia.  (wskazujący)                                                                                                                                  
Największy to tatuś,   (środkowy)                                                                                                        
A przy nim mamusia  (serdeczny)                                                                                                       
A to – dziecinka mała  (mały)                                                                                                                                                                            
Oto rączka cała!           

Rodzic pokazuje zamkniętą dłoń i kolejno rozwija palce. Na słowa ,,Oto rączka cała!’’ macha otwartą dłonią do dziecka. Dziecko uczy się rymowanki i bawi się paluszkami. Następnie rodzic modyfikuje zabawę rymowanką i zmienia ostatni wers np. na: ze wszystkimi tańcowała – okrężny ruch dłoni; w okienko pukała – pukanie zgiętym palcem o drugą dłoń; bajeczek słuchała – zamykanie i otwieranie otwartych dłoni do siebie i od siebie jak otwieranie i zamykanie książki.

Zabawa słowna ,,Jak spędzam wolny czas’’                                                                          
Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wspólnego rodzinnego spędzania czasu. Dziecko wypowiada się, jak najbardziej lubi spędzać ten czas. Następnie dziecko odczytuje podane wyrazy i układa z liter (Wyprawka). Przykłady wyrazów: bajki, gry, klocki, taniec, rozmowa, spacer, telewizja, rysowanie, kino, rower, bieganie itp.

Zabawa rytmiczno – ruchowa - ,,Mama i tata’’ Dzieci swobodnie poruszają się po dywanie przy dowolnej muzyce. Podczas przerwy w muzyce zatrzymują się, rytmicznie klaszczą i powtarzają rymowankę:
Mama, tata siostra, brat                                                                                                                             
to mój mały świat.                            

,,Oblicz działania’’ – rozwiązywanie zadań metodą symulacji.
Dziecko bierze kartoniki z liczbami i znakami (Wyprawka) oraz 10 klocków jednego rodzaju. Rodzic mówi zadania, dzieci ilustrują za pomocą liczmanów, odpowiadają na pytania i układają zapis.

Ania miała 10 jabłek. 5 jabłek rozdała koleżankom. Ile jabłek jej zostało?                                
(Dzieci biorą 10 kloców, odsuwają 5 klocków. Układają pod nimi zapis: 10-5=.... ; liczą klocki, które pozostały, i kończą zapis, umieszczając kartonik z liczbą – wynikiem odejmowania: 10-5=5)

Krzyś miał 9 cukierków. Zjadł 3 cukierki. Ile cukierków zostało Krzysiowi?                     
(Dzieci biorą 9 klocków, odsuwają 3 klocki; układają zapis: 9-3=...; liczą pozostałe klocki; kończą zapis: 9-3=6 i odpowiadają na pytanie).

Aneta miała 10 naklejek. 7 naklejek nakleiła na obrazek. Ile naklejek jej zostało? 
(Dzieci biorą 10 klocków, odsuwają 7 klocków; układają zapis: 10-7=...; liczą klocki, które pozostały; kończą zapis: 10-7=3, i odpowiadają na pytanie).

W kartach pracy dzieci czytają o tym, jak w pewnej rodzinie babcia spędziła czas z wnukami. Dzieci opowiadają, dlaczego sobota była niezwykła dla bohaterów tekstu. Oglądają obrazki pod tekstem odpowiadające jego treści i numerują je zgodnie z kolejnością zdarzeń, po czym dorysowują brakujące elementy i kolorują obrazki.

Praca z kartą 4 str. 46-47.

Głowa-ramiona - zabawa ruchowa, ilustrowanie piosenki gestem. Dzieci śpiewają i ilustrują ruchem piosenkę (na melodię ,,Siekiera, motyka’’). Za pierwszym razem śpiewają powoli, za każdym kolejnym – coraz szybciej.   

Gimnastyka to podstawa.                                                                                                   
Sport dla wszystkich ważna sprawa.   
Ręce w górę, w przód i bok,
Skłon do przodu, przysiad, skok.  
Głowa, ramiona, kolana, pięty,           
Kolana, pięty, kolan, pięty,                                                                                                                       
Głowa, ramiona, kolana, pięty,  
Kolana, pięty, kolan, pięty,                
Oczy, uszy, usta nos.

"Moja rodzina" - dziecko kończy zdania czytane przez rodzica.

Mieszkam z ...

Moja mama i tata mają na imię...

Moja babcia ma na imię ...

Mój brat ma na imię ...

W domu pomagam przy...

W czasie wolnym...

Najlepiej lubię, gdy moja mama...

"Jaka to głoska?" - zabawa rozwijająca umiejętność dokonywania analizy i syntezy słuchowej. Dziecko ogląda kolejno obrazki - proszę wykorzystać obrazki z Wyprawki "Zabawa w czytanie - rzeczowniki" (są to obrazki wielokrotnego użytku).  Dziecko mówi, jaką głoską rozpoczyna się nazwa wybranego obrazka, a następnie wymyśla inny przedmiot, owoc, warzywo, itp. rozpoczynające się taką samą głoską. Przykładowe obrazki:
cytryna – cebula, autobus - aligator, dom - drabina, kot - koza, gruszka – gniazdo, banan – bułka, tramwaj – tata, ogórek – oko, widelec – worek, okno - oko, samolot - sok, kubek – krzesło, żaglówka - żagiel, rower – rak, zając – zamek, pies - pudełko itp.

„Dziwne kroki” - zabawa ruchowa.
Dziecko porusza się po pomieszczeniu przy dowolnie wybranej muzyce: maszeruje, skacze na prawej nodze, skacze na lewej nodze, skacze naprzemiennie, skacze naprzemiennie z wrzutem rąk do góry.

„Orzeszek" - zabawa rozwijająca sprawność palców dłoni. Wiewiórka znalazła w parku orzeszki i je liczy (dziecko dokłada do siebie oburącz palce i liczy – jedne, dwa, trzy, cztery, pięć) i cieszy się (trzy razy klaszcze w dłonie), chowa orzechy do plecaka (jeden raz klaszcze w dłonie i uderza w naprzemienne ramię), wykłada do dziupli (trzy razy klaszcze w dłonie  i  trzy razy uderza o uda), rozgniata orzechy (trzy razy zgina piąstki, trzy razy pokazuje otwarte dłonie).

"Nie ma jak dom" – ćwiczenia graficzne.

Rodzic prezentuje dziecku różne przykłady domów budowanych dawniej i dziś. Dziecko ogląda domy i wypowiada się na ich temat: czym się różnią, co się zmieniło w ich wy­glądzie  i funkcjonalności, co powoduje te zmiany, itp. Dziecko rozmawia z rodzicem o wiedzy i pomysłowości ludzi, o ich wynalazkach, postępie w różnych dziedzi­nach, również  w dziedzinie budowania domów.

Proszę obejrzeć prezentację. https://slideplayer.pl/slide/10551889/

Pomieszczenia w domu - plansza.

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/10/DOM-I-POMIESZCZENIA-PLANSZA-1.pd

"Budujemy dom" - dziecko buduje dom z figur geometrycznych.
Dziecko jest budowniczym (otrzymuje od rodzica wydrukowany lub narysowany na kartce projekt domu i materiały budowlane. Ogląda rozdane materiały, rozpoznaje w nich figury geometryczne. Dziecko nazywa i koloruje figury. Figury geometryczne znajdują się tutaj:

https://www.profesor.pl/mat/na2/na2_jc_010921_1.gi

Każdą grupę figur dziecko koloruje innym kolorem np. kwadraty - niebieskie, prostokąty - żółte, trójkąty - czerwone. Następnie wycina figury i przykleja je w schemat rysunku, który znajduje się tutaj:

https://www.profesor.pl/mat/na2/na2_jc_010921_2.gif
Dziecko przelicza figury wykorzystane do budowy domu i podpisuje swoją pracę wyrazem DOM.

Propozycje dodatkowe: 

Dla dzieci, które mają trudności z nauką nazw miesięcy polecam "Zabawy matematyczne- nauka miesięcy". Podaję link, tam znajduje się podpowiedź, jak zrobić własne pomoce "krok po kroku", które ułatwią dzieciom naukę i pozwolą sprawdzić, czy dziecko zapamiętało już wszystkie miesiące.

https://kreatywnadzungla.pl/2020/03/zabawy-matematyczne-nauka-miesiecy.ht

Karta pracy dla chętnych dzieci, które chcą utrwalić znajomość figur geometrycznych. Pokoloruj obrazek wg schematu: koła na żółto, kwadraty na niebiesko, trójkąty na zielono i prostokąty na czerwono.

https://www.bajkidoczytania.pl/img/nauka-ksztaltow-domek.pdf

 

12.05.20 r. (wtorek) Temat : Kuchenne przygody dla zdrowia i urody.

"Dla zdrowego naskórka maseczka z ogórka" – ćwiczenia słownikowe, prawidłowe określanie cech za pomocą przymiotników. 

Rodzic zachęca dziecko do rozwiązania zagadki smakowej. Wcześniej na talerzu, pod serwetką ukrył pokrojone ogórki. Dziecko zamyka oczy, a rodzic wkłada do buzi kosteczkę ogórka. Dziecko próbuje odgadnąć, co zjadło i wypowiada się na temat ogórka, stosując przymiotniki, np. ciemnozielona skórka, jasnozielony w środku, podłużny, smaczny, zdrowy, szklarniowy, gruntowy. Następnie dziecko wymyśla rymy do słowa ,, ogórek’’. Jeżeli dziecko nie potrafi wymyślić słowa rymującego się, może powtórzyć za rodzicem. Przykłady słów: chórek, córek, czwórek, garniturek, kapturek, kocurek, komórek, mazurek, mundurek, murek, nurek, pagórek, pazurek, piórek, nurek, sznurek itp. Chętne dzieci układają z liter podane wyrazy i prawidłowo je odczytują.

"Maseczka z ogórka dla mamy" – wykonanie maseczki. Rodzic rozmawia z dzieckiem o zastosowaniu ogórka w gospodarstwie domowym, opowiada o jego właściwościach zdrowotnych w diecie, a także walorach kosmetycznych. Na stoliku rozkłada składniki – tarty ogórek, jogurt i sok z cytryny.  Rodzic podaje przepis na maseczkę: 1 tarty ogórek, 2 łyżki jogurtu, 1 łyżka soku z cytryny. Dziecko wkłada do miseczki wymienione składniki, następnie wszystko miesza i maseczka jest gotowa. Maseczkę stosujemy do twarzy.

Zabawa ,,Literowe zagadki’’. Pomoce: ,,Litery’’. Rodzic mówi zagadkę, pokazuje odpowiednią literę, a dziecko odgaduje.

- Zaczyna się na m, jest do picia.   (mleko)                                                                                     
- Zaczyna się na o, jest owadem.   (osa)                                                                                      
- Zaczyna się na i, służy do szycia.  (igła)                                                                                         
- Zaczyna się na a, robi zdjęcia  (aparat)                                                                                                     
- Zaczyna się na i, jest z lodu.  (igloo)       

Zabawa słowna ,, Kończymy zdania’’. Rodzic wypowiada pierwszy człon zdania  proponuje spójnik (zaimek), a dziecko dopowiada drugi człon tak, aby stworzyć logiczną całość.                                                                                                                           

 - Obiorę marchewkę i …                                                                                                                                 
- Mama kupiła warzywa ,bo…                                                                                                                           
- Tata ugotuje ziemniaki, gdy…                                                                                                        
- Babcia pokroiła pomidor, a …                                                                                                                         
- Adaś chciał zjeść ogórka, ale …                                                                                                                                    
- Zupa jarzynowa jest zdrowa, ponieważ …                                                                                             
- Ciocia przyniosła paprykę, która…

"Słońce, wiatr, burza, deszcz" – zabawa orientacyjno-porządkowa, reagowanie na sygnał słowny.

Dzieci biegają lub maszerują po dywanie. Na hasło: Słońce – podskakują w miejscu obunóż, wyciągnięte ręce w górę; Wiatr – kręcą się w miejscu;  Burza- zwijają się w kłębek na podłodze; Deszcz –kucają i szybko stukają dłońmi o podłogę. 

Praca z kartą 4 str. 45. Na karcie pracy dzieci nazywają obrazki i czytają wyrazy oraz łączą je z właściwymi sylabami. Następnie piszą litery po śladzie i łączą je w pary.

Praca z kartą 4 str. 44. Dzieci samodzielnie czytają tekst ze zrozumieniem, otaczają pętlami wszystkie imiona. Następnie wklejają pod ilustracjami imiona członków rodziny i kolorują ich ubrania zgodnie z poleceniem.

Zestaw ćwiczeń gimnastycznych – ćwiczenia i zabawy z wykorzystaniem butelek po napojach. 
- Dzieci przekładają butelkę z ręki do ręki na różne sposoby: z przodu, z tyłu, nad głową, pod kolanem stojąc w miejscu. 
- ,,Znajdź swoją butelkę’’ – dziecko zostawia w dowolnym miejscu butelkę. Biega po dywanie i na sygnał ,, Moja butelka’’ – bierze butelkę i maszeruje po kole.
- W staniu lub siadzie skrzyżnym podbija butelkę obiema dłońmi tak długo, aby nie spadła na ziemię.                                                                                                                                                  
- Dziecko siedzi w rozkroku, butelkę w górze trzyma oburącz, wykonuje skrętoskłony do prawej stopy, wyprost i następnie skrętoskłony do lewej stopy.                                                            
- W siadzie klęcznym, trzyma butelkę przed kolanami, dłonie na butelce, odsuwa butelkę szybkim ruchem w przód i przesuwa do kolan.                                                           
-,,Butelkowy pojedynek’’ – dzieci w parach pojedynkują się na miecze –butelki, ale w taki sposób, aby nie dotknąć ciała przeciwnika  (dotykają tylko butelką o butelkę).
- Dziecko leży tyłem, butelka uchwycona stopami  (pionowo), następnie przenosi butelkę  z jednego miejsca w inne tak, aby się nie przewróciła .                                                               
- Dziecko maszeruje po kole i rytmicznie wybija rytm dłonią o butelkę.

"Żabi skok w przód i w bok" – zabawa ruchowa.

Dziecko - żabka wykonuje polecenia rodzica, np.: dwa skoki w przód, cztery skoki w prawo, jeden  skok w lewo, trzy skoki w tyłu, itp.

"Ojciec ogórek, mama i córka wykrojone z ogórka" – zabawa plastyczno-konstrukcyjna.

Rodzic przygotowuje tackę z ogórkami, plastikowe noże, wykałaczki, patyczki do szaszłyków, deskę do krojenia. Zadaniem dziecka z pomocą rodzica będzie wykonanie rodziny Ogórkowian. Mogą to być osoby, zwierzęta, wymyślone postacie, itp. Aby wykonać postać, trzeba wyciąć z ogórka potrzebne kształty, np. dłuższe kawałki, grubsze plastry, paski, trójkąty lub inne wymyślone przez dziecko. Do łączenia elementów można wykorzystać wykałaczki lub patyczki do szaszłyków. Również za pomocą wykałaczek można zrobić w skórce oczka, usta, guziki lub inne elementy postaci. Można również wymyślać dla Ogórkowian imiona lub nazwy oparte na słowie „ogórek”, np. Ogórkowniczek, Ogóreczka, Ogórlalka.

Uwaga: Rodzic wraz z dzieckiem  ustala zasady bezpiecznego posługiwania się narzędziami.

Do wykonania pracy potrzebne będą: tacka z ogórkami, plastikowe noże, wykałaczki, patyczki do szaszłyków, deseczki do krojenia.

"Wiewióreczka kuchareczka" – zapoznanie z literą „ó”, „Ó”.

Rodzic prosi dziecko aby pomogło wiewióreczce Józefinie w przygo­towaniu zdrowych kanapek dla jej licznej rodziny.  Rodzic wymienia zdrowe i niezdrowe produkty: chleb, masło, chipsy, guma do żucia, cukierki, pomidory, ogórki, szczypiorek, itp.  Rodzic prosi  o pomoc w wyborze składników na kanapki i proponuje, np. chleb z chipsami, próbuje przekonać dziecko do tego pomysłu. Dziecko uzasadnia swoją odpowiedź dotyczącą kanapek z chipsami (jeżeli dziecko uważa, że to dobra propozycja, to dlaczego? Jeżeli propozycja jest zdaniem dziecka zła, to dlaczego?) Na koniec wspólnie dochodzą do wniosku, że dla rodziny wiewiórki naj­lepsze będą zdrowe, wesoło wyglądające kanapki.

"Zdrowe kanapeczki" - dziecko wykonuje kanapki. Rodzic pokazuje, jak można ozdobić kromki chleba warzywami, np. układając z ogórka i rzodkiewki twarz lub żaglówkę. Dziecko ma do dyspozycji pokrojone pieczywo, masło i warzywa.

Rodzic zwraca uwagę na głoskę „u” w słowach "wiewiórka", "ogórek", "ósemka". Prezentuje małą i wielką literę „ó”, wyjaśnia, że w języku polskim głoskę „u” zapisujemy na dwa sposoby "u" lub "ó"

Plansza  - litera "Ó", "ó" - pokazująca prawidłowy kierunek pisania litery.

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-o1/plansza-edukacyjna-litera-o-z-kierunkiem-pisania-2/

Plansza  - litera "U", "u" - pokazująca prawidłowy kierunek pisania litery.

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-u/plansza-edukacyjna-litera-u-z-kierunkiem-pisania/

Plansze - wyrazy z "ó"

https://mala275.blogspot.com/2016/10/wyrazy-z-o.html

Wykonaj Kartę pracy KP 4 str. 87 -  dziecko łączy wyrazy ze zdjęciami, czyta podpis rysunku i ota­cza pętlami litery „ó”. Potem układa historyjkę o wiewiórce i dorysowuje niezbędne elementy, aby dopełnić rysunek.

"Obrazki z ogórka" – komponowanie obrazków z plasterków ogórka, pasków skórki, itp.

 

TYDZIEŃ  DRUGI  Krąg tematyczny: Duże i małe rodziny w akcji.

11.05.20 r. (poniedziałek) Temat : Rodziny duże, rodziny małe – wszystkie wspaniałe. 

"Wyginam śmiało ciało" – zestaw ćwiczeń porannych z użyciem chusty (apaszki).

Ćwiczenia mięśni brzucha – dziecko leży na plecach, ręce ma wzdłuż ciała, nogi ugięte w kolanach, stopy oparte na podłożu. Próbuje uchwycić palcami stóp leżącą na podłodze chustę, unosi ją w górę i opuszcza ją na brzuch. Następnie wykonuje 2 – 3 oddechy przeponą, podaje chustę rękoma do stóp. Proszę, aby dziecko ćwiczenie wykonywało przemiennie: prawą, lewą stopą oraz obunóż. Proszę ćwiczenie powtórzyć 2 x.

Ćwiczenia oddechowe – w pozycji na czworakach dziecko dmucha na rozłożoną na podłodze chustę.

Ćwiczenia tułowia – skłony boczne „Drzewami kołysze wiatr”. Dziecko stoi w rozkroku, ręce ma luźno wzdłuż ciała, trzyma chustę. Wykonuje wolne rytmiczne skłony w lewo, w prawo. Po kilku skłonach –wyprost (wiatr przestał wiać i nie kołysze drzewami). Proszę ćwiczenie powtórzyć 3x.

Ćwiczenia dużych grup mięśniowych „Puste kosze, pełne kosze” - dziecko wykonuje przysiad podparty (trzyma chustę), na zapowiedź rodzica „puste kosze” prostuje się , rozkłada ręce w bok; na zapowiedź „pełne kosze” wykonuje powtórnie przysiad podparty. Proszę ćwiczenie powtórzyć 3x.

Ćwiczenia uspokajające „Opadające liście”. W pozycji stojącej dziecko chwyta stopą leżącą na podłodze chustę, podrzuca ją do góry i obserwuje jej ruch podczas opadania, po czym odtwarza ten ruch własnym ciałem. Proszę ćwiczenie powtórzyć 2x.

Ćwiczenia przeciw płaskostopiu – siad ugięty podparty; dziecko zwija chustę palcami stóp tak, aby przez cały czas pięty przylegały do podłoża.

"Idzie, idzie maj!" - rodzic czyta dziecku zagadkę.

Chociaż to miesiąc długi,
to najkrócej się nazywa.
I co roku tym się chlubi,
że zielenią świat okrywa.    (maj)

Dziecko podaje odpowiedź i wymyśla, co może być majowe, np. majowy deszczyk, majowy week­end, majowy wiaterek, majowy kwiat. Rodzic zadaje dziecku pytania:

Rodzic:W którym miesiącu zaczyna się rok?

Dziecko:W styczniu.

Rodzic:Ile miesięcy ma rok?

Dziecko:Dwanaście.

Rodzic:Sprawdzimy licząc od stycznia (dziecko wymienia nazwy miesięcy i kładzie odpowiedni kartonik z liczbami od 1 do 12 z Wyprawki ("Kartoniki z liczbami" wielokrotnego użytku).

Przykład: styczeń  - 1, luty - 2, marzec - 3,kwiecień - 4, maj - 5, ...........grudzień - 12.

Rodzic: Zgadza się: od stycznia do grudnia jest dwanaście miesięcy, w styczniu zaczyna sięnowy rok. Czy rok może zacząć się w maju?

Dziecko:Nie.

Rodzic prosi, aby dziecko wymieniło  następujące po sobie nazwy miesięcy występujące przed  majem (styczeń, luty, marzec, kwiecień) oraz nazwy miesięcy występujące po maju (czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień). Dziecko sprawdza, kiedy minie jeden rok, gdy zacznie się liczyć od listopada (odlicza dwanaście miesięcy), od lutego, ... od marca, ... od kwietnia, od maja... itd.

Proponuję obejrzeć bajkę "O dwunastu miesiącach". https://www.youtube.com/watch?v=4Jvq-zCY_TM

Zagadki o miesiącach:

https://view.genial.ly/5c2375b2b47b536e4b34c6fc/interactive-content-zagadki-o-miesiacach

Wykonaj Kartę pracy KP 4 str. 42–43.

Dziecko koloruje rodziny, które przyszły na piknik. Zadaniem dziecka jest również wybranie rodziny, w której jest najwięcej dzieci, i zaznaczenie jej znakiem „x”. Następnie dziecko przygląda się rodzinom i czerwo­ną pętlą zaznacza te, w których jest jedna córka, a granatowymi te, w których jest tyle samo synów co córek. W dalszej części rodzic opowiada o rodzinie Nowaków, która składa się z ośmiu osób. Rodzic czyta, co w sobotę robiła każda z osób a dziecko przykleja  postacie we właściwych miejscach. Patrząc na uzupełnioną ilustrację, dziecko wymienia imiona dzieci w rodzinie Nowaków. Mówi, kto jest najstarszy, a kto najmłodszy. Wymyśla, o co jeszcze można zapytać.

"Na rodzinnym pikniku" – dywanowa gra planszowa dla rodziny.

Rodzic układa na dywanie w dużym kręgu kolorowe kartki A4 (mogą być gazety), które stanowią pola do gry. W każdym polu znajduje się wy­brany obrazek (ten sam może być powtórzony kilkakrotnie) lub sylwety stokrotek. W pierwszym polu znajduje się napis „dom” i to będzie pole startowe, w ostatnim jest napis „piknik” i to bę­dzie meta. Uczestnicy gry ustalają między sobą
ko­lejność wykonywania rzutu kostką. Po rzuceniu kostką gracz przesuwa swój pionek o tyle pól, ile wskazuje kostka (można wziąć pionki  z innej gry, którą macie w domu; pionkami mogą być również kolorowe guziki, itp.) . Po zatrzymaniu się na polu z kwiatami gracz zabiera do koszyczka jedną stokrotkę. Jeżeli zatrzyma się na polu z obrazkiem – rodzic czyta instrukcję, a gracze ją realizują.

Przykładowe obrazki i instrukcje:

mrówka – uwaga, mrowisko – omijasz je, idziesz trzy pola do przodu;

rzeczka – uwaga, rzeczka – szukasz mostu, stoisz jedną kolejkę;

rower – dostałeś rower – możesz szybciej dotrzeć na piknik, przeskakujesz 5 pól do przodu;

plecak – masz ciężki plecak – musisz odpocząć, tracisz dwie kolejki;

koszyk piknikowy – zatrzymałeś się na posiłek – tracisz kolejkę.

Wygrywa ta osoba, która pierwsza dotrze na piknik.

"Na majówkę, na wędrówkę" – zabawa równoważna z elementami ćwiczeń przeciw płaskostopiu.

Na dywanie rodzic rozkłada w różnych miejscach gazety (kamyki) w odległości niewielkiego kroku od siebie. Dziecko boso przechodzi z kamyka na kamyk. Zabawa rozpoczyna się na sygnał rodzica. Dziecko wędruje po kamykach w różnych kierunkach.

"Rodziny wkoło nas" – twórczość plastyczna.

Rodzic prosi dziecko, aby pomyślało, jakie rodziny zna, jakie żyją w pobliżu, o jakich słyszało, jakie rodziny widziało w różnych sytuacjach, może odwiedzało itd. Dziecko rysuje wybraną przez siebie rodzinę. Rodzic zachęca, aby dziecko wybrało taką rodzinę, o której chciałoby opowiedzieć. Po zakończeniu pracy opowiada, jaką rodzinę narysowało np.: Ja narysowałem rodzinę, u której mieszkali­śmy, jak byliśmy na wakacjach na wsi. Ja naryso­wałam rodzinę z Afryki, bo oglądałam taki program w telewizji. Dziecko może narysować własną rodzinę.

Rodzic zadaje dziecku pytania:

Co to jest rodzina?
Czy rodzina jest ważna?
Czy są rodziny mniej lub bardziej ważne?

Rodzic podkreśla, że wszystkie rodziny są ważne i potrzebne, i te na wsi, i te w mieście, te duże i te małe, że również wszyscy w rodzinie są ważni i potrzebni, nikt nie jest lepszy ani gorszy, ważniejszy ani mniej ważny.

"Majowa łąka" – zabawa ruchowa.

Rodzic z dzieckiem ustalają jak poszczególni mieszkańcy łąki będą się poruszać, np. motyl biega na paluszkach i macha rękami – skrzydłami, ślimak pełza, bocian - podnosi wysoko nogi zgięte w kolanach, żabka - skacze w przysiadzie, itp. Na hasło rodzica, np. motyl dziecko porusza się po pomieszczeniu - łące tak, jak ustalono.

"Majowy deszczyk" – zabawa z elementem przysiadu.

Na podłodze w kilku miejscach rodzic rozkłada gazety. Dziecko wychodzi na majowy spacer i spaceruje, omijając gazety. Na hasło rodzica: Majowy deszczyk wskakuje na gazetę, wyko­nuje przysiad i uderza palcami w podłogę, naśladując padający deszczyk.

"Rodzinne granie – rodzinne słuchanie" – zabawa muzyczna.

Dziecko wypowiada się na temat upodobań muzycznych w jego rodzinie, określa charakter ulubionego utworu, np.: Jest nowoczesny, to przebój. To bardzo stara piosenka, której słucha moja babcia. To muzyka klasyczna/rozrywkowa.

Dodatkowe propozycje:

Wykonaj karty pracy dotyczące rodziny.

Karta pracy 1. Stwórz drzewo genealogiczne swojej rodziny.

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/05/Karta-pracy-8.pdf

Karta pracy 2. Zamaluj pola z literami, które są potrzebne do napisania wyrazu z ramki.

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/05/Karta-pracy-7.pdf

TYDZIEŃ PIERWSZY   Krąg tematyczny: Zawody naszych rodziców.

08.05.20 r. (piątek) Temat dnia: Wielki turniej o zawodach.

„Podaj zawód”– dziecko wymienia nazwy zawodów jakie zna i dokonuje ich analizy głoskowej oraz dzieli nazwy na sylaby.

„Naśladujemy różne sposoby chodzenia” - ćwiczenia gimnastyczne.                                    
Dziecko za rodzicem naśladuje różne sposoby chodzenia.

Chód piano – stawia na podłodze stopy miękko od palców, bez akcentowania.

Chód forte – stawia stopy energicznie, całą płaszczyzną na podłodze.

Chód tyłem – przenosi ciężar ciała wraz z krokami do tyłu (głowa zwrócona w bok, kontroluje wzrokiem kierunek ruchu).

Chód bokiem – odwraca stopy i kolana nogi wykonującej krok w kierunku ruchu.

Chód ze wspięciem na palce – zwracanie uwagi na zachowanie równowagi.

Chód na piętach – chodzi na piętach.

Chód w przysiadzie – wykonuje ruchy sprężynujące kolanami i stawami biodrowymi.

Chód gęsiego – idzie jedno za drugim (za rodzicem).

Chód kaczy – idzie powoli, kręcąc biodrami.

„Jaki to zawód”– zadania do wykonania i zagadki o zawodach. Rodzic rozmawia z dzieckiem o tym, co działo się w tym tygodniu, jaką wiedzę zdobyło, czego ciekawego się dowiedziało, co je szczególnie zainteresowało, co się najbardziej podobało, co sprawiało mu trudności itp.

Zadanie I.  Rodzic czyta dziecku zagadki.

Gdy komputer się zawiesi, zatnie lub zepsuje,

ten pan szybko go naprawi i zaprogramuje. (Informatyk)

 

Jest ktoś, kto potrafi pisać piękne zdania

i tworzyć z nich książki lub opowiadania. (Pisarz)

 

Jeździ w różne miejsca, często podróżuje.

Ważne informacje ludziom przekazuje. (Dziennikarz)

 

W białym fartuchu ze słuchawkami.

Zajmuje się fachowo chorymi zwierzętami. (Weterynarz)

 

Na plaży lub basenie wszystkich obserwuje.

Bezpieczeństwa w wodzie uważnie pilnuje. (Ratownik)

 

W autobusie i tramwaju podchodzi na chwilę.

Sprawdza czy pasażerowie mają ważny bilet. (Kontroler)

 

Miła pani na ekranie, mapy pokazuje co dzień.

Na nich jest namalowane, co słychać w pogodzie. (Pogodynka)

 

Spotkasz go w niezwykłym miejscu, gdzie jest scena i kurtyna.

Gdy podniosą ją do góry, on swój występ już zaczyna. (Aktor)

 

Jej praca potrzebna zawsze jest i wszędzie.

Gdzie będzie pracować, tam i czysto będzie. (Sprzątaczka)

 

Gościom w restauracji karty dań rozdaje.

Potem zamówione potrawy podaje. (Kelner)

 

Z pomocą nożyczek, szczotki i grzebienia,

wygląd naszych włosów czaruje i zmienia. (Fryzjer)

 

Zawód bardzo popularny, marzy o nim każdy chłopak.

Lecz, niektórzy tylko mogą całe życie piłkę kopać. (Piłkarz)

 

Gdy miejski autobus przejeżdża ulicą,

możesz go zobaczyć – jest za kierownicą. (Kierowca)

 

Chcąc pięknie wyglądać, panowie i panie,

szyją sobie u niej, na miarę ubranie. (Krawcowa)

 

Przyjeżdżają szybko, stawiają drabinę.

Zawsze dzielnie walczą z pożarem i dymem. (Strażacy)

 

Przez cały rok ciężko pod ziemią pracuje.

Na początku grudnia Barbórkę świętuje.(Górnik)

Więcej zagadek o zawodach znajduje się tutaj:

http://rodzice.net/news/zagadki-dla-dzieci/zawody.php

Zadanie II.

Dziecko wybiera spośród kilku kartek z nazwami zawodu jedną (nie pokazuje jej nikomu). Odczytuje ją po cichu następnie opowiada o tym zawodzie (do jakiej grupy należy, jakie czynności się wykonuje itp.). Rodzic, rodzeństwo odgadują o jaki zawód chodzi.

Zadanie III.

Dziecko losuje nazwę zawodu, odczytuje ją po cichu samodzielnie lub z pomocą rodzica, a następnie pokazuje za pomocą ruchu i gestów. Inna osoba (siostra, brat) muszą odgadnąć jaki to zawód.

Zadanie IV.

Rodzic wypowiada zdania na temat zawodów. Zadaniem dziecka jest określić, czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe.

Przykładowe zdania:

Szewc kieruje autobusem.

Dziennikarz pisze artykuły.

Listonosz sieje listy.

Kierowca szyje ubrania.

Pilot prowadzi samolot.

Zadanie V.

Dziecko otrzymuje woreczek z różnymi narzędziami, przyborami charakterystycznymi dla wybranych zawodów (lub ich ilustracjami). Dziecko wyjmuje narzędzia i podaje zawody związane z danym narzędziem.

Przykładowe narzędzia:

koperta – listonosz,

szpatułka – lekarz,

płatek kosmetyczny – kosmetyczka,

zeszyt szkolny– nauczyciel,

igła – krawcowa.

Zadanie VI.

Dziecko układa z liter nazwy zawodów. „Kartoniki z literami”,  znajdują się w Wyprawce.

 „Kąciki tworzymy, w zawody się bawimy” –organizowanie kącików tematycznych.

Rodzic wspólnie z dzieckiem ustala, jaki kącik tematyczny do zabawy można urządzić, mając do dyspozycji określone atrybuty(np.: sklep, teatr, przychodnia lekarska, biblioteka, poczta) Po ułożeniu elementów w kąciku dziecko opowiada o nim i o zasadach zabawy w nim. Dziecko może również umieścić szyld, np. „U lekarza”, „Sklep”, „Biblioteka”.

07.05.20 r. (czwartek)  Temat dnia: Kiedy książkę kupujemy, pisarzowi dziękujemy.

„Pociąg”– ćwiczenia słuchu fonematycznego.

Rozmowa kierowana o zawodach związanych z kolejnictwem. Rodzic mówi dziecku kto to jest maszynista, konduktor, zawiadowca.

Maszynista– osoba posiadająca uprawnienia do prowadzenia różnego rodzaju pociągów, w tym lokomotyw,pociągów przeznaczonych do kolejowego przewozu pasażerów lub towarów.

Konduktor – współcześnie, pracownik kolejowy zajmujący się obsługą pociągu. Do obowiązków konduktora należy nadzór nad bezpieczeństwem w pociągu i przestrzeganiem porządku, kontrola biletów i innych dokumentów przewozowych.

Zawiadowca - jego zadaniem na przydzielonym obszarze jest organizowanie i nadzorowanie pracy podległych zespołów pracowniczych, jak również monitorowanie i koordynowanie ich działań.

Ćwiczenia gimnastyczne - z wykorzystaniem przygotowanego woreczka z ryżem (ryż wsypujemy do skarpetki, którą zawiązujemy – mamy woreczek).

Ćwiczenia szyi z elementem zręczności.

Dziecko stoi, na głowie ma woreczek. Na sygnał rodzica zrzuca woreczek do rąk trzymanych na wysokości pasa. W kolejnych powtórzeniach próbuje chwytać woreczek jedną ręką, na zmianę – prawą, lewą.Utrudnienie: ćwiczenie wykonuje w marszu.

Ćwiczenia wyprostne połączone z ćwiczeniami nóg.

Dziecko stoi, trzyma woreczek na głowie. Na sygnał rodzica wykonuje przysiad podparty, starając się, by woreczek nie zsuną się mu na podłogę, i wraca do pozycji wyjściowej. Utrudnienie: w przysiadzie wykonuje obrót dookoła własnej osi i powrót do pozycji wyjściowej.

Zabawy kotka z myszką - zabawa z elementem czworakowania.
Dziecko – kotek – ustawia się w dowolnych miejscach pomieszczenia, w pozycji na czworakach. Woreczki– myszki – leżą na podłodze przy jego dłoniach. Kotek trąca myszki łapkami, na zmianę: prawą, lewą. Przestraszone myszki uciekają – dziecko przesuwa woreczki ruchem ślizgowym do przodu, a kotek usiłuje dogonić myszki – w pozycji na czworakach zbliżają się do woreczków.Myszki ponownie uciekają, i zabawa toczy się dalej.

„Słuchaj” - zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko porusza się po pomieszczeniu. Na sygnał rodzica (klaśnięcie w dłonie), zatrzymuje się, kładzie woreczek na różnych częściach ciała, wymienianych przez rodzica, np. na głowie, na barku, na karku, na ręce wyprostowanej w przód, tył, w bok, na dłoni, na plecach, na klatce piersiowej, pod kolanem, na kolanie ugiętej nogi, na stopie, i przyjmuje taką pozycję, by woreczek nie spadł.

„Zakupy w księgarni” – dziecko trzyma przed sobą wybraną bajkę. Rodzic pyta dziecko jakie zawody są potrzebne, aby powstała książka.Oglądając książkę, dziecko wysnuwa wnioski,że ktoś musi wymyślić jej treść – to zadanie pisarza – autora. Redaktor współpracuje z autorem, poprawia tekst, przygotowuje go do druku. Inna osoba musi namalować obrazki – to ilustrator. Kiedy już jest gotowy tekst i obrazki, trzeba kartki wydrukować – to zadanie drukarza. Wszystkie kartki trzeba połączyć, aby stworzyć książkę. Kartki zszywa lub skleja introligator.Rodzic prosi aby dziecko dokonało analizy głoskowej wyrazów: pisarz, autor, redaktor, ilustrator, drukarz, introligator.

Rodzic na podłodze rozkłada dwie półki, np. dwa szaliki. Na pierwszej półeczce-szaliku kładzie kartonik z cyfrą 10, mówiąc, że tyle książek trzeba ułożyć na półce. Dziecko kładzie książki, mówią: kładę pierwszą, kładę drugą i tak kolejno aż do 10. Na drugiej półce rodzic stawia kartonik z cyfrą 9. Dziecko uzupełnia ją książkami. Następnie porównuje liczbę książek, określa, gdzie jest więcej, gdzie mniej i o ile.

Rodzic zaprasza dziecko do „wizyty w księgarni” i kupowania książek. Potrzebne będą „Monety i banknoty” z Wyprawki. Rodzic wybiera jedną książkę i podaje jej cenę, np. 9 zł. Dziecko ze swoich monet wybiera te, których suma wyniesie 9.Układa je przed sobą i kolejno wymienia, jakie monety wybrało. Potem rodzic podnosi dwie książki i mówi, że każda z nich kosztuje po 5 zł.

Rodzic pyta: Ile razem kosztują dwie książki?Dziecko sumuje ceny i wybiera potrzebne monety, mówi, jaka kwota będzie potrzebna. Rodzic rozkłada 4 kolorowe kartki,które będą pełniły rolę portfeli. Wkłada do każdego inną liczbę złotówek. Zadaniem dziecka jest wskazać, w którym portfelu jest najwięcej pieniędzy, a w którym – najmniej. Następnie rodzic wybiera kolejną książkę i podaje jej cenę,np. 8 zł. Dziecko wskazuje portfel, w którym jest wystarczająco dużo pieniędzy, żeby można było kupić tę książkę, i formułują wypowiedzi typu: W czerwonym portfelu jest 8 zł. – można za to kupić książkę. W zielonym portfelu jest 10 złotych, kupię książkę i zostanie mi 2 zł. W żółtym portfelu są 4 złote. Nie mogę kupić książki za 8 zł, bo zabraknie mi 4 zł.

Wykonaj Karty pracy KP 4 str. 32–33.

Porównaj liczbę pieniędzy w portfelach. Połącz te, w których jest tyle samo pieniędzy. Narysuj kółko przy portmonetce,w której jest najwięcej pieniędzy, a kwadrat przy tej, w której jest ich najmniej. Połącz odpowiednio monety potrzebne do zapłacenia za zakupy według wskazanej ceny. Porównaj długość bagietek i balonów i zaznacz najkrótszy i najdłuższy element.Oblicz cenę łączną za wybrane zakupy i zapisz ją cyfrą.

Łapiemy się za ręce” – ćwiczenia gimnastyczne z rodzeństwem. Dzieci w siadzie prostym, zwrócone tyłem do siebie, stykają się plecami. Wykonują polecenia rodzica.

− Podnosimy ręce, łapiemy się za dłonie w górze – dzieci podnoszą ramiona do góry i podają dłonie partnerowi.

− Opuszczamy ręce, łapiemy się za dłonie w dole – dzieci opuszczają ramiona bokiem w dół i podają dłonie partnerowi po obu stronach tułowia.

− Łapiemy się za ręce z boku – dzieci wykonują skręt tułowia i szukają dłoni partnera, próbują odwrócić się w tym samym kierunku (robią to do skutku).

„Miny i minki” - dziecko siada w siadzie skrzyżnym, przodem do rodzica. Mimiką naśladuje jego polecenia:

− jesteś smutny – dziecko układa usta w podkówkę,

− jesteś wesoły – szeroko się uśmiecha,

− jesteś przestraszony – szeroko otwiera oczy, rozchyla usta, nadając im kształt litery O,

− jesteś zdziwiony – marszczy czoło,

− dmuchasz na płomień świecy – wykonuje głęboki wdech i wydech,

− śpisz – zamyka oczy.

„Tworzymy książkę” – zabawa twórcza.

Dziecko wciela się kolejno w role przedstawicieli różnych zawodów, tak aby powstała książka podtytułem np.„Moje marzenia”. Dziecko tworzy książkę według własnego pomysłu.

Jestem autorem, piszę książkę – dziecko wymyśla, o czym chciałoby napisać w książce  (np. o marzeniach). Rodzic jest redaktorem i pomaga dziecku w stworzeniu spójnego tekstu.

Jestem ilustratorem – dziecko na kartce ilustruje wymyśloną opowieść. Rodzic zamienia się w drukarza.

Jestem introligatorem – dziecko smaruje klejem lewy brzeg kartki na szerokość palca, a następnie skleja ją z następną kartką, równo składając brzegi (można również wykorzystać zszywacz).

Rodzic oprawia książkę – wkleja kartki w zgiętą tekturkę z napisanym tytułem.Można również przedziurkować kartki dziurkaczem i połączyć je za pomocą sznurka albo zeszyć za pomocą igły i nitki.

Potrzebne będą: blok rysunkowy, kredki,długopis, klej (opcjonalnie dziurkacz i sznurek albo igła i nici).

Poznanie liczby „19”. 

„Pokaż liczbę 19” – prezentowanie liczby różnymi sposobami.

Dziecko pokazuje liczbę „19” na kilka sposobów, np.: 19 razy klaszcze, skacze, wykonuje przysiady, uderza ręką w dywan. Następnie rodzic prosi dziecko, aby pokazało liczbę „19” na liczydełku. Rodzic zaznacza, iż 19 to liczba składająca się z jednej dziesiątki i dziewięciu jedności.Rodzic zwraca uwagę dziecku, że liczba 19 składa się z cyfr 1 i 9 i pokazuje dziecku kierunek pisania tych cyfr. Tutaj znajdują się plansze wszystkich cyfr, które można wydrukować.

https://integracjasensorycznaintegra.files.wordpress.com/2015/10/cyfry1.pdf

Kolejne zadanie polega na dopełnianiu liczmanów (np. kredek, klocków, guziczków, patyczków do liczenia, itp.) do 19. Rodzic układa np. 9 kredek - dziecko liczy i dokłada 10 brakujących kredek. Dziecko próbuje zapisać na kartce działanie z wykorzystaniem kropek albo liczb i znaków "=", "+"; można użyć z Wyprawki kart „Kartoniki z liczbami”.

„Budujemy dom” – przeliczanie w zakresie 19.

Rodzic przygotowuje paski wycięte z kartonu.Dziecko układa blok, według instrukcji rodzica:

– ułóż 4 paski w jednym szeregu (fundament),

– ułóż 3 paski, jeden nad drugim, po lewej stronie fundamentu (ściana) itd., aż powstanie kontur budynku. W miejscu drzwi rodzic kładzie prostokąt z papieru. Okna z papierowych kwadratów rozmieszcza dziecko – od najwyższego piętra,po pięć okien w każdym rzędzie. Na parterze będą tylko trzy okna. Dziecko liczy wszystkie okna w bloku(jest ich 18). Rodzic dokłada jeszcze jedno okno.Dziecko ponownie przelicza i podaje wynik – 19. Dziecko samodzielnie stara się określić, jakimi cyframi zapisać tę liczbę. Wybiera właściwe z rozsypanki(cyfry z Wyprawki) i oznacza liczbę okien obok bloku. Karta pracy KP 4 str. 93.

Dziecko liczy niebieskie koraliki,koloruje dziewięć koralików na żółto, przelicza wszystkie i wkleja właściwy zapis. Rysuje po śladzie i koloruje blok, liczy wszystkie okna.

Dodatkowe propozycje:

Karta pracy – wydrukuj dyktando graficzne i odkryj obrazek.

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/matematyka/dyktanda/dyktando-graficzne-sowa-01-symetria.pdf

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/matematyka/dyktanda/dyktando-graficzne-motyl-01-symetria.pdf

06.05.20 r. (środa) Temat dnia: Jest tyle ciekawych zawodów na świecie.

,,Gdy zawody wybieramy, długo się zastanawiamy’’ – wprowadzenie wiadomości na temat rodzajów zawodów, karta pracy. Zapraszam dzieci do wysłuchania wiersza
,,Praca leśniczego’’ B. Formy.

Leśniczy często chodzi po lesie.                                                                                                                          
Zawsze zwierzętom swą pomoc niesie.
Zna każdą ścieżkę krzewy i drzewa                                                                                                                  
rozpozna ptaka, który zaśpiewa!

Można go nazwać strażnikiem lasu.
Spędza w nim dużo swojego czasu.                                                                                     
Razem z gajowym sprawdza, jak drwale,                                                                                
ścinają w lesie drzewa wytrwale.

Rozumie, o czym las ciągle śpiewa.
Patrzy, jak tańczą liście na drzewach.
Powtarza głośno – szanuj przyrodę                                                                                                        
ja ci w tym zawsze chętnie pomogę.  

Dzieci omawiają treść wiersza ze szczególnym uwzględnieniem zawodów  wymienionych w wierszu, czynności związanych z tymi zawodami oraz środowiska przyrodniczego.

,,Zegarmistrz’’ – ćwiczenia percepcji słuchowej. Dzieci wypowiadają się na temat zawodu zegarmistrza. Mówią też, dlaczego potrzebne są zegarki. Rodzic wyjaśnia, że zawód zegarmistrza był popularny dawniej, kiedy używane były zegary i zegarki mechaniczne. Dzisiaj zegarmistrzów jest niewielu.                                                                                                                      
Rodzic pokazuje dzieciom budzik, nakręca go tak, aby mogły usłyszeć jego dźwięk. Zasłania dziecku oczy, nakręca budzik, tak aby uruchomił się za kilkadziesiąt sekund i chowa go w wybranym miejscu. Dziecko odsłania oczy i czeka na uruchomienie się budzika. Gdy usłyszy dźwięk, jego zadaniem jest zlokalizowanie budzika. Chętne dzieci mogą odczytywać ustawioną godzinę.

Zabawa naśladowcza ,,Zegary’’ Dzieci naśladują poszczególne zegary. Stojąc w lekkim rozkroku, opuszczają ręce i bezwładnie nimi poruszając w prawo i w lewo, mówią: bim-bam, bim-bam… Potem, stojąc wyciągają ręce przed siebie, poruszają nimi w łokciach w prawo i w lewo – mówiąc: cyk-cyk, cyk-cyk… Następnie poruszają dłońmi w nadgarstkach, mówiąc: tik-tak, tik-tak…

,,Każdy zawód jest inny’’- przekazanie informacji na temat istnienia różnych grup zawodów różniących się środowiskiem pracy i jej specyfiką, wykorzystywanymi narzędziami, typowymi czynnościami.   

Dzielimy zawody na przykładowe grupy:
- zawody, w których człowiek pracuje z przyrodą i dla przyrody,                                    
- zawody techniczne, w których przedmiotem pracy są obiekty techniczne   ( maszyny, mechanizmy i urządzenia),                                                                               
 - zawody, w których ludzie pracują w kontakcie z innymi ludźmi, zajmują się wychowaniem, edukacją, obsługą klienta, obsługą medyczną,                                      
- zawody związane z opracowaniem dokumentów, biurowością, pracą z tekstami, gdzie przedmiotem pracy są także liczby oraz informacje,
– zawody artystyczne, związane z twórczością muzyczną, literacką, aktorsko –sceniczną itp.

Po wysłuchaniu informacji o różnych grupach zawodowych, dzieci nazywają zawody i uzasadniają swoją decyzję, np. botanik pracuje z przyrodą, bo zajmuje się roślinami; kierowca to zawód techniczny, bo używa pojazdu; lekarka to zawód oparty na pracy z ludźmi, bo bada i leczy pacjentów, itp.  

Zachęcam dzieci do wykonania kart pracy w książce z pomocą rodzica. Praca z kartą 4 s.30 -31.

Dzieci oglądają ilustracje, nazywają zawody i wklejają brakujące podpisy z nazwami zawodów. W kolejnym ćwiczeniu czytają wypowiedzi  postaci, recytują rymowankę i wykonują wskazane czynności w książce.

Zabawa matematyczna ,,Odczytaj i wykonaj czynność’’ z wykorzystaniem rymowanki. Dzieci przygotowują osiem kartoników, na których piszą odpowiednie cyfry 1,2.3,4,5,6,7,8  do wykorzystania w zabawie. Rodzic recytuje rymowankę, w miejsce liczebników pokazuje kartoniki z odpowiednimi cyframi. Dzieci wykonują czynność, o których jest mowa w tekście, wcześniej głośno nazywając daną liczbę.

Na 1 podskocz,
na 2 – stój,
na 8 wolno obrót zrób.                                                                                                                                                         
Na 7 klaśnij w dłonie swe,                                                                                                                     
a na 3 – ładnie ukłoń się.
Gdy 4 dojrzysz w dłoni mej,
uśmiechnij do mnie się.
Na 6 dwa skłony szybko zrób,
na 5 – na baczność stań i już!  

 

„Strażacy”– zabawa ruchowa.

Rodzic rozkłada na dywanie dwie obręcze ( ze skakanki, szalika, sznurka, itp.) w których ułożone są lalki i maskotki zwierząt. Dziecko jest strażakiem - ratuje osoby z pożaru – na sygnał rodzica (klaśnięcie w dłonie) dziecko podbiega do palącego się domu (obręczy z zabawkami), chwyta jeden element i przekłada do pustej obręczy. Musi to zrobić                           w określonym czasie, np., 3 minut. Rodzic odmierza czas.

„Zawodowy zawrót głowy” – zabawy graficzne.

Dziecko otrzymuje kartkę A3 podzieloną liniami na tyle pól, ile zawodów weźmie udział w zabawie, i kładzie ją na stoliku. Zabawa polega na wykonaniu ilustracji ruchowej i graficznej różnych zawodów. Proponowane przykłady:

Zabawa w kierowcę - rodzic rozkłada w różnych miejscach sali klocki – przystanki autobusowe. Dziecko naśladuje kierowanie kierownicą i przemieszcza się od przystanku do przystanku. Opisuje, jaką drogę pokonało. W pierwszym polu na kartce z bloku pisze rozsypane litery „K”. Następnie rysuje linię łamaną, łącząc litery – pokazuje w ten sposób jazdę autobusu po mieście między przystankami.

Zabawa w pilota - dziecko z rozpostartymi rękami porusza się po sali jak samolot, po czym kołuje nad lotniskiem i ląduje – wykonuje przysiad. W kolejnym polu na kartce pisze kilka liter „P”. Wokół każdej litery rysuje koło – ilustrujące kołowanie nad lotniskiem.

Zabawa w strażaka (dla rodzeństwa) - dzieci tworzą wąż strażacki, chwytając się za ręce. Zawijają go do środka (jak ślimak), a następnie rozwijają. W kolejnym polu piszą na środku literę „S”. Począwszy od dolnego końca litery, rysują wokół niej linię spiralną ilustrując zwijanie węża.

Zabawa w listonosza (dla rodzeństwa) - dziecko chodzi od domu do domu (od dziecka do dziecka) – to listonosz roznosi listy. Piszą w odpowiednim polu na kartce w dwu rzędach litery „L”. Łączą litery linią zygzakowatą, ilustrując poruszanie się listonosza pomiędzy domami.

Zabawa w narciarza - rodzic na dywanie rozkłada klocki w rzędzie w odległości dużego kroku. Dziecko staje w rzędzie i kolejno slalomem porusza się między klockami, naśladując jazdę na nartach. Na kartce dziecko pisze litery „N” w układzie pionowym. Rysuje linię falistą między literami, ilustrując, jak narciarz jedzie slalomem.

Dodatkowe propozycje:

„Jestem ratownikiem” – zabawa dla rodzeństwa, w której dziecko naśladuje ratowanie człowieka, stosując zasady pierwszej pomocy. O zasadach udzielania pierwszej pomocy opowiada dziecku rodzic.

05.05.20 r. (wtorek) Temat dnia: Kto szyje ubrania?

,,Mierzy w szerz, mierzy wzdłuż i sukienkę szyje już’’ – zabawy z centymetrem krawieckim.                                                                                                                             
Rodzic pokazuje dziecku centymetr krawiecki. Dziecko wypowiada się, do czego służy, jak wygląda, jak odczytać na nim długość. Rodzic mierzy dziecko tak jak krawcowa i mówi np. Tomek ma w pasie 40 cm, Zosia ma w biodrach 50 cm. Potem dzieci bawią się  i mierzą za pomocą centymetra długość wybranego elementu w mieszkaniu i zapisuje pomiar. Następnie przedstawia wyniki np. stolik ma długość 90 cm (rodzic pomaga w odczytaniu większych liczb).

,,W pracowni krawieckiej’’ – co robi krawcowa, ćwiczenia słownikowe oparte na prawidłowym stosowaniu czasowników,karta pracy. Rodzic wypowiada głoskami wyrazy, a zadaniem dzieci jest odnaleźć wśród rozłożonych przedmiotów te, których nazwę wypowiada: n-o-ż-y-cz-k-i, c-e-n-t-y-m-e-t-r, ż-e-l-a-z-k-o, i-g-ł-a. Dziecko po rozpoznaniu przedmiotu wymienia czynności, jakie można wykonać korzystając z tego przedmiotu, np. nożyczkami wycinać, centymetrem mierzyć, żelazkiem prasować. Dziecko na podstawie zgromadzonych przedmiotów wnioskuje, kto pracuje takimi narzędziami. W rozmowie wypowiada się na temat roli krawcowej.

,,Jak powstają ubrania’’ – poznanie etapów powstawania ubrania w oparciu o pracownię krawiecką. Na przykładzie sukienki, rodzic z dzieckiem ustala kolejne czynności, jakie powinna wykonać krawcowa, aby uszyć ubranie.  Krawcowa wybiera jaki krój będzie miała sukienka i z jakiej tkaniny będzie uszyta. Dziecko ogląda katalogi strojów np. z gazet przeznaczonych do domowego szycia. Krawcowa rysuje wykrój na tkaninie i obrysowuje kredą krawiecką, aby potem wyciąć po śladzie. Następnie fastryguje wycięte części sukienki i szyje na maszynie. Potem odbywa się przymiarka. Gotową i uszytą sukienkę krawcowa prasuje. W celu wyrobienia umiejętności posługiwania się igłą z nitką, zachęcam dzieci do przyszywania guzików (z pomocą rodzica) na tkaninie z zachowaniem zasad bezpieczeństwa.

Praca z kartą 4 s. 28-29.

Na karcie pracy dziecko rysuje po śladzie nitki właściwymi kolorami, przykleja sylaby i je czyta. Następnie kończy rysowanie szlaczków, pisze po śladzie samodzielnie litery. Wymyśla nazwy czynności, które rozpoczynają się daną literą.

Zestaw ćwiczeń gimnastycznych – ćwiczenia ogólnorozwojowe (z udziałem rodzica, rodzeństwa).

Znajdź sobie parę – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci poruszają się  w rytmie i tempie określonym przez rodzica: biegają, maszerują, podskakują. Na hasło,, Znajdź sobie parę’’ – dobierają się parami i ustawiają przed nauczycielem. Na hasło ,,Do widzenia’’ dzieci odsuwają się od osoby ze swojej pary i siadają naprzeciwko niej po przeciwległej stronie sali, w siadzie skrzyżnym ze ,,skrzydełkami’’.

Nożyce pionowe w siadzie prostym – ćwiczenie mięśni brzucha. Dzieci siedzą w siadzie prostym z rękoma opartymi z tyłu o podłogę ,unoszą wyprostowane nogi i wykonują nożyce pionowe.

Nożyce pionowe w leżeniu przodem – ćwiczenie mięśni pośladkowych.   Dzieci w leżeniu przodem z rękoma ułożonymi pod brodą unoszą wyprostowane nogi nad podłogą i wykonują nożyce pionowe.

Przekładanie piłeczki pod kolanem – ćwiczenie dużych grup mięśniowych. Dzieci stojąc, unoszą na zmianę raz prawą, raz lewą ugiętą w kolanie nogę i przekładają piłeczkę pod kolanem, nie pochylając tułowia.

Podskoki – ćwiczenie skoczności. Dzieci wykonują podskoki obunóż w rytmie dowolnym.

Wystukiwanie rytmu w leżeniu przodem – ćwiczenie mięśni grzbietu. Dzieci w leżeniu przodem. Nauczyciel wystukuje dowolny rytm, a następnie dzieci, odrywając klatkę piersiową od podłogi, uderzają dłońmi o podłogę, odtwarzając rytm. 

Przekładanie piłeczki pod uniesionymi biodrami – ćwiczenie mięśni brzucha, mięśni pośladkowych. Dzieci w leżeniu tyłem z nogami ugiętymi w kolanach i stopami opartymi o podłogę unoszą biodra przekładając piłeczkę z ręki do ręki. Na ,,raz’’ dzieci unoszą biodra, na ,,dwa’’ – przekładają piłeczkę do drugiej ręki, na ,,trzy’’ – opuszczają biodra.

Zataczanie kółek nogami w klęku podpartym – ćwiczenie dużych grup mięśniowych. Dzieci w klęku podpartym z rękoma ugiętymi w łokciach opartymi o podłogę unoszą wyprostowaną nogę i zataczają nią kółka.

Marsz z przysiadami – ćwiczenia oddechowe. Dzieci maszerują dookoła sali. Na klaśnięcie wykonują przysiad, dwa klaśnięcia są sygnałem, że dzieci wstają i kontynuują marsz.

„Jak projektant projektuje, tak modelka pokazuje” – projektowanie strojów.
Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat zawodu projektanta mody, wyjaśnia, na czym polega jego praca.

Projektant mody - zajmuje się tworzeniem odzieży (użytkowej lub artystycznej) oraz dodatków; ponadto, projektant dobiera materiały, z których mają być uszyte modele, dlatego ściśle współpracuje z producentami tkanin, uczestniczy w przygotowaniu szablonów odzieży, na podstawie których będzie uruchomiona produkcja. Dziecko bawi się w projektanta mody. Rodzic rozkłada na stoliku strony z gazet z ilustracjami ubrań, katalogi mody, wydruki ze sklepów wysyłkowych itp. oraz nożyczki i kartki z bloku rysunkowego. Zadaniem dziecka jest wybrać i wyciąć z ilustracji elementy strojów i zaprojektować własną kreację damską lub męską, a następnie przykleić swój projekt na kartce z bloku. Brakujące elementy,np. dłonie postaci czy głowę, można dorysować lub również wyciąć z gotowych ilustracji. Rodzic mówi dziecku o tym, co się dzieje, gdy zaprojektowane ubrania są już uszyte i gotowe – trzeba je zaprezentować. Rozmawiają o pokazach mody i zawodzie modelki, modela.

Model (mężczyzna), modelka (kobieta) − osoba zawodowo zajmująca się pozowaniem artyście (fotografowi, malarzowi, rzeźbiarzowi) lub demonstrowaniem strojów podczas pokazów mody.

„Na wybiegu” – dziecko trzymając swój projekt przed sobą porusza się tak, jakby właśnie miało na sobie zaprojektowany strój. Pokazowi mody towarzyszy odpowiednio dobrana muzyka. Gdy muzyka cichnie „model”, „modelka” zastyga w bezruchu.

„Zawód aktor – lalkarz” – zapoznanie z literami„ć”, „Ć”.

Dziecko rozwiązuje rebus: litery „ak” + rys. toru kolejowego (aktor).

Rodzic rozmawia z dzieckiem o zawodzie aktora i dziedzinach sztuki, w których możemy go zobaczyć.

Aktor - zadaniem aktora jest wcielenie się w postać wykreowaną w scenariuszu i odegranie jej w sposób wiarygodny, przekonujący i ciekawy dla widza. Aktorzy mogą występować w filmach, teatrze, reklamach.Aktor ma za zadanie wczuć się w odgrywaną rolę tak, aby widzowie utożsamiali go z odgrywaną postacią.

Opowiada również o pracy aktorów teatralnych niewidocznych dla publiczności – lalkarzy, prezentuje lalki lub ich zdjęcia. Przykładowe informacje:

Praca lalkarza polega na animowaniu lalką teatralną. Aktor jest często ukryty, np. za parawanem, a czasem występuje razem z lalką na scenie.Główne rodzaje lalek teatralnych to pacynka,kukiełka, jawajka, marionetka, lalka cieniowa.

Zdjęcia lalek teatralnych i ich krótką charakterystykę znajdziecie tutaj: 

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/01/LALKI-TEATRALNE-jawajka.pdf

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/01/LALKI-TEATRALNE-kukie%C5%82ka.pdf

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/01/LALKI-TEATRALNE-marionetka.pdf

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/01/LALKI-TEATRALNE-pacynka.pdf

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/01/LALKI-TEATRALNE-sylwety-do-teatru-cieni.pdf

Zapoznanie z małą i wielką literą „ć”, „Ć” na podstawie wyrazu „ćma”.

Rodzic czyta dziecku zagadkę.

Wieczorem tam leci, gdzie światła błysk złoty.

Do motyla podobna, bo to nocny motyl. (ćma)

Dziecko dokonuje analizy i syntezy słuchowej słowa „ćma” (podział na sylaby i głoski).

Rodzic pyta jaką głoskę słychać na początku słowa ćma? (ć)

Następnie dziecko ogląda wielką i małą literę „ć”, rodzic zadaje pytania:

Do których liter są podobne te litery? (do litery „c”)

Czym się od nich różnią?

Plansze prezentujące litery „Ć”, „ć”, „C”, „c” pokazujące prawidłowy kierunek pisania liter.

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-c/plansza-edukacyjna-litera-c-z-kierunkiem-pisania/

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-c1/plansza-edukacyjna-litera-c-z-kierunkiem-pisania-2/

Dziecko podaje przykłady słów z głoską „ć” w nagłosie, śródgłosie i wygłosie, czyli na początku, w środku i na końcu wyrazu. Przykładowe wyrazy: „ćma”, „ćwikła”,„zaćma”, „zaćmienie”, „kość”, „pić”, „gość”,„płakać”, „gonić”, „liść”.

Rodzic czyta dziecku wiersz M. Jankowiaka „Ćma”.

Wiersz „Ćma” Michał Jankowiak

Do małego domku w nocy

Ćma wleciała niczym z procy,

Za firaną się trzepocze,

Drży na szybie i łopocze,

Lgnie do światła w nim się snuje,

Tańczy, pląsa i wiruje.

Nagle wpada w pajęczynę,

Pająk snuje się po linie,

Idzie, zbliża się szkaradnie,

Ona miota się bezradnie,

Furczy i dygocze cała,

Aż warkocze poplątała.

W końcu w siebie uwierzyła,

Zamieszania narobiła,

Sieć pajęczą potargała,

Pająkowi pomachała,

Potem oknem dała dyla,

Swą odwagą go przyćmiła.

Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące utworu:

O kim była mowa w wierszu?

Co przytrafiło się ćmie?

Rodzic wyjaśnia dziecku, że ćma nazywana jest również motylem nocnym, ponieważ prowadzi nocny tryb życia.

Karta pracy KP 4 str. 85. Na karcie pracy dziecko czyta wyrazy i łączy jeze zdjęciami. Układa historyjkę o ćmie, koloruje rysunek i dorysowuje elementy, które pojawiły sięw jego historyjce.

Karta pracy – pisz literę „Ć”, „ć” po śladzie. Pamiętaj o zachowaniu prawidłowego kierunku pisania.

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/3/c-kreska-nauka-literek.pdf

04.05.20 r. (poniedziałek) Temat: Kto buduje dom?

"Bajkowa fryzura" – zabawa twórcza.
Dziecko wypowiada się na temat własnych doświadczeń związanych z wizytą u fryzjera. Mówi, kim jest fryzjer, na czym polega jego praca. Wymienia przedmioty, których używa fryzjer w swojej pracy. Dziecko wykonuje "bajkową fryzurę" za pomocą grzebienia wg własnego pomysłu. Najpierw rysuje kontur twarzy z profilu, następnie składa kawałek ręcznika na pół i do środka wkłada grzebień tak, aby ząbki dotykały zgięcia ręcznika. Zgięcie delikatnie macza w farbie tak, aby zamoczyć tylko wąski brzeg. Prowadząc grzebień, rysuje włosy począwszy od narysowanego konturu twarzy (pasma mogą być dowolnej długo­ści, może prowadzić grzebień tak, aby narysować włosy falujące, proste spadające w dół, skręcające się w loki itp.). Ważne, aby cały czas podczas malowa­nia cały brzeg grzebienia z ząbkami dotykał kartki.

Pomoce dydaktyczne: arkusze papieru, mazaki, grzebień, farby płynne lub rozwodnione, ręcznik jednorazowy.

Kim będę? – zestaw ćwiczeń porannych. Rodzic czyta, dzieci wykonują odpowiednie ruchy.

„Malarz” – zabawa z elementami ćwiczeń rozmachowych.

Ja jestem malarzem, obrazy maluję,

Gdy będą gotowe tobie podaruję.

Wszyscy też pracujmy chętnie i wesoło!

Praca jest potrzebna dla nas wszystkich w koło.

(ruchy rozmachowe całą ręką w powietrzu – malowania pędzlem)

„Fryzjer” – zabawa z elementami ćwiczeń manualnych.

Ja jestem fryzjerem, włosy myję, czeszę.

Jak fryzura piękna to się bardzo cieszę.

Wszyscy też pracujmy chętnie i wesoło!

Praca jest potrzebna dla nas wszystkich w koło.

(naśladowanie czesania grzebieniem, obcinania nożyczkami)

„Lotnik” – zabawa z elementami biegu.

Ja jestem lotnikiem, latam nad chmurami.

Blisko i daleko pomiędzy miastami.

Wszyscy też pracujmy chętnie i wesoło!

Praca jest potrzebna dla nas wszystkich w koło.

(poruszanie się w różnych kierunkach z rozłożonymi rękami)

„Kucharz” – zabawa z elementami wymachu rąk.

Ja jestem kucharzem i smacznie gotuję.

Ulubiony obiad chętnie przygotuję.

Wszyscy też pracujmy chętnie i wesoło!

Praca jest potrzebna dla nas wszystkich w koło.

(naśladowanie mieszania chochlą w garnku raz lewą, raz prawą ręką)

„Kierowca” – zabawa bieżna z elementami skrętu tułowia.

Ja jestem kierowcą i ludzi przewożę.

Do pracy, do domu szybko ich dowożę.

Wszyscy też pracujmy chętnie i wesoło!

Praca jest potrzebna dla nas wszystkich w koło.

(poruszanie się w różnych kierunkach, naśladowanie rękami kręcenia kierownicą)

„Murarz” – zabawa z elementami wymachów rąk.

Ja jestem murarzem i domy buduję.

Wysokie i niskie pięknie wykonuję.

Wszyscy też pracujmy chętnie i wesoło!

Praca jest potrzebna dla nas wszystkich w koło.

(przeplatanie rąk jedna nad drugą naśladująca układnie cegieł)

"Wszyscy dla wszystkich" – dziecko poznaje specy­fikę różnych zawodów. Rodzic czyta wiersz dziecku "Wszyscy dla wszystkich" Juliana Tuwima, następnie rozmawia z dzieckiem na temat jego treści.

"Wszyscy dla wszystkich" J. Tuwim

Murarz domy buduje,
Krawiec szyje ubrania,
Ale gdzieżby co uszył,
Gdyby nie miał mieszkania?

A i murarz by przecie
Na robotę nie ruszył,
Gdyby krawiec mu spodni
I fartucha nie uszył.

Piekarz musi mieć buty,
Więc do szewca iść trzeba,
No, a gdyby nie piekarz,
Toby szewc nie miał chleba.

Tak dla wspólnej korzyści
I dla dobra wspólnego
Wszyscy muszą pracować,
Mój maleńki kolego.

Dziecko odpowiada na pytania:

O kim był wiersz?

O czym był wiersz?

 Następnie formułuje wnioski wynikające z puenty wiersza o równej ważności wszystkich zawodów.  Rodzic z dzieckiem prowadzi dyskusję wyjaśniającą pojęcie „zawód” rozumiane jako praca, jaką wykonują dorośli i za którą otrzymują wyna­grodzenie.

Rodzic rozkłada na stole odwrócone sylwety. Dziecko odkrywa wybrane sylwety i nazywa­ obrazki: dach, okno, komin, ściany, drzwi, schody itp. Na podstawie odkrytych sylwet wnioskuje, jaka całość z nich powstanie – dom. Składa je w całość. Ze słów napisanych na kartonikach (karteczkach): „dom”, „moda”, „dama”, „domek”, „mur”, „okno”, „komin” wybiera te, które pasują do ilustracji i układa obok niej.

"Jak powstaje dom?" – dziecko poznaje zawody, które są konieczne, aby powstał dom. Przy każdej zabawie rodzic wyjaśnia, na czym polega praca w danym zawodzie.

Architekt – projektuje budynki, dobiera formy zależnie od tego, jaką ma wizję. Jest to zawód na pograniczu nauk technicznych oraz sztuki artystycznej. Architekt na pewno musi mieć talent plastyczny, wyobraźnię przestrzenną, która pozwoli mu na stworzenie projektów, a także mieć zdolności matematyczne.

Murarz –  to wykwalifikowany robotnik zajmujący się wznoszeniem ścian z cegieł, kamieni, elementów betonowych, gipsowych, ceramicznych i innych materiałów budowlanych. Oprócz ścian może wykonywać także schody, filary czy stropy, układać na ścianach elewacje, wykuwać otwory.

Zabawa - dziecko wciela się w postać murarza. Jego zadaniem jest z klocków (cegieł) zbudować mur. Rodzic ustala z dzieckiem czas, np.3 minuty. Po upływie wyznaczonego czasu dziecko przelicza klocki (cegły), których użyło podczas budowy muru.

Hydraulik – zawód związany z montażem, instalacją i naprawą instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania.

Zabawa dla dzieci (rodzeństwa). Dzieci dobierają się w pary. Ich zadaniem jest współpracować przy składaniu rur. Składanie rur polega na tym, że jedno dziecko trzyma 2 rolki po papierze toaletowym lub ręcz­nikach papierowych tak, aby się stykały, a drugie dziecko skleja je taśmą. Dzieci układają ze swoich elementów rurociąg, który biegnie prosto, zakręca, ma odnogi do różnych pomieszczeń itp.

Elektryk – zajmuje się projektowaniem instalacji i sieci elektrycznych, montażem instalacji elektrycznych zgodnie z dokumentacją techniczną; instalowaniem i uruchamianiem maszyn               i urządzeń elektrycznych, wykonywaniem przeglądów technicznych, konserwacją oraz naprawą instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych.

Dekarz – rzemieślnik, zajmujący się pokrywaniem i naprawianiem dachów materiałami dekarskimi tj.: dachówkami, blachodachówkami.

Zabawa - rodzic daje dziecku kwadraty – dachówki (można wykorzystać kartoniki  z Wyprawki) i układa kontur dachu z włóczki. Dziecko układa na nim swój kwa­drat zachowując zasadę układania dachówek: każda następna dachówka zachodzi lekko na poprzednią.

Malarz budowlany – maluje farbą elementy i konstrukcje stalowe, elementy metalowe, ściany.

Zabawa - dziecko rolką po popierze toaletowym malu­je ścianę – turla rolkę po dywanie, stole lub innym dowolnie wybranym większym przedmiocie,  tak jakby malowało ścianę wałkiem.

Po zakończonej zabawie "Jak powstaje dom?" dziecko opowiada, jakie zawody poznało.

Wykonaj Karty pracy KP 4 str. 26–27.

Dziecko przygląda się zdjęciom dzieci przed­stawionym w „Kartach pracy”. Rodzic czyta dziecku, jak dzieci opowiadały o swoich rodzicach (Teksty do ćwiczeń str.96). Dziecko odgaduje, jakie zawody wykonują rodzice dzieci z ćwiczenia i obok zdjęć wkleja odpowiednie ilustracje rodziców wykonujących poszczególne zawody. Następnie dziecko przygląda się sytuacjom pokazanym na zdjęciach, analizuje ich treść i łączy zdjęcia z osobami, do których można się zwrócić o pomoc. Opowiada, na czym polega praca osób przedsta­wionych na zdjęciach.

"Kelner" – zabawa ruchowa.

Dziecko bierze do ręki talerzyk jednorazowy. Kładzie na nim małą piłeczkę. Zabawa polega na doniesieniu „potrawy na talerzyku” dla gościa. Dziecko - kelner układa talerzyk na otwartej dłoni, nad ramieniem i szybkim krokiem przechodzi do wyznaczonego wcześniej miejsca. Stara się, aby piłeczka nie spadła z talerzyka.

"Kim będę, kiedy dorosnę?" – zabawa plastyczna.

Rodzic pyta dziecko, kim chciałoby być w dorosłym życiu. Zadaniem dziecka jest narysować na kartce z bloku rysunkowego, kim chciałoby zostać w przyszłości. Dziecko rysuje, następnie wypowiada się na temat wybranego zawodu: jak się nazywa, jakie czynności wykonuje, dlaczego wybrało taki zawód itp.

Co robi kucharz? – zabawa muzyczno-rytmicz­na.

Rodzic (brat, siostra) pokazuje pantomimicznie czynności cha­rakterystyczne dla zawodu kucharza, np. wlewa wodę do garnka, kroi, miesza, próbuje itp. Zadaniem dziecka jest odgadnąć, o jaki zawód chodzi. Dziecko wypowiada się, gdzie możemy spotkać kucharza (np. w przedszkolnej kuchni, w restauracji, w hotelu).

"Zupa"- Rodzic czyta dziecku wiersz "Kolorowa zupa jarzynowa" E. Matejczyk. Zadaniem dziecka jest zapamiętanie, jakie warzywa były wymienione w wierszu. Dziecko z Wyprawki - karta "Warzywny teatrzyk" wybiera warzywa, które zapamiętało, dokonuje analizy głoskowej nazw warzyw, dzieli nazwy na sylaby. Nazywa warzywa, które w wierszu nie występowały a znajdują się w karcie "Warzywny teatrzyk" i również dokonuje analizy głoskowej tych wyrazów, dzieli je na sylaby.

Wiersz  "Kolorowa zupa jarzynowa" E. Matejczyk

W kuchni dzisiaj zamieszanie,

smacznej zupy gotowanie.

Brokuł, cebula, burak, papryka,

w dużym garnku szybko znika.

I między ziarenka fasoli,

ogórek zielony też się gramoli.

Jak się warzywa tam spotkają,

swoje smaki wymieszają.

Tak powstaje bardzo zdrowa,

pyszna zupa jarzynowa.

Karta pracy - samodzielnie lub z pomocą rodzica odszukaj i wykreśl nazwy warzyw.

http://nowowydane.pl/cen/1851-wykreslanka-dla-dzieci-warzywa

"Jestem architektem, projektuję swój wymarzony dom" – rysowanie domu.

Na arkuszu szarego papieru dziecko rysuje ulicę. Wycina swój dom i nakleja wzdłuż wybranej ulicy. Dorysowuje drzewa, przejścia dla pieszych itp.

Propozycje dodatkowe:

Rozwiąż rebusy - zawody.

http://nowowydane.pl/cen/1609-rebusy-dla-dzieci-do-druku-zawody-1

http://nowowydane.pl/cen/1610-rebusy-dla-dzieci-do-druku-zawody-2

 Tydzień kwiecień/maj

Krąg tematyczny:Nasze ulubione książki.

30.04.2020 r. (czwartek) Temat:Z wizytą w bibliotece.

Ćwiczenia gimnastyczne.

Podskoki obunóż - tempo: wolno, wolno, wolno; szybko, szybko, szybko; Ćwiczenie powtarzamy kilka razy.

Koci grzbiet - w klęku podparty wykonujemy na przemian „koci grzbiet”, następnie „plecy zapadnięte (wklęsłe)” - około 8 powtórzeń.

Zabawa w pchanie taczek -trzymamy za kostki nasze dziecko, a ono próbuje chodzić na rękach do przodu, do tyłu, zmieniać kierunek.

Marsz – marsz na czworaka w podporze przodem.

Sprint - szybki sprint w miejscu.

Ile książek jest na półce? – liczenie książek na półkach.

Rodzic rozkłada półki (paski papieru w czterech kolorach) z książkami. Liczba książek na każdej półce jest inna. Dziecko liczy książki na poszczególnych półkach, podaje wynik. Wybiera i przyporządkowuje odpowiednią liczbę. Następnie porównuje, na której półce jest najwięcej książek, na których – mniej lub tyle samo. Następnie zadaniem dziecka jest ułożenie tylu książek – dowolnych liczmanów (prostokątów, wykałaczek, guzików), ile wskazuje liczba. Można wykorzystać w zabawie liczby i figury znajdujące się w Wyprawce.

 Wykonaj ćwiczenia w „Kartach pracy”KP 4 str.24 – dziecko opowiada, jakie przedmioty są położone na poszczególnych półkach, podaje ich liczbę, sumuje, zapisuje wyniki oraz koloruje szuflady.

„Przygoda w bibliotece” – rodzic czyta dziecku fragment opowiadania Doroty Smoleń, następnie rozmawia z dzieckiem na temat treści utworu.

„Jaś Pierwszoklasista i połykacz liter”

Moim ulubionym miejscem w szkole jest biblioteka – nasza pani bibliotekarka jest super, przeczytała chyba wszystkie książki, bo wie, o czym jest każda lektura! Zawsze poleci mi coś ciekawego do czytania.Pewnego dnia po lekcjach poszedłem do biblioteki i zobaczyłem, że pani Jola jest bardzo zmartwiona. – Dziwne rzeczy się dzieją z książkami – powiedziała, gdy zapytałem, czemu jest smutna. – Jakby ktoś wymazywał z nich litery. Pokazała mi „Koszmarnego Karolka” z pustymi stronami – rzeczywiście, wszystkie litery zniknęły! – Ale jak to możliwe? – Nie mam pojęcia – westchnęła pani Jola. – Wczoraj znalazłam trzy egzemplarze z tyłu za regałami na podłodze, dziś rano leżały tam kolejne dwa. Dziwna sprawa. Dlaczego ktoś wymazuje litery z książek? I kiedy to robi? Zamyślony wróciłem do świetlicy. – Chłopaki, jest sprawa do wyjaśnienia. – Zagadka? – Tajemnica? – Trzeba przeprowadzić śledztwo. Szybko opowiedziałem im, czego się dowiedziałem w bibliotece. Chłopaki nie mogli uwierzyć. – Bujasz. – Po co ktoś miałby wymazywać litery z kartek książki? – Właśnie to musimy ustalić. Następnego dnia były wywiadówki, po południu w szkole było dużo ludzi i zamieszania. Nikt nie zauważył, gdy bliźniacy wzięli z dyżurki klucz do biblioteki. Drzwi zaskrzypiały cicho, gdy wchodziliśmy. W bibliotece było ciemno, nie chcieliśmy zapalać światła, żeby nie spłoszyć intruza. Schowaliśmy się za biurkiem pani bibliotekarki, skąd mieliśmy widok na drzwi. Przez dłuższą chwilę nic się nie działo. Potem Michał zaczął się kręcić. – Kiedy on przyjdzie? – Skąd mam wiedzieć? – A jak będzie silniejszy od nas? – Przecież nas jest czterech, damy mu radę. – No racja. Dalej nic się nie działo. Nagle coś chrapnęło tuż obok. Zerwaliśmy się przerażeni. Zaspany Piotrek ziewnął i wzruszył ramionami. – No co? Nie wyspałem się dzisiaj, a tu tak cicho, ciemno, ciepło… Siedzieliśmy tak jeszcze chwilę, a czas ciągnął się jak guma do żucia. Nagle usłyszeliśmy jakiś szelest dobiegający zza regałów, z samego końca biblioteki. Podkradliśmy się tam po cichu. Ktoś tam był, szeleścił i mlaskał w ciemności. – Mmmm… Mmmm… Mniam… Na trzy, cztery zapaliliśmy latarki. W kącie siedział bardzo wystraszony, mrużący oczy stwór – wyglądał jak owłosiona piłka, a w rozdziawionej z zaskoczenia paszczy widniały dwa rzędy ostrych białych zębów. Na jednym z nich wisiałoczarne kółko. W chudych łapkach dziwne stworzenie trzymało „Baśnie” Andersena otwarte na stronie, która do połowy była pusta. Też byłem zaskoczony, i chyba nie mniej wystraszony niż ten dziwny potwór, ale na szczęście nie byłem tu sam. – Kim jesteś? Co tu robisz? – zapytałem ostro, biorąc się pod boki. – Eee… – stwór nerwowo przełknął ślinę, nie spuszczając z nas wzroku. – Jestem Połykacz Liter. Niedawno się tu przeprowadziłem… – Tu? Do biblioteki? – No tak, to najlepsze miejsce na świecie. Pełno jedzenia… Tyle słodkich samogłosek, wytrawnych spółgłosek i jeszcze te pyszne chrupiące ogonki… – Połykaczowi Liter głośno się odbiło. – Ale to są książki! Jak zjesz wszystkie litery, to nie będziemy mieli czego czytać! – To nie możecie grać w gry na komputerze albo na komórkach? – zdziwił się Połykacz Liter, dłubiąc w zębach. – Po co wam książki? Popatrzyliśmy na siebie zdumieni. Co za pytanie! – Z książek można się dużo nauczyć – powiedział Paweł. – Czytanie jest bardzo przyjemne – dodał Łukasz. – Chcę zostać pisarzem, ale najpierw muszę dużo przeczytać, żeby wiedzieć, o czym pisali inni – dodał Piotrek. – W każdym razie nie zgadzamy się, żebyś zjadał litery z naszych książek, koniec i kropka! – podsumowałem stanowczo. Połykacz Liter popatrzył na nas zasmucony. – To co ja będę jadł? – Możemy przynosić ci kanapki – zaproponował Łukasz. Stworzenie przewróciło oczami. – Przecież powiedziałem, że jestem Połykaczem Liter, a nie kanapek! – A może… – zaczął Paweł. – Owoce, warzywa, nabiał, mięso… odpadają – przerwał mu Połykacz Liter, rozglądając się dokoła – tylko litery, żywię się literami. Przecież nie skażecie na śmierć głodową biednego małego Połykacza? – spojrzał na nas oczami jak kot ze „Shreka”. Westchnęliśmy ciężko. No pewnie, książki książkami, ale gość musi coś jeść. – Wiem! – krzyknął nagle Łukasz. – Jesz po prostu litery, tak? Nie muszą to być litery z książek. Byle były litery? – No taa, przecież mówiłem – odparł niewyraźnie Połykacz Liter, ruszając szczękami. Zabrałem mu Andersena, zanim zdążył zjeść następną stronę.– Słuchajcie – gorączkował się Łukasz. – Mam świetny pomysł! Będziemy mu przynosić stare gazety i gazetki reklamowe! – Doskonały plan! – pokiwali głowami chłopcy. – Pasuje Ci? – spytałem Połykacza Liter. – Pewnie, byle dużo i często. – Ale obiecujesz, że nie będziesz już zjadał liter z książek? – No jak umowa, to umowa! – nadął się Połykacz Liter. Od tej pory codziennie przynosimy mu starą prasę i reklamowe gazetki. Czyste kartki odnosimy do świetlicy i rysujemy na nich. Pani bibliotekarka odetchnęła z ulgą, bo litery przestały znikać z książek, choć nie powiedzieliśmy jej o Połykaczu Liter, tak na wszelki wypadek. Mogłaby się obawiać, że złamie umowę, bo nadal mieszka w szkole – przeprowadził się do magazynku przy sali gimnastycznej, na szczęście daleko od biblioteki. Kiedyś Michał przyniósł mu stare zeszyty i okazało się, że Połykacz Liter jeszcze nigdy nie próbował ręcznie pisanych liter. Bardzo mu przypadły do gustu, mówi, że czuje w nich głębię smaku – widać, że nigdy nie pił atramentu. Zatem bliźniacy często przynoszą mu swoje dzienniczki, a on wyjada z nich uwagi nauczycieli.

Rodzic zadaje pytania:

 Kto był bohaterem opowiadania?
Gdzie dzieje się akcja książki?
Jakie zdarzenia miały miejsce w bibliotece?
Kto postanawia pomóc pani Joli bibliotekarce i w jaki sposób?
Jak zakończyło się śledztwo dzieci?
Kto zjadał literki z książek?
W jaki sposób dzieci uratowały książki z biblioteki?
Co czuł Połykacz Liter, zjadając literki pisane przez ludzi?

„Posiłek dla Połykacza Liter” – dziecko zapisuje znane mu litery oraz wyrazy.

„Kolorowe książki” – zabawa dydaktyczna.

Dziecko porusza się po pomieszczeniu. Na sygnał rodzica podbiega do książek ułożonych na stole lub dywania i wykonuje polecenie rodzica typu: pokaż pierwszą książkę licząc od lewej strony, pokaż piątą książkę licząc od prawej strony, itp.

„Wypożyczamy książki” – zabawa tematyczna.

Dziecko samodzielnie układa treść zadania matematycznego, np.:

Miałem 9 książek, wypożyczyłem jeszcze 1. Ile teraz mam książek?

Ola w swojej biblioteczce ma 10 książek, ale 5 pożyczyła Basi. Ile ma teraz książek?

Mama uwielbia czytać. Ma 10 książek, 8 oddała do biblioteki. Ile jej zostało?

Dziecko liczy w pamięci lub za pomocą liczmanów, układa zapis wykorzystując „Kartoniki z cyframi” z Wyprawki;następnie z pomocą rodzica dziecko zapisuje działanie na kartce. Podaje odpowiedź na pytanie zawarte w zadaniu.

Wykonaj ćwiczenia w „Karcie pracy” KP 4 str. 25-dziecko dorysowuje książki na półce, żeby było tyle, ile wskazuje liczba (10), koloruje książki zgodnie z poleceniem. Następnie liczy, ile książek ma Emilka w swojej bibliotece, nakleja jeszcze dwie książki, które dostała dziewczynka, liczy je wszystkie i zapisuje obliczenie (8+2=10). W dalszej części rysuje na półce Patryka tyle książek, ile ma teraz, i zapisuje obliczenia 10–5=5.

„Rób to, co ja” - zabawa ruchowa, naśladowcza.

https://www.youtube.com/watch?v=IHGnX5ebq4k

Propozycja dla przedszkolaków lubiących tańczyć:

https://www.youtube.com/watch?v=YQNaA-U9Lcc

„Zakładka do książki” –  dziecko wykonuje zakładkę do książki wykorzystując dowolne materiały plastyczne (papier kolorowy, blok techniczny, klej, szablony o różnych kształtach, dziurkacze o różnorodnych wzorach, kredki, mazaki, włóczki, tasiemki). Przed przystąpieniem do pracy rodzic pokazuje kilka gotowych zakładek do książek z internetu. Dziecko ogląda zakładki; rodziczwraca dziecku uwagę na ich różnorodność, podkreśla ich użyteczność.

Tu znajduje się przykładowy szablon do wycięcia zakładki, wystarczy ozdobić i gotowe!

https://www.mywy.org.pl/zakladka-do-ksiazki-szablony-do-wydruku-diy/

„Pokaż liczbę 18” – prezentowanie liczby różnymi sposobami.

Dziecko pokazuje liczbę „18” na kilka sposobów, np.: 18 razy klaszcze, skacze, wykonuje przysiady, uderza ręką w dywan. Następnie rodzic prosi dzieci, aby pokazały liczbę „18” na liczydełku. Rodzic zaznacza, iż 18 to liczba składająca się z jednej dziesiątki i ośmiu jedności. Rodzic zwraca uwagę dziecku, że liczba 18 składa się z cyfr 1 i 8 i pokazuje dziecku kierunek pisania tych cyfr.

Tutaj znajdują się plansze wszystkich cyfr, które można wydrukować.

https://integracjasensorycznaintegra.files.wordpress.com/2015/10/cyfry1.pdf

Kolejne zadanie polega na dopełnianiu liczmanów (np. kredek, klocków, guziczków, patyczków do liczenia, itp.) do 18. Rodzic układa np. 8 kredek - dziecko liczy i dokłada 10 brakujących kredek. Dziecko próbuje zapisać na kartce działanie z wykorzystaniem kropek albo liczb i znaków "=", "+"; można użyć z Wyprawki kart „Kartoniki z liczbami”.

„Książeczki o figurach” – zabawa dydaktyczna.Rodzic rozkłada otwartą książkę, a dziecko na jej stronach układa figury według poleceń, np.: Po lewej stronie ułóż 10 kwadratów, a po prawej 8 kół. Po lewej 7 trójkątów, a z prawej 11 trójkątów. Dziecko manipuluje figurami, określa, po której stronie figur jest więcej, a po której mniej, dodaje wszystkie figury i określa, ile jest ichrazem. Następnie tworzy książeczkę z figurami: na kartkach – stronach książki, odzwierciedla liczbę elementów od 0 do 18.

Wykonaj Kartę pracy KP 4 str. 92 - dziecko liczy i koloruje koraliki, wkleja właściwy zapis. Rysuje po śladzie książkę i figury, według poleceń.

29.04. 2020 r . środa temat: ,,Czytamy nasze ulubione bajki’’.

,,Moja ulubiona książka’’ – swobodne rozmowy.

Zachęcam dzieci do opowiadania o swoich ulubionych książkach, podanie ich tytułów, imion głównych bohaterów, treści książki, najciekawszej przygody. Proponuję, aby chętne dziecko przeczytało łatwą książeczkę i omówiło treść utworu.

,,W królewskiej bibliotece’’ – zabawa dydaktyczna.

Rodzic opowiada,że w królewskiej bibliotece jest bardzo dużo książek o różnej tematyce. Zachęcam dzieci, aby wzięły 4 paski papieru oznaczone cyframi od 1 do 4 i na każdym pasku ułożyły z liter wyrazy według liczby sylab w tytule. Przykładowe wyrazy: wyprawa, zamek, korona, smok, bajka, zbroja, worek, dom, kot, sowa, zebra, warcaby, telewizor, Calineczka.                                                Następnie nauczyciel zaprasza dzieci do wykonania ćwiczeń w karcie pracy.  Dzieci rysują zamek księżniczki po śladzie. Wklejają księżniczkę i rycerza. Czytają wyrazy. Próbują wykorzystać wszystkie wyrazy podczas opowiadania historii o księżniczce i rycerzu. Słuchają wierszyka, zapamiętują go i powtarzają podczas rysowania każdej łódki i krasnoludka.

Praca z kartą 4 s.22 – z pomocą rodzica  

,,Rozmawiamy o postaciach bajkowych’’ – ćwiczenia w prowadzeniu dialogów.

Zachęcam dziecko do wspólnej zabawy z rodzicem. Dzieci biorą kukiełki z teatrzyku ,,Wyprawka’’ lub inne pluszowe postacie. Zadaniem dziecka jest prowadzenie rozmowy z rodzicem o swoich bohaterach.

Przykładowy dialog:

- Cześć! Co czytasz?                                                                                                                                                                       
- Bajkę o królu Kraku, który zbudował Kraków.                                                                             
- A ty?                                                                                                                                                  
- Bajkę o królewnie Lence, która miała wielkie zmartwienie.                                                   
-  Dlaczego?                                                                                                                                          
- Bo nie wiedziała, czy cieszyć się, że będzie miała braciszka, czy nie.                                        
- Jak zakończyła się historia?                                                                                                          
- Wesoło. Uwierzyła, że młodsze rodzeństwo wcale nie jest takie złe i można z nim robić wiele ciekawych  rzeczy.
- Też muszę ją przeczytać.

Dzieci czytają w kartach pracy, wklejają właściwą postać, rozwiązują mini quiz do tekstu:                                                                                                                                            
- O czym jest opowiadanie? (o żebraku)                                                                                                                                               
- Kto czyta opowiadanie? (Staś)                                                                                                                                     
- Na której stronie jest Staś? (2 stronie) 

Praca z kartą 4 s. 23

,,Przeciwieństwa’’- zabawa słowna

Nauczyciel (rodzic) rzuca do dziecka piłkę i wypowiada słowa: np. smutna bajka, ciężka korona itp. Dziecko po złapaniu piłki wypowiada słowa o przeciwnym znaczeniu np. wesoła bajka, lekka korona itd. i odrzuca piłkę do nauczyciela (rodzica).

,,Sylabowe zdania’’ – ćwiczenia dykcyjne  na podstawie tekstów o treści baśniowej.                                                                                                                                                       
Dzieci dokładnie powtarzają tekst z podziałem na sylaby.

Ma-lut-ki czło-wie-czek z cie-ka-wych ba-je-czek.                                                                                                   
 Król Ka-rol ku- pił kró-lo-wej Ka-ro-li-nie ko-ra-le ko-lo-ru ko-ra-lo-we-go.                      
Trzy sios-trzycz-ki się zgu-bi-ły i i-mio-na po-my-li-ły.

Dziś zamiast tradycyjnego zestawu ćwiczeń gimnastycznych proponuję trening dla mamy z dzieckiem. To 15 minut ćwiczeń i wspólnej zabawy, które zadbają o Wasze kręgosłupy, usprawnią Was i wzmocnią.

https://www.youtube.com/watch?v=hBFLp08y33Y

„Książka” – zabawa twórcza.

Dziecko siedzi na dywanie, jego zadaniem jest naśladowanie ruchów książki. Rodzic bierze książkę do rąk i wykonuje nią określone ruchy np. obraca książkę w różnych kierunkach, przewraca strony, wznosi ją go góry, na dół, robi z niej daszek. Dziecko wstaje i naśladuje ruchem całego ciała ruchy książki, np. obracanie książki – dziecko obraca się wokół własnej osi lub turla się na podłodze, odwracanie kartek – rozkładanie i składanie rąk lub wymachy, ruszanie książką do góry na dół – podskok i zeskok na ugięte kolana, daszek – marsz z rękoma nad głową.

„Rymowanie i czytanie” – zabawy z rymami.

Rodzic czyta dziecku dowolną rymowaną bajkę, krótko omawia z dzieckiem jej treść i zaprasza do rymowania. Następnie dziecko dobiera w pary obrazki z Wyprawki„Karty obrazkowe do zabawy w rymy”i podaje dodatkowy wyraz do rymu.

Propozycja dodatkowa:

 Wersja 1. „Moja książeczka” – rysowanie swojej książeczki, wymyślonych opowiadań.

Wersja 2.„Moja książeczka” - wykonywanie składanej książeczki harmonijkowej a w niej ilustrowanie treści poznanych utworów literackich.

28. 04. 2020 r. ( wtorek) Temat: Opowiadamy nasze ulubione bajki.

,,Moje ulubione książki o zwierzętach’’

Swobodne rozmowy z dziećmi o książkach, których tematyka dotyczy zwierząt. Nauczyciel (rodzic) rozmawia z dziećmi o ulubionych książkach, szczególnie o zwierzętach. Dziecko ogląda książkę, nazywa zwierzęta na obrazkach i omawia ich wygląd. Następnie układa z liter (Wyprawka) wyrazy zaczynające się pierwszą głoską. Np. f- foka, l-lis, k-koń, t- tygrys, z-zebra, m- małpa, p- papuga, a- antylopa itp. Chętne dzieci układają z tymi wyrazami zdania z użyciem przymiotników, np. Lis jest rudy i sprytny.

,,Koniki i podkowy’’ – zabawa dydaktyczna, karta pracy.

Pomoce: Litery (Wyprawka), kredki.  Dzieci z podanych sylab układają wyrazy i prawidłowo je odczytują. Sylaby mogą się znajdować na początku, w środku, lub na końcu wyrazów. Przykłady sylab: ca, cu, co, da, de di ,do, du, dy ,ta, ko, ka, bo, be ,to, ta, itp. Następnie dzieci w kartach pracy nazywają obrazki, wskazują głoskę na początku każdej nazwy, łączą obrazki z właściwymi literami, czytają sylaby raz szybko, raz wolno- tak jak biega konik.  Praca z kartą 4 s. 20   

,,Słowniczek obrazkowy’’ – tworzenie książeczki, karta pracy.       

 Dzieci biorą trzy kartki i na każdej piszą po jednej literze: g, k ,d.(literami pisanymi).Następnie czytają podane wyrazy i rysują kredkami obrazki na kartonach, odpowiadające pierwszej literze. Przykłady: dudek, delfin ,dom, drabina, dym, kura, kaczka, kogut, koń, kos, kaktus, goryl, góry, gra gumka, gazeta. W kartach pracy dzieci nazywają obrazki i łączą z literą, która odpowiada ich nagłosowi, piszą litery po śladzie. Praca z kartą 4 s.21

,,Zabawa Koniki” – ćwiczenia usprawniające motorykę narządów mowy, ćwiczenia ortofoniczne.

Do ćwiczeń dzieci biorą lusterka, aby kontrolowały prawidłowość wykonywania ćwiczeń.                                                                                                                                                                       Dzieci wykonują ćwiczenia:                                                                                                                                        
- parskanie- wprawianie ust w drganie                                                                                                   
- gwizdanie parę razy na jednym tonie                                                                                                   
- kląskanie językiem                                                                                                                                                                      
- ściąganie warg do ,,u’’ i cmokanie                                                                                                 
- wydawanie komend kierowanych do koników: ,,wio’’-do ruszania, ,,prr’’- do zatrzymania.                                                                                                                                   
- powtarzanie dźwięków związanych z poruszaniem się konia: pa-ta-taj, człap, człap.                                                                                                                                                                                  - stukot kopyt o bruk: stuk-puk, stuk-puk.  – naśladowanie rżenia: ihaa,ihaa.                                        

Ćwiczenia gimnastyczne.

Skłony boczne w siadzie skrzyżnym – ćwiczenia tułowia. Dziecko w siadzie skrzyżnym z ramionami wyciągniętymi na boki. Pamiętając o zachowaniu postawy skorygowanej, wykonuje rytmiczne skłony tułowia raz w prawą, raz w lewą stronę.

Rysowanie kółek palcami stóp w siadzie ugiętym – ćwiczenie mięśni grzbietu i stóp. Dziecko w siadzie ugiętym „rysuje” na podłodze kółeczka – na zmianę kilka razy palcami prawej i lewej stopy. Stara się, aby ćwiczące stopy były w maksymalnym wspięciu.

Podskoki obunóż w miejscu – ćwiczenie skoczności. Dziecko, stojąc w miejscu, wykonuje podskoki obunóż wokół swojej osi. Zwraca uwagę, aby skoki były sprężyste i ciche.

Głębokie oddechy w leżeniu tyłem – ćwiczenie oddechowe. Dziecko w leżeniu tyłem z ugiętymi w kolanach nogami i rękoma wyprostowanymi wzdłuż tułowia. Wykonując głęboki wdech nosem, unosi ręce i przenosi je za głowę. Wydychając powietrze ustami, kładzie ręce ponownie wzdłuż tułowia.

„Woźnica i konik” – zabawa ruchowa.Dzieci (rodzeństwo) dobierają się w pary. Jedno jest woźnicą, drugie – konikiem. Konik stoi z przodu, woźnica z tyłu – dzieci trzymają się za ręce. Na sygnał rodzica: Wio, koniku! zaprzęg rusza i maszeruje lub biegnie truchtem. Zatrzymuje się na komendę: Prr. Po kilku powtórzeniach dzieci zamieniają się rolami.

„Literowy chodniczek”– zabawa dydaktyczna. Rodzic rysuje na kartce chodniczek. W okienkach umieszcza litery. Przykładowy chodniczek z literami:

o

k

n

ż

t

d

l

s

m

i

a

b

e

ź

r

y

 

Liczba liter w chodniczku może być większa lub mniejsza. Obok rodzic rozkłada obrazki: mak, dom, kot, mama, tata, dama, mina, lalka, źrebak, baran, oko, okno, smok, żaba, bal, most, byk, ryba itp. (można położyć dowolne, drobne przedmioty). Dziecko losuje obrazek, a następnie pokazujena chodniczku litery odpowiadające głoskom, które tworzą jego nazwę. Można wykorzystać dowolne obrazki z Wyprawki.

„Aukcja obrazów” – zabawa dydaktyczna. Rodzic wykorzystuje do zabawy obrazek przedstawiający postać z bajki może to być, np. Czerwony Kapturek, Kot w butach, krasnal, Baba Jaga, królewicz, Syrena, Brzydkie kaczątko, czarnoksiężnik. Obrazek jest przykryty kartonikami z liczbami od 1 do 10. Zadaniem dziecka jest rozpoznanie postaci przy najmniejszej liczbie odsłoniętych kartoników. Na polecenie rodzica dziecko zdejmuje ze swojego obrazka kartonik z numerem 1. Jeżeli po odsłoniętym fragmencie rozpozna postać na swoim obrazie, kupił obraz najtaniej – za 1 kartonik. Numery kartoników rodzic podaje w kolejności losowej. Zadaniem dziecka jest kupić obraz za najmniejszą liczbę kartoników. Zabawę można powtórzyć po wymianie obrazka.

„Źrebak” – zapoznanie z wielką i małą literą „ź”, karta pracy. Rodzic czyta dziecku wiersz „Źrebak”, następnie rozmawia na temat jego treści.

Źrebak szybko biega,
źrebak szybko skacze,
źrebak jest wesoły
i nigdy nie płacze.

Hej dzieciaki, hej dzieciaki,
 pohasajcie jak źrebaki.
Lepiej biegać, lepiej skakać
niźli w kącie siedzieć, płakać.

Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące treści utworu:

Co to jest źrebak?

 Co robi źrebak?

Czy dzieci lubią wykonywać takie czynności jak źrebaki?

Następnie dziecko dokonuje analizy i syntezy słuchowej wyrazu „źrebak” – dzieli nazwę na sylaby, dokonuje analizy i syntezy głoskowej. Rodzic wskazuje, iż głoska „ź” jest spółgłoską. Następnie pokazuje wielką i małą literę „ź” – drukowaną i pisaną, omawia z dzieckiem ich wygląd, pyta, jaką inną literę przypomina („z”, „ż”), czym się od nich różni. Rodzic zwraca uwagę dziecku na prawidłowy kierunek pisania liter.

Plansze z literami „z”, „ź”, „ż” do druku:

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-z/plansza-edukacyjna-litera-z-z-kierunkiem-pisania/ 

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-z2/plansza-edukacyjna-litera-z-z-kierunkiem-pisania-2/ 

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-z1/plansza-edukacyjna-litera-z-z-kierunkiem-pisania-3/ 

Rodzic rozkłada na dywanie litery „z”, „ż”, „ź” oraz obrazki, których nazwy rozpoczynają się odpowiadającymi im głoskami (proszę wykorzystać obrazki z Wyprawki). Zadaniem dzieci jest przyporządkowanie każdego obrazka do właściwej litery. Przykładowe obrazki: litera „z”: zebra, znak, zegar, zając, zamek, ząb litera „ż”: żaba, żyrafa, żółw, żarówka, żelazko, żołnierz, żaglówka litera „ź”: źrebak, źródełko, źdźbło. 

W „Kartach pracy”KP 4 str. 84 dziecko łączy każde zdjęcie z właściwym podpisem, czyta napisy i otacza pętlą literę „ź”, wymyśla historyjkę i koloruje źrebaka oraz dorysowuje elementy, które wystąpiły w jego opowiadaniu.

Dodatkowe propozycje: 

Karta pracy - pisz literę „Ź”, „ź” po śladzie w liniaturze.

https://eduzabawy.com/nauka-pisania/alfabet/litera-z2/pisanie-po-sladzie/

Czytanie i oglądanie książek przyrodniczych o koniach.

27.04.20 r. (poniedziałek) Temat: Idziemy na baśniowy bal.

W kąciku książki – Rodzic pokazuje książki z domowej biblioteczki. Dziecko porównuje ich wygląd, wskazuje, iż niektóre z nich są zniszczone (podarte kartki, poplamione, popisane strony, pozawijane rogi, naderwane brzegi), inne zaś są zadbane. Dziecko mówi, co myśli o osobach korzystających z książek właściwie nieodpowiednio. Zastanawia się, co należy zrobić, aby ograniczyć ich niszczenie. Przypomina zasady korzystania z książek:

 – przed oglądaniem książki myjemy ręce,

 – nie zaginamy rogów w książkach,

 – podczas czytania nie jemy posiłków,

– do zaznaczania strony, na której kończymy czytanie, używamy zakładki,

 – książkę wypożyczoną z biblioteki oddajemy w ustalonym czasie.

„Zabawy z bohaterami bajek” – zestaw ćwiczeń porannych.

”Marsz” – zabawa ruchowa. Dziecko maszeruje po pomieszczeniu przy muzyce.

„Pracowity Kopciuszek” – zabawa naśladowcza. Dziecko biega po pomieszczeniu, na sygnał rodzica - klaśnięcie w dłonie- naśladuje czynności wykonywane przez Kopciuszka, np. zamiatanie i szorowanie podłogi, zmywanie naczyń, pranie, prasowanie, szycie.

„Wilk i Czerwony Kapturek” – zabawa orientacyjno-porządkowa z elementami czworakowania. Dziecko wciela się w Czerwonego Kapturka. Gdy gra wesoła muzyka, Czerwony Kapturek spaceruje po lesie – dziecko wykonuje wesołe podskoki naśladuje zbieranie kwiatów, grzybów, podziwia śpiew ptaków. Gdy dziecko usłyszy smutną muzykę – Czerwony Kapturek zastyga w bezruchu.

„Guliwer w krainie krasnoludków i wielkoludów” – zabawa bieżna. Na jedno klaśnięcie w dłonie  – dziecko chodzi w wysokim wspięciu na palcach – jest wielkoludem. Gdy rodzic klaśnie w dłonie dwa razy, zmienia się w krasnoludka – biega cichutko na palcach.

„Marsz z rymowanką” – zabawa z jednoczesnym wypowiadaniem słów rymowanki. Dziecko maszeruje, recytując: Czyta duży, słucha mały, bo świat bajek jest wspaniały.

„Baśniowy bal” – dziecko rozwiązuje zagadki o postaciach bajkowych, wskazuje tytuły bajek, z jakich pochodzą.

Zwierzę słynne po wsze czasy

Z tego, że nosi obcasy. (Kot w butach)

Żona elfa, wcześniej kreta,

Kieszonkowa to kobieta,

Nie większa od naparsteczka.

A jej imię… (Calineczka)

Domek w głodnych buziach znika,

Bo to chatka jest z piernika

Jej mieszkanka tym się chlubi,

Że ogromnie dzieci lubi. (Baba-Jaga)

Nie ma schodów, ni drabiny,

Tylko warkocz zamiast liny

I pod wieżą wąska ścieżka.

Kto na szczycie wieży mieszka? (Roszpunka)

Mama kaczka aż się zlękła

Bo skorupka nagle pękła

I pokraka wyszła z jajka.

Czy już wiesz, jaka to bajka? (Brzydkie kaczątko)

Przez las ciemny wiedzie ścieżka,

babcia na jej końcu mieszka.

W lesie czeka zwierzę złe.

Kim ja jestem? Ktoś już wie? (Czerwony Kapturek)

Ta bezsenność jest paskudna,

miękkość poduch, pierzyn – złudna,

bo mnie wciąż coś w plecy gniecie.

Kim ja jestem? Czy już wiecie? (Księżniczka na ziarnku grochu)

Wykonaj Kartę pracy KP4 s. 18

Dziecko koloruje postacie z bajek, łączy liniami bohaterów z tej samej bajki, podaje tytuły, rysuje gwiazdki przy postaciach, które zna, a przy bohaterze, którego najbardziej lubi, rysuje serduszko. Następnie dziecko opowiada, jakich jeszcze zna bohaterów bajek, dorysowuje wybraną postać, i opowiada o niej rodzicowi. Opisuje, z jakiej bajki pochodzi, jak wygląda i jakie miała przygody.

„Zgadnij, kim jestem?” – zabawa ruchowa dla rodzica i rodzeństwa.

Zadaniem dziecka jest pokazanie ruchem ciała, miną, gestem, zachowaniem, a także głosem wybranej postaci z bajki. Zadaniem rodzica, rodzeństwa jest odgadnięcie nazwy prezentowanej postaci oraz podanie tytułu bajki z jakiej pochodzi. Do zabawy można wykorzystać rymowankę:

 Dzisiaj ważne wydarzenie

Aktor będzie grał na scenie

Kogo zagra, w co się wcieli,

może nas czymś rozweseli? (w tym momencie dziecko demonstruje wybraną postać).

„Dom bez książek to dom bez okien” – dziecko słucha opowiadania czytanego przez rodzica. Następnie rodzic rozmawia z dzieckiem na temat treści opowiadania.

„Dom bez książek to dom bez okien” Renata Piątkowska

Paweł kręcił się po bibliotece, oglądając grzbiety stojących na półkach książek. Wreszcie znalazł to, czego szukał: książkę o przygodach pirata Rabarbara. Pod pachą trzymał już atlas grzybów, żeby sprawdzić, jak nazywa się to dziwne żółte coś, co wyrosło w ogrodzie pod krzakiem. Właśnie zastanawiał się, co by tu jeszcze wypożyczyć, gdy nagle na ścianie pomiędzy regałami zobaczył duży plakat. Dom bez książek to dom bez okien – przeczytał i obejrzał narysowany pod spodem całkiem ładny domek z czerwonym dachem. Z komina wydobywał się obłoczek dymu, a na progu siedział łaciaty kot. Niby wszystko było jak trzeba, tylko że ten dom, zamiast okien miał książki. Paweł podszedł bliżej, chciał odczytać tytuły, ale literki były zbyt małe i trochę zamazane. Zobaczył tylko, że na jednej okładce narysowany był słoń, a na innych Eskimos, rakieta kosmiczna i stonoga. – Dziwne, bardzo dziwne – mruknął Paweł. – Co to za cudaczny dom? W oknach, które nie są oknami, tylkoksiążkami, siedzi słoń z Eskimosem, a tam, gdzie powinny być firanki, leci rakieta ze stonogą. Ten plakat nie dawał mu spokoju. Może kto inny wzruszyłby ramionami i po pięciu minutach już by o tym nie pamiętał, ale nie Paweł. On myślał o plakacie przez całą drogę do domu i nic mu się nie zgadzało. Dlatego kiedy mama otworzyła mu drzwi, zamiast „Dzień dobry” usłyszała: – Mamo, czy jak ktoś nie ma w domu żadnej książki, to nie może mieć ani jednego okna? I czy to działa też w drugą stroną? To znaczy, jak ktoś ma pełne półki książek, to ma mnóstwo okien albo nawet całe ściany ze szkła? Mama zaniemówiła z wrażenia, potem potarła sobie ręką czoło i spytała: – Pawełku, o co ci chodzi? Chwilę trwało, zanim Paweł opowiedział mamie o bibliotece, plakacie z domkiem i tym napisie o oknach i książkach. – Dom bez książek to dom bez okien, tak to brzmiało, prawda? – spytała mama, a Paweł pokiwał głową. – To jest przysłowie i warto je zapamiętać. Bo widzisz, tu nie chodzi o te zwyczajne okna z szybami i firankami – powiedziała z uśmiechem. – Rzecz w tym, że każda książka otwiera przed nami takie niewidzialne, tajemnicze okno. Czytając, możemy przez nie spojrzeć i zobaczymy wielkie góry, sztorm na oceanie, albo norkę kreta i małpę w zoo. Rozumiesz? – Chyba tak… – Paweł nie wyglądał na przekonanego. – Zobacz. – Mama podeszła do okna i odsłoniła je. – Przez nasze zwyczajne okno widać dwa drzewa, piekarnię na rogu i przystanek autobusowy. A teraz otworzę dla ciebie całkiem inne okno. Musisz tylko zamknąć oczyi uważnie słuchać. Paweł usiadł wygodnie, zacisnął powieki i czekał. Przez chwilę nic się nie działo, potem usłyszał szelest kartek i mama zaczęła czytać: – W buszu rośliny rosną, jak im się podoba. Mają wszystkie możliwe odcienie zieleni i każdego dnia jest ich jakby więcej. Plączą się ze sobą, ale nikt o to nie dba. Konary drzew splatają się i tworzą wielkie, zielone parasole, przez które nie prześwituje ani kawałek nieba. Powietrze przypomina gorący, wilgotny koc. Grzyby o śliskich kapeluszach czają się w cieniu, inne, dziwnie piękne, przywierają do grubych pni drzew. W gęstwinie rozlegają się szmery, piski i łopoty. Jest duszno i upalnie. Busz oddycha z trudem i pachnie trochę fiołkami, a trochę gnijącymi liśćmi. Mama przerwała, a Paweł jeszcze przez chwilę wyraźnie czuł ten dziwny zapach. Chciało mu się pić, jakby w pokoju zrobiło się nagle parno i gorąco. Pod powiekami naprawdę widział ten busz. Otworzył oczy, dopiero gdy mama zamknęła niewidzialne okno i odłożyła książkę na stół. – Teraz już wiesz o jakich oknach mówi to przysłowie, prawda? – uśmiechnęła się. – Mamy ich w domu bardzo dużo. Na szczęście nie trzeba ich myć, wystarczy od czasu do czasu wytrzeć z kurzu. Pawłowi bardzo spodobała się historia o dziwnych oknach, które zamiast szyb i firanek mają kartki i kolorowe okładki. Od tej pory całkiem inaczej patrzył na półkę z książkami w swoim pokoju. A wieczorem, kiedy usadowił się wygodnie w łóżku i otworzył książkę o piracie Rabarbarze, poczuł się, jakby uchylał tajemnicze okno. Mógł się dowiedzieć, jak ten pogromca sztormów i tajfunów, a jednocześnie wielki amator grochówki, walczył ze złośliwymi rekinami. Widział pirata z fajką w zębach i beczką rumu pod pachą wędrującego po bezludnej wyspie. Potem z wypiekami na twarzy czytał, jak Rabarbar, pływając pod żaglami w kwiatki, na pokładzie „Nieustraszonego Krwawego Mściciela” opłynął świat. A kiedy nocą ucichł wiatr i żaglowiec kołysał się łagodnie na fali, zasnęli obaj. Pirat chrapał w marynarskiej koi, a Paweł we własnym łóżku.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat opowiadania. Zadaje pytania:

O kim było opowiadanie?

Gdzie przebywał Paweł?

Jakie książki wypożyczył?

Co zobaczył w bibliotece?

Jak wyglądał plakat?

Jaki napis był umieszczony na plakacie i kto wyjaśnił jego znaczenie?

Co znaczy przysłowie „Dom bez książek to dom bez okien”?

Jak mama wyjaśniła treść przysłowia? (każda książka otwiera przed nami niewidzialne, tajemnicze okno, czytając możemy przez nie spojrzeć, i zobaczyć to, o czym mowa w książce, przeżyć przygody, jakby się tam było naprawdę)

Jak czuł się Paweł, kiedy mama skończyła czytać?

Czy wy macie takie dziwne okna, które zamiast szyb i firanek mają kartki i kolorowe okładki?

Rodzic wyjaśnia dziecku, co to są e-książki w komputerze czy smartfonie. Mówi, że są różne rodzaje książek. Są wśród nich bajki, komiksy, powieści, książki popularnonaukowe, encyklopedie, słowniki.Rodzic z dzieckiem wspólnie wymieniają cechy charakterystyczne poszczególnych typów książek:

bajki - skierowane do najmłodszych odbiorców, dzieci, mają dużo ilustracji;

komiksy-  książki z dużą ilością obrazków i małą ilością tekstów, które zazwyczaj są umieszczone w dymkach;

powieści- grube książki z dużą ilością tekstu, często bez ilustracji;

książki popularnonaukowe – książki, z których czerpiemy wiedzę;

informatory-książki zawierające informacje dotyczące jakiejś dziedziny życia, np.: informator turystyczny;

encyklopedie - podany w sposób skrótowy zasób wiedzy zapisany w formie zbioru artykułów hasłowych, złożonych z haseł (słów kluczowych) i tekstów je objaśniających (zawierających informacje dotyczące tych haseł). Hasła są ułożone w pewnym logicznym porządku, zazwyczaj alfabetycznym, dzięki czemu możliwe jest szybkie odnalezienie właściwej informacji;

atlasy –zbiór map różnotematycznych, np. atlas geograficzny, turystyczny, samochodowy.

Rodzic przypomina pozycje książkowe, jakie wypożyczył Paweł. Dziecko mówi, do jakich kategorii książek one pasują.

W „Kartach pracy” KP 4 str. 19 dziecko ogląda ilustracje i opowiada, o czym czytają dzieci. Czyta tytuły i łączy je z odpowiednimi dziećmi. Pustą chmurkę uzupełnia, samodzielnie ilustrując tytuł „Na pomoc planecie”. Następnie koloruje okładki bajkowych opowieści na żółto, opowieści, które mogły się wydarzyć naprawdę – na niebiesko, a książkę, która nie jest opowieścią, tylko albumem, na zielono.

„Bal na zamku” – zabawa integracyjna z rodzicem, rodzeństwem.

Rodzic przydziela dzieciom wybraną rolę: króla, królowej, giermka, rycerza lub księżniczki. Dzieci siedzą lub stoją na dywanie. Rodzic czyta historię. Wymieniane postacie wykonują pajacyki lub przysiad.

Dawno temu na zamku odbył się wielki bal. Zaproszeni zostali przez króla i królową mężni panowie i piękne damy. Na balu pojawili się wszyscy mieszkający na zamku. Pozwolono bawić się nawet giermkowi. Przybył rycerz w błyszczącej zbroi. – Ach, może znajdę żonę? – pomyślał rycerz. – Będzie tyle pięknych księżniczek. Księżniczki wzdychały i stroiły się, bo wiedziały, że będzie rycerz, może niejeden. Królowa posłała giermka po zakupy. – Giermku, mój drogi giermku – rzekła królowa – idź na targ i kup mi dużego barana, ponieważ chcę wszystkich dobrze ugościć. A zwłaszcza mojego kochanego męża, króla. Król na te słowa tylko pogłaskał się po brzuchu i z czułością spojrzał na swoje piękne córki, księżniczki, które aż promieniały na myśl o rycerzach. Giermek podrapał się po głowie… – Jak ja tu przytaszczę tego barana? Może pomoże mi rycerz? Szlachetny rycerz oczywiście pomógł giermkowi, zwłaszcza, że chciał przypodobać się królewskiej parze. Bal zaczął się z pompą! Wszyscy ruszyli do tańca! Księżniczki wirowały jak szalone! Giermek przytupywał rytmicznie. Król i królowa, dumni ze swojego dzieła, spoglądali ze śmiechem na rycerza, który zasnął w fotelu zmęczony po dniu przygotowań i ciężkim turnieju.

„Jak powstaje książka” – poznawanie zawodów związanych z powstawaniem książki.

Dziecko oglądają filmy pod adresem:

Kultura od kuchni – książka”

https://www.youtube.com/watch?v=icdV3QZb10Q

https://www.youtube.com/watch?v=7VtNN0pTQFI

Dzieci odpowiadają na pytanie „Co to jest książka?”

https://www.youtube.com/watch?v=PU2HkdMOBo0

Następnie stara się wymienić i krótko powiedzieć o  zawodach związanych z powstawaniem książki:

pisarz – autor, który pisze książkę, wymyśla tekst; kiedyś teksty pisano ręcznie, później na maszynie, a obecnie na komputerze;

redaktor – współpracuje z autorem, poprawia tekst, przygotowuje go do druku;

ilustrator, rysownik, grafik – osoba, która wykonuje ilustracje do książki;

drukarz – osoba, która drukuje tekst wraz z obrazkami;

 introligator – osoba, która zszywa lub skleja kartki, wykonuje okładkę twardą lub miękką;

czytelnik – osoba czytająca książki.

Zabawa z ilustracją-rodzic prosi, aby dziecko:

Opowiedziało, co dzieje się na obrazku (dziecko opowiada treść ilustracji wybranej z nieznanej książki);

Oglądaj i zapamiętaj! (rodzic pokazuje ilustrację, następnie zakrywa całą ilustrację lub jej fragment, a dziecko odpowiada na pytania o szczegóły na ilustracji, np. Jaki kolor koszulki miał chłopiec?).

Następnie dziecko rysuje mazakiem po śladzie na karcie A3 z „Wyprawki”, a potem koloruje obrazek. Rodzic zwraca uwagę na dokładność kolorowania i prawidłową pozycję ciała podczas kolorowania.

Rodzic czyta dziecku dowolnie wybraną książeczkę a dziecko rysuje głównego bohatera i jego przygody.

Propozycje dodatkowe:

Kalkowanie z książek obrazków przez kalkę techniczną.

Rysowanie książeczek ilustrujących treść poznanych utworów literackich.

Wykonaj karty pracy:

https://panimonia.pl/wp-content/uploads/2020/04/dzie%C5%84-ksi%C4%85%C5%BCki-karty.pdf